Liber Sextustitꝭ xlvij.
ro. bn̄de ſicut caſus ſolis de celo eſſet maior defectꝰ in mūdo qͣm vniꝰ ſtelle. jta maior eſt cāp̄lati qͣm ſubditi Secundo rōe adiutorij. quiaplatꝰ habet adiutoriū maioris ſciencie gracie ⁊obediēcie ſubditoꝝ ſibi obſequenciū ⁊ oībꝰ ip̄ꝫiuuanciū. de pͥmo dicit g̓g̓. tm̄ debet p̄latus ſb̓pitū in ſciencia excede̓ quātū paſtor gregē. De2º dicit glo. luc̓. 2. ꝙ amplior datur gr̄a p̄lato2ꝰ yſe patet. Tercio rōe maioris damni. qꝛ ſicut maiꝰ damnū eſt corpori infirmitas capitisqͣm pedis. ſic defectus prelati nocet plus collegio qm̄ vnius ſubditi. ¶ Vtꝝ religioſus teneatur abnegare ī obediēdo ꝓpriam volūtatē.℟º ꝓpria volūtas pt̄ dici tripl̓r. Vno mō ẜºꝙ ꝓpriū excludit ꝯformitate c̄ d̓ina volūtate⁊ ſic dicit anẜ. ſola ꝓpria volūtas eſt cauſa demeriti. ſic ec̄ dicit bn̄. ꝙ ſola ꝓp̓a voluntas ardet in inferno. Secūdo dicitur ꝓp̓a volūtas aliquid indifferens cui ſe non immiſcet volūtasdei vel ſuꝑioris in iubendo vel ꝓhibendo vt cuꝫhomo vult aliqͥd īdifferens tūc em̄ n̄ excluditnec īcludit volūtatē dei vel ſui ſuꝑioris. ⁊ iōtalis ꝓpria volūtas non eſt pnīcipiū meriti veldemeriti. Tercio dỉ ꝓpria volūtas ẜm ꝙ ꝓpͥmdicit̉ qd̓ in aliquo p̄cepto volūtatē ſuꝑioriſ nōſequit̉. Et hͦ pt̄ eē dupl̓r .ſ. aut ſenſualitatisnon ꝯdelectantis ſꝫ ꝯtriſtantis ſi ſit aduerſū vl̓ꝯdelectantis ſi ꝓſperū. ⁊ ſic non repugnat obediēcie habere ꝓpriam volūtatē. Aut rōis n̄ apꝓbātis vel ſequi nolētis qd̓ p̄cipitur qꝛ eſt adu̓ſū. vel approbantis ⁊ ſequi volentis qd̓ p̄cipit̉non quia p̄cipitur ſꝫ quia ꝓſpeꝝ vt eminēcia p̄lacōis. Et ſic ꝓpria volūtas repugnat obīe ⁊hoc dupl̓r. aut em̄ repugnat ei inqͣntū eſt ſuꝑioris debita vt cū volūtaſ rōnalis renuit. autinqͣntū eſt meritoria vt cū volūtas rōnalis appetit non quia p̄ceptū ſꝫ quia honorificū Ex dictis patet qūo ꝓpria volūtaſ repugnat obīe etqūo nō ⁊ ꝑ ꝯſequēs qūo religioſus tenet̉ in obdiendo abnegare ꝓpriam volūtatē ¶ Vtrum ꝓfitens obīam ſicut abnegat volūtatem ꝓpriaꝫ⁊ ſupponit eā volūtati p̄lati. jta etiam debeatiudiciū ſuū ſupponere iudicio p̄lati. ita ꝙ ſicutdici pt̄ ꝙ talis nō habet ꝓpriā volūtatē. ec̄ dicipoſſit iſte non habet ꝓpriū iudiciū. Et vide̓ ꝙſic. quia liberū arbitriū eſt facultas voluntatis⁊ racōis. Et ideo ip̄a electiua rōnalis adeo eſtꝯiūcta volūtati motiue. vt quidquid eligit ip̄aelectiua ſtatim ⁊ ſolū ī illud moueat ipſa mōtiua. ergo ſi remaneret libertas ſue ꝓprietas ēlectiue n̄ abnegaſſet ille ꝑfecte ꝓpriā volūtateꝫaut ſi eā ꝑfecte abnegauerit vidt̉ ꝙ ſicut volūtatem ſuā n̄ retinuit ſꝫ volūtati p̄lati ſuppoſuit. jta eciam ſuū iudiciū iudicio p̄lati ſuppone̓debuit. ¶ Cōtra regula beati benedicti prohibetoīno eſū carniū oībꝰ. exceptis debilibus ⁊ infirmis ⁊ egris. ⁊ h̓ ſūt verba regule. carniū quadrupedū oī mō ab oībꝰ abſtineat̉ ꝯmeſtio. p̄teroīno debiles ⁊ egros. Eſto ergo ꝙ abbas credatiſtum eſſe debilē ⁊ ideo pie motus p̄cipiat et ꝙꝯmedat carnes. Iſte aūt ſcit vel firmiter creditſe non eſſe debilem vel egrum. ſi ergo ẜm iu-
