Titꝭ. xxxv.
illud requirat. exͣ de pe. ⁊ re. ī tex. ⁊ glo. aliasnon licet. ¶ Notandū etiam ꝙ ẜm jo. ſi pn̄iaſit impoſita a canone lib̓at̉ qͥs ⁊ ieiunio dandodenariū vl̓ legendo pſalteriū ꝓp̓a autͣte. Innoc̓.vero dicit ꝙ ieiunia neceſſaria vt quatuor tꝑa⁊ huiōi non pn̄t redimi pecunia niſi ſubſitrōnabilis cauſa. Volūtaria vero redimi pn̄tetiam ſine autͣte ſuꝑioris. Nota etiam ꝙ vbi īponit̉ pena aliquot annoꝝ ſiue quadrageſimarū nec addit̉ quō quis debet penitere hoc relinquit̉ arbitrio preſb̓ri cū pn̄ie ſint arbitrarie vtdictū eſt ſupͣ. ip̄e em̄ preſb̓r arbitrabit̉ eaꝫ ꝑ ferias legitimas faciendaꝫ ẜm can̄. qo. di. de hisclericis. ⁊ exͣ de homicidio. c. 2. ⁊ in ml̓tis alijsiuribꝰ. Et ſic intelligit̉ illud ex de accu. accuſaſti. ⁊ de ſpon. dilectꝰ. ⁊ ſil̓ia.¶ De ſpēbꝰ ſū differēcijs pn̄ie ī cōiOnſequent̓ ꝯſiderandū eſt ti. 33ꝰde ꝑtibus pn̄ie ſubiectiuis. ⁊ pͥmo īgn̓ali. ſcd̓o in ſpēali. Circa pͥmam ꝑtem q̄runt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ pn̄ie v̓tutis ſuit aliqueꝑtes ſubiectiue ſū ſpecies. ℟º ꝙ ſic ſcd̓ꝫ augᵐ.li. de pn̄ia. ⁊ habet̉ de pe. di. 1. tres ſūt actōes.vna eſt pn̄ia ante baptiſmū de qua dicit ibidēaugꝰ. nullꝰ ſue volūtatis arbiter conſtitutusniſi peniteat eum veteris vite nouam inchoare non pt̄. Altera eſt pn̄ia de mortalibus p̄baptiſmū. tercia eſt pn̄ia poſt baptiſmū de veīalibus. Et ſunt ille tres ꝑtes ſubiectiue penitenti ē virtutis non pn̄ie ſacr̄i. quia pͥma ꝑs nonꝑtinet ad ſacr̄m pn̄ie licet alie due ꝑtinere poſſint. hec tho. ¶ Vtꝝ pn̄ie ſacr̄i ſūt aliq̄ partesſubiectiue ſuie ſpecies. ℟º ꝙ ſic tres .ſ. puata q̄fit in ſecreto ꝓ peccatis occultis. Et publica q̄ſit in manifeſto ꝓ manifeſtis. Et ſolēnis quefit in capite quadrageſime pro horrendis.¶ De pn̄ia publica. ti. 34ꝰ.Einde ꝯſiderandū eſt de ſpeciebꝰ pn̄iein ſpeciali. Et pͥmo de publica. 2º deſolēni. Priuata vero pn̄ia ⁊ partespn̄ie virtutis ſufficient̓ innoteſcūt ex ſupͣ dc̄is⁊ in fra dicendis de pn̄ia in cōi. vnde non reqͥrūt capitula ſpecialia. ¶ Circa penitentiaꝫ publicā pl̓a querunt̉ ſcꝫ que ſit publica pn̄ia. ℟ºpublica pn̄ia eſt ꝓprie illa que fit ī facie eccl̓ievt cū alicui iniūgit̉ ꝑegrinacōꝑ mundū cū baculo capitali vel ſcapulari vel veſte alia ad hocꝯſueta benedictis. de pe. di. 6. ſacerdos. Et dicitur publica vel qꝛ publice fit vel quia ꝓ crimīepublico. iō dicit̉ etiam qn̄qꝫ publica pn̄ia ſolēnis quia publice fit ¶ Quis poteſt eā impone̓℟º quilibet preſb̓r parrochiano ſuo niſi in aliqua eccl̓ia eſſet cōſuetudo ꝯtraria ⁊ ml̓toforciꝰ ep̄oꝝ pn̄iarij gn̓ales quia hoc non inuenit̉ſibi ꝓhibitū ẜm ray. gof. ⁊ hoſt̓. ar. ad hͦ videt̉ expͥſſū. qo. di. penitentes. licꝫ illud alit̓ cōſueuerit expoī ⁊ 3o. di. ſiqͥs p̄ſb̓r ⁊ exͣ d̓ pe. ⁊ reqͣntum ẜm wilh̓. durandi. Bn̄. tamen dicit ꝙſimplex preſb̓r eā impoue̓ non poteſt. extra deexceſ. p̄la. accedentibꝰ ¶ Cui pt̄ imponi. ℟º laico non aūt clerico ṅ depoſito. de pe. di. i. §. ſac̓dotes ẜm ray. Sed ſecūdū bnͥ. preſbiter publi
