Titi xxxviTitꝭ xxxvij.
iterat̉. Priuata vero pn̄ia pt̄ iterari quotiensplacet. publica eciā pt̄ ſꝫ nō ita frequēter debꝫiterari.¶ De clauibꝰ. Vtꝝ ſint date eccleſie. ⁊ quot ſint. ti. 36ꝰ.Einde ꝯſiderandū eſt de ptāte mīſtrorū ſacr̄i pm̄ie que ad claues pertinetACirca qd̓ pͥmo videndū eſt de ip̄is clauibus. 2º de indulgentia. Circa pͥmū ꝯſiderandū eſt pͥmo de entitate ⁊ quidditate clauiū. 2ºde effectū. 3º de mīſtris. et 2º dehis in quos pt̄vſus clauiū exerceri ¶ Circa pͥmū querūtur pl̓aſcꝫ quid ſit clauis. Circa qd̓ ſciendū ſcd̓m ſco.ꝙ clauis ſumit̉ hic methaphorice ad ſil̓itudinēclauis materialis. huiōi aūt eſt inſtr̄m ꝓximū⁊ īmediatū aꝑiendi ⁊ claudendi hoſtiū. ſentenciare aūt alicui celū eſſe aꝑiendū vel claudendūeſt ſpūaliter ei aꝑire vel claudere celum. et ideoautͣtas vel ptās hͨ ſn̄iandi que eſt quaſi īmediatū inſtrumentū ſn̄iandi ꝓprie dicit̉ clauis r̓gni celoꝝ. p̄dicta āt autͣtas ſentēciādi ſiue clauis eſt triplex. vna eſt ſimplᵗ pn̓cipalis ⁊ conuenit ſoli deo. Scd̓a eſt non pnͥcipalis eſt tamēp̄cellens et hͨ ꝯuenit xp̄o. cuiꝰ quideꝫ autͣtas īſn̄ iando p̄minet. Et vniu̓ſalitate de oībꝰ iudicandi. quia oīm merita ⁊ demerita nouit. Etin fallibilitate iuſte ſn̄iandi quia ſemꝑ ſentenciat ꝯformiter diuine iuſticie. Tercia eſt particularis qͣntū ad cauſas cognoſcendas. ⁊ debilisqͣntū ad ſn̄ias ferendas. Et hͨ a xp̄o ꝓmittit̉petro. et in ip̄o ſucceſſoribꝰ eius .ſ. p̄ſb̓ris dᵗ26. tibi dabo cla. reg. ce. Dat̉ aūt jo. 20. cū dicit̉quoꝝ remiſeritis pec re. eis. ⁊cͣ. quoꝝ qͥdem p̄ſbiteroꝝ .ſ. ſmīa ſi ſit ẜm legem d̓mā eſt firmaalias eſt infirma. quia reuocabilis. Fuit āt ī p̄miſſo v̓bo jo. 20. data explicite autͣtas cognoſcēdi. quia nūqͣm poteſt haberi rectus vſus illiuspͥme ſine p̄uio vſu recto iſtiꝰ ſcd̓e. ⁊ ſic in collacōne pͥme ītelligit̉ collacō ſcd̓e tanqͣm prime.Vnde hec ſecūda poteſt etiā dici clauis. quia ēquoddam inſtrumētum aꝑiendi licet non itaꝓximū. prima clauis recte dicitur clauis poteſtatis. quia autoritas recte iudicandi diciturpoteſtas cum iudicare ſit poteſtatis ſiue preſidentis. ſcd̓a vero dicitur clauis ſcīe non ꝙ ſit actualis vel habitualis ſcīa. ſicut videtur ſentie̓mgr̄ ſen. li. 4. di. 19. ſed quia rectꝰ vſus eiꝰ nōpoteſt haberi ſine ſciencia. ¶ Vtꝝ poteſtas clauiū ſit etiā ad ꝯficiendū. ℟º ẜm pe. ⁊ cōiter alios. cū ſuꝑfluū ſit fieri ꝑ ml̓ta qd̓ eque bene pt̄fieri per vnū. poteſt dici ꝙ vna ⁊ eadem res eſtcaracter ordīs ſacerdotalis. ⁊ ptās cōficiendi etpt̄as clauiū q̄ ꝯpetit ex ordine ſꝫ drn̄t rōne. Diem̄ caracter ẜm ꝙ eſt pn̓cipiū diſtinguendi habentem a non habente. Poteſtas vero ꝯficiendiinqͣntū ordinat̉ ad ſacr̄m eū kariſtie ꝯficiendūſed ptās clauiū inqͣntū ordinat̉ ad aꝑiendū regnū. Sed ſco. tenet ꝯtrariū quia ẜm eum vnadata fuit apl̓is ſine alia. Fuit em̄ data eis ī cena pt̄as ꝯficiendi cū dixit eis xp̄c. hoc facite inmeā ꝯmemoracōeꝫ. Poteſtas vero clauiū fuiteis data poſt reſurrectōeꝫ. jo. 22. quoꝝ remiſerit̓pec. re. eis. Ep̄us etiā in ordinando pͥus dicit
