Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Titꝭ xxxv.

iotauit hu. c. penitētes. deponere comiā. ar. deſe. d̓i. 8. dictū. qd̓ tamē dicit male ſeruare Incena aūt domī vt dicit ibidē glo. quolibꝫ āno aiiq decamꝰ ⁊ p̄ſb̓ris in eccl̓iam reducūtur etſūt ibi vſqꝫ ad octauā paſce ita tamen ꝙ noncōicant nec accipiūt pacē. Ab octaua aūt paſcedebent exire ⁊ debent eſſe extra vſqꝫ ad dieꝫ ceneequentis anni ⁊ ſic fit quolibꝫ anno quouſqꝫeſt eis aditus eccl̓ie interdictꝰ. ⁊ſi bn̄ penitentpr̄ ei s ſcd̓o anno vel tercō ingreſſus eccl̓ie r̓ddiqn̄qꝫ ec̄ vſqꝫ ad finē vite manēt exͣ eccl̓iaꝫ. Qd̓aūt dictū eſt ꝙ nō cōicant intelligas niſi fueriteis ꝯceſſū qꝛ cōicacō qn̄qꝫ differt̉ plus qn̄ꝫ minus qn̄qꝫ vſqꝫ ad fine pn̄ie. qn̄qꝫ vſqꝫ ad mortem ſcd̓m arbitrium ep̄i. 22. q. 2. d̓ viro. ⁊ 33.mone̓. ⁊. c. latorem. ⁊. 26. q. 6. ſiquis decorꝑe. ⁊ de pe. di. qj. ſiquis vero. Dicit̉ etiam ſolēnis pn̄ia licet non ita ꝓprie qn̄ aliquis īuitꝰd penitentiaꝫ agendā intrudit̉ ī moāſterio. qōi. ſi ille. A quo dꝫ talis penitētia īponi. ℟ºabep̄o tātū. 4. di. in capite. ⁊. c. p̄cedenti. Etſic intelligit wilh̓. durandi illud. exͣ de exceſ. p̄la accedentibꝰ. ⁊. 18. q. i. ꝑuenit. ⁊. c. ſe. licet inlr̄a dicat de publica. ſepe em̄ in iure ponit̉ publica ꝓ ſolēni ⁊ ecōuerſo vt ibi. ⁊. 60. di. ſi ille⁊ in alijs capitulis. huiōi em̄ pena imponit̉ ꝓillis crimībꝰ ꝓ quibꝰ penitens eſt ad ep̄m mittēdus vt dicet̉ in. c. 28. vn̄ ſcd̓m eū ſimplex p̄ſbiter non poteſt eā imponere niſi de ſpēali mandato ep̄i. Sil̓r ad ep̄m ꝑtinet eiectō ⁊ recōciliacō ſolēnis. que ſit vltinio .ſ. tꝑe pn̄ie completo vel etiam ante ſi fuerit viſū ep̄o. 26. q. 6. c. i.pſb̓r tamē ſimplex poſſet ſolēnitateꝫ pn̄ie ⁊ ſolēnitatem recōciliacōis de mādato ep̄i ip̄o ep̄oabſente exhibere. ſicut notauit hug̓. 50. di. penitentes. ⁊. c. in capite. qd̓ vtiqꝫ ꝯcedit wilh̓. durandi de ſolēnitate que fit in eiectōibꝰ ⁊ reconciliacōibus que fiūt ſingulis annis infra tꝑusin iūcre pn̄ie ſꝫ hoc negat de ſolēnitate pͥme eiectōis ⁊ finalis introductōis. quia vt ipſe dicithͦ eſt ordīs non iuriſdicōnis vt dicit̉. 26. q. 6.c. vlt̓. ⁊. §. j. ⁊. 2. Et huiōi pena eſt ſacr̄alis. vtdicit̉ in. c. in capite. vnde poteſt inferiori ep̄o ꝯmitti. exͣ de ꝯſe. ⁊. c. fi. licet de facto ꝯtrariū fiat. Dicit etiā hū. ꝙ arpreſbiteri eoꝝ poſſūt eisin iūgere modū ſatiſfaciendi ſcꝫ in ieiunijs perinacōibꝰ ⁊ alijs bonis oꝑibus qd̓ tamen ſeūdū ꝯſiliū ⁊ cōſcīam ep̄i debet eſſe maxīe ſi ſitmē enorme C. Sꝫ nūqͥd fratres minores velp̄dicatores quibꝰ dedit ep̄s autͣteꝫ audiendi cōfeſſiones poſſūt huiōi ſolēnes pn̄ias iniūgere.℟º ꝙ non ſine eius ſpeciali mandato niſi vbieſt ꝯſuetudo ꝙ huiōi penitentiarij gn̓ales iniūgant pr̄ibꝰ ⁊ mr̄ibꝰ huiōi penitentiam ꝑ qͦꝝ īcuriā maīfeſtā eoꝝ ꝑuuli ꝑier̄t. Et tc̄ debēt talibus īponere ꝙ in capite q̄drageſime ſe coramep̄o p̄ſentent vt ꝑ eū vel de mandato eius ſpeciali debita ſolēnitas fiat. hec rod̓. Quibus eſtimponēda. ℟º tam viris qm̄ femīs. ꝙ em̄ imponatur femīs habet̉. 33. q. 2. in his. non tamēdeponīt comā. qꝛ eā in ſignū ſubiectōnis habētp.di. c. r. deponent autem eam iuri quia amo

