Libe: Qutus.Citꝭ xxix

t ideo plꝰ fuiſſet vſus ꝑte illa ad nccͣia ꝓcurāpa. licet ex alia ꝑte ſit aliqua ꝯdicō p̄ponderansſeꝫ dignitus ꝑſone ſed hoc parū eſt reſpectu pͥme ꝯdicōis. hec omīa ſco. Si vero percuſſꝰ mortuꝰ vel mutilatꝰ non fuerit. in lecto tn̄ iacuerit. oꝑas eius amiſſas ⁊ expenſas in medicos ⁊medicinas reſtituet qui ꝑcuſſit. exͣ de in iurijsc. i. ¶ Vtꝝ dānificans aliū in bonis anime teneat̉ ad reſtitucōeꝫ. ℟º ꝙ ſic ml̓tomagis qͣmdānificans in bonis corꝑis vel in bonis exteriobꝰqꝛ bona aīe ſūt ml̓to meliora illis. vnde. 6.q i. ſūt pl̓imi. ml̓tū dāna moꝝ diſtant a dānis reꝝ tꝑaliū. Nullꝰ aūt aliū damnificare pot̄in bonis anime ṅ diſpoſitiue .ſ. eū inclinādo v̓bo vel exemplo ad peccandū. Et ideo talis tene̓ad reſtitucōnē .ſ. eū diſponendo qͣntū pt̄ ad bonū bono exemplo vel verbo ꝓ eo orādo vel or̄ones ꝓ eo impetrādo. Vtꝝ damnificās aliū infama iniuſte teneat̉ ad reſtitucōnem. ℟º ẜmſco. tripl̓ˣ pt̄ aliquis aliū diffamare. vno mōfl̓m crimē imponendo. 2º modo veꝝ tn̄ occultūnon ẜuato ordine iuris .ſ. in publico ꝓponēdo3º modo veꝝcrimē ſed occultū ſibi in publiconpoſitū negando qꝛ negans in hoc notat imponentē de calūnia. In pͥmo caſu dicit ꝙ debetreſtituere famā ſimplᵗ retractādo verbū ſuū l̓qd̓ ſibi impoſuit. quia alias non ẜuat iuſticiaꝫin reddendo ꝓximo quod ſuū eſt ¶ Etſi obicit̉ꝙ magis tenet̉ zelare ꝓ fama ſua qͣm ꝓ alienanon aūt poſſet illi redde̓ famā ſuā recractādoverbū ſuū niſi ſeip̄m diffamaret. ℟º quilibꝫ dꝫmagis diligere famā eius cui poteſt iuſte comipetere qͣꝫ illiꝰ cui non pt̄ nͥ iniuſte. Ita eſt hic qꝛaccuſato de falſo crimine iuſte competit fam a.ſed accuſanti poſt talem accuſacōeꝫ non ꝯpetitiuſte ſed iniuſte. non ſolū quia mentitus ē inaccuſando ſed quia publice mentitꝰ eſt in quoſufficienter ⁊ radicalit̓ infamauit ſe. Et iō poſtea oſtendēs innocentiā alteriꝰ cui renet̉ in hoc⁊ indirecte nocentiā ſuā non ꝓprie infamat ſetūc ſed amouet falſaꝫ laudeꝫ qua ip̄e poſt accuſacōnē mendacem eſt indignus. Exemplū aliuis fornicat̉ tribꝰ videntibꝰ illi poſtea accuſantes crimē n̄ infamāt eū. ſꝫ ip̄emet infamauitſe in facto iſto publico qꝛ breuiter ꝯmittendoqd̓cūqꝫ crimē publice incurrit leſione digͥtatis⁊ ſic amittit famā qͣntū in ſe eſt. Nec publicacō illa ꝑ quā notificat̉ leſio illa aufert ſibi famā ſꝫ ſolū facit deuenire magis in publicū qd̓tn̄ ex nat̉a actꝰ ꝯmiſſi erat pͥꝰ ſimplᵗ publicū¶ Etſi queras. vnꝰ non imponit in publico tale crimē alteri. ſed murmurat vel indiſcrete loquit̉ vel alicubi coraꝫ ml̓tis narrat tn̄ non tāIm ſibi certū ſꝫ ſic ſe audiuiſſe nūquid teneturreſtituere. ℟º rara fides ideo eſt quia ml̓ti ml̓ta loquūtur. ⁊ idc̓co dicēs ſe ſolū audiuiſſe nͥex modo dicendi oſtendat aliquā maiorem certitudinē q̄m ex cōi relatione non aufert ex natura actꝰ in opīone alioꝝ famā iſti. quia ſi illifirmiter ꝯcipiūt illū de quo eſt ẜmo eſſe criminoſum leues ſūt quia qui cito credit leuis eſt cordeveꝝtamen quia a ſcandalo puſillorum oporret