accipite ptātem celebrādi miſſaꝫ dīs eis calicēEt qͥbū ſdā īterpoſitis ponēs manū ſuꝑ caputeiꝰ dicit. accipite ſpm̄ ſcm̄ qͦꝝ remi. pct̄a re. eis⁊cͣ. ¶ Si ergo q̄rat̉ quō ſe habeat caracter ſacerdotalis ad iſtas claues dici pt̄ ẜm ſco. ꝙ ſe hſic̄ diſpoſicō ad eas. qꝛ ꝑ hͦ ꝙ qͥs ꝑ caracterē hptātem ꝯficiendi corpꝰ xp̄i veꝝ. diſpoſitꝰ ē de sgruo ad hn̄dā pt̄ateꝫ ligādi ⁊ ſoluēdi ſr̄ corrxp̄i miſticū ¶ Vtꝝ ſit tm̄ vna clauis. ℟º ẜmpe. ⁊ cōiter alios ſic̄ ī ſole potētia liq̄faciendi etīdurādi ē vna ī radice ſꝫ due ī effc̄ibꝰ ſic tm̄clauis vna ī radice ſꝫ due ī effc̄ibꝰ. Clauis emī̄dicit̉ ptās iudicandi ī foro aīaꝝ. hec vero pt̄asintegrat̉ ex duobꝰ ſcꝫ ex pt̄ate diſcernēdi ī cauſe exaīacōe ⁊ diffiniendi in cauſe det̓mīacōe perſn̄iaꝫ abſolutoriaꝫ l̓ ꝯdemnatoriā. Et iſta clauis ē pnͥcipalior. qꝛ pͥma ordinat̉ ad iſtā. pͥmapt̄as dt̉ ſcīa ſcd̓a potentia. Vn̄ ſr̄ iᵈ Mᵗ. 16. tibi dabo claues re. ce. dicit glo. clauis dt̉ ſciēciaet potentia. qꝛ dꝫ iudex eccl̓iaſticꝰ dignos recir⁊ indignos excludere a regno. Poteſtas aūt ligandi ⁊ ſoluendi in foro ꝯtencōſo non eſt clauis ꝓprie loquendo. quia etiam non preſbiterihn̄t eam vt dicit̉. jͣ. Scd̓m aūt ſco. due p̄dicteclaues ſūt ſimpliciter diſtincte inter ſe ita ꝙ abſolute veꝝ eſt verbū xp̄i .ſ. tibi dabo claues. Etpoſſent de potentia dei abſoluta ab inuiceꝫ ſeꝑari. ſicut aliq̓s prelatus pt̄ ꝯmittere alicui autēritateꝫ cognoſcendi in cauſa n̄ ꝯmittendo ſibiautͣtem ſm̄ andi in ea ſic deus poſſet ꝯmittereautͣtem cognoſcendi in cauſa pct̄oris ſiue poteſtate ſentenciandi ī ea. Poſſūt tn̄ aliqualit̓ dici vna clauis .ſ. vnitate ordinis quia ordinartur ad vnum actum. ſcilicet aꝑcōnis. ¶ Sꝫ nūquid preter p̄dictas duas claues ſunt alie claues in eccl̓ia. ℟º ꝙ ſic. Duplex eſt enim foꝝ īeccl̓ia. vnū ſecretū ⁊ ad illud pertinent due claues p̄dicte. Aliud eſt publicū ⁊ in hoc requiritduplex autͣtas corrn̄dens duplici p̄dicte. ſic̄ adquodlibet iudiciū rectū in qualibet cā requirit̉cognicō in illa cā ⁊ ſentenciacō. Et iſte autͣtesꝑtinentes ad foꝝ publicū poſſunt dici claues.De hac aūt autͣte eccl̓ie habetur qᵗ. 18. dicentexp̄o pe. ſi peccauerit ī te f. t. ⁊cͣ. ſequit̉ tādeꝫ dicecc̄ie. ſi ecc̄iaꝫ n̄ audi. ſit tibi ſic̄ ethni. ⁊ pu. etſeqͥt̉ amē dico vob̓ q̄cūqꝫ li. ſu. ter. erūt li. ⁊ ī c.Ex qͦ pꝫ ꝙ deꝰ approbat ligacōneꝫ ⁊ ſolucōꝫ ecc̄ieec̄ factā ī foro publico quā q̓ ꝯtemnit hn̄duſeſt ſic̄ ethnicꝰ ⁊ publicanꝰ. in hoc foro claudit̉ecc̄ia ⁊ cōio fideliū ꝑ excōīcacōꝫ ⁊ aꝑit̉ ꝑ abſolutionē ab excoīcacōe vel ꝑ r̓conciliacionē. Et exhͦ pꝫ ꝙ ille claues n̄ ſt̄ eēdeꝫ cū pͥoribꝰ clauibꝰqꝛ ſeꝑant̉ ab ill̓ vt pꝫ in hn̄te iur̓dicōꝫ ſcd̓m oīdine̓ ⁊ ſine ſacerdotio ſic̄ in archidyacono ⁊ quibuſdaꝫ alijs. Et econuerſo ſic̄ ē in ꝯībꝰ p̄ſb̓risqͥbꝰ non eſt data pt̄as excludēdi ab ecc̄ia vel reconciliandi. hec ſco. in. 4. di. 14De effectu ⁊ v̓tute clauiū. ti. .Oſtea ꝯſiderandū ē de effc̄u clauiū. Etcrca hoc q̄nunt̉ pl̓a. ſ. vtij poreſt asclauiū extendat ſe ad remiſſionē culpe. ℟º ꝙ ſic jo. 2o. dỉ qͦꝝ remiſeri. pec. re. eis.