Titl. xxvj.
Nlio mō rectitudo voluntatis in volendo vnicuiqꝫ tribuere ẜm merita ſua. dico ergo ꝙ reſtirucō eſt aliqͣ ꝑs ſatiſfactōis ꝑ ꝯꝑacōnem ad iufticiā pͥmo mō dictā. ꝯdecet em̄ d̓mam bonitatem vt hoī facienti actū quē deꝰ p̄cipit non tm̄imputet ſibi illū actū ad meritū gr̄e ſed etiamv illo remittat ſibi aliquā ꝑtem pene ꝓ pct̄o d̓hite. ſic videmus ꝙ rex liberalis militi ſuo ſibirecōciliato obligato tn̄ ad aliquā emendā ꝓpt̓aliqd̓ forifactū qd̓ fecit aliqn̄ remittit ꝑteꝫ peneſu emende ꝓpter hoc ꝙͣ fideliter exhibet regi o bequiū qd̓ alias impendere tenebat̉. Per ꝯꝑatōeꝫaūt ad iuſticiā 2º mō dictā reſtitucō nō eſt ꝑsſatiſfactōis. Scd̓m rigorē em̄ iuſticie non pt̄homo ſatiſfacere ꝑ opꝰ iᵈ ad qd̓ faciendū eratobligatus etiā ſi n̄ peccaſſet vel ſi totam penāpct̄is debitā exoluiſſet. vnde anẜ. li. i. cur deꝰ hōc. ro. dicit ſic. cū reddis aliqͥd qd̓ debes deo etiamſi nō peccaſti non debes hoc ꝯputare pro debitojdebes ꝓ pct̄o. Id plꝰ aūt tenet̉ ille qͥ penampct̄o debita non exoluit qͣm ille qui eā exoluit.Dicendū ergo cū ꝓ reſtitucōe deꝰ n̄ remittat aliquā ꝑtem pene pct̄o debite iuſte facit iuſticiaꝯpenſante valoreꝫ meritoꝝ. Et ab hac poſicōnepaꝝ aūt nichil diſcordare videt̉ illa opinio q̄vnit ꝙ reſtitucō eſt ꝑs ſatiſfactōis ex mīa magis qͣm ex iuſticia. Licet aūt reſtitucō ꝑ ꝯꝑacōꝫad iuſticiam 2º mō dictā non ſit ꝑs ſatiſfactionis tn̄ eſt aliqd̓ p̓ambulū ad ſatiſfactōnem.Non em̄ pt̄ homo ſufficienter ſatiſface̓ ꝓ pct̄oqͣndiū nō vult reſtituere rē alienā. vn̄ etiaꝫ quinon habet vnde reſtituat tenet̉ hr̄e volūtateꝫreſtituendi ſi poſſet. hec rich̓.De eleymoſina. ti. 26ꝰ.Oſtea ꝯſiderādū eſt de ꝑtibus ſatiſfactōis ī ſpeāli. Et pͥmo de eleymoſina2º de or̄oe. 3º de ieiunio. ⁊ 4º de reſtitucōe. que vt habitū eſt ſupͣ eſt ꝑs ſatiſfactōisaliqͦ mō. vel ſaltē p̓ambula ad ſatiſfactōnem.Circa eleymoſinaꝫ vero pͥmo ꝯſiderādū eſt d̓ eiꝯditate. 2º d̓ eiꝰ differencijs ſu diſtinctōne.3º de ncc̄itate faciēdi eleymoſinā. 2º de quibusbonis ſint faciēde eleymoſine. 1º quoꝝ ē dare eleymoſinas. 6º qͥbꝰ ſūt eleymoſine dande. 4º q̄mō debēt dari eleymoſīe. 8º d̓ fructu eleymoſīe⁊ vtilitate. 9º de eleymoſina ꝑ ꝯꝑacōꝫ ad ſatiſfactōnē. Circa pͥmū q̄runt̉ pl̓a .ſ. quid ē eleymoſina ꝑ diffinicōꝫ. ℟º eleymoſina ſic deſc̓bit̉uibuſdā ꝙ eſt opꝰ in quo dat̉ aliquid ex cōpaſſione īdigenti ꝓpter deū. Dicit̉ em̄ eleymoſina ab eleo qd̓ eſt verbū grecū. ⁊ eſt idem ꝙ miſerior cuiꝰ imꝑatiuꝰ eſt eleyſon .i. miſere̓ a quoeleos .i. mīa. ⁊ inde eleymoſina .i. mīa. Vnde n̄debet dici elemoſina ſiue ygreