Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Titi xlvij.Liber Sextus.

ꝙ debeant vim illā maībꝰ ꝓprijs repelle̓ maxīecum habent facultateꝫ adeundi eos qui habentpt̄atē ſuꝑ alios qui vim inferunt tūc em̄ vimillam repellere debent. Si autem paciantur vīin poſſeſſionibus tꝑalibꝰ tc̄ ec̄ licet vī vi repelle̓ cū moderamīe inculpate tutele non zelo vlcionis ſꝫ uiſte defenſiōis. Et licet eis vim illamvi r̓pelle̓ n̄ tm̄ qn̄ infertur ſꝫ ec̄ poſtea. ar. exͣ d̓reſti. ſpō. olim. .i. non tamē debēt illam ꝓprijſmanibꝰ repellere ſi ſine ꝑiculo ſui p̄iudicij hn̄toportunitatē adeūdi pnͥcipē vel p̄latum qui poteſtatē habeat ſuꝑ inferētes ea̓ ⁊ eos repelle̓ velit. Si tamē non velit tenerentur iura ſue eccleſie tueri. Maioris tamē ꝑfectōis eēt ſi amore c̓ſti vim illā non repellerēt niſi ſupplicando⁊ ſe humiliādo. Etſi ec̄ ſic eā repelle̓ n̄ poſſenteā amore dei ſuſtinerēt quia c̓ſtus viā ꝑfectōisdocēs. Mᵗ. 5. dicit. ego aūt dico vobis non reſiſtere malo. ⁊cͣ. Si vero paciantur iniuriā incorꝑe ꝓprio. ſic ec̄ licet eis vim vi repellere in pͥſenti et ſemꝑ cū moderamīe inculpate turele. etmaxime ſi talē vim paciant̉ in qua ſit ꝑicl̓mmortis vel mutilacōis. Sed poſtqͣꝫ iniuria trāſiuit illud eſſet quere̓ vlcionē qd̓ n̄ licet deutˢ32. qdea eſt vlcō. ⁊cͣ. ꝑfectiꝰ tam̄ agerēt ſi vimin corꝑe ꝓprio ꝓ amore dei pacient̓ ⁊ humiliterſuſtinerēt. ẜm illud i. coꝝ. 4. ꝑſecucōem patimur ⁊ ſuſtinemꝰ. Ꝙ autem vim vi repelle̓ liceat ⁊ hoc cū moderamīe inculpate tutele. habetur exͣ d̓ homi. ſigͥficaſti. 2. Et liꝫ eſſet maiorisꝑfectōis vim vi non repellere maxime in 2ª ⁊3º caū. Non tamen credo religioſos ad illaꝫ ꝑfectōꝫ eē obligatos. nͥ ſe adh̓ aliqͥ implicite l̓ explicite ſpāliter obligaſſēt h̓ rich̓. Axti. .Equitur vide̓ d̓ 4º .ſ. de ꝯꝑacōe religionūadinuicē. Et circa h̓ querūtur pl̓aa .ſ. vtꝝreligio vacans vite actiue ſit pocior ea q̄ vacatvite ꝯtemplatiue. ℟º ẜm tho. cpus vite actieeſt duplex. vnū qd̓ ex ꝯtemplacōnis pleītudīederiuat̉ vt doctrina ⁊ p̄dicacō. Vn̄ gͦg̓. omel̓.qnͥta ſuꝑeze. dicit ꝙ viris ſanctis poſt ſuā ꝯtēplacōneꝫ redeūtibꝰ dt̉. memoriā abundācie ſuauitatis tue eructabūt. ⁊ h̓ p̄fertur ſimplici cōtemplacōi. ſicut ec̄ mauiſ eſt illumīare qm̄ tātū lucere. vnde exͣ de regula. ita licet ſicut maius bonū p̄ponitur minori bono. ita cōis vtilitas ſpāli vtilitati ⁊ in hoc caū recte p̄ponit̉ doctrīa ſilēcio. ſolicitudo ꝯtēplacōi labor qͥeti. Aopus vite actiue eſt qd̓ totaliter ꝯſiſtit in occupacōe exteriori. vt elias dare. hoſpites reciꝑe⁊ huiōi qͥ ſūt minora oꝑbꝰ ꝯtemplacōis quāto ſpūalia ſūt corꝑalibꝰ pociora niſi forte in caūneceſſitatis. vnde c̓ſtus dicit luc̓. 10. optimameē ꝑtē marie ꝑ quā ſigͥficat̉ vita ꝯtemplatiuaSic igit̉ in religionibꝰ tenent ſūmū gradū quiordinātur ad docend̓ ⁊ p̄dicand̓ 2ᵐ illi qui ordināt̉ ad ꝯtēpland̓ 3ᵐ qui occupant̉ circa occupaciones exteriores Que eſt ꝑfectior religio. anviuēciū in ſocietate. vel viuēciū in ſolitudine.℟º ẜm tho. ſolitudo cōuenit religionibus adꝯtemplandū ordinatis. Sciendum aūt ꝙ iᵈ qd̓eſt ſolitariū debet eſſe ſibi ꝑ ſe ſufficiens ad rōeꝫ

