Lib̓ Qntus.Uitꝭ. xxvij.

pult ⁊ non ampliꝰ. que quidē nō petitur ꝓpt̓am ſꝫ ꝓpter ſalutem corꝑis ⁊ ꝯgruentē hītūnſone homīs vt nō ſit incōueniēs eis cū quibꝰviuendū eſt. iſta ergo cū habent̉ vt teneant̉ cūnō hn̄tur vt habeant̉ orādū eſt. ſicut eciā dicitibidē. licet orare qd̓ licet deſiderare. tꝑalia autēſicet deſiderare nō qͥdē pnͥcipaliter vt in eis fineaſtituamꝰ. ſꝫ ſicut quedā admīcula quibꝰ iuuamur ad tendendū in bt̄itudinē inqͣꝫtū ſcꝫ vitacorꝑalis ꝑ ea ſuſtētat̉ ⁊ inqͣntū organice deẜuiunt ad actꝰ v̓tutū vt dicit ph̓s .i. ethi. Vtꝝin or̄one dn̄ica ꝯuenient̓ ſeptē petant̉. ℟º c̓caoracōeꝫ hāc pͥmo ꝯſideranda eſt eiꝰ excellentia.eſt exponēda. Quātū ad pͥmū ſciendū ꝙ hͨoracō ē alijs oracionibꝰ dignior edicōe qꝛ ē edita ab ore xp̄i. Item eſt exp̄ſſione cōior. qꝛ in eanullū v̓bū ꝓp̓m ponit̉ ſꝫ oīa cōia vt patꝫ. Itemin v̓bis ꝯpendioſior vt ciciꝰ addiſceret̉. faciliusteneret̉. frequētiꝰ diceret̉. ⁊ nullꝰ excuſaret̉. Itēin ſentencijs ꝓfundior. quia hic ꝯtinet̉ mat̓iaoīm petendoꝝ. vn̄ augꝰ. ad ꝓbā. de orādo deumſiy oīa pͥcatōnū ſanctoꝝ v̓ba di ſc̓ras qͣꝫtū eſtimo nichil ꝯtinent ꝙ iſta or̄o non ꝯtineat ⁊ cōcludat. Item in efficacia v̓tuoſior. qꝛ em̄ īmediate a deo eſt edita. ideo ad impetrandū efficaciſſima. ip̄e em̄ modū efficacē impetrādi nouerat quē in hac or̄one ꝯcluſit. Quantū ad ſcd̓ꝫſciendū ꝙ in ip̄a or̄one dn̄ica pͥmo p̄mittit̉ exordiū in quo captat̉ beniuolētia. ibi pater nr̄.2º addit̉ narracō in qua expͥmit̉ indigentia.ibi ſanctificet̉. 3º ponit̉ ꝯcluſio in qͣ erigit̉ cōfidentia. ibi amē. Dicit ergo qͣꝫtū ad pͥmū pr̓. inquē credimꝰ. noſter quē amamꝰ. qui es in cel̓.in quo ſperamꝰ. vel pt̄ dici ꝙ ibi excitat̉ ī nob̓ſtulandi fiducia que p̄cipue excitat̉ in nob̓ꝯſiderando eiꝰ ad nos caritatē qua vulr bonumnr̄m. ideo dicimꝰ pater nr̄. 2º eiꝰ excellentiaꝫ qͣpteſt ip̄m. ideo dicimꝰ qui es in celis. Sequit̉ſanctificet̉. vbi expͥmit̉ noſtra indigentia. necinſtituit xp̄s hac or̄onē vt in orando ſolū hisverbis vti d̓beamꝰ. ſꝫ quia ad illa ſola impetrādatendere debet intencō nr̄e or̄onis qua litercūqꝫ ea ꝓferamꝰ vel cogitemꝰ. Petūtur aūt oīaneceſſaria petenti. Aut em̄ petit̉ acquiſitio boni⁊ hoc vel gl̓ie. ⁊ hoc tangit̉ ibi. adue. re. tuū.vel gr̄e ⁊ hoc ibi. fiat volūtas tua. vel exterioris ſb̓r ⁊ hoc ibi. panē nr̄m quoti. Aut amotiomali ⁊ hͦ vel culpe qd̓ fit ibi. dimitte nob̓ de.noſtra. vl̓ pugne. ibi ⁊ ne nos inducas ī tēp.vel pene. ibi ſed libera nos a malo. Aut ꝯfirmacō ī bono ⁊ ſeꝑacō a malo. ibi ſanctificeturnomē tuū. Dicit ergo nomen tuū .i. honor etoticia nomīs tui ſanctificet̉ .i. firmet̉ in nobiſſcꝫ in intellectu ꝑ fidei integritatem. ⁊ in affectu ꝑ dilectōis caritatē. ⁊ in effectu ꝑ oꝑis ſtrenuitatē. vel nomē tuū quo .ſ. dicim̄ xp̄iani ſāctificet̉ ꝑ xp̄i imitacōeꝫ ⁊ adheſionē. Adueīatregnū tuū .i. eccl̓ia militans ꝑ iuſticiam. veīatad te ꝑgl̓iam. vel regnum tue gl̓ie veniat adnos ꝑ aſſecutōnem viſionis aꝑte. fiat volūtaslia ꝑ tuoꝝ p̄ceptoꝝ ⁊ conſilioꝝ adimpletōeꝫ.icūt in ce. ⁊ in tra .i. ſicut fit in corporibꝰ cele-

