Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

titꝭ. xxviij.

ſit dubia dꝫ ad ſuꝑiorem recurri qui poteſtatēhabet in talibus diſpenſandi. Et hoc eſt obſeruandū ī ieiunijs ab eccl̓ia īſtitutis ad que oēsꝯīter obligantur ṅ in eis fuerit impedimentūaliqd̓ ſpeciale. Dicit aūt hoſt. ſuꝑ. c. conſiliumꝙ in diſpenſacōne ſuꝑ ieiunio nō ſufficit licētiaſimplicis preſb̓ri etiam ex iuſta cā nͥ ſūma neceſſitas īmineat ita ꝙ adep̄m ſine ꝑiculo nonpoſſit recurſꝰ hr̄i. ⁊ vt dicit cā ſufficiens ad diſpenſandū eſt infirmitus. nat̉e debilitas. ciboꝝcariſtia ſu penuria vel pauꝑtas. ꝑegruacō. labor ⁊ ꝓtractō menſe nimia. vt in ſeruientibꝰmēſe nobiliū ⁊ huiōi. Sꝫ obicit̉ illud qd̓ dixit xp̄s luc̓. 5. nō pn̄t filij ſpōſi ieiunare qͣndiūſponſus eſt cū ip̄is. Eſt aūt xp̄s cū oībꝰ iuſtisſpūaliter in eis habitās. vn̄ dn̄s dicit ꝙᵗ. vlt̓.ecce ego vobiſcū ſū uſqꝫ ad ꝯſūmacōꝫ ſeculi. giuſti non obligant̉ ad ieiunandū. ℟º iᵈ v̓būpt̄ exponi triplᶠ. vnoº ẜm criſoᵐ qͥ dic̄ ꝙ diſcipuli qui dicūt̉ filii ſponſi adhuc erant imbecilliꝰ diſpoſiti vn̄ ꝯꝑant̉ veſtimento veteri. Et iōin corꝑali pn̄tia xp̄i magis erant fouendi in qͣdam dulcedine q̄m exercendi in ieiunij auſteritate. Et ẜm hoc magis ꝯuenit vt diſpenſet̉ inieiunijs cū imperfectis ⁊ nouicijs qͣm cū antiquioribus ⁊ ꝑfectis vt patet in glo. ſuꝑ illudpſal. Sicut ablactatus eſt ſuꝑ matrem ſuā.Secūdo mō pt̄ dici ẜm hieroᵐ. ꝙ dn̄s ibi loqͥt̉de rōne veteꝝ obẜuāciaꝝ. vn̄ ꝑ hoc dn̄s ſignatꝙ apl̓i n̄ erāt in veteribꝰ obſeruācijs detinendiquos oportebat gr̄e nouitate ꝑfundi. Tercō ſecūdū augᵐ. qui diſtinguit duplex ieiuniū q̄rūvnū ꝑtinet ad huilitateꝫ tribulacōis ⁊ hͦ nonꝯuenit viris ꝑfectis qui dicunt̉ filij ſponſi. Vn̄vbi lucas dicit. Nō pn̄t filij ſpōſi ieiunare. Hᵗ10. dicit̉ non pn̄t filij ſponſi lugere. Aliud ieuiniū eſt qd̓ ꝑtinet ad gaudiū mentis in ſpiritualia ſuſpenſe ⁊ tale ieiuniū ꝯuenit viris ꝑfectis Vtꝝ pueri teneant̉ ad ieiuniū. ℟º ꝙ n̄pͥmo qꝛ nō eſt in eis ſicut in ꝓuectis ita nccͣiarep̄ſſio vicōꝝ ad quā eſt ieiuniū inſtitutū. 2ºquia īdigent ml̓to cibo ꝓpt̓ ncc̄itatē augmentiqd̓ fit de r̓ſiduo alim̄ti. 3º ꝓpt̓ nat̉e debilitatē exqua ꝓuenit ꝙ indigēt frequēti cibo ⁊ n̄ multoſimul aſſūpto. qꝛ v̓tꝰ nat̉alis illud ꝯuertere n̄poſſet. Et ideo dū ſūt in augmēto qd̓ ẜm ph̓meſt vt in pl̓ibꝰ vſqꝫ ad finē tercij ſeptēnij nō tenent̉ ad ieiunia eccl̓ie. Cōueniēs tn̄ eſt vt ec̄ inhoc tꝑe ſe ad ieiunandū exerceāt plꝰ vel minusẜm modū etatis ſue. Qn̄qꝫ tn̄ magna ncc̄itate vel tribulacōe īminēte ī ſigͥficacōeꝫ pn̄ie arcioris etiā pueris ieiunia indicūtur. vn̄ johel̓. ⁊dt̉ ſanctificate ieiuniū. Et poſtea ſequit̉. Cōgregate ꝑuulos ⁊ ſugentes vbera. ſic̄ etiā de iumētis legit̉. jon̄ 3. hoīes ⁊ iumenta nō guſtēt qͥdqͣꝫ nec bibāt aquā Quid de nouicijs ⁊ iuueībus regl̓aribꝰ ſeu monachis vel religioẜ. ℟ºẜm bon̄. ꝙ ſuꝑ ſoluendo ieiunio vel non ſoluēdo tenent̉ magis diſcrecōi aūt diſpenſacōi ſuorū p̄latoꝝ acquieſcere qͣꝫ ꝓprio iudicō Vtrūpauꝑes teneant̉ ad ieiunia eccleſie. ℟º ꝙ nō ſcꝫquando ſiml̓ tantū habere non poſſunt hora ꝯ

