Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Lib Qntus.Titꝭ xxxvij.

Sd ꝑ quē modū ſūt diuerſe opi. Vna eſt ꝙ v̓tue clauiū valet ad remiſſione culpe non quid̓aliqͥd efficiēdo ſed ſolū on̄dendo vnde ſenſus eſtabſoluo te .i. abſolutū te oſtēdo. ⁊ hec videt̉ eſſeopi. mgr̄i ſentē. li. 4. di. 19. Sed contra hoc eſtquiā ẜm iſtam opi. ſacr̄m noue legis non efficit illud qd̓ figurat. Alia e̓ opinio ꝙ valꝫ n̄y ſe ſꝫ y virtutem d̓inam ex pacctione coaſſiſtētē in oꝑando ſic̄ dictū fuit ſupͣ in li. 4. ti. i. arti.ę. de effectu ſacr̄oꝝ. q. i. ⁊ eſt ꝓbabilis ml̓tū. ethuiꝰ oꝑi. videtur fuiſſe bon̄. 4. li. di. i. q. 4. etſco. g. li. di. 19. q. 1. Vnde dicit ibideꝫ ſco. ꝙ ſuſcepcō ſacr̄i pn̄ie eſt inſtrumentū .i. diſpoſicō efficaꝝ ⁊ neceſſaria ex ſtatuto d̓ino ad recepcōneꝫgr̄e. inſtr̄m aūt vel diſpoſicō p̄uia nō eſt ſignūoſtenſiuū alicuiꝰ vt preteriti ſed vt futuri. ergorollacō ſacr̄i penitentie ad hoc ꝙ digne fiat nōoportet ꝙ ſit ſignū abſolucōnis d̓ine precedētisquia digne pt̄ recipi ab attrito attricōne n̄ ſuficienti ꝑ modū meriti ad gr̄am recipiendā ī termo illiꝰ attritionis. Etſi non ficte r̓cipiaturgracia pͥma in termino illo ꝯfert̉. Et abſolucōpreſb̓ri eſt ſignū efficax illiꝰ abſolucōnis ſequētis in vltimo inſtanti eius. h̓ ſco Alia ē opi.ꝙ valet ꝑ modum depͥcantis ⁊ impetrantis nōtamen ꝑ modū imꝑcientis in cuiꝰ ſignū in forma abſol̓onis p̄mittit̉ or̄o per modum deprecatm̄ ⁊ ſubdit̉ abſolutio per modū indicatm̄.Et deprecacō graciam impetrat ⁊ abſolutio gͣciam pͥſupponit. nūqͣm em̄ p̄ſbiter aliquem abſolueret de quo non p̄ſumeret ꝙ a deo eſſet abſolutus. quia ergo ptās ſonat ꝑ modū actiui⁊ imꝑcientis ex ſe. inde eſt ꝙ pt̄as clauiū ꝓprieoquedo ſe non extendit ſupͣ culpā. ⁊ hͨ eſt ec̄opi. bon̄. in q. iſta vt pꝫ in 4. eiꝰ. Sꝫ hec opi. aliibꝰ non placet ꝓ eo ꝙ plꝰ valet or̄o boni laid q̄m inali preſb̓ri. ergo ſcd̓m hoc ⁊ abſolutioqd̓ fl̓m eſt. Quarta opi. eſt ꝙ valet inſtrumetaliter ad gr̄am ⁊ iuſtificacionē diſponendo.non ip̄am gr̄am vel iuſtificacōeꝫ īmediate efficiendo. ſicut em̄ ad mūdacōnem vtenſiliū valet aque ablucō ita ad emundacōꝫ culpe actual̓valet ſacerdotalis abſolutio. quia hoc ſacͣmētūhabet ꝓ materia actū mīſtri. oꝑatur igitur virtus clauiū aliquo modo ad culpe remiſſioneꝫ l̓dū etiam expetendi votū habet̉ vel dū ī actu exercetur dumō p̄paracio aſſit vel p̄ceſſerit. vndedico ꝙ attrito ad ꝯfeſſionē accedenti v̓tute abſolutionis ſacerdotal̓ ſic̄ inſtrumētalit̓ ad ip̄aꝫdiſponētis dat̉ gr̄a iuſtificans. contrito v̓o datur augmentū gracie. Sed ideo videt̉ non oꝑari ad iuſtificacōnē qꝛ eſt remediū adultoꝝ in qͥbus eſt neceſſaria p̄cedēs p̄paracō. Et hec ē opi.pe. ⁊ tho. ſed p̄dictaꝝ opinionū ſecūda magisplacꝫ michi. Ꝙ āt dicit hieroꝰ. ꝙ ī remittēdis⁊ rtinēdis culpis iᵈ iur̓ hn̄t euāgelici ſac̓dotesqd̓ olim habebant ſub lege legales. intelligit ꝙhabent illud ⁊ plus quia illi oſtendebant munditos a lepra tantū ſigno. iſti vero a lepra peccati etiam facto. Vtꝝ extendant ſe ad remiſſionem pene. ℟º circa hoc fuerūt diuerſi modidicendi. modus tamen verior ⁊ ꝯīor ⁊ magis

