Liber SextusTit̉ xlvjv

yappellacōꝫ vel alio modo legitimo tanſferant̉ad eū vt d̓ archiep̄o dictū eſt ſupra. Secund̓ aūtgof. circa h̓ debet attendi antiqua ⁊ approbataconſuetudo ſic plerūqꝫ in ſil̓ibꝰ ſaluo tamē eoqd̓ dictū eſt ſupͣ de abbatibꝰ circa monachos Sivo n̄ appareat de ꝯſuetudīe ſtandū ē opi. primetitẜm hoſti.Equit̉ vide̓ de 2º .ſ. deofficio ⁊ pt̄ate iudicis ordinarij. Circa qd̓ ꝯſiderandum eſt ꝙofficiū eiꝰ eſt curā ſubditoꝝ hr̄e. s. q. j. qui epatu. ſingl̓os ꝓ poſſe iuuare. s. q. i. clenis. c̄ miſericordia in qͥrere. ⁊ ea ſi fuerint legiti me cōuicta ẜᵐ ſtatuta canonū punire. exͣ. e. c. i. que n̄debet in queſtum pecunie ꝯuertere vl̓ in grauamen aliud ꝯmutare. exͣ. e. irrefragabilis. §. fi.ꝓſtingue tamen ẜm hoſti. ꝙ ſiquis ſit accuſatus ⁊ ꝯuictus ⁊ certa pena reꝑitur in iure illadebet infligi non maior. alioqṅ iudex fit in famis. C. ne ſanc. bap. reiteret̉. l. z. in fi. qd̓ inteligo nͥ cauſa ſubſit alit̓ ꝯtra. ff. de peis. reſpiciēdum. v̓bi vero non eſt ſtatuta pena certa velexoffitio mero inqͥritur. iudex ꝓcede̓ debet eqͥtareẜuata ſemꝑ in ꝑtē humaniorē declinando.ẜm qd̓ ꝑſonas loca ⁊ tꝑa viderit poſtulare. extͣde tranſac. ex ꝑre. Non tamē d̓bet leuare pecuniā ex auaricia qd̓ intelligit hoſti. fieri qn̄ retinꝫſibi. ⁊ ſic loquitur exͣ d̓ peīs. liꝫ ⁊. 16. q. 1. p̄dicator. ⁊ ſil̓ia. niſi forte vbi ſtatutū eſt ſiquis tl̓equid ꝯmiſerit ſoluat tm̄. tūc em̄ pt̄ leuare ⁊ ſibi retinere. ſic loquitur ẜm quoſdā. exͣ. e. dilectꝰ. tn̄ ſtatutū tale nō vide̓ rōnabile ẜᵐ hoſ.Regularit̓ at̄ qͣntū ꝑtinet ad correctōem credithoſti. ꝙ iſta pena eſt infligēda que magis ē timenda. exͣ vt li. non. ꝯte. qm̄ frequēt̓. Peccatores occultos celare debet ſuie hoc ſciat vt p̄ſb̓rexͣ. e. c. 2. ſuue vt homo exquo non pt̄ ꝓbari. 6qꝛ. ſi tm̄. ⁊. c. placuit. Cōpaciet̉ eis qͦs punietdi. 4. vt iuſticia. ¶ Verſat̉ aūt pt̄as ordīarijipue circa tria .ſ. correctōꝫ iudiciū ⁊ punicōꝫEt adh̓ ſatis ꝯueniūt verba canonum. coercecorrip̄e. excōica. degrada. Coerce monendo. corripe impendendo. ⁊ hic ordo locū habet ẜm gof.cū aliquis puniri debet ꝓ ꝯtumacia. ſecus ē ſi ꝓcrimīe. tūc em̄ pena incipit a degradacōe ⁊ fun̉in excōicacōe. di. 81. dictū. ⁊ ex de iudi. cū nonab hoīe. Cōtumiacia vero incipit in excōicacōe⁊ finitur in depoſicōe. di. 34. quorūdā ¶ Ad h̓nota ꝙ ordinariꝰ pt̄atē que ſibi ꝯpetit ex officioabſoluendi excōicatos ꝓpter ꝑcuſſionē clericoꝝin aliquibꝰ caſibꝰ pt̄ alteri delegare. exͣ. e. c. vl.ſꝫ qui talem pt̄atē habet ex cōmiſſiōe eā non pt̄alteri ꝯmittere. exͣ de offi. dele. c. vlt̓. Item q̄ pertineāt ad ordinariam iuriſdicōeꝫ legitur. exͣ. eꝯquerēte.Artit 111Equitur vide̓ de 3ª .ſ. quibꝰ modis ordīaria iuriſdicō impedit̉. l̓ ec̄ finitur. Circad̓ſdiend̓ ꝙ ſicut tradit goſ. vl̓r impeditur dupl̓r .ſ. ꝑ ip̄iꝰ ordinarij ab officō ſuſpēſiōeꝫ et ꝑexcōicacōꝫ vt patet. 24. q. i. audiuimꝰ. In ſpiritualibus vero negocijs vel cauſis impedit̉ aliis modis .ſ. ꝑ appellacōꝫ. recuſacōer. relacōemad ſupīorē. negocij reuocacionē ꝑfectā. alij cō