meſtionis qd̓ ad victū tociꝰ diei ſufficiat ꝯmode. vel etiā qn̄ ex precedenti inedia debilitati. ieiuniū ꝯmode non pn̄t ſufferre. Vtꝝ vegrinantes ⁊ viatores teneant̉ ad ieiunia eccleſie.Ro ꝙ ſi ſit talis ꝑegrinacō vel viacō q̄ differripoſſet ſū incōmododꝫ differri ſi ſiml̓ cū ea nonpoſſit ieiunari. ſi aūt non pn̄t differri vel qͥtꝑs ieiunij poccupat hoīem in via vel quia dies feſtus alicui īminet ad quē ex deuocōe hō ꝑgēcupit. vel qꝛ mora in patria ꝑiculū hꝫ vel ſpirituale vel corꝑale pt̄ ẜm diſpoſicōeꝫ ſui ſuꝑioris ſoluere ieiuniū vbi ita eſt ꝯſuetū. qꝛ ex hocip̄o ꝙ p̄lati diſſil̓ant ānuere vident̉. h̓ tho. hoctn̄ ītelligit̉ de illis qͥ adeo affligūtur itineris labore ꝙ ſil̓ cū ieiunio n̄ pn̄t itiuerare Nec obſtat ꝙ ꝯſilio p̄ceptū debet p̄poni. quia intencō datis huiōi p̄ceptū non eſt exclude̓ alias pias etmagis neceſſarias cās. ſecus eſt de p̄ceptis legisnat̉e que ꝓhibent hoc qd̓ ẜm ſe ſemꝑ eſt malūQuid de curſoribꝰ. ℟º ꝙ curſores qͦꝝ vſus eſtneceſſariꝰ ſi non pn̄t currere ſil̓ ⁊ ieiunare excuſant̉ ſi ieiuniū ſoluāt. quando vero morant̉cū dn̄is ſuis in aliquo loco vel etiā qn̄ modicūvadūt ieiunare debent. nͥ forſan īmineat eis viacio grandis quā vt ꝑficere poſſit etiā̓ paucisdiebꝰ anteqͣm iter arripiāt ieiuniū ſoluāt. hecrod̓. Vtꝝ manualiter oꝑantes teneant̉ adieuini a eccl̓ie. ℟º ſi ieiunando pn̄t victū competent̓ habere ꝓ ſua ꝑſona ⁊ familia cuiꝰ incūbit eis cura. ſu quia alias ſūt diuites. ſu quiade minori labore ieiuniū ſecū ꝯpaciente pn̄t lucrari ſufficienciā. n̄ excuſant̉ a ieuinio. ſi auteꝫalias n̄ poſſit tm̄ laborare ꝙ victū ſufficiētē acorāt nͥ ſoluē̓do ieiuꝰ pn̄t ẜm diſpenſacōem ſuip̄ſb̓ri ieiuᵐ ſolue̓ ⁊ laborare. Ex q̄ patꝫ ꝙ inte̓cio maioris lucri non neceſſarij n̄ excuſat eosa pct̄o ſi ieiuniū ſoluāt. Nec etiā illi ſūt īmunes a pct̄o qui nolūt oꝑarios ꝯducere nͥ tali pa iluipcis.cto ꝙ ieiuniū ſoluāt ṅ forte ſit nccͣia cā que fe mnſtinantiam oꝑis ꝓ quo laboratur expoſcat. Quid de illis qui hn̄t ſeriire in mēſis nobilium diuciꝰ ꝓtrahēdis. ℟º ſi ex cā ncc̄ia pͥueniant aliqͣntulū horā comedendi ex toto comededo vl̓ modicū p̄libando ne deficiāt in ſeruiendo⁊ hoc faciāt iam poſitis mēſis vel paꝝ an̄ itaꝙ ꝓpter ꝯtinuacōeꝫ tꝑis debeat reputari totumvna menſa non credo ꝙ peccēt. ſic̄ nō peccantẜuitores mediocriū ꝑſonaꝝ qui ſurgūt de mēſa dn̄oꝝ ſuoꝝ vt ad vinū vadāt vel exenia deferant ⁊ reuertētes ad menſā iteꝝ comedūt. hecrod̓. Quid de regl̓aribꝰ qui debēt lege̓ ad menſam refectorij. ℟º idem eſt dicendū qd̓ dictū ēde ſeruientibꝰ nobiliū dū tamē hoc faciant licēciati. Hn̄t etiam hoc facere ſine licentia ſpecialiip̄i regl̓ares qui hoc hn̄t a regula ꝯfirmata aſede apl̓ica qd̓ ſi non habēt a regl̓a non eſt tūcfaciendū etiam delicentia niſi ſit rōnabilis cahec rod̓. Vtꝝ egrotantes excuſent̉ a ieiunijseccl̓ie. ℟º ꝙ ſic. quia em̄ ī eis natura eſt debil̓ideo ſi daretur eis vna vice totum ſiml̓ quodeſt nccͣm ſuſtentacōni nature grauaretur nacura. etſi pl̓ibus vicibꝰ dat̉ ꝯfortat̉ ⁊ vigorat̉