Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Liber. v.Titꝭ xxvij.

or cordis ad deū ꝓ pct̄oꝝ venia. hͨ āt ī alieſt mentalis in aliquibꝰ vocalis. Vtrūſit meritoria vel etiā impetͣtiua. ℟º ꝙ ſicvn̄ ſuꝑ illud pſal. or̄o mea in ſinu in. ꝯu̓tet̉.pidt glo. etſi eis nō ꝓfuit ego tn̄ non ſū fruſtͣrus mercede mea. merces aūt nō debet̉ ṅ mnerito. or̄o em̄ vt dictū eſt reſpectu fut̉i effectꝰ dulicem habet virtutē .ſ. merendi ⁊ impetrādiv̓tutem merendi habet ſicut quilibet actꝰ virtutis inqͣntū ſcꝫ ꝓcedit ex caritate a qua quidēycedit mediante religione cuiꝰ actꝰ eſt. vt dc̄mſſt ſupͣ. Ad religionē ꝑtinet or̄onē offerre. Adcaritatē vero ꝑtinet deſideriū rei cuiꝰ ꝯplem̄tūpetit or̄o. fides aūt nccͣia eſt ex ꝑte dei ſcꝫ vt crepat̉ ab eo poſſe obtinere qd̓ petit̉. humilitas v̓oncc̄ia eſt ex ꝑte petentis qui ſuā indigentiā reguoſcit. Eſt etiam deuocō ncc̄ia. ſꝫ hͨ ad relitionē ꝑtinet cuiꝰ eſt pͥmus actꝰ nccͣiꝰ ad om̄s ꝯequētes. vt dictū eſt li. 2. Eſt aūt or̄o impetranua ex gr̄a dei qͦ etiā nos ad orādū īducit. Vn̄augꝰ de v̓bis dn̄i. non nos hortaret̉ vt peterenus niſi dare vellet. Notandū aūt ꝙ qn̄qꝫcipaliter aliquid aliud reſpicit mneritū or̄oisin illud qd̓ petit̉. Ordinat̉ eī meritū precipuead bt̄itudinē. ſed peticō or̄onis directe extēditſe qn̄qꝫ ad alia. Si ergo illud aliud quod petitis y ſe non ſit adbt̄itudinem ei vtile nonneret̉ illud. ſꝫ qn̄qꝫ hͦ petendo ⁊ deſiderādo meritū ydit. vt ſi petat a deo ꝯplem̄itū ab cuiꝰ peccati qd̓ eſt non pie orare. Qn̄qꝫ v̓o nō eſt neceſſariū ad ſalutem nec manifeſte ꝯͣriū. ⁊ tūc licꝫorans poſſet orādo mereri vitā non tamē meret̉ illd obtinere qd̓ petit. vn̄ augꝰ li. ſentētiaꝝꝓſperi. fideliter deo ſupplicās de neceſſitatibꝰ hꝰvite ⁊ miſericordit̓ audit̉ ⁊ miſericordit̓ n̄ audit̉. qd̓ enim infirmo ſit vtile magis nouit mepicus qͣm egrotus. ⁊ ideo paulꝰ non eſt exauditus de amocōne ſtimuli carnis. Si vero illd̓qd̓ petit̉ ſit vtile ad bt̄itudinem homīs quaſi ꝑuinens ad eiꝰ ſalutem meret̉ illd̓ non tm̄ orando ſed etiā alia oꝑa bona faciendo. ⁊ ideo indubitant̓ accipit qd̓ petit tūc ſcꝫ qṅ oportet acciꝑeQuedā eiꝫ non negant̉ ſed vt congruo denturtyedifferūt̉. vt dicit augꝰ. ſuꝑ jo. qd̓ tn̄ impediri pt̄ ſi n̄ ꝑſeuerauerit impetrando. Quia v̓oomo n̄ pt̄ alij mereri vitā eternaꝫ ex cōdignovt in 2. li. dictū eſt. jdeo ꝑ ꝯn̄s nec ea que pertinent ad vitā eternaꝫ pt̄ aliqn̄ aliq̓s ex ꝯdignoilteri mereri. Et ideo non ſemꝑ exaudit̉ oransꝓalio vt dictū eſt ſupͣ. Et ideo ponūtur qͣtuorꝯdicōnes qͥbus ꝯcurrētibꝰ ſemꝑ impetrat̉ qd̓ petit̉ .ſ. vt ꝓ ſe petat neceſſariū ad ſalutē pie ⁊ ꝑlerant̉. non tn̄ ille qͣtuor cōdicōnes requirūtur ad efficaciā impetrādi qͣi nichil impetret̉ ſiqua deſit. quia etiā qn̄ꝫ aliquis orans ꝓ alioaudit̉. ſꝫ quia his poſitis or̄o ſemꝑ habet efficaaam impetrandi. h̓ tho. in e. Nota etiam ꝙom̄s ꝯdicōnes que requirūt̉ ex ꝑte orantis īqn̄tū eſt orans includūtur in hͦ ꝙ dicit pie. puta ꝙ oret fideliter. jac̓ .1. poſtulet. in fide .ſ. cōfideit̉ nichil heſitās. Itē humilit̓. pſal. Reſpexitſorōem huiliū. Itē feruent̓. vn̄ augꝰ. ad ꝓbā.