viuent in habitu clericali. hͦ notat̉ in. d. c. penitentes in glo. bij. Item imponenda eſt laicisnō cl̓icis ꝓpt̓ ſcandalū. vt patet. qo. di. in capite. §. hn̄t. ⁊ c. ꝯfirmandū. cū duobꝰ c. ſe. poteſttn̄ imponi clericis depoſitis. qō. di. ꝯfirmandūin glo. ſuꝑ illud penitentibus. Et quia hoc ſtatutū eſt ꝓpter dignitatē cl̓icatꝰ. videt̉ aliquibꝰpoſſe ꝯcludi. ꝙ nec laicis ꝑſonis inſignibꝰ necreligioſis debet imponi ꝓpter dignitatem ſtatItem non eſt facile imponēda iuiuenibꝰ ꝓpt̓ etatis frāgilitatem. vel decrepitis ꝓpter debilitateꝫqo. di. penitentes in glo. Notauit etiaꝫ hu. ꝙaliq̓s cogi pt̄ ꝑ excōicacōeꝫ ſuſciꝑe ſolēnem peītentiam. ſi ſponte non velit ſubire dū tn̄ c̓menſit magnū ⁊ publicū ⁊ generet ſcādalū. Proquo crimīe eſt imponēda. ℟º ꝓ crimīe publico⁊ vulgatiſſimo qd̓ totā ꝯmouerit vrbem vl̓ aliū locū. 26. q. 6. c. vlt̓. Notauit etiam hu. ꝙ poteſt imponi ꝓ crimine occulto ſi penitens voluerit alias non. ar. de ꝯſe. di. 3. de penitentibus.Et ꝙ etiā ꝓ veniali ſi petat̉. Nam ſine omī iudicō poteſt quis penitere ſi voluerit ⁊ pecierit alias non. Quo tꝑe eſt imponenda. ℟º quolibet tꝑe anni. ſolēnitas tamen ſupͣ dicta hꝫ fieriin capite quadrageſime. ⁊ hoc habetur ex glo.ſuꝑ illud c. in capite. ⁊ ſuꝑ illud. c. ſuſceꝑunt.Per qͣntū tempus ē imponenda. ℟º hu. dic̄hoc pendere ex arbitrio penitentiam iniūgentisquia qn̄qꝫ ꝑ annū. ⁊ qn̄qꝫ ꝑ bienniū. qn̄qꝫ ꝑ trienniū. Quis eſt effectꝰ pn̄ie huiꝰ. ℟º qui eaꝫegit ſi eſt laicus non debet ad clericatū ꝓmoueri. ſi eſt clericus non debet ad ſuꝑiores ordines ꝓmoueri vt dictū eſt ſumͣ. Nec etiā debet in ſuſcēpto ordine mīſtrare. Non debet etiam mr̄imoniū ꝯtrahere ſi tamē contraxerit tenebit. Si tn̄iuueni fuit impoſita non ꝓhibet̉ contrahere.Nec dꝫ miliciā aſſume̓. vt patet. 33. q. 2º. §. penitentibꝰ. ⁊ c. antiqui. ⁊. c. ī adoleſcētia. ⁊. c. dehis. Laicaleꝫ etiaꝫ habitū non debet deferre. qo.di. c. vlt̓. Secūdū regl̓am eccl̓iaſticā debet viue̓de pe. di. q. contrariū ⁊. c. ſe. ⁊. c. falſas. Conueniendꝰ eſt etiam ſub eccl̓iaſtico iudice .11. q.i. aliud. de pe. di. i. aliud. Item ſolēniter penitesfit infamis non rōne penitentie ſed rōne criminis ꝑ penitentiam publicati. ⁊ ideo non poteſt ordinari. qo. di. penitentes. hoc eſt veꝝ qn̄talis pn̄ia imponit̉ ꝑ ſn̄iam iudicis. ſecus eſtſi ex deuocōe quis officiū publice pn̄ie ſumat ſicut fecit dauid ⁊ jo. bap. ſcd̓m hoſ. exͣ de officioarchi preſb̓ri. c. 2. Vtꝝ ſolēnis pn̄ia poſſit iterari. ℟º ꝙ non debet iterari ẜm iura autiquaqo. di. qͣmuis. Et hoc ꝓpter tria. Primo ne exiteracōe vileſcat vt ibideꝫ dicit̉. Scd̓o ꝓpter ſigͥficacōnem qꝛ eſt figura eiectōis hōis de ꝑadiſotantū ſemel facte. qo. di. in capite. Tercō quiaſolēniſacō eſt quedam quaſi ꝓfeſſio ꝑpetuo penitentiā ꝯſeruandi. Et ideo īteracō ſolēnitatireſiſtit. ſi tn̄ poſtea peccauerit nō claudit̉ ei locus penitentie. ſed penitentia ſolēnis non debet ei iteꝝ iniūgi. vnde de ip̄a dicit origen̄. ꝙ īgrauioribꝰ crimībꝰ ſemel tantū concedit̉ pn̄ielocus. Scd̓m ꝯſuetudinē tamē aliquaꝝ ecc̄iarū