titꝭ xxvij.
rōne illiꝰ qd̓ dicit dn̄s luc̓. 18. oportet ſꝑ orareꝙ aliquis ꝯtinue orat. vel ꝓpter ꝯtinuitatē deſiderij vt dictū eſt. vel quia non pretermittit qnͥoret tꝑibꝰ ſtatutis. vel ꝓpter effectū ſū in orātequi poſt or̄onē remanet magis deuotꝰ. ſiue ec̄in alio vt cū aliquis ſuis bn̄ficijs aliū ꝓuocatvt ꝓ ſe oret. etiam qn̄ ip̄e ab or̄one ceſſat. Sedobicit̉ ꝯtra hoc qd̓ dicit̉ ꝙ or̄odebet aliqn̄ eē diuturna quia xp̄s dicit Mᵗ. 6. orātes aūt noliteml̓tū loqui. ℟º ſic̄ dicit augꝰ. ad ꝓba. abſit abor̄one ml̓ta loqui ſed nō deſit ml̓ta p̄cacō ſi feruens ꝑſeueret intencō. Nā ml̓tū loqui ī orādoeſt nccͣm rem ſuꝑfluis verbis agere. pleꝝqꝫ hocnegociū plꝰ gemitibꝰ qͣꝫ ẜmonibꝰ agit̉ ¶ Vtꝝde neceſſitate or̄onis ſit ꝙ ſit attenta. ℟º ꝙ ſicAttencō em̄ habet precipue locū in or̄one vocali. Actus em̄ exterior nō ē moralis ṅ ꝑ ꝯyacōeꝫad actū rōis interiorē. vnde nullū habꝫ effectūvocalis or̄o ſi eam non p̄cedat vel comitet̉ concors intencōalit̓ nō eſſet moralis. Vbi notandū ꝙ aliquid dicit̉ nccͣm duplˣ. vno mō per qd̓nieliꝰ ꝑuenit̉ adfinē ⁊ ſic attencō neceſſaria eſtabſolute or̄oni. Alio mō ſine q̄ res non poteſtꝯſequi ſuū effectū. Eſt aūt triplex effectꝰ or̄oisvnꝰ cōis oībus actibꝰ īformatis caritate ſcilicimereri. Et ad hoc non eſt nccͣia attencō ꝑ totāor̄oeꝫ. ſꝫ vis pͥme attencōis qua aliquis accedit ad orādū reddit or̄onē meritoriā. ſic̄ ⁊ in alijs actibꝰ meritorijs accidit. Aliꝰ eſt ei ꝓp̓us .ſ.impetrare. ⁊ ad hoc etiam ſufficit pͥma intencōquā deꝰ pnͥcipaliter attendit. Si aūt pͥma intētio deſit or̄o nec ē meritoria nec impetratīa. Illam em̄ or̄onē deꝰ nō audit cui orās non attēdit. vt dicit greg̓. vnde ſi aſſit intencō d̓bita etactualis in pn̓cipio or̄onis vocalis eſt meritoria ⁊ impetͣtiua ꝑ v̓tutē pͥme intentōis ṅͥ pꝰ eainterrūpat̉ ꝑ ꝯͣriam intentōnē. ſicut cū aliquisīcipit ꝑegrinari vel el̓iaꝫ face̓ ꝓpt̓ deū. totꝰ actꝰſequēs eſt meritoriꝰ v̓tute pͥme intencōis licetceſſet ſua intencō actualis. 3ꝰ effectꝰ or̄onis quēpn̓cipaliter efficit eſt quedā ſpūalis refectō mētis ⁊ ad hoc nccͣia eſt ītencō ī or̄one .i. coꝝ. 14.Si orē lingua tantū mens mea ſine fructu eſtTriplex tn̄ attencō adhiberi pt̄ or̄oni vocali.vna verbis nequis in eis erret. ſcd̓a ſenſui v̓boꝝ. tercia fini or̄onis .ſ. deo ⁊ rei ꝓ qua oratur que eſt maxīe nccͣia quā etiā pn̄t habe̓ ydeote. ⁊ qn̄qꝫ cantū abūdat hec intencō qua mēsfert̉ in deum vt etiam alioꝝ oīm obliuiſcat̉. vtdicit hugo de ſanc. vic. Et quocūqꝫ iſtoꝝ modoꝝ aſſit intencō non eſt inefficax or̄o ad ſatiſfaciendū. nec eſt reputāda inattenta. ¶ Quidſiquis in or̄one vaget̉ mente. ℟º ꝙ ex ꝓpoſitovagari mente ī or̄one eſt pct̄m ⁊ impedit oracōis fructū. ⁊ contͣ hͦ augꝰ in regula dicit. cūoratis pͣs ⁊ himnis hꝰ verſet̉ in corde qd̓ profert̉ in ore. Euagacō vero p̄ter ꝓpoſitū or̄onisfructū non tollit. Vndebaſiliꝰ. ſi debilitatusa pct̄o neqͥs orare qͣntūcūqꝫ potes cohibeas ⁊ deus ignoſcit. quia nō ex negligentia ſed ex fragilitate non potes vt oportet aſſiſtere corā eo.Si obicit̉ illud hug̓. de ſanc. vic. d. ſi qn̄ or̄oꝫ
