Liber Sextusſitꝭ xlvij
magis inſtructus ſequitur ꝙ grauiꝰ peccat. qꝛſciencia eſt circūſtancia aggͣuās nō alleuiās peccatū. Ex hocip̄o etiā ꝙ eſt r̓ligioſus ⁊ ad ea queſūt ꝑfectōnis obligatus tenetur magiſ vitareſaltem debono ⁊ equo etiā pct̄m tale qͣꝫ ſecularis. vn̄ videt̉ ꝙ religioſus peccet grauiꝰ ceterisparibꝰ rōe ſtatꝰ quia ſtatus eſt circūſtancia aggͣuans non alleuians peccatū. ¶ Si obicit̉ ꝙͣſipct̄a religioſoꝝ eſſent gͣuiorā pct̄is ſeculariumreligioſi eſſent peioris ꝯdicōis ſecularibꝰ. dicēd̓ꝙ religioſi nō defacili peccat ex ꝯtemptū ſꝫ qn̄ꝫlabunt̉ in pct̄m aliqd̓ ex ignorācia vel infirmitate a quo defacili releuāt̉. ſi aūt ad h̓ ꝑueniātvt ex ꝯtēptū peccent efficiuntur peſſimi et maxime incorrigibiles ẜm illud hie̓. 2. Confregiſti iugū diſrupiſti vincula. dixiſti non ẜuiamin om̄i eī colle ſublimi ⁊ ſub oī ligno frōdoſotu ꝓſternabaris meretrix. ꝟn̄ augꝰ. in epl̓a adplebē yponēſem. exquo deo ẜuire cepi qūo difficile ſum exꝑtus meliores qͣm qui in monaſterijs ꝓfecerūt. Ita nec ſum exꝑtꝰ priores qͣꝫ qͥ inmonaſterus defecerūt.Equitur ꝯſiderare d̓ 3º .ſ. deobīa religioſorū. Et circa h̓ querūt̉ pl̓a .ſ. vtrū religioſiteneantur obedire p̄latis ſuis in oībꝰ q̄ nō ſūtꝯtra deū. ℟º ſi loquimur de obīa ẜm perfectōꝫſic extendit ſe ad om̄ia que nō ſunt contra deum ⁊ regulam ſuam. vnde dicit bnͥ. ꝙ ꝑfectaobediēcia finem neſcit. ſi autem loqͥmur d̓ obediencia ẜm neceſſariam obligacōꝫ ſic habet mōdū ⁊ menſurā ẜm voti emiſſi magnitudinē etſic dicit libro de diſpenſa. ⁊ p̄cep. ꝙ ſubditꝰ neccitra ꝓmiſſū eſt inhibendꝰ nec vltra cogēdusꝑ lege obīe. Et ideo diſtinguendū eſt. aut em̄p̄latus p̄cipit aliquid quod eſt ẜm regulā autcontra regulam aūt ſupͣ aut īfra. ſi ẜm r̓gl̓aꝫtenentur obedire. ſed ẜm regulam aliquā dn̄reſſe explicite aliqua implicite vt obſequia cōitatis ⁊ negocia ordinis ꝓmouenda ſine quibꝰobſeruari non poſſet regularis obſeruācia ⁊ tāin his qͣm in illis tenentur obedire Dicunturetiam eſſe aliqua ẜᵐ regulam quia fadiunt adregule pleniorē obẜuāciam ⁊ in his ec̄ tenent̉obedire. verū eſt tam̄ ꝙſi p̄latus talia p̄cipiatin longū tempꝰ debet hoc face̓ de ꝯſenſu ſubditorum vel eorum qui ꝯueniūt ad caᵐ. Si ec̄ ſūtinfra regulā tenent̉ vt ſi p̄cipiat aliqua leuiarefice̓. puta corpus ſuū Si aūt ſit contͣ regl̓aꝫſcꝫ quia eoꝝ oppoſita in regula p̄cipiūtur ⁊ prohibent̉. aut in eis pt̄ diſpenſare p̄latꝰ aut noneo ꝙ regula vel ꝯſtitucō ꝓhibet. Si ſit c̓tū ꝙ n̄pt̄ ſubditus ei in talibꝰ obedire non debꝫ Si v̓oſit certū ꝙ pt̄ vel dubiū an poſſit obedire rene̓arꝰ de dubio. 23. q. 1. quid culpat̉. Si aūt ſit sͣregulam aut p̄cipiunt̉ in cautelam peccati cōmittendi puta ꝙ ſubditꝰ ieiunet in pane ⁊qua qꝛ p̄latus videt naturā eius pronā ad luxuriā ⁊ ſic nō tenet̉ obedire niſi in caſu .ſ. qn̄nō poſſet aliter vitare pct̄m. Aut p̄cipiūtur inpenā pct̄i ꝯmiſſi ſic tenet̉. aut in augmentummeriti vt reciꝑe martiriū et huiꝰōi ſic n̄ tenēCirca ea v̓o que ſūt p̄ter regulam vt ſūt illa
