Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Liber Sextus.Titꝭ xlvij.

ex iure d̓ino. q̄ tn̄ dupl̓r tolli pt̄. vno modo perdefectum deliberacōnis vt patet in his qui nonhabent debitū vſū rōnis. Alio modo ꝑ defectūpt̄atis vt patet in ſeruis. Si igitur puer āteqͣꝫhabeat plenū vſū rōnis votū ſimplex emittatnō obligatur. Si aūt habeat vſū rōis ante annos pubertatis. obligatur qͣntū eſt ex ſuo voto. ſꝫ obligacō reuocari poteſt ꝑ patrē in cꝰ pt̄ate adhuc ꝯſiſtit Aliud aūt eſt votū ſolenne qd̓facit monachū vel religioſū qd̓ ſubditur ordinacōi romane eccl̓ie rōne ſolēnitatis annexe.Et ec̄ qꝛ eccl̓ia reſpicit illud qd̓ eſt vt in pl̓ibꝰProfeſſio aūt ante tp̄ſ pubertatiſ facta n̄ facitꝓfitentē eſſe religioſū qͣntūcūqꝫ habeat plenumvſū rōis impedientē ordinacōe eccl̓ie quia pueri vt in pl̓ibꝰ ante tp̄s illud non ſūt doli capaces. Vtrū vouens intrare religionē teneat̉in ordine ꝑpetuo manere. ℟º ꝙ non. Obligacōem̄ voti ex volūta te ꝓcedit. Vouere enim eſtvolūtatis ī tm̄ ergo fert̉ obligacō voti in qͣntūextendit ſe ītencō ⁊ volūtas vouentis. ſi igit̉vouens intendit ſe obligare non tm̄ ad religionis ingreſſū ſꝫ ec̄ ad ꝑpetuo remanend̓ tenet̉ppetuo remanere. Si aūt intendit ſe obligaread ingreſſū religiōiſ cauſa exꝑiendi cum libertate exeūdi vel remanēdi manifeſtū eſt ꝙ nontenetur remanere. Si vero in vouendo ſimpl̓rd̓ īgreſſu tm̄ cogitauit videt̉ obligari ad īgreſſū rel̓ionis ẜm formā iuris cōis que eſt vt ingredientibꝰ det̉ annus ꝓbacōis. ꝟnde nō tenetur ꝑpetuo in religione manere. h̓ tho. Hoſti. at̄dicit ꝙ in pͥmo caū exire poteſt libere infra ānūautͣte iuris. exͣ de regularibꝰ ſtatuimꝰ. conſulēdū eſt tamē ſibi in iudicō anime ꝙ reddat votū ſuū ſi aīam vult ſaluare. niſi ante annum⁊ ꝓfeſſionē emiſſam ſecū ꝑ ep̄m ex cauſa l̓ perpapa etiā ꝓfeſſione facta ex magna cauſa fuerit diſpēſatū licet hic cadāt opi. hec hoſti.Quid ſiquis eger corꝑe ⁊ ſanꝰ mente voueat i̓ligiōꝫ intrare nūquid ad hoc tenetur. ℟º ꝙ ſic.ex de regu. porrectū. ⁊. c. ſicut nobiſ. Sed contͣriū dicit̉ exͣ de renū. ex tranſmiſſa. ⁊. c. plt̓. jodicūt quidā ꝙſi timore mortis hoc faciat et qͣꝫcito ꝯualeſcēciā ſentit ꝯtradicat non tenet̉ vtin. c. vlt̓. Si aūt non ꝯtradicat ratificare videt̉ vt ī pͥmis ⁊ ꝯſil̓ibꝰ. c. Alij dicūt ꝙ qn̄ quiſvouet timore mortis. aut hoc facit timore motis anime ⁊ ſic timet egritudinē quā forte deita dedit vt ꝯuerteret̉ ⁊ tc̄ votū tenr. aūt timore mortis corꝑis .ſ. ne cū enſe int̓ficiat̉ et tuncn̄ tenet qꝛ tūc non eſt ꝑ d̓inā inſpiracōꝫ. extraqd̓ me. ca. c i. ⁊ h̓ videt̉ veriꝰ ẜm hoſti. Vtꝝꝓpter obſeqͥū parentū aliqui debeant retrahi areligionis ingreſſu ℟º vt ſupͣ. li. i. ti. de. g. precepto de ꝑentibꝰ honorandis. Vtrū debens pecuniā alicui poſſit religionē ingredi. ℟º ſecūd̓tho. obligatus ad aliquid certū non pt̄ illud licite p̄termitte̓ facl̓tate exn̄te. Et ideo ſiq̓s ē obugatus vt alicui rōem ponat vel certū debitūreddat non pt̄ hoc licite p̄termitte̓ vt religiōeꝫintret. di. q2. ſi hi. Si tamē peccuniā aliquā debeat ⁊ non habeat vn̄ r̓ddat tenet̉ facere qd̓ po