diciū p̄lati ꝯcedit̉ iſti eſus carniū et ꝯmedit.tra ꝯſciēciā facit ⁊ ſic peccat. om̄e em̄ quod nōeſt ex fide peccatū eſt ad ro. 9. glo. om̄e qd̓ eſt ꝯtͣꝯſcienciā. huic gͦ non licet ꝯmede̓. liceret auteꝫſi ſuppoſuiſſet iudiciū ſuū iuditio p̄lati. gͦ ⁊cͣ.Rn̄det alex. de an. ad queſtionē ꝙ humanū iudiciū eſt multiplex. Eſt em̄ qd̓dam iudiciū cuca ꝯgnoſcibilia tm̄. vt cū iudicamꝰ qͥd verū qͥdfalſū. de tali iudicio nō oportet ꝙ obedienſ ſuꝑponat ip̄m iudicō ſui p̄lati. Aliud eſt iudiciūnon tātū circa cognoſcibilia ſꝫ ec̄ circa faciēdaEt illud eſt duplex quia quoddā eſt tantū deliberatuū ⁊ illd̓ ec̄ nō oportet ſupponere iudiciop̄lati. nō tn̄ ita ꝯiūctū eſt volūtati ꝙ volūtasmoueat ad om̄e illud qd̓ illd̓ iudiciū deliberatSepe em̄ aliquis ſubditꝰ deliberat vtꝝ hoc l̓ iᵈſit faciendum. ⁊ tamē poſtqͣꝫ deliberauit nō mōuetur ad faciendū illud. ſed magis facit illudquod ei ſuus p̄latus p̄cipit. Aliud iudicium qd̓ē circa facienda nō tātū eſt d̓liberatm̄ ſꝫ ec̄ diffinitiuū Et illd̓ ita coniunctū eſt volūtati ꝙ pquā p̄eligendo alterū diffiniuit eſſe faciend̓ ſtatim volūtas moueat ad illd̓ faciendū. Vndeobediens illud iudiciū abrenūciare debet ſicut ⁊volūtatē ⁊ h̓ qͣntū ad ea ad que reliqͥt ꝓpriamvolūtatē ⁊ de hoc ꝓcedit obiectō pͥma Si auteꝫq̄ratur qͥd monachꝰ face̓ debeat ī caū predictodicendū ꝙ ſi ſit p̄ſūpcō ꝓbabilis de eius debilitate vel infirmitate. quia ꝯtingit aliqn̄ ꝙ illiqͥ vident extn̓ſecū hoīem magis ꝑpendunt eiusattenuacōeꝫ vel debilitatem qͣꝫ ip̄e. Vel etiā ipſe ꝓpt̓ nimiū feruorē vel etiā inexꝑienciā ſui laboris non eque bene cognoſcit ſuā debilitatē ſicut alij magis exꝑti. Ideo pt̄ ⁊ debet in tali caūobedire p̄lato. Si aūt cognoſcat ſe debilem nōeſſe nec abbatem h̓ ex aliqua ꝓbabili p̄ſūpcōecrede̓ non tenetur nͨ debet ei in tali caū obedire. vn̄ nec ſuum iudiciū diffinitiuū dꝫ qͣꝫtū adh̓ iudicio eiuſ ſuppoſuiſſe. ſicut nec volūtatē volūtati. qͣntū ad illa dico que ſūt ꝯtra formaꝫregule. ſicut eī vult bnͥ. licet p̄latus p̄ſit ſubditis. ſemꝑ tamē regl̓a p̄eſt p̄lato. jta vt ipſe nūquam poſſit aut debeat p̄ciꝑe contrariū regl̓e.etſi p̄cipiat non eſt obediendū. ¶ Vtꝝ in pt̄ate abbatis ſit mutare obẜuācias ſpūales. Etvtᵐ ſit obediēd̓ ei p̄cipiēti ꝯtrariū ip̄aꝝ. Vidēꝙ ſic qꝛ dicit̉ in regl̓a. oīa in diſpōne abbatisſut vel fiant. quare ſic dicendo oīa nichil excipit. maxime cū ſtatuta ab homīe vt vult bnͥ.poſſint mutari. mutare poterit obẜuancias n̄tātū carnales ſꝫ ec̄ ſpūales ⁊ erit obediendum īmutacōe iſtaꝝ ſicut ⁊ illaꝝ. ℟º ẜᵐ alex. d̓ an.ꝙ ſicut vult bnͥ. ſūt quedaꝫ ſpūalia que abbasoīno mutare non pt̄. vt illa que nichil habentadmixtū de corporali obſeruācia. vt humilitaſcaritas ⁊ cetere virtutes. Sūt aūt quedā aliaque ⁊ſi ſint ſpūalia qͣntū eſt de vltimo complemento. hn̄t tam̄ aliquid annexū de corporali obſeruancia vt cantare vel pſallere. S aūt ⁊ſi ſitſpūale tn̄ ꝙ alcius vel dimiſſiꝰ vl̓ ꝙ canticū h̓vel illud cantet̉ in quibuſdā eſt in abbatis diſpoſicōe vt etiā vult ip̄a regula. Nō tamen eſt