conſonꝰ fidei ⁊ pietati eſt ꝙ p̄ſb̓r ex vi clauiūabſoluendo remittit aliqua ꝑtem pene. non tn̄eterne nec p̓gatorie ſed ꝯīter eius pene ad quaꝫdeus obligat pct̄orem poſt abſolucōnem a culpa. Et ꝓ illa ꝑte nūqͣm puniet̉ in p̓gatorio.nec alibi. ſed ꝓ alia ꝑte a qua non abſoluit ul̓puniet̉ hic ſufficienter vel in purgatorio. Ethoc ſic poteſt intelligi. vniu̓ſe eī vie dn̄i miſericordia ⁊ veritas. ideo in iuſtificacōne que eſt opus miſericordie. miſericordia dei ſic remittitculpā vt non p̄termittat iuſticie regl̓aꝫ. iō adhuc detinet obligatū ad penā. Illa aūt pena obrigorē d̓ine iuſticie eſt nobis imꝓporcōnata etignota. ꝓuidens igit̉ dei miſericordia ꝯſtituitarbitros preſb̓ros qͥbus dedit pt̄atem arbitrādi ⁊ penā taxandi ⁊ manifeſtandi ⁊ ꝑteꝫ peneremittendi. hec aūt remiſſio fit v̓tutē clauiū d̓theſauro eccl̓ie qui ſubeſt clauibꝰ qui theſaurusintegrat̉ ex tribꝰ .ſ. primo ex merito fidei ⁊ caritatis tocius eccl̓ie. vnde dicit augꝰ. ꝙ penitenscurari non poteſt niſi ſuſtineat eum vnitas eccleſie. 2º ex merito ſuꝑerogacōnis viroꝝ perfectoꝝ. 3º ex ſuꝑabundanti merito paſſionis xp̄iquod eſt ānexū virtuti ſacr̄oꝝ quoꝝ hn̄t p̄latimīſteriū. Sed obicitur quia non eſt minus diſpoſitus ad recipiendum effectū clauiū qui ꝯmiſit ꝑuū peccatum qͣm qui ꝯmiſit maius. ergotantū r̓mittet̉ d̓ pena debita peccato minori qͣꝫde pena debita maiori. ſꝫ ex vna ꝑte pct̄m poſſꝫeſſe ita ꝑuū ⁊ ex altera ita magnū ꝙ tota pena debita pct̄o minori non eſſet maior qͣm ꝑsilla que remitteret̉ de pena debita pct̄o maioriergo illud minꝰ peccatū remaneret impunitūqd̓ eſt inconueniens. ℟º ꝙ quia miſericordianon conſiderat meritū ſꝫ miſeri ī. ideo dei miſericordia que ſubuenit hic miſeris non ꝯſiderādo in eis meritū ſeddemeritū ſubuenit per meritū xp̄i ⁊ remittit omībꝰ ꝑtem equalē non qͥdem ẜm abſolutam ꝯꝑacōnem ſed ſcd̓m ꝓporcionalē vt ſi ei qui debet centū remittit. 1o. ei qͥdebet. 10. remittit vnū. Et ideo qui magis peccauit dū penitet tenet̉ ad magnas gr̄aꝝ actiones. ⁊ hec eſt racō bon̄. Sed iſta reſponſio nonplacet aliquibꝰ ꝓ eo ꝙ non videt̉ ſatiſfacere argumento. quia pͥma decima ſimplᵗ maior ē qͣꝫſcd̓a. Et ideo videt̉ eis dicendū ꝙ nūqͣm parspene que remittit̉ virtute clauiū vna vice ē tāta ſicut tota pena cuiqꝫ mortali debita. Si dicat̉ ꝙ vna abſolucōne poſſit remitti tota penadebita vni veniali. Non habēt hoc ꝓ incōueīenti. quia xp̄c ita plene ſatiſfecit ꝓ pct̄is nr̄isꝙ .ſ. ſe humilianti ſub ſacr̄o qd̓ oꝑatur virtuteneriti xp̄i. r̓mittit̉ aliqn̄ tota pena. Non tam̄ꝓpter hoc dici pt̄ dimitti peccatum ſine pena. ⁊ita rn̄det rich̓. Alij vero dicūt ꝙ p̄ſbiter nō remittit oībus equalit̓ de pena ſed ſcd̓m ꝓporcioneꝫ qua penitens meruit ſibi remitti. ſic̄ ſuffragia eccl̓ie ꝓſūt defunctis ſcd̓m ꝙ ea ſibi ꝓdeſſemeruerūt. Et hec eſt opi. pe. Vtꝝ in con feſſione iterata remittat̉ aliqͥd de pena. ℟º hꝰ habet̉ ſupͣ ti. de qualitate ꝯfōnis. vbi dicit̉ ꝙ confeſſio debet eſſe frequens. Vtꝝ p̄ſbiter ligare