eam pn̄iam facere poteſt qn̄ exceſſus eiꝰ ē publicus. 2s. di. preſb̓rm. quia publice debet quispuniri ꝓ offenſis publicis. ex de pe. ⁊ re. omīsc.i. ⁊ hͦ tam de graui qͣꝫ de leui exceſſu vt ſcādalū ſedrt̉. vt dicit̉ ī glo. d. c. 4. ⁊. 3. q. 3. ſi peccauerit. hanc tamē pn̄iam ſedes apl̓ica neminiindicit ṅ vbi eſt curia. ibi eī pn̄iarij pape eosqui cōmiſerūt enormia faciūt nudos incederetriduo vel plus vel minꝰ ꝑ om̄s eccl̓ias ciuitatis in qua eſt curia ⁊ nō alibi. quo facto remittūt eos ad ſuos ep̄os vt cōſideratis circūſtancijseis indicāt pn̄iam ſalutarē. licet quidam ribadi ſepe ꝓ queſtū menciant̉ tales pn̄ias ſibi eſſeiniūctas a ſede apl̓ica fl̓as pn̄iarioꝝ lr̄as exhibentes. hec wilh̓. durandi. ¶ Pro quo crimīe eſtimponenda. ℟º non debet imponi ṅ pro crimīenormi ⁊ manifeſto. de pe. di. 6. ſacerdos. ⁊ exͣde pe. ⁊ re. queſitū.De pn̄ia ſolēni. ti. 37.Oſtea querendum eſt de pn̄ia ſolēniCirca quā querunt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ aliqͣpenitentia debeat publicari vl̓ ſolenniſari. ℟º ꝙ ſic ꝓpter quatuor. pͥmo vt publicū pct̄m publicā habeat medicinā. 2º qꝛ maxima ꝯfuſione eſt dignꝰ qui cōmiſit grauiſſimūſcelꝰ. 3º vt ſit alijs ad terrorē. 4º vt ſit in exemplū penitendi. ne deſperēt qui pct̄is grauibusdetinent̉. ¶ Sed cū penitentia om̄s defectꝰ reuocet ad ꝑfectū vt dicit ambro. ſolēniſacō v̓o impediat vt patebit. videtur ꝙ non ſit ſolēniſāda. ℟º penitentia reuocat om̄s defectꝰ reſtituēdo in pͥſtinā gr̄am non tamen reſtituit in pͥſtinam dignitatē. Vnde nota ꝙ laicꝰ poſt pniaꝫpublicam nō poteſt ad clericatū ꝓmoueri. qo.di. illud. Nec clericꝰ ad ſuꝑiores ordinēs vt dicitur ibidem. quicūqꝫ. ⁊ ep̄s talē ordinas ordinādi ptāte pͥuari debet. vt dl̓ ibid̓. ex penitentibus. niſi forte neceſſitas eccl̓ie illud requirataūt ꝯſuetudo. tūc em̄ diſpenſatiue recipit̉ ad ordines in mores non aūt ad ſacros. q. di. placuit. Racōnē huiꝰ vide infra ti. ſiue. c. de penitētibꝰ ſolēniterꝭ/ Que ē forma ſū modꝰ ſolēniſacōnis pn̄ie. ℟º vt habet̉. 5o. di. tales penitētes qui ſcꝫ penitentiam ſuſcipiūt vel ſuſceꝑuntſe preſentant in capite ieiunij quadrageſimecū ſuis decanis ſeu archip̄ſb̓ris ⁊ eoꝝ preſb̓risep̄is ciuitatum ante fores eccl̓ie ſacͣco ſiue viliveſte induti nudis pedibꝰ ⁊ vulcibus demiſſisreos ſe vultū ⁊ habitu ꝓteſtantes. ⁊ ep̄s eorūꝯſilio debet eis penitentiam taxare. deinde eis ineccl̓iam deductis ep̄s in terra ꝓſtratꝰ cū omniclero ſepteꝫ pſalmos penitētiales cū lac̓mis ꝓeoꝝ abſolucōe dicit ⁊ poſtea ſurgens imponiteis manū aqua bn̄dicta aſpergit. cinerem capitibꝰ imponit. cilicio capita eoꝝ oꝑit ⁊ eis lacrimabiliter denūciat. ꝙ ſicut adā eiettꝰ eſt de paradiſo ita ip̄i de eccl̓ia eiciūtur ⁊ poſtea iubetmīſtris vt eos de eccl̓ia pellant clero ꝓſequentecū hͨ rn̄ ſorio. ī ſudore vultꝰ tui ⁊cͣ. vt ſ. ppl̓i videntes ſanctaꝫ eccl̓iam ꝓ ſuis facinoribus crenefactā ⁊ ꝯmotā non ꝑupendāt penitētiam.Debēt etiā talit̓ penitentes ſicut dicit̉. 4. di. et