miſſiōꝫ. Et ꝑ alios mo̓s quos pt̄ ꝑ ſe notare qͥlibet ſtudioſꝰ. Finitur aūt ordīaria iuriſdicō q̄druplicit̓ .ſ. morte. depoſicōe. tranſlacōe. ⁊ dignitatis renūciacōe ⁊ hoc qūo ad ꝑſonā remanꝫtamen penes capl̓m vacante eccl̓ia. non tamēin oībꝰ quia non in ꝯceſſionibꝰ p̄bendaꝝ. extͣne ſe. va. illa. remanet inquā de ꝯſuetudīe ẜᵐgof. Quod hoſti. corrigit dice̓s ꝙ capl̓m d̓ cōiiure ⁊ lege habet hanc iuriſdicōeꝫ. ꝟnde ⁊ face̓pt̄ ꝯſtitucōꝫ ſicut vniuerſitas. ſicut collegiū.licitū nō taniē habet exerciciū niſi ſede vacāteAd h̓ nota ꝙ ⁊ſi ſuꝑior mandet ordinario vtfaciet illud quod alias facere poſſet ex offō ſuonon tameū ip̄e ordinariꝰ ſemper exeqͥtur vt d̓legatꝰ rōe mandati. ſꝫ plerūqꝫ vt ordinariꝰ iure ordinarie pt̄atis. vt exͣ. e. licꝫ. ⁊. c. graue. ſepe em̄ ordinarij ꝓcurāt ſibi ea mandari q̄ ip̄oiure ſuo facere poſſēt ad ſuā excuſacōꝫ. di. 1i.quiſ neſciat. Non tamē ẜm hoſti. dat̉ ꝓpter h̓talis pt̄as ſuꝑ exēptos vt dicit̉ in. c. grauem.nec cōi iuri derogatur vt in. c. liꝫ. B ſepe ſuꝑior non intēdit ꝯmittere ſꝫ remitte. bn̄ ſi vultpt̄ cognoſcere pt̄ etiā alteri delegare. ff. de offi. pͥſi. ſepe.De vicarijs ti. 46ꝰ.Abito de his qui ẜuiūt eccl̓ijs noīeꝓprio. videndū eſt de illis qui ẜuiūtnoīe alieno .ſ. de vicarijs. ⁊ pͥmo qͥdſit vicariꝰ. 2º quod eſt officiū eius. 3º qn̄ licet ꝑvicariū deẜuire. 2º quod ius habet vicariꝰ ī eccleſia ī qua ẜuit. ⁊ an poſſit pl̓es vicarias habere. qͦ de officiali ep̄i ſue vicario vtꝝ ſit iud̓ꝫordinariꝰ vel delegatus. ⁊ an ab eo ſit appellandū ad ep̄m vel archiep̄m. ¶ Circa pͥmū ſciendū ꝙ vicariꝰ eſt qui vices alteriꝰ gerit. ſiue inofficō non ꝯtencioſo. vt exͣ. e. per totum. ſuue cōtencioſo. vt. C. de offi. eius qui vicem ali. geritper totum. Non licet auteꝫ alicui īſtituere vicariū qui ius habet in re ſine autͣte ep̄i. poteſttamē ſociū tene̓ cuiꝰ auxilio fulciatur. vicariuſv̓o ep̄i ꝯſtituitur ꝑ ep̄m ſine capl̓o cū ip̄e eadēꝑſona cū ep̄o cenſeat̉ vt infra dicetur. ⁊ h̓ aꝑabat ꝯſuetudo que in talibꝰ eſt ẜuāda exͣ d̓ his q̄fi. a p̄la. ea noſcit̉. hec hoſti. Vicariꝰ aūt vicariū ꝯſtitue̓ non pt̄. exͣ. e. clericos. ſicut nec delegatus delegatū niſi datus eſſet a pn̓cipe. C. deuidi. a iudice. ⁊ exͣ de offi. dele. ſuꝑ queſtionū.h̓ tamē fallit in archip̄ſbitero qui cū ſit vicariꝰ ep̄i in quibuſdā ſpūalibꝰ. exͣ de offi. ar̓p̄ſb̓rimiſteriū in fi. aliū tamē vicariū dare pt̄ vt dicitur ibidē.ArtitIrca 2ᵐ eſt vidēdum qd̓ eſt officiū vicarije ſeruire eccl̓ie ⁊ ꝑſone. exͣ. e. ꝓuideas.Et cū eos cura r̓ſpiciat aīaꝝ. ex. e. c. vl. p̄ſb̓rifiēt ⁊ ad h̓ cogēt̉. exͣ de elec. cū in cūctis. qͣpIrca 3ᵐ ſciend̓ ꝙ non videtur licere ꝑ vicariū deſeruire niſi in certis cauſiſ. Prīo ſiex indulgencia ſpeciali ꝯpetat alicui nō reſide̓Scd̓o ſi ꝯſuetudo excuſet non reſidentē. Tercioqn̄ eccl̓ia dependet a p̄bēda. vt exͣ de p̄ben. expoſuiſti ⁊. c. extirpāde. Quarto ſi ꝑſona ſine culpa ſua incidit debilitatē vel deformitateꝫ ſiue