que nec ibi ꝯtinentur nec ad illa q̄ ibi ꝯtinēt̉expediūt vel ordinantur vt leuare feſtucā l̓ aliqͥd huiꝰōi eſt duplex opīo. vt dicit pe. in quadam. q. de quolibet. quidā em̄ dicūt ꝙ nō tene̓obedire in maioribꝰ q̄m ſunt ea que in regl̓aꝯtinent̉. Alij dicūt coiꝰ ⁊ veriꝰ ꝙ nec in gͣuioribꝰ nec in leuioribꝰ que ſūt oīno p̄ter regl̓amtenet̉ obrdire quia non tenetur niſi quatinusobligauit ſe ꝓfeſſione. ¶ Vtꝝ oīs inobīa religioſoꝝ ſit mortale pct̄m. ℟º ẜm gual̓. ꝙ n̄. inhis que ſūt regl̓ariſ diſcipline qn̄ fit ſurrepcōe. ſꝫ tm̄ qn̄ fit ſcienter ⁊ cū ſufficienti deliberacōe. vn̄ bn̄. de diſ. ⁊ p̄cep. li. 1i. nō qualiſcummandati p̄tericō criminalem inobīam facit ſꝫr̓pugnare ⁊ nolle obedire. Et. li. s. dc̄it ſi v̓būloco vl̓ tꝑe ſilencij per obliuionē ſurreptū fueritcontra p̄ceptum veniā facillime impetrabit qꝛetiā vix pct̄m reputabitur Idē dicit. 12. li. ſi iubente ſeniore michi ſile̓. verbū elabit̉ reuꝫ meeſſe fateor ſꝫ venialit̓. Si vero ex ꝯtemptu ſciēs⁊ deliberans ſpōte in verba ꝓrumpo pͥuaricatorē me ꝯſtituo ⁊ criminaliter. qd̓ aūt idē dic̄.11. li. 8. c. oīs inobīa inexcuſabiliter eſt culpabilis intelligend̓ eſt de religioſo mortalit̓ n̄ veialit̓ delinq̄nte. ¶ Quis plꝰ peccat ſubditꝰ velp̄latus non ſoluendo qd̓ debet. Dicit em̄ bern.de diſ. ⁊ p̄cep. li. q. ſi regularis ꝓfeſſio quaſe minor ſubdit maiori eque obligat pͥorē. cōisequidē pacti vtrūqꝫ ncc̄itate reor teneri ⁊ fieriduos ꝑ alteriꝰ ſpōſiōꝫ alterutriꝰ debitores vnūfidelis cure alterū humilis obīe. ℟º ẜm gual̓.hic oportet vide̓ ī quibꝰ ꝯſiſtit cura p̄lati ⁊ obediencia ip̄iꝰ ſubditi. fidelis aūt cura p̄lati reſpectu cꝰlibet ſubditi eſt in tribꝰ. quia em̄ ſubditureligioſus ſuppoſuit p̄lato ꝓpriū iudicium. ꝓpriam volūtatem ⁊ reliquit ꝓpriā poſſeſſioneꝫtenetur ſibi p̄latꝰ in verbo doctrine ꝓpͥº. in exēplo ꝯu̓ſacōis honeſte qua volūtatē eius alliciat ad bonū ꝓ 2ª. ⁊ ẜm ſtatū ⁊ poſſe ſuū ei d̓ tēꝑalibꝰ ꝓuidere pro 3º. vnde bnͥ. p̄lato dicit. paſce verbo exēplo ⁊ tēꝑali ſubſidio. Reſpectu ettociꝰ collegij debet tria .ſ. errata corrigere bonaſconſuetudines ⁊ ordinaciones conſeruare. delectare in onere non in honore. de pͥmo ⁊ 2º dicithu. in expōne regule beati aug̓. p̄lati conſtituti ſūt vt errata corrigant. bene ordinata cuſtodiant. vitam ⁊ mores ſubditoꝝ verbo ⁊ exemplo ꝯponāt. De 3º dicit hu. ibidē p̄latꝰ quē delectat onꝰ non honor. caritas nō ptas. ẜuicusalijs impenſa non ab alijs ſuſcepta Officiū aūtſiue debitū ſubditi eſt ẜm hu. ⁊ bnj. humiliterobedire in his que ſūt ẜm regulā ſuā nō ſupͣ.Dicendū gͦ ꝙ ꝯꝑando aliquam in obedienciaꝫꝑticularē ſubditi ad omiſſiōꝫ aliquam p̄lati inhis que debet ſubdito nō eſt certū iudiciū vl̓equis eoꝝ inagis peccet. ſꝫ habere ſe poſſūt vt excedēcia et exceſſa ẜm varias ꝯdicōnes ⁊ viasloquēdo tamen in cōi ad ſtatū huiꝰ ⁊ illiꝰ pluepeccat p̄latus non intēdens fidelem curāqꝫ ſūtditus non ſoluēs humilē obediēciā. Aggrauatur em̄ pct̄m p̄lati/ pͥmo rōne officij quia debetverbo ⁊ exemplo luce̓ ſubdito ſicut ſol in mun