Titi lij.
qſiderata vt patet ex sͣdictis. Alit̓ ẜm bnͥ. nōī diſpenſacō ſꝫ dici pt̄ diſſipacō Nam ⁊ īdigꝰꝓmouēs ſcient̓ grauiſſīe peccat di. 49. ſacerdotes. Et qui ſine iuſta cā diſpēſat eſt deponēdusſi ſuꝑ h̓ fuerit accuſatꝰ di. . c. i. ī fi. qd̓ forte locū hꝫ ſi 2º vel 3º monitus ſit incorrigibil̓⁊ ꝓpt̓ h̓ ſuſpēſꝰ adhuc in ꝑtinacia ꝑſeuerat. Iteꝫviolans ſm̉aꝫ ſuſpēſiōis. ar. exͣ de p̄ben. gͣue. §.volētes. vt c̄ ſcias d̓poſicōes ep̄oꝝ tm̄ ſedi apl̓ice reẜuatas. 3. q. 6. quauis.Alrtitꝭ vIrca quintū qd̓ eſt quis ſit effectus diſpenAacōis. ſciend̓ ꝙ eſt ml̓tiplex. pͥmus vt qͥsdigne recipiat eccleſiaſtica ſacr̄a ⁊ beneficianll̓ꝰ em̄ in peccato mortali ꝯſtitutꝰ regl̓arit̓ ꝓmoueri dꝫ ṅ pmīa ꝑacta di. 40. nll̓i. Scd̓o vtſā ꝓmotꝰ ſuū officiū licite exeqͣt̉ qd̓ n̄ pt̄ ex quomortaliter deliquit. nͥ ec̄ poſt pm̄aꝫ diſpēſacōeꝫobtinuerit quia ſuſpēſꝰ eſt qͦ ad ſe. 2. q. 7. §. qꝛ ergo. que duo qūo ītelligi d̓beant vide s. e. li. tide ſnocencia ord̓. Tercio vt bn̄ficiū qd̓ alias nōvt retineri licite retineat̉ licite obtenta diſpenſacōne. exͣ de cl̓i. ꝯui. diuerẜ. Quarto vt ſr̄ illo c̓mīe ſr̄ qͦ noſcit̉ eē diſpēſatū n̄ poſſit qͥs decetero accuſari. vt exͣ de accā. d̓ his.¶ De obīa q̄ p̄bet̉ p̄latis ti. qꝛꝰ.Abito sͣ de p̄latis ⁊ ſubditis dd̓. eſt d̓obīa que p̄latis debet̉ a ſubditis. Etpͥmo quid eſt obīa. 2º quis cui eā preſtare tenet̉. 3º ſub qua forma debet obīa p̄ſtari4º ad quid obediens tenet̉. ⁊ quā pena feriēdiſūt inobedientes. 6º qualiter redeuntes recipiātur. Circa pͥꝰ ſciend. ꝙ obīa ẜm ꝙ hic eſt intencō eſt ẜm hoſti. a mīori maiori manualis l̓uiratoria canonice facta ſubiectio. Oly. 2.Irca 2ᵐ ſciendū ꝙ mīor p̄ſtare tenet̉ eammaiori ex p̄rogatīa diſpēſacōis Nll̓ꝰ aūtexcuſare ſe pt̄ ab obīa alicuiꝰ ep̄i ſaltē pape. alioqn̄ acephalꝰ cenſet̉ di. 93. nll̓a rōe. Et etiā ſiſit exemptꝰ dꝫ ad dyoceſanū in ſacramētis ⁊ alijs neceſſarijs pͥmo recurrere exͣ de p̄ſcrip. veīns. §. criſma. alias nll̓s ep̄oꝝ extraneoꝝ tl̓i preſumat huiōi mīſtrare. is. q. 2. abbatibꝰ. ſꝫ huhoc aliter intellexit. Sed dicēdū ẜm hoſti. ꝙ forme p̓uilegij ſtand̓ erit exͣd̓ p̓uilegijſ. porro. oēſigitur ſūt ſubiecti ⁊ tenent̉ obedire. clerici quidem in tꝑalibꝰ ⁊ ſpūalibꝰ de conſe. di. i. corporalia. ⁊ layci in ſpūalibꝰ. ex. e. ſiquis. ⁊d̓ iudi.nouit. ſic etiā ecōuerſo imꝑatori om̄es layci debent obedire in tꝑalibꝰ. ⁊ eti ā clerici qui recipiiit ab eo tꝑalia. ex. e. ſolite. h̓ nota. exͣ. e. ſiquisvenerit in ſcd̓a glo.lrtitꝭ iij.Irca 3ᵐ ſciēdū ꝙ r̓ligioſi ſi hn̄t c̓tā formāteneāt ip̄aꝫ forͣ at̄ quā ep̄i ſuis ar̓chiepioꝑis pſtāt h̓ hēt̉ exͣ de iureiur̓. ego. a qͥbꝰ vl tͣmā illā n̄ eſt aliqͥd exigendū. ex de maiori.obe. dilecti filij. de forma abbatis legit̉ exͣ de ſine dei eccleſiā. Item canonici fidelitatē ep̄oiurāt exͣ de v̓. ſigͥ. cum clerici placere. Et archipͥſbiteri. exͣ de ſen. ⁊ re iudi. cum inter vos Etltoforciꝰ ar̓dyaconꝰ. exͣ de exceſ. p̄la. graueEed nūquid de h̓ ſcriptura fieri debet. videt̉ ꝙn̄. exͣ. x. legebat̉. Sed contra exͣ de iure iur̓. nul-