dignior ſequet̉ effectꝰ. qn̄ feruētior p̄cedit affectus. Notandū etiam ꝙ or̄o qͣntū ad efficaciāmerendi innitit̉ pn̓cipaliter caritati. qͣꝫtū veroad efficaciā impetrandi īnitit̉ pn̓cipalit̓ fidei qꝛꝑ fidē hꝫ homo noticiā oīpotentie ⁊ mīe d̓ine exquibꝰ impetrat or̄o qd̓ petit. h̓ tho. ī 4. Vtꝝpct̄ores orando impetrent aliqͥd a deo. ℟º ꝙ ſicvnde criſoꝰ. ſuꝑ Mᵗ. omīs qui petit accipit .i.ſū iuſtus ſu pct̄or. Et augꝰ dicit ſuꝑ jo. ſi pct̄ores deꝰ non exaudiret fruſtra publicanꝰ ſic dixiſſet. deꝰ ꝓpiciꝰ eſto michi pct̄ori. In pct̄ore tn̄dito ſūt ꝯſideranda .ſ. natura quā deus diligit⁊ culpa quā odit. Si ergo pct̄or aliquid petatinqͣntū pct̄or .i. ſcd̓m deſideriū peccati de hoc adeo nō audit̉ ex mīa ſꝫ qn̄ꝫ audit̉ ad vindictā.qꝛ ad vindictā deꝰ ꝑmittit pct̄orē adhuc āpliꝰruere in pct̄a. deus em̄ quedā negat ꝓpiciꝰ queꝯcedit iratꝰ vt dic̄ augꝰ. Or̄onē vero pct̄orisex bono nace deſiderio ꝓcedentē deus audit. nonquaſi ex iuſticia qꝛ pct̄or hoc non meret̉ ſed expura mīa. obẜuatis tamē qͣtuor p̄dictis ꝯdicōnibꝰ. Sed obicit̉ illud qd̓ ſcribit̉ in jo. ſciniusqm̄ pct̄ores non exaudit deus. Dicendū ꝙ ſic̄dicit augꝰ. illd̓ verbū fuit ceci adhuc nō inuncti .i. nondū ꝑfecte illuminati. ⁊ ideo non ē ratū. licet poſſit verificari ſi intelligat̉ de pct̄oreinqͣntū eſt peccator. ẜm quē modū dicit̉ ꝓu̓.28. qui declinat aurē ſuā ne audiat legem oracōeuus erit execrabilis.Artitꝭ vijEquit̉ vide̓ de gͦ ſcꝫ de ncc̄itate or̄ois. Ete̓ca hoc querūt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ or̄o ſit actꝰ cadens ſb̓ precepto. ℟º ꝙ ſic. vnde Gᵗ. A. petite ⁊dabit̉ vobis ⁊ luc̓. 18. Oportet ſꝑ orare ⁊ nō deficere. oportet aūt vt dicit criſoꝰ. dicit ncc̄itatēNon eſt aūt intelligendum ꝙ homo teneat̉ad orandum ꝓ ſemꝑ. Eſt em̄ preceptū affirmatiuū ꝙ et ſi ſemꝑ obliget non tamē pro ſemperCadit aūt or̄o ſub p̄cepto ⁊ determinate ⁊ indeterminatē. Determinate quidē ad aliquas or̄ones ex p̄cepto tenent̉ illi qui ex officō ſuo ſt̄ medij inter deū ppl̓m ꝯſtituti. vt ſūt miniſtri eccleſie qͥbꝰ ex offō incūbit p̄ces ad deū in ꝑſonatociꝰ ecc̄ie funde̓. ⁊ ideodice̓ tenent̉ horas canonicas ex ſtatuto. Indeterminate v̓o ad or̄onemtenet̉ qͥlibꝫ ex hͦ ꝙ tenet̉ ad bona ſpūalia ſibi ꝓcuranda que nō niſi d̓initus dant̉. Vnde aliterꝓcurari nō pn̄t ṅ a deo petant̉. Ex hͦ etiaꝫ ꝙquilibꝫ tenet̉ ꝓximū ſicut ſeip̄m diligere tenet̉ei in neceſſitatibꝰ bn̄ficijs ſubuenire non tm̄ ꝑcorꝑales el̓ias ſed etiā ꝑ ſpūales. quaꝝ vna eſtor̄o vt dictū eſt pͥus. Sed ⁊ oībus etiā qui mīſterio non fungunt̉ eccl̓ie videt̉ ab eccleſia det̓minatū tꝑs orandi ſtatutū eſſe cū ẜm canoneſteneant̉ diebus feſtis d̓inis officijs intereſſe vtmīſtris orantibꝰ ꝓ ppl̓o ſuā intencōeꝫ ꝯformēt.Equit̉ vide̓ de 9º ſcꝫ de laude. ¶h̓ tho.d̓ina. Et c̓ca hoc querūt̉ pl̓a. pͥmo vtꝝ deꝰſit ore laudandus. ℟º ꝙ ſic. ꝑ hoc eīꝫ excitaturin deū affectꝰ laudantis ẜm pſal. ſacrificiū laudis ho. m. ⁊ illic. ⁊cͣ. Et affectꝰ audient̓. etiamẜm pſal. ſꝑ laus eiꝰ in ore meo. ⁊ ſeqͥt̉ audiātmanſueti. ⁊ le. ⁊cͣ. Notandū tamen qd̓ de deo