teſt .ſ. vt bonis ſuis creditori cedat. ꝓpter pecuniā em̄ nō obligatur ẜm leges ꝑſona liberi homīs ſꝫ tm̄ ad recōpenſam vnde licet ei rebuſſuis exhibitis religionē ingredi. Nec tenet̉ inſęcl̓o remanere vt ꝓcuret vn̄ ſoluat debitū.Vtꝝ obligatus iuramento ad īgreſſū rel̓iōisminoris licite poſſit induci ad ingreſſū religionis maioris. ℟º ẜm tho. ꝙ ſic niſi ſit aliquidſpāle qd̓ impediat vt infirmitas l̓ ſpes magisꝓficiendi in religione minori. quia in maiori īcludit̉ minꝰ. Obligatꝰ vero voto vel iuramento ad ingreſſū maioris licite nō pt̄ induci adingreſſū rel̓iōis minoris. niſi ex aliqua cauſaſpāli euidenti. ⁊ h̓ cum diſpenſacione ſuꝑior.Vtꝝ iā ꝓfeſſus in minore rel̓ione teneat̉ implere votū ſimplex de intrando maiorē. Rn̄dꝫtho. ꝙ non quia votū ſolēne qͦ obligatur mīori eſt forciꝰ qͣm votuꝫ ſimplex quo aſtringiturmaiori. Siquis em̄ ꝯtrahe̓t mr̄ioᵐ poſt ſolenne votū dirimeret̉. non aūt ſi poſt ſimplex. ꝓvoto tamē non ꝯpleto erit ei pm̄a imponendali. 6. de regū. qui poſt votū. Ad h̓ nota ꝙ hoſti. dicit ꝙ tota regula legidebet volenti intrare. Etſi dicat ſe poſſe ſuſtinere r̓cipiatur alitern̄ vt in autͣ. qūo oportet ep̄m et. quia clerici. §.igitur ordinandꝰ ep̄s. h̓ tamē de ꝯſuetudinē n̄ſeruat̉. In ſuꝑ nota ꝙſi ad ſolū abbatē ꝑtineat creacō monachorum eo d̓functo non poteritnouus monachꝰ creari. alias poterit ſi creacioeoꝝ ſil̓ ſpectet ad vtrūqꝫ. li. 6. de regl̓aribus. ſiad ſolū. Gl̓ta alia de hac materia vide sͣ. li. i.ti. de voto. p̄cipue. ar. 6. ⁊ A.lxtur ix.Equit̉ vide̓ d̓. 9 .ſ. d̓ apoſtaſia rel̓ionis cūem̄ ſit triplex apoſtaſia vt dictū eſt ſuprali. 2. ti. d̓ apoſtatiſ .ſ. ꝑfidie inobdīe ⁊ irregularitatis. Dicendū eſt hic tm̄ de apoſtaſia irregularitatis. Nam de apoſtaſia ꝑfidie habitum eſtſupra li. 2. ti. d̓ apoſtatis De apoſtaſia vero īobediencie dicet̉ infra. in h̓ li. ti. de obīa que debet̉ pͥlatis a ſubditis in fi. De apoſtaſia igiturirregularitatis vidēdū eſt quid eſt. quibꝰ mod̓fit qūo punit̉ ⁊ de quibuſdā dubitacōibus circa apoſtaſiam. Eſt igit̉ apoſtaſia irregularitat̓vt habitū eſt ſupra ibidē ẜm ray. ⁊ gof. qͣ q̓sa ſtatu rel̓ionis aſſūpte recedit vt cum apoſtotat clericus vel rel̓ioſus monachus l̓ cōuerſdi. qo. c. fi. Fit aūt huiōi apoſtaſia ml̓tiplicit̓ẜm ray. ⁊ gof. pͥmo conſuram ⁊ coronā abiciendo ex. e. c. i2º ſe ad negocia ſecl̓aria cōuertēdo. exͣ. de vi. ⁊ ho. cle. ex lr̄is. 3º vxorem ducendo .ſ. ſi in ſacris ſit qui ꝯtrahit. exͣ d̓ cle. ꝯui. exꝑte 4º rel̓ionis habitū abiciēdo. exͣ. e. ꝑ totū.Punitur aūt apoſtaſia irregularitatis ẜm hoſti. quia dū quis in ea ꝑſiſtit ab accuſacionē etteſtimonio repellitur ⁊ eſt infamis ip̄o iure. 2.q. A. aliquē. Nec ad dignitateꝫ pt̄ ꝓmoueri l̓eligi. Et clericꝰ admonitꝰ ſi ſe non correxerit ēdeponendus. 21. q. 2. ſine ornatū. Ec caret pͥuilegio clericali. exͣ. e. c. 1. Et h̓ habet locum ſi conſtet de apoſtaſia. Sed et ſiquis de hac fuerit grauiter accuſatus deficiente ꝓbacōe ad purgacōꝫcanoīcaꝫ p̄ſtandā eſt eccl̓iaſtica cenſura cogēdꝰ