caue̓. iuxͣ illud apl̓i. .i. corin. ſi ꝓximū ſcandalizem non māducabo carnes ineternū. ⁊ ml̓ti ſūt tales puſilli leues adcredendū mala. ideoꝑicl̓oſum eſt talia audita ex relatū eis referre.Et ſi hoc fiat malo animo ſcꝫ ledendi illū de qͦ ēſermo non eſt facile excuſare qṅ ſit contͣ caritatē ⁊ ita pct̄m mortale. Si aūt fiat coraꝫ calibus ex ꝯſuetudine durū eſt dice̓ ꝙ exeat genuspct̄i venialis. qꝛ lingua in lubrico poſita eſt etqui non offendit in v̓bo h̓ ꝑfectꝰ eſt vir. Ic̓. 2.¶ De 2º dicit ꝙ non tenet̉ retractare v̓bū ſuūqd̓ ꝓpoſuit in publico qꝛ hoc faciendo mentirēcū ſciat illud qd̓ ꝓpoſuit eſſe veꝝ. ⁊ non tenet̉mentiri ꝓpter qd̓cūqꝫ bonū reddendū alteri ſedtenet̉ alio mō licito reddere ſibi faniā puta perhuiōi v̓ba. n̄ cͤdatis eū eſſe talem male ſibi dixi vel fatue. quia n̄ ẜuato ordine iuris. ꝓpoſuiem̄ in publico qd̓ non eſt veꝝ publicū. Et illaꝑſuaſio ſcꝫ non reputetis eū caleꝫ bona ē quiaquilibꝫ p̄ſumendꝰ eſt bonus donec ꝓbet̉ ꝯͣriumuixͣ illud exͣ de ſcrutinio in ordi. faciendo c. vnico. humana fragilitas quē indignū eſſe n̄ nouit dignū eſtimare debet. ſed iſte non eſt ꝓbatus malus coraꝫ iſtis. igit̉ hoc eſt ꝑſuadendūeis .ſ. ꝙ ip̄i non reputent eū indignū nec malū. ¶ De 3º mēbro dicit̉ ſil̓r ꝙ non tenet̉ retractare negacōeꝫ ſuā qua negauit in publico verū ſibi crimē impoſitū qꝛ non tenet̉ aliqͥs ſtatim in iudicō ꝯfiteri ſe reū nōdū ꝯuictꝰ. tamentenet̉ ꝑ quedaꝫ v̓ba ſobria ſic̄ dictū eſt in ſcd̓oarticl̓o reſtituere famā illi accuſanti queꝫ indirecte notauit de calūnia. dicendo non habeatiſeū ꝓ calūniatore quia forte habuit bonam intentōnem in ꝓponendo vel forte credebat poſſeꝓbare intentū ſuū ⁊ deceptꝰ fuit. Sed ille quinegat tale crimē veꝝ licet pͥuatū in publico ſibi impoſitū. nūquid mortaliter peccat. vidē ꝙſic quia mentit̉ mendacō ꝑnicōſo ꝑſone accuſanti qꝛ ꝑ hoc notat̉ calūniator. ℟º ꝙ hoc noneſt veꝝ qꝛ ip̄emet eſt ſibi ꝑnicōſus qui eo modoꝓponit quo non debet ꝓpone̓. ⁊ ideo ip̄emet eſtſibi cauſa ſi aliqua infamia ſequit̉. non autēille negans quia defendit innocentiam ſuā inpublico vbi non eſt nocens nec habendꝰ ꝓ nōcente donec fuerit ꝯuictꝰ. Sꝫ remanet difficl̓tasan peccet mēciendo ꝓ ſe. duꝝ em̄ vide̓t̉ ꝙ qͥlibꝫaccuſatꝰ ab vno in publico teneret̉ ſtatim d̓ neceſſitate ſalutis ꝯfiteri illud ī publico ⁊ ſic ſtatim exponere ſe patibulo in iudicō ſanguinis.Sed ⁊ hn̄do ocl̓m non tm̄ ad penam ſed ad honeſtū ⁊ īhoneſtū non apparet ꝙ ille honeſte ⁊ſcd̓m rectam rōnē debeat ꝯfiteri corā tali iudice quia ip̄e eſt plꝰ qͣm qͥcūqꝫ aliꝰ ſingl̓aris accuſans. Vn̄ auferret ſibi ip̄i famā quia confitenti contra ſe in iudicō credit̉. Quid ergo. cauta eſt rn̄ſio iuriſtaꝝ. hec .ſ. nego ꝓpoīta vt ꝓpōnūtur ⁊ hoc quidē ſn̄ mendacō pt̄ fieri in ꝓpoſito qꝛ ꝓponūtur in publico ⁊ vt publice ꝓbāda. ſic aūt negare ea pt̄ quilibet ſi ſcit nō poſſeꝓbari in publico. uid ſi iudex vrgeat eumvt confiteat̉ ꝓpoſitum. vel publice neget. Reſpondere poſſet ꝙ ip̄e reſpondit ſufficienter ad