Liber Sextus.Titꝭ xlvij.

ſpecialis ſtatus in hoc pt̄ attendi dupr ẜm illd̓quod agitur interiꝰ. ⁊ ẜm illud qd̓ agit̉ exteriꝰpͥmo modo attenditur qūo ad deū 2º modo qͦad eccl̓iam Et ſic nūc loqͥmur deſtatu. hoc aūtmodo dicitur aliquis eſſe in ſtatu ꝑfectōis ꝓp̓enō ex hoc ꝙ habet actū dilectōis ꝑfecte. ſed qꝛobligat ſe ꝑpetuo cū aliqua ſolēnitate ad ea q̄ſūt ꝑfectōis. Cōtingit aūt ꝙ aliqui ſe obligant⁊ non obſeruāt ⁊ aliqui implent ad qd̓ ſe nōobligauerūt. ⁊ iō nichil ꝓhibet aliquos eſſe ꝑfectos qui non ſūt in ſtatu ꝑfectōis. ⁊ aliquoſeſſe in ſtatu ꝑfectōis qui nō ſūt ꝑfecti ¶ Vtꝝip̄i ⁊ religioſi ſint in ſtatu ꝑfectōis ℟º ꝙ ſic.vt em̄ dictū eſt ad ſtatū ꝑfectōis requirit̉ obligacō ꝑpetua ad ea que ſūt ꝑfectōis cū aliqͣ ſolēnitate quoꝝ vtrūqꝫ ꝯuenit vtriſqꝫ. religioſi eīvoto ſe aſtringūt ad abſtinendū a ſecularibusrebus quibꝰ licet vti vt vberiꝰ deo vacent in qͦꝯſiſtit ꝑfectō huiꝰ vite. obligant ec̄ ſe cū qͣdamſolēnitate ꝑfectōis ⁊ benedictōis. Ep̄i ec̄ obligant ſe ad ea que ſūt ꝑfectōis aſſumētes officium paſtorale ad quod ꝑtinet vt aīam ſuā ponat ꝓ oubꝰ ſuis. vt dicitur jo. 10. Adhibet̉ etiāſolēnitas quedā ꝯſecracōis ſil̓ cū p̄dicta ꝓfeſione. vnde dyoꝰ. c. q. an. gerarchie ꝑfectiōemattribuit ep̄is tanqꝫ perfectioribus. et in. 6.attribuit ꝑfectōꝫ religioſis tanqͣꝫ ꝑfectis. ¶ Sꝫobi̓ qꝛ ſtatus exterior d̓bet rn̄dere ſtatui intiorialias incurrit medaciū quod n̄ tm̄ ē in verbisſꝫ etiam in oꝑibꝰ ſil̓atiſ. vt ambro. dicit ī quoda ẜmone. ſꝫ ml̓ti p̄lati ⁊ religioſi non habentinteriorē ꝑfectōꝫ caritatis. gͦ ⁊cͣ. ℟º ꝙ homīeſſtatū ꝑfectōis aſſumūt non quaſi ꝓfitentes ſeeſſe ꝑfectos. ſꝫ quaſi ꝓfitentes ſe ad ꝑfectōꝫ tendere. vnde non eſt mendax quis vel ſil̓ator qſtatū ꝑfectōis aſſumit ex hͦ ꝙ non eſt ꝑfectuſ.ex eo ꝙ ab intencōe ꝑfectionis aīm reuocat.Vtꝝoēs p̄lati eccl̓iaſtici ſint in ſtatu perfectōis. ℟º ꝙ non. vnde dyoꝰ. ſolis ep̄is ⁊ religioẜ ꝑfectōꝫ attribuit. c. q. ec. gerar. Preſbiteri em̄ ⁊ decani curā aīaꝝ hn̄teſ. nec ex ꝑte ordinis obligātur ad ea que ſūt ꝑfectōis niſi quatinꝰ in occidētali eccl̓ia in ſuſcepcōe ſacri ordinis emittitur votū ꝯtinencie quod ē vnū de ꝑtinentibꝰ ad ꝑfectōꝫ vt infra dicet̉. Nec ec̄ ad cūrā ſuſceptam obligātur ex vincl̓o ꝑfecti voti. ſꝫpn̄t eā deſerere in trāſeūdo ad religionē ⁊ ſinelicencia ep̄i vt habet̉. 19. q. 2. Et ec̄ cū eiꝰ licenciapoteſt quis archidyaconatū l̓ ꝑrochiam dimittere ⁊ ſimplicem ſine cura p̄bendā acciꝑe quodnullo modo liceret ſi in ſtatū ꝑfectōis eſſet qͥanemo mittens manū ad aratꝝ ꝙ aſpi. re. ap⁊cͣ. Ep̄i aūt quia ſūt in ſtatu ꝑfectōis nō niſicū autͣte pape pn̄t curā ep̄alē deſerere ⁊ ex c̓tiscauſis vt dictū eſt ſupͣ. ¶ Quis ſtatus eſt ꝑfectior p̄latoꝝ vel religioſoꝝ. ℟º ẜm gwilh̓. demara. ꝙ aliquo mō eſt ꝑfectior ſtatus p̄latoꝝ⁊ aliquo modo ſtatus religioſoꝝ. dicit em̄ auꝰ.li. j. de bapº paruuloꝝ cum dicit̉ cuiꝰcūqꝫ perfectō. qua in re dicatur videndū ē. ẜm hoc gͦdicendū ꝙ ſtatus p̄latoꝝ autͣte dignitate ⁊ oſficio ꝑfectior eſt qͣm ſtatus religioſoꝝ ⁊ h̓ con-