lus ep̄s. Rn̄det bnͥ. in. c. legebatur ꝙ illud. c. ij.ſil̓ia intelligūtur de clericis inferioribꝰ ſufficiteī ꝙ taleſ tm̄ ꝑmittāt obīaꝫ p̄lato. illud v̓oc.nll̓s ⁊ ſil̓ia. intelligūt̉ de illis quibꝰ cura ꝯmittur aīaꝝ.lrntꝭ iiij.Irca quartū ſciend̓ ad maiorem euidenciāꝙ obediēcia ꝯſiſtit in tribꝰ .ſ. in reuerēciaIudicio. Et in p̄cepto. reuerencia debet̉ ei qui pͥcedit ordine vel antiqͥtate. vt ptꝫ di. 9ꝫ. ⁊ ſb̓dyacono ſcilicet vt minor aſſurgat maiori nͨ ſēdeat ſtante maiore. vt di. 93. n̄ oportet. vt maior p̄cedat minor ſequat̉ in ſedendo ſubſcribendo. vt di. 93. §. vlt̓. ⁊. di. 96. bon̄. quidē. et. ff. d̓albo ſcri. l. i. In incedendo licet ī hoc conſuetudo romane eccl̓ie ẜuet ꝯtrariū. Nam maior p̄cedit ⁊ minor ſequit̉. Item in cōſuetis et honeſtis ẜuicijs faciendis. vt exͣ. e. ti. ſtatuimꝰ ⁊ d̓ ꝯſuetū. qm̄. Et ẜm glo. in. c. ſtatuimꝰ. hoc ītelligitur de ẜuicijs exhibendis in officio d̓ino vtſcꝫ quilibet faciat ea que ꝯpetūt ordini ſuo ꝓuttradit̉ di. 23. ſubdyaconus. ⁊. c. ſe. hoc fallit induobꝰ caſibꝰ ſcꝫ qn̄ eſt minor ordine ⁊ poſteriortꝑe maior eſt pt̄ate vl̓ iuriſdicōe vt archidyaconꝰ. qui etſi ſit ſuꝑior archip̄ſbitero tꝑe ⁊ ordine tn̄ ille maior cenſet̉ ⁊ ei ab illo eſt obediēdū vt dỉ di. 25. ꝑlectis. Item fallit cū minor gerit vicem ⁊ locū maioris di. 93. c. fi. ¶ Itē obediencia iudicij ⁊ p̄cepti debet̉ ei qͥ p̄eſt ꝯſecͣcōe vl̓uiriſdicōe. Nam alit̓ ſm̄a a non ſuo iudice lata ull̓iꝰ eſt inomēti vt exͣ de iudi. at ſi cleri. ⁊.C. ſi a nō ꝯpe. iudi. ꝑ totū. Et idem de p̄ceptovt. Aq. i. qꝛ ſūt. v̓tus aūt ſiue efficacia p̄ceptieſt qꝛ ſubditus tenet̉ obedire p̄cepto prelati ſuiex neceſſitate alias peccat mortal̓r imo ariolꝰ⁊ ydolatra iudicat̉. Obīa vero victimis iurep̄ponit̉ qꝛ ꝑ victimas aliena caro. ꝑ obīam propria caro mactat̉. vt oī̓. s. q. j. ſciendum. qd̓ intelligo cum ſuꝑior p̄cipit licitū ⁊ honeſtū. Obediendum eſt aūt ſuꝑiori a clericis de oībus quead d̓ini cultꝰ obſequiū ꝑtinent vel q̄ eccl̓iaſticevtilitatis cura ꝑ agere ſuaſerit vt in pallegato. c. A. q. i. quia ſupͣ. vnde ſi p̄cipiat ſuperioraliqͥd ꝯtra deū nō eſt ei obediendū. quia tūc deomagis qͣm hoī eſt obediēdū. vnde nō ſemꝑ eſtmalū non obedire. Et obīa non eſt ẜuanda īrebus illicitis vt. 11. q. z. ſi dn̄s nō ſemꝑ. ⁊. c. ſiquis ep̄s. Nunqͣꝫ em̄ ꝓpt̓ obediēciā malū committendū ē ſꝫ aliqn̄ debet bonū qd̓ agit̉ p̄t̓mittivt. li. q. 3. quid gͦ. Si ec̄ p̄cipiat aliquid quodnō ꝑtinet ad eiꝰ officiū nō eſt ei obediendū. A. qi. qꝛ coe pͥs ẜᵐ hoſti ¶ Sed quid ſi ſubditꝰ dubitet an ſit licitū vel nō qd̓ a ſuꝑiori mādat̉ ℟ºin dubio obediet̉. Nā etſi fortaſſe reū faciat ſuꝑiorē iniqͥtas īꝑandi. innocētē inferiorem oſtēdit ordo ſeruiendi. vt dicit̉ di. 23. quid culpaturin fine. Et qd̓ dixi in dubio obediendū. intelligit gof. ṅ dubitacō eſſet craſſa ⁊ ſupina quenō excuſaret. vt ſi ſuꝑior mandet aliquid qd̓ ſitcōtra articl̓os fidei. ꝯtra p̄cepta ⁊ ꝓhibicionesvel ꝯtra gn̓ale ſtatutū eccl̓ie in talibꝰ nō excuſaret dubitacio quia nec ignorācia vt. 16. q. i.ſi cupis. qui em̄ dn̄m neſciūt a dn̄o neſcunt̉.