fundimꝰ aliud qd̓libet in corde v̓ſamꝰ ⁊ſi illudbonū ſit a culpa liberi non ſumꝰ. ℟º ꝙ hoc ītelligit̉ qn̄ aliquis ex ꝓpoſito mentē ad alia diſtrahit in orando. Tūc em̄ ſine culpa non eſt ⁊ pͥopue ſi in alijs ſponte ſe occupat que mentē diſtrahūt. vt ſt̄ ext̓iora oꝑa. Etſi ad ꝯtrariū mēseuaget̉ culpa mortalis erit. ſi aūt ſine hͦ qd̓ poipiamꝰ mens ad alia vaget̉ vel caret culpa veleſt mīma culpa ṅ p̄cedens cogitacō ex qͣcontingit talis euagacō dicat̉ eſſe in culpa. hec tho. ī2 ¶ Vtꝝ attencō noceat or̄oi. ℟º ſicut dictūeſt pͥꝰ. melior eſt ſcd̓a attencō qͣm pͥma. ⁊ t̓ciaqͣm ſcd̓a. vn̄ dicit hugo de ſanc. vic. de v̓tute orandi. Pura or̄o eſt qn̄ ex abundantia deuotionis mens ita accendit̉ vt cū ſe ad deū poſtulatura ꝯuerterit pͦ amoris eiꝰ magnitudīe ec̄ peticōis ſue obliuiſcat̉. hec hugo. Et quia aīa nōpt̄ eſſe vehement̓ attenta addiuerſa. ideo pͥmaattencō nocere pt̄ vt ſit minor or̄onis fructꝰ ſiſecūdā attencōeꝫ euacuat. vel ſecūda ſi terciamoīno tollat ſꝫ nō econu̓ſo. Sꝫ attencō ꝯmunit̓accipiendo nō obeſt ſꝫ ml̓tū ꝓdeſt vt etiā ex ſupͣdictis patet. vn̄ hugo in dicto li. dicit. ſic or̄oiſancta meditacō eſt ncc̄ia vt or̄o oīno perfectaeſſe neqͥat ſi eā meditacō aut non cōmitet̉ autnon p̄cedat. Attencō igit̉ pͥma que eſt ad ipſaverba ſufficit ꝙ ſit tāta qͣnta ſuffic̄ ad integrāꝓlacōem verboꝝ. alias ſi ſit nimia erit oracōiſimpeditiua. vnde qn̄qꝫ hō exꝑit̉ ꝙ qn̄ vult nimis in ꝑticl̓ari cogitare de verbis ſibi minꝰ occurrūt verba dicenda ⁊ impediret etiā intencōꝫſecūdam ⁊ terciā.xtitꝭ quuintusEquit̉ vide̓ de qͦ .ſ. quid in or̄one ſit petēdū. Et c̓ca hoc querūt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ in or̄oeſit aliqͥd det̓minate petendū. ℟º ꝙ ſic. vnde xp̄sMᵗ. 6. docuit determinate pete̓ ea q̄ ꝯtinent̉ in oracōne dn̄ica. Poſſumꝰ aūt det̓minate pete̓ illabona quibꝰ non ꝯtingit male vti ⁊ que malumeuentū habere non pn̄t. hec aūt ſūt quibꝰ beatificam̄ ⁊ quibꝰ bt̄itudinem meremur. que qͥdemorando ſancti abſolute petūt ẜm illud. oſtendefaciem tuā ⁊ ſalui erimꝰ. ⁊ iteꝝ deduc me in ſemita man. t. Alia aūt puta diuicie honores ethuiōi peti pn̄t ſub ꝯdicōne .ſ. ſi deus ſcit eſſe vtilia. Ex idem ē in dubijs. quia vt dicit̉ ro. s. qͥdoremꝰ neſcimꝰ ſicut oportet. hoc aūt .ſ. det̓minate petere valet ad tria. pͥmo vt orantis intencōad aliquid det̓minet̉ que determiuacō eſt ī or̄oeml̓tū nccͣia. 2º vt nobis innoteſcat noſtꝝ deſderiū qͣntū in ip̄o ꝓfecerimꝰ. 3º vt feruentiꝰ p̄tamus. qꝛ bona qͣnto ꝑticl̓ariꝰ inſpiciūtur tanto feruentiꝰ ꝯcupiſcūtur. ſicut dicit ph̓s. 3. ethde delectacōibꝰ corꝑalibꝰ. vn̄ augꝰ in li. de adorado deū. ad ꝓbā. dicit. ideo ꝑ certa int̓ualla tꝑmetiā verbis det̓minatis oramꝰ deū. vt illis rerūſignis noſip̄os āmoneamꝰ quo ad pͥmū. ⁊ qͥntū in ip̄o deſiderio ꝓfecerimus nobis innoteſcamus qūo ad ſcd̓m. ⁊ ad ad hoc agendū noſip̄osarciꝰ excitemꝰ quo ad 3 ¶ Vtꝝ hō orādo debeat a deo petere tꝑalia. ℟º ꝙ ſic. vn̄ ꝓu̓. .34. tantum victui meo tribue ncc̄ia. ⁊ angꝰ. ad ꝓbaſufficientiā vite non vult indecent quiſqꝫ ſi eaꝫ