Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Liber? xxxtusTiti xlvij

libro. tū quia non ꝯſueuer̄t laborare manibꝰ.tu etiā ſi bona tꝑalia que habebant pauꝑibuserogarūt pn̄t de el̓is factis monaſterio ī quodintrauerūt viuere. vnd̓ augꝰ. de talibꝰ dicit. ꝙlaudabilit̓ agit̉ ſi manibꝰ oꝑent̉. quod et ſi nōlint̓ quis eos audeat cogere. Nec refert quibuſpauꝑibus ſua dederint. oīm em̄ xp̄ianoꝝ vnareſpublica eſt. Si vero in ſeculo fuerūt opificeſdelabore manuū ex pigricia oꝑandi volentesin ocio viuere tales peccant. vnde dicic augꝰ. īli. p̓dicto ꝙſi tales minꝰ oꝑentur de infirmitate coryis ſe excuſare nō pn̄t. p̄terite quidē vite ꝯſuetudine ꝯuincunt̉. Aut in termittūt ex ītencōe dini amoris quo ad opus ꝯtemplacōiſquaſi ꝯtinue eleuantur ⁊ tales cū ſpū dei agantur non peccant. quia vbi ſpūs dn̄i ibi lib̓tas.vn̄ ſuꝑ illud Hᵗ. 6. ꝯſiderate lilia agri. ⁊cͣ. dic̄lo. ſancti viri merito auibꝰ ꝯꝑantur qꝛ celumpetūt ⁊ quidē ita remoti ſūt a mūdo vt iā in t̓ris nichil agant ſꝫ ſola ꝯtemplacōne in celo degant. hanc queſtionē in ſuis queſtiōibꝰ diſputatis ꝑtractat bon̄. valde ꝓlixe ⁊ plene ſed eamabbreuiaui qͣntū cōmodiꝰ potui. ⁊ ꝯuenit cumpdicts tho. Ad h̓ nota ꝙ religioſi ⁊ clerici q̄rum monaſterijs vel eccl̓ijs a quibuſcūqꝫ fidēlibus collate ſūt facultates ex quibꝰ ſuſtētent̉pn̄t de eis licite viue̓ ſine h̓ ꝙ in aībꝰ laborent ettn̄ ctū ē eos d̓ el̓is viue̓. fc̄a eī ſt̄ illa boͣ ip̄oꝝ exliberalitate donantis. vnde ſil̓r et ſi aliquā mobilia religioẜ a fidelibꝰ ꝯferant̉ de eis licite viuepoſſūt. ſtultū eſt em̄ dice̓ ꝙ aliqͥſ poſſit ī el̓ iamacoye magnas poſſeſſiones nō aūt panē vl̓ pemia̓. Sꝫ qꝛ huiōi bn̄ficia vidēt̉ rel̓ioẜ eſſe collata vt liberiꝰ religioſis actibuſ inſiſtere poſſitoꝝ ꝑticipes eſſe d̓ſiderant qui eis tēporalia ſb̓mīſtrant. redderetur eis vſus predictorum dooꝝ illicitus ſi deſiſterent a religioſis actibusquia ſic qͣntū eſſet de ſe defraudarent eoꝝ inteniqui talia beneficia ꝯtulerūt ẜm tho Inſuper nota ꝙ inuenitur apl̓os qṅqꝫ manibꝰ laboraſſe. ⁊ h̓ qn̄qꝫ fuit neceſſitatis. vt qn̄ victumab alijs non poterāt inuenire. Vnde ſuꝑ illd̓.coꝝ. 4. Laboramꝰ oꝑantes manibꝰ nr̄is. dic̄glo. quia nemo dat nobiſ. qn̄qꝫ fuit ſuꝑerogacōis vt patet ꝑ illud qd̓ dicit apl̓s .i. coꝝ. 9. ꝙnō eſt vſus pt̄ate qua habebat viuendi deuangelio qd̓ cū non faciebat apl̓s non poterat qͦtidie p̄dicare vt dicit augꝰ. in li. p̄dicto. Nō tn̄religioſi tenentur in hoc apl̓m imitari cū nonntur ad om̄s ſuꝑerogacōes. Vnde nͨ alijpl̓i manibꝰ oꝑabantur. Vtᵐ liceat religioſis vilioribꝰ veſtibꝰ vti. ℟º ꝙ ſic. vnde ad heb.ii circuierūt in melotis ⁊ ī pellibuſ capriniſ.tlo. vt helyas et alij. Pt̄ aūt vilis habitus ꝯſiderari dupl̓r. Vno modo ꝓut eſt ſignū quoddam diſpōnis vel ſtatus humani ẜm illd̓ ecc.o. amictus hoīs annūciat de eo. Et ẜm hoc vilitas habitus eſt qn̄qꝫ ſignū triſticie. qn̄qꝫ eſt ſgnū ꝯtemptꝰ diuiciaꝝ ⁊ ſtatꝰ mūdani. Et ẜmvtrūqꝫ hoꝝ ꝯuenit religioſis vilitas habitusqꝛ ē ſtatꝰ penitencie. ⁊ ꝑ ꝯſequēs t̓ſticie d̓ pct̄is.⁊ꝯteptꝰ gl̓ie ſcl̓ariſ. Ꝙ at̄ h̓ aliqͥs ſignificare

