Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Liber Sextus.titꝭ xlvij.

morbū. ita vt ꝑ ſe deẜuire non poſſit. Quītoqn̄ īminet ꝓfectō neceſſaria vt exͣ de ap. ꝑuenitvel volūtaria tn̄ vtilis ⁊ honeſta vt ſtudij vel ꝑeg̓nacōis cā cū licencia tamen prelati. vt patetde ꝯſe. di. i. non oportet. Et idem eſt de ꝯſil̓ibꝰcaſibus. Sexto cum eſt occupatꝰ in vtilitate eccleſie vel in ſeruicio ep̄i vel pape. In his tamentribꝰ caſibꝰ abſens dicitur reſide̓ quia ẜuit ecc̄ievel in ſe vel in his in quibꝰ ꝯſiſtit bonū pl̓iuꝫvel oīm eccl̓iaꝝ. ſic̄ bonū exercitꝰ in diice.Irca 4ᵐ ſciend̓ ꝙ vicariꝰ habet h̓ ius in eccleſia .ſ. ꝙſi de ꝯſenſu p̄lati ſit inſtitutꝰ remoueri non pt̄ a ꝑſona que inſtituit eū vl̓ ſueceſſore eius. exͣ. e. ad hoc. ⁊ de arbi. non ſine.Curā habet aīaꝝ. exͣ. e. c. vl. jus habet in reEt ideo habens vnā vicariā non pt̄ hr̄e aliaꝫexͣ. e. ꝓuideas. Et vicariꝰ in vna non pt̄ intitulari in alia vicaria retenta. exͣ d̓ r̓ſcrip. poſtulaſti. Et intitulatus in vna non poteſt fieri vicariꝰ in alia. exͣ. e. c. 1. Agere etiā poteſt ⁊ cōuenire noīe eccl̓ie. exͣ d̓ fi. inſtru. ꝑpetuiuſ. qͥ om̄iain vicario ꝑpetuo locū hn̄t. talis em̄ ſuo nomīepoſſidet ſicut is qui ꝯducit ad tp̄s nō modicūvt. ff. ſi ager uecti. vel emphy. pe. l. vlt̓. in fi.Et nichilōiꝰ poſſidet ꝑ eū ꝑſona quia is poſſidet cuiꝰ noīe poſſidetur. exͣ de reſti. ſpo. cum veniſſet. h̓ goff. Ad h̓ nota ꝙ vicariꝰ ius hꝫpetendi aſſignari ſibi de redditibꝰ eccl̓ie cui ẜuit ꝯgruam porcōꝫ ſi minꝰ habeat ꝯpetentē. dꝫem̄ habere talem qd̓ inde valeat ꝯmode ſuſtētari. exͣ. e. ad h̓ ẜm hoſti. Nota etiā ꝙ vicariuſpape n̄ pt̄ exͣ vrbē lr̄as ꝯcede̓ niſi eidē ſpālit̓ ꝯcedatur. exͣ. e. tua ẜm hoſti. Itē vicariꝰ habꝫ oīaq̄ ꝑtinēt ad iuriſdicōꝫ eius cuiꝰ vicē gerit. C. deoffi. eius cui man. eſt iuriſdicō. l. i. p̄ter ea q̄non tranſeunt ſine mandatō ſpāli. exͣ de offi.le. ꝙ tranſlacionem. hec bn̄. di. 86. ⁊ ex. e. tuanobis.2ly VIrca qṅtū ſciendū ꝙ ẜm gof. vt patet inſua ſūma eiuſdē ti. officiles ep̄i ſunt delegati. ⁊ a ſmīa eoꝝ ē appellandū ad ep̄m. hoſti.vero tenet ꝯtrariū qͣntū ad vtrūqꝫ. eiuſdē ſm̄eeſt jnno. Gwvil. dur̓. ⁊ jo. an. vnde ẜm eos officialis ep̄i eſt ordinariꝰ Nam ꝯſiſtorium eius ⁊ep̄i idē cenſetur. vnde habet iuriſdicōem ordinariam qd̓ ꝓbat̉ exͣ de appel. romana. ⁊. C. e. l.ſ⁊. 2. Et cū eadē ꝑſona cēſeat̉ cū ep̄o ab eo ſic̄ab ep̄o eſt ad archiep̄m appellandū. liꝫ ab archidyacono ⁊ inferioribꝰ eorūqꝫ officialibꝰ ſit nōad archiep̄m ſed ad ep̄m appellandū ṅ ſit corſuetudo in ꝯtrariū. vt exͣ de appel. romana. Ethi .ſ. officiales ep̄i videntur eſſe ordinarij ſineadmīſtracōe de quibꝰ loquit̉ er de in inte. r̓ſti.cā. §. delegati. licet illud alit̓ intelligi poſſet. Xdelegato vero officialis ep̄i pt̄ appellari ad ip̄ꝫofficialē vel ep̄m cū ideꝫ ſit ꝯſiſtoriū vtriuſqꝫvt dictū eſt. ad h̓ ar. ff. qͥs ⁊ a quo ap. l. 1.§. abeo. Ꝙ aūt idem ſit ꝯſiſtoriū ep̄i ⁊ official̓ ſuinūc ē declaratū. li. 6. de ꝯſue. n̄ putamꝰ.De r̓gl̓aribꝰ ſiue religioſis ti .47Unſequēt̓ habito de ꝑſonis eccleſiaſticis ſecularibꝰ. dicendū ē deyſonis