ſtat. Sed an etiā merito non ſic app̓aret. videtem̄ ſine p̄iudicō ꝙ etiā merito dū tamen ſit bonus p̄latus ẜm exigenciā ſui ſtatꝰ nichil obmittens de eſſēcialibꝰ ꝯtingentibꝰ ſtatū ſuū. Cōꝑacōes em̄ ſtatuū ⁊ aliaꝝ reꝝ cuiꝰcūqꝫ generiſfaciende ſūt ẜm eſſencialia nō ẜm accidentalia.Et ẜm bona in illo genere nō ẜᵐ mala Vn̄ ſip̄latus ſalutē aīaꝝ ſibi cōmiſſaꝝ ꝓcuret vt decet docendo publice et pͥuate orando ⁊ offerendodona ⁊ ſacrificia ꝓ peccatis ꝓprijs ⁊ alienis. cōuerſando ſine querela. vite p̄beat non mortisexēplū. cū religioſus ꝑficiat eſſencialia ſui ſtatꝰviuendo in obīa ſine ꝓprio ⁊ in caſtitate videt̉ſicut dictū eſt maius eſſe p̄miū p̄lati qͣm religioſi. I ſtatus p̄lacōis maiorē requirit ꝑfeccōne̓ in ꝓfeſſionibꝰ ſuis vt dicit glo. ſuꝑ iᵈ j a.qui non obfuit in verbo ⁊cͣ. Eū inquit qui concupiſcit p̄eſſe oportet alijs ꝑfectōrē eſſe. Ex hocſic arguitur. ſtatꝰ qui de ꝯgruo requirit meliores ⁊ ꝑfectiores ꝑſonas. de ꝯgruo r̓qͥrit meliora⁊ ꝑfectiora oꝑa. ſꝫ ſtatus p̄lacōis eſt huiōi. goportꝫ ꝙ oꝑa p̄latoꝝ ſint meliora ⁊ perfectōraqͣntū ad meritū qͣm in religione. hoc dico quātum eſt de exigencia vtriuſqꝫ ſtatus. Sa lua tamen pace ⁊ gracia p̄latoꝝ. videtur ꝙ ſtatus r̓ligionis dici poſſit ꝑfectōr q̄dāmō qͣm prelationis .ſ. inqͣntū ꝓfeſſores ſuos magis habet promouere de imꝑfectōne ad ꝑfectōꝫ qm̄ ſtatꝰ prelacōis ſuos ꝓpter maiorē ⁊ diſtrictiorē diſciplinam cui ſubdunt̉ religioſi ⁊ maiorē elongacionē a mundo ⁊ occaſionibus pct̄oꝝ. huiꝰ ſignūeſt ꝙ illi qui de religione aſſumūtur ad p̄lacōeꝫſi in p̄lacōe laudabilit̓ ſe habeant ſtatū religionis ſtatui p̄lacōis p̄ferūt. Et ſtatū in quo ſūtplangunt reſpectu dimiſſi. hoc legit̉ feciſſe beatus g̓g̓. vnde de ſe in priº dyalo. dicit. infelix animus meus occupacōis ſue pulſatus vulne̓memīt qualis aliqn̄ in monaſterio fuit. Et deh̓ pl̓a dicit ibi de ſeip̄o. H illi pauci qui de ſtatu p̄lacōis tranſeūt ad ſtatū r̓ligiōis ⁊ in eo ſcut decet ꝓficiūt ſtatū religionis ſtatui p̄lacōiſp̄ferunt. Deniqꝫ in morte vbi ſola ꝯſideracio⁊ ꝯſciencia meritoꝝ aīaꝫ ꝯſolat̉ nulli vl̓ pauciſſimi inuenirent̉ tā de p̄latis qͣm de religioſis qͥſi daretur opcō nō mallent tota vita ſua in iligione qͣm in p̄lacōne vixiſſe. Et hoc valdefacit ad ꝯmendacōem religionis. Xit eī ph̓s.i. eth̓. c. de ꝯfer̓. que in maiori neceſſitate ſuntoportuna maiora non que in ſenectute ⁊ egritudinibus.lrtītEquit̉ videre de 2º ſcilicet de his que cōiterꝑtinēt ad ſtatū religionis. Et circa hoc qͥruntur pl̓a/ pͥº vtꝝ ſtatus religioſoꝝ ſit ꝑfectꝰ℟º ꝙ ſic. nam religio eſt quedā virtus vt habitū eſt ſupͣ in 2º libro .ſ. ꝑ quā aliquis exhibet aliquid ad dei ẜuitiū et cultū. Et id̓o anthonomatice religioſi dn̄r illi qͥ mancipant ſe tōliter dei ẜuicio qͣi holocauſtū offerētes deo. de qͥbus dicit g̓g̓. ſuꝑ ezechieleꝫ. ſunt quidā qui nichil ſibi ẜuant ſꝫ ſenſū linguā vitam atqꝫ ſubſtantiā quā perceꝑant deo īmolāt. In hoc auteꝫꝯſiſtit hoīs ꝑfectō ꝙ toͣlit̓ adh̓eat deo. ⁊ ſic paret