velit alijs ꝯtingit ꝓpter tria .ſ. ad ſui humiliacicōꝫ Ad exemplū alioꝝ Et ꝓpter inanē gloriamVn̄ augꝰ. li. de ſermone dn̄i in monte ſuꝑ illd̓Mᵗ. 6. cū aūt ieiunas vnge caput tuū. dic̄ ꝙetiā in ſordibꝰ lutoſis poteſt eſſe iactancia ⁊ eopiculoſior quo ſub noīe ẜuitutis dei decipit. pͥmis duobꝰ modis vti veſtibꝰ vilibꝰ eſt laudabile. 3º mō non ſꝫ eſt vicioſū. ꝓpter quod dicithieroꝰ. ad nepociaᵐ. veſtes nigras eque vitavt cādidas. ornatus ⁊ ſordes pari mō fugiēdiſt̄ vnū delicias alteꝝ gloriā redolet. Maximeat̄ h̓ religioſi ex ambicōe facere nō vident̉. quivilem deferunt habitū quaſi ꝓfeſſionis ſue ſignū qūo ꝓfitentur mūdi ꝯtemptū. Alio mō ꝯſiderari pt̄ hītꝰ vil̓ ẜm ꝙ ꝓcedit ex auaricia l̓negligencia ⁊ ſic etiam ꝑtinet ad viciū. h̓ tho.Vtrū liceat religioſis docere p̄dicare et aliahuiōi facere. ℟º hoc facere pt̄ licere dupʳ. Vnomodo rōe ordinarie iuriſdicōis ſic licet prelatiſ⁊ p̄ ſb̓ris curā aīaꝝ hn̄tibus. Alio modo rōneꝯmiſſionis ſic licere pt̄ religioſis .ſ. qn̄ ꝯmittūtur eis ea que ſunt iuriſdicōis ab ordinarijs.Et ẜm has duas vias loquūtur diuerſimodediuerſa iura que hn̄t̉. 16. q. i. ꝑ totū. de h̓ ec̄ habitū eſt ſupͣ in ar. p̄cedenti queſtione tercia. hodie at̄ ꝯcedit̉ exp̄ſſe fratribꝰ minoribꝰ ⁊ p̄dicatoribꝰ p̄dicare. ꝯfōes audire. ⁊ ad ſepl̓turā eosqͥ elegerīt ſepeliri in loco eoꝝ reciꝑe. debent tam̄ẜuare ea que circa p̄miſſa ſūt ſtatuta in. 7. deſepulturis dudū. Vtrū liceat religioſis negocia ſecularia tractare. ℟º ꝙ non nec monachis nec clericis. Et hoc cauſa cupiditatis. ẜmillud nemo militans deo implicat ſe negocō ſeculari. Cauſa vero caritat̓ ſe talibꝰ pn̄t ingerere cū debita moderacōe ẜm licenciam ſuꝑioriſ.⁊ mīſtrando ⁊ dirigendo arꝰ ad h̓ di. 88. decreuit ſancta. De hac tamē materia dicet̉ laciꝰ īfra ti. ne cle. l̓ mo. nego. ſecularibꝰ ſe īmiſceatAd h̓ nota ꝙ frequētare palacia regum ꝓpt̓delicias vanam gloriam vel cupiditatem nōꝯuenit religioſis. ſed ea adire ꝓpter pias cāſ ꝯuenit eis. vnde. 4. reg̓. g. dixit helyſeus ad ſunamitē. dic michi quid habeſ negociū ⁊ viſ vtloquar regi ꝓ te vel pnͥcipi milicie. Et etiamad reges arguēdos ⁊ dirigendos. ſicut jo. bap̄.arguebat herodē Mᵗ. 14. Vtrum religioſipoſſint et debeāt detractoribꝰ ſuis reſiſte̓. ℟º ſecūdū rich̓. in queſtiōibꝰ d̓ qͦlibet h̓ pt̄ fieri tripꝰpͥmo ꝓpter ꝯẜuacōꝫ famē. ⁊ ſic licet religioſisdū tamē fiat licito modo. ecc̓. .41. curā habe d̓bono noīe 2º ꝓpter zelū iuſticie ſic ec̄ eis licet. duꝫtamen etiam fiat licito mō quāuis ip̄i debeantin hoc humilius ꝓcede̓ qͣm alij 3º ꝓpter zelū vīdicte ſic non licet alijs ⁊ ml̓tominus religioẜVtꝝ liceat religioſis vim vi repelle̓. ℟ºẜm rich̓. paciens vim aūt patit̉ vī in execucōebonoꝝ ſpūaliū cuiꝰ ōi ſūt d̓inū officiū facere. p̄dicare. ꝯfōnes audire qn̄ eſt legitime cōmiſſuꝫaut in poſſeſſione tꝑaliū. aut in ꝓprio corporeSi pͥmo modo n̄ tm̄ licet eis ſꝫ ec̄ debent vimvi repellere ſi vim illā non poſſint ꝑ viā huīlitatis ⁊ ſupplicacōis amouere. nō tamē credo