eccleſiaſticis religioſis. ⁊ quia religioſi ſūt ī ſtatu ꝑfectōis vt infra dicetur qō pͥº ꝯſiderād̓ eſtde ſtatu ꝑfectōis in cōi. 2º de his cōit̓ in quibꝰpnͥˣ ꝯſiſtit ſtatus religionis. 3º ſpāliter de obediencia religioſoꝝ 4º ſpāliter de pauptate religioſoꝝ / qͦ de p̄lacōibus eoꝝ. 6º de quibuſdamvtꝝ ꝯpetant eis. Aº de ꝯꝑacōe religionū adinuicē. 8º de rel̓ionis ingreſſu 9º de apoſtaſia religionis / 10. d̓ domibꝰ religioſis vtꝝ ep̄is ſuit ſubiecte 11. de capl̓is monachoꝝ. De modo aūt faciendi ꝓfeſſionē in rel̓ione habitū eſt ſatis sͣ.li. i. ti. de voto p̄cipue ar. 6. ⁊. A. de modo auteꝫviuendi ⁊ habitu ⁊ capl̓iſ ⁊ viſitacōibꝰ religioſoꝝ patet in regulis ⁊ ꝯſtitucōibꝰ ⁊ ordinacōnibꝰ eorūdē. Necnō et exͣ de ſtatu mo. ꝙ dei. cūad monaſteriū. in ſingulis. ea que. Itē. li. . e.ti. ne in agro. vbi ſtatuūtur quedā de monachis nigris. ⁊. c. accedentes. vbi p̄cipit̉ ꝙ moniales annis ſingl̓is viſitentur Circa pͥᵐ qd̓ē de ſtatu ꝑfectōis in cōi querūtur pl̓a .ſ. vtrūꝑfectō vie ꝯſiſtat in p̄ceptis. ℟º aliqui dixer̄tvt tho. ꝙ humana ꝑfectō in via ꝑ ſe ⁊ eſſenciater ꝯſiſtit in duobꝰ p̄ceptis caritatis q̄ ē finisd̓ine legis. ſecūdario aūt ⁊ inſtrumētaliter conſiſtit in alijs p̄ceptis ⁊ conſilijs que ordināturad caritatem. Precepta em̄ ordinant̉ ad remouendū contraria caritati cum quibꝰ caritaſ eēnon pt̄. conſilia vero ad remouendū impedim̄ta actus caritat̓ que tamē non ꝯtrariantur caritati. Secūdum aūt givil. de mara. perfectiohuiꝰ vie conſiſtit ꝑ ſe et eſſencialiter non tātūin p̄ceptis caritatis ſꝫ etiam in alijs p̄ceptis moralibus ⁊ ꝯſilijs. quia moralia p̄cepta nō p̄cipiunt ṅ v̓tutes ⁊ oꝑa v̓tutū qͥ ſūt eſſencialiter ꝑfectōes. v̓tutes quidē ſūt ꝑfectōes pͥme. actusv̓o eaꝝ ſūt ꝑfectōes ſcd̓e. ⁊ ꝓhibent ꝯtraria. Similiter ꝯſilia nichil aliud ꝯſulūt. ⁊ ſic patꝫ ꝙ īiſtis ꝯſiſtit eſſencialiter ꝑfectō hoīſ in via. conſiſtit ec̄ inſtrumētaliter in eiſdē. v̓tutes eī aliea caritate ⁊ oꝑa eaꝝ ſūt ꝑfectōes ⁊ nichilōiꝰ ſt̄inſtr̄a cooꝑancia ⁊ ordinata ad vlt̓iorē ꝑfectōeꝫCaritas etiam vie eſt ꝑfectio ⁊ nichilōiꝰ inſtr̄mad beatitudinē ordinatū. veꝝ eſt tamen ꝙ perfectio attēditur pnͥcipalit̓ ẜm caritatem. vnūqd̓qꝫ eī dicitur ꝑfectū eē inqͣntū attingit fineꝫꝓpͥm qͥ eſt vltima ꝑfectō rei. caritas aūt ē quenos vnit deo qͥ eſt vltīꝰ finis hoīs quia qͥ manꝫin caritate in deo manet ⁊ deus in eo. jo. 9. vn̄ad coll̓. 3. ſuꝑ oīa caritatē hēte q̄ eſt vinculumꝑfectōis. Sciend̓ aūt ꝙ duplex ē ꝑfectō vna ſufficiencie ⁊ neceſſitatis q̄ ꝯſiſtit pnʳ in obẜuāciap̄ceptoꝝ. alia ſr̓abūdācie ⁊ ſr̓erogacōis q̄ ꝯſiſtitī obẜuancia p̄ceptoꝝ ⁊ ꝯſilioꝝ. pnͥʳ tn̄ ꝯſiliorūcuiꝰ ſignū eſt ꝙ ingrediētes rel̓ionē pnͥʳ vt inpl̓ibus intencōꝫ ſuā dirigūt ad obẜuanciā ꝯſilioꝝ. Eſt aūt ꝑfectōr ⁊ maioris mneriti obẜuacō ꝯſiliorumqꝫ alioꝝ p̄ceptorū a caritate qd̓ prex h̓ ꝙ oꝑa ꝯſilioꝝ ſt̄ mag̓ ardua qd̓ ꝑ ſe pꝫ. ſūtec̄ mag̓ volūtaria. Oꝑa eī ꝯſilioꝝ obẜuāt̉ qꝛ ſtꝯſulta. Oꝑa v̓o p̄ceptoꝝ qꝛ ſūt p̄cepta dico ꝑ ſeloquēdo. h̓ de gwilh̓. de mara. Vtrū qͥcūqꝫeſt ꝑfectus ſit in ſtatu ꝑfectōniſ. ℟º ſcd̓m tho