ſtibus ita fiat in terrenis. vel ſicut fit in eccl̓iatriūphante ita fiat in militante. Panē noſtrūqͦti. ſcd̓m lucaꝫ q̄ qͦtidie indigemꝰ. vel ẜm Mᵗ.ſuꝑſb̓alem. hͦ aūt intelligi pt̄ ⁊ de pane ſacr̄alicuiꝰ quotidianꝰ vſus ꝓficit homī. in quo etiamintelligūtur omīa ſacramenta. Et de pane corporali. vt ꝑ panē intelligat̉ omnis ſufficientiavictꝰ vt dicit augꝰ ad ꝓbam. quia eū kariſtiaeſt p̄cipuū ſacr̄m ⁊ panis eſt pnͥcipuꝰ victus.vnde hͦ qd̓ dicit ſuꝑſb̓alem exponit hieroꝰ .i. p̄cipuū. vel poteſt dici panis ſuꝑſb̓alis etiā paīscorꝑalis quia ſb̓e corꝑis ſuꝑaddit̉. Et panis ſacramentalis quia omnē ſb̓am ⁊ corꝑaleꝫ ⁊ ſpiritualem dignitate ſanctitate ⁊ ptāte ſuꝑgredit̉. da ſcꝫ tu qui dare potes nobis indigentibꝰhodie .i. ꝯtinue quia ſemꝑ īdigenius. Et dimitte nobis debita nō. .i. pct̄a quibꝰ obligam̉ ad penam vel ip̄am penā ad quā obligam̉ ꝑ culpā.Dimitte inqͣm .ſ. iniuriam ⁊ offenſā relaxādovindictā non expetendo deeis. Vbi augꝰ ſi inhac peticōe mentim̉ tociꝰ or̄ois nullꝰ eſt fructꝰIdeo nota ꝙ ille qui odiū habet ad aliqueꝫ aūtdicit illā or̄onē in ꝑſona eccl̓ie ⁊ ſic eā dice̓ pt̄non vt ſuam ſed vt eccl̓ie. Aut dicit eā̓ in ꝑſona ſua ⁊ tūc exponit̉ ſic. ſic̄ ⁊ nos dimittimus.i. ſicut ⁊ nos dimittere debemꝰ ⁊ tūc valet ſicoranti. etſi non de condigno ad gl̓iam de condigno tamē ad impetrandā gr̄am. Et ne nosinducas in temp .i. induci ꝑmittas in temptatōnē .i. delectacōnē ⁊ ꝯſūmacōnē pct̄i Temptari. em̄ eſt in cogitacōne. concuti in delectacōe. ſꝫinduci in conſenſu. Temptari eſt bonū. ſꝫ concuti ⁊ induci malū. Ideo pͥmū nō petit amoueriſed ſcd̓m ⁊ terciū. Sedlibera nos a malo .ſ. culpe ⁊ pene. Amen .i. fiat.lrticꝭ vj.Equit̉ videre de6º .ſ. ꝓ quibꝰ debet orari.Et c̓ca hoc querūt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ orandū ſitꝓ alijs. ℟º ꝙͣ ſic. jac̓. q. orate ꝓ inuiceꝫ vt ſalueni. Illud enim debemꝰ orando petere qd̓ debemius deſiderare. Deſiderare aūt debemꝰ bona nōtm̄ nobis ſed etiam alijs. hoc em̄ ꝑtinet ad rōꝫdilectōnis quā impendere debemus ꝓximis. etideo caritas requirit vt oremꝰ ꝓ alijs. Vn̄ criſoꝰ. ſuꝑ Hᵗ. ꝓ ſe orare ncc̄itas cogit. Pro alt̓oaūt caritas fraternitatis hortat̉. dulcōr aūt ēante deū or̄o non quā neceſſitas trāſmittit ſedquā caritas frat̓nitatis ꝯmēdat. h̓ criſoꝰ. Orandū ē igit̉ ꝓ alijs ⁊ ꝓ peccatoribꝰ vt cōu̓tant̉ ⁊ꝓ iuſtis vt ꝑſeuerēt ⁊ ꝓficiant. Orantes autēꝓ pct̄oribꝰ p̄deſtinatis tm̄ exaudiūtur ſicut correctō qua corrigimꝰ fratres effectū habet ī p̄deſtinatis non in reprobatis. ẜm illud ecc̓. A. nemo pt̄ corrigere quē deus deſpexerit. Pro iuſtisaūt eſt orandū. tū quia preces ml̓toꝝ faciliꝰ exaudiūtur. vn̄ ſuꝑ illud ro. 6. adiuuetis me inor̄onibꝰ vr̄is. dicit glo. ml̓toꝝ p̄ces impoſſibile eſt ꝙ nō impetrent illud qd̓ eſt im petrabl̓e.tū vt nō ſuꝑbiant maiores dū .ſ. ꝯſiderant ſeminoꝝ indigere ſuffragijs. tū etiā vt ꝑ ml̓tosgracie agant̉ deo de bn̄ficijs que cōfert iuſtis qͦetiam cedūt in vtilitatem ml̓toꝝ vt patet. .i.coꝝ. q. ¶ Vtꝝ ſit orandum ꝓ inimicis. ℟º q̄