ꝑfecti. Et illa ſolitudo ꝯuenit ꝯtemplanti quiiā ad ꝑfectōꝫ ꝑuenit qd̓ ꝯtingit dupl̓r. vnoº exſolo dei munere vt pitet de jo. bap. qui fuit r̓pletus ſpūſancto ex vtero matris. Vn̄ cū adhūc eēt puer erat ī deſertoluc̓. 1. Alio mōy exerciciū actus virtuo ī ẜm illud heb̓ q. ꝑfectorūeſt ſoliduſ cibus eoꝝ qui ꝑ ꝯſuetudine exercitatos habent ſenſus ad diſcrecōem boni et maliAd exerciciū aūt huiōi iuuat̉ homo ex ſocietatealioꝝ dupl̓r. vno mō qūo ad intellectū vt .ſ.inſtruatur in ꝯtemplandis vnde hieroꝰ. ad ruſticū monachū. placet vt habeas ſacrū ꝯtuberniū vt ip̄e te doceas Scd̓o quo ad affectū .ſ. vtnoxie affecrōes repͥmantur exemplo ⁊ correceone alioꝝ qꝛ vt dic̄ g̓g̓. 30. moꝝ. ſuꝑ iᵈ cui deditdonū in ſolitudine. quid prodeſt ſolitudo corporis vbi nō eſt ſolitudo cordis. Et ideo vita ſocialis eſt neceſſaria ad exerciū ꝑfectōis. ſolitudoaūt ꝯuenit iā ꝑfectis Sicut igitur qd̓ ē ꝑfectūp̄minet ei quod exercet̉ ad ꝑfectōꝫ. jta vita ſolitarioꝝ ſi d̓bite aſſumatur p̄minet vite ſociali.vnde augꝰ. li. i. de oꝑe monachoꝝ dicit illos eēſanctōres qui ab hoībꝰ ſeꝑatī vix ad ſe p̄bēt acceſſū viuētes in magna intencōe oracionū. Siaūt ſine p̄cedenti exercicio vita talis aſſumat̉ ēꝑiculoſiſſima niſi ꝑ graciam dei ſuppleat̉ qd̓ inalijs ꝑ exerciū acqͥrit̉. vt patet de btīs āthonio.benedicto ⁊ alijs. Et ne credas talē ſolitaris vitam agentes non eſſe alijs vtiles. dicit augꝰ.li. de moribꝰ ecc̓. ſm̄alit̓ ꝙ taliū orōes ml̓tū nōbis ⁊ alijs ꝓſūt ⁊ vita ad exemplū. Que eſtreligio pocior .ſ. habenciū ꝓpriū ī cōi non ī ſpeciali habitū eſt ſupͣ ar. 4.Artitꝭ viij.Equit̉ vide̓ de s .ſ. de ingreſſu religionisEx circa h querijtur pl̓. a. ſ. vxj. jd. xiijgionem poſſint ꝯuenienter recipi in p̄ceptis n̄ exercitati. ℟º vt patet ex ſupͣdictis ſtatus religionis eſt quoddā exerciciū ſpūale ad ꝯſequendūꝑfectōꝫ caritatis quod quidē fit inquātū ꝑ obẜu ancias religionis auferūtur impedimēta ꝑfecte caritatis Hec aūt ſūt que implicant terrenis aīm hoīs. ꝑ huiōi vero implicacōꝫ nō tātūcaritat̓ ꝑfectō impedit̉. ſꝫ ec̄ ip̄a caritas qn̄qꝫ ꝑditur ſcꝫ cū ꝑ in ordinatam ꝯuerſionē ad bonatꝑalia auertit̉ a deo mortaliter peccando. vn̄ pꝫꝙ ſic̄ obſeruancie religionis tollūt impedimeta ꝑfecte caritat̓ jta ec̄ tollūt occaſiōes peccadiEt iō ingredi religionē expedit non tm̄ exerdtatis in p̄ceptis vt ꝑueniant ad ꝑfectōꝫ. ſꝫ ec̄ n̄dū exercitatis vt faciliꝰ peccata vitēt ⁊ aſſeqͣntur ꝑfectōeꝫ. Vnde dn̄s non tm̄ vocauit adoleſcētē innocentē qui dixit ſe p̄cepta ẜuaſſe a iuuētutē. ſꝫ etiā matheū peccatorē. et tn̄ iſte ē ſecutꝰ vocantē non ille. quia faciliꝰ ꝯuertūt̉ peccatores ad religionē qͣm de ſua innocēcia preſumētes quibꝰ c̓ſtꝰ dicit. Mᵗ. 21. publicani et meretrices p̄cedēt vos in regno dei Vtrū pu eriſint in religioneꝫ recipiendi. ⁊ an voto religonis ſe poſſint obligare. ℟º ẜm tho. duplex ēreligionis votū. Vnū eſt ſimplex qd̓ ꝯſiſtit inſola ꝓmiſſione deo facta que ex interiori mentis deliberacōe ꝓcedit. Et hoc votū hꝫ efficaciaꝫ