Qutus.Titꝭ xxviij.
iūj dicit̉ dupl̓r. ſ ieuiniū nat̉e ⁊ ieiuniūcie. a v̓mo dicit̉ quis ieiunꝰ an̄qͣꝫ cibū ſumat2ꝰ aūt dt̓ ieuuinās qͣi ordinatā ab eccleſia ꝓpt̓ſatiſfactōnem abſtinentia in ſeruans. Inariſfactōne aūt pct̄oꝝ non tantū oportet ꝙ hōabſtineat ab illis que v̓tutem corrūpūt cū dicat̓ pſimonia victꝰ ſꝫ etiā ꝙ abſtineat ab illis qͥhus alias vti ſalua virtute liceret cū dicat abſtinentiā. ⁊cͣ. ¶ Vtꝝ ieiuniū ſit actꝰ v̓tutis. ℟ºyſic. bn̄ dicit hieroꝰ. ieiuniū ē ꝑfecta v̓tus etcetaꝝ v̓tutū fundamentū. Ex hoc enim aliqͥs ēictꝰ virtuoſus quia ꝑ rōnē ordinat̉ ad aliqd̓ bonū honeſtū. hͦ aūt ꝯueīt ieiunio. Vn̄ dic̄ augꝰj quodā ẜmone de or̄oe ⁊ ieiunio. Ieiuniū merem ẜgat. ſenſū ſb̓leuat. carnē ſpūi ſb̓icit. corꝯtritū ⁊ humiliatū facit. ꝯcupīe nebulas diſꝑgit. libidinū eciā ardorē extinguit. caſtitatis lumen accendit. Et iteꝝ ibidē. ieiuniū verboſitatem nō amat. diuicias ſuꝑfluitatē reputat. ſuiam ſꝑnit. humilitatē ꝯmēdat. preſtat hoīp̄m intelligere infirmū ⁊ debilē. h̓ augꝰ. Adoc tamē ꝙ ieiuniū ſit actꝰ v̓tuoſus cū ieiunamus ab oībꝰ diſſol̓oībꝰ abſtinere debemꝰ Quideiij ꝓdeſt ieiunare viſceribꝰ ⁊ luxuriari venatibus. abſtine̓ a cibis ⁊ errare pct̄is. di. 86. quidpeſt ¶ Cuiꝰ v̓tutis actꝰ ē ieiuniū. ℟º ꝙ abſtinentie cū attendat̉ in cibis in quibꝰ in ediū adinuenit abſtinētia. dictat em̄ recta rō ẜm quānediū ſumit̉ virtutis. vt dicitur. ⁊. ethi. ꝙ hōſumat minꝰ de cibo qͣm ſibi cōpeteret ẜm ſtatūcōem ꝓpt̓ aliqua mala vitanda ⁊ bona ꝓſequeda non tamē dictat recta rō tantū de cibo ſubtrahere vt nō poſſet nat̉a coẜuari vel etiam hōoꝑa debita oꝑari. Dicit em̄ hieroꝰ. ꝙ non r̓fertvtꝝ magno vel ꝑuo tꝑe te interimas. Et de rama holocauſtū offert qui vel ciboꝝ nimia egeſtate vel manducandi vel ſomni penuria corpus affligit. Et iteꝝ rōnalis hō dignitatem ꝑdit qui ieuiniū caritati vel vigilias ſenſuū inegrixati p̄ponit.Arfitꝭ I7uit̉ videre de 2º .ſ. de vtilitate ieiiiiiij.Et c̓ca hoc querūtur pl̓a .ſ. ad quid ieiuniū ſit vtile. Ad qd̓ patet rn̄ſio ex dictis ſupͣ inilla. q. vtꝝ ieiuniū ſit. ⁊cͣ. Nec oportet ad hocnode̓ gr̄a breuitatis. ¶ Vtꝝ ieiuniū ſit ſatiſfatoriū. ℟º ꝙ ſic. Hᵗ. 17. hoc genꝰ demonioꝝ n̄eicit̉ nͥ in or̄oe ⁊ ieiunio. Eſt inquā ſatiſfactoriū quia ⁊ ꝓ libidine pct̄i ſubtractōnem delectacōnis recōpenſat afflictōnē etia in addens ⁊ fuura pct̄a impedit ꝯcupīam debilitans. Vtꝝniū qd̓ ſub precepto cadit ſit ſatiſfactoriū.℟º p̄ceptū legis nat̉e non eſt ṅ de eo qd̓ eſt neceſſariū ad ſalutem. ⁊ ideo qd̓ ſub huiōi precepto cadit non eſt ſatiſfactoriū ſed p̄exigitur adſatiſfactōnem. ⁊ ſil̓r eſt de el̓ia ꝓut cadit ſb̓ p̄cepto. ſed preceptū eccl̓ie ad ideꝫ ordinari pt̄ aduod ſatiſfactō ordinat̉. ⁊ ideo ieiiᵐ qd̓ caditſb̓ p̄cepto ecc̄ie pt̄ eē ſat̓factorrū. h̓ tho. ¶ Quale iemniū eſt ſatiſfactoriū. ℟º in carne duo ſūtſqꝫ viciū qd̓ debet domari ⁊ natura que debet ſuſtetari. ieiuniū ergo qd̓ naturā ẜuat ⁊ viciumdoniat eſt deo acceptū ⁊ ſatiſ factoriū aliud nō
Sciendū tamē ẜm bon̄. ꝙͣſi eſſet ieiuniū taleqd̓ induceret mortem ſū mortis acceleracōnēhoc aūt eſſet ex intencōe ⁊ ſic eſſet pct̄m mortale. vnde hieroꝰ. non refert vtꝝ ꝑuo tꝑe vl̓ magno te interimas. Aut preter intencōnem ettūc vel dando oꝑam rei licite ⁊ ſic non eſt pct̄mAut non dando oꝑam rei licite vel vtili ſed ſuperū acue vel male et ſic eſt pct̄m. Aliqui tamēdicūt ꝙ abſtinentia non accelerat mortem. ſedẜm bon̄. ip̄am bn̄ accelerat pn̄ia grauis.Equit̉ vide̓ de 3º ſcꝫ de obligacōe hoīm adieiuniū. Et circa hoc querunt̉ pl̓a .ſ. vtꝝieuiniū ſit in p̄cepto. ℟º vt patet ex ſupͣdictisieiuniū valet ad vitandū mala ⁊ ꝓſequendūbona. Vnuſqͥſqꝫ auteꝫ ex nat̉ali rōe tenet̉ tātū ieiunijs vtī qͣntū ſibi ē ncc̄m ad p̄dicta. Etideo ieiuniū in ꝯīcadit ſub p̄cepto legis nat̉e.Sed determinacō tꝑis ⁊ modi ieiunandi ſcd̓mꝯuenientiam ⁊ vtilitatem ppl̓i xp̄iani cadit ſb̓p̄cepto iuris poſitiui quod eſt inſtitutū a prelatis eccl̓ie ad qͦs ꝑtinet ſtatuta p̄ciꝑe qͥ ꝑtinent adcōem vtilitatem fideliū in ſpūalibꝰ bonis. ⁊ hoceſt ieiunium eccl̓ie de conſe. di. q. quadrageſima. ⁊. c. ſe. ¶ Sed obicit̉ quicūqꝫ tranſgreditur p̄ceptū mortalit̓ peccat. ſi gͦ ieiuniū inſtitutū ab eccl̓ia cadat ſub precepto tūc ſiqͥs vnūdiē tantū quadrageſime ſolueret mortalit̓ peccat̉ qd̓ videt̉ durū dicere. ℟º p̄cepta iuris poſitiui magis obligāt ex intencōne legiſlatoris qͣꝫex ip̄is verbis. ⁊ ideo tranſgreſſor talis p̄ceptimagis eſt reputādꝰ qui obuiat intentōni legiſlatoris qͣm qui deuiat in aliquo ab ordinacōnelegis. jntencōni at latoris legis obuiat qͥ ex cōtemptū vel ſine aliqua rōnabili cauſa ordinacōnem non ẜuat. Si auteꝫ in aliquo caſu ordinacōneꝫ non ẜuat in qūo ꝓbabilit̓ pt̄ credi ꝙſi legiſlator adeſſet eū obligari non vellet talistranſgreſſor p̄cepti reputandꝰ non eſſet. ⁊ ideonon eſt nccͣm ꝙ quicūqꝫ diem ab eccl̓ia inſtitutū ieiunare omittit mortalit̓ peccat. Pt̄ em̄hoc oīo ſine pct̄o ꝯtingere. aliqn̄ auteꝫ ſn̄ mortali cū veniali. aliqn̄ etiā cū mortali. Et hͦ ſecūdū diuerſas occaſiones qͥbus hō inducit̉ adfrangendū ieiuniū. h̓ tho. in 4ª ¶ Vtꝝ oēs teneant̉ ad ieiunia eccl̓ie. ℟º ieiuniū acceptū n̄ſcd̓m ꝙ eſt actꝰ v̓tutis ſed p̄ciſe rōne eiꝰ qd̓ ſuperaddit ſtatutū eccl̓ie non eſt de iure nat̉e necde iure d̓ino ſedde iure poſitiuo. tali autem iureꝓhibent̉ vel p̄cipiūtur talia q̄ alias bene ⁊ malefieri poſſent. Sicut aūt ſupͣ dictū ē ſtatuta cōiap̄ponūtur ẜm ꝙ multitudini ꝯueniunt. ⁊ ideolegiſlator in eis ſtatuēdis attendit illud qd̓ vtin pl̓ibus accidit. Si aūt aliquid ex ſpeīli cā īaliquo inueniretur qd̓ obſeruantie ſtatuti repugnet non intendit talem ad ſtatuti obſeruantiam obligare. vn̄ exͣ de obẜua. ieiu. ꝯſiliū. legi non ſubiaceat ncc̄itas. ⁊ arꝰ de conſe. di. q.q̄drageſima. In hͦ tamen eſt diſtinctō habēdaẜm tho. Nam ſi ſit euidens cauſa ꝑ ſeip̄m licite poteſt homo ſtatuti obẜuantiam p̄terire preſertim ꝯſuetudine interueniēte vel ſi non poſſidefacili ad ſuꝑiorē recurſꝰ haberi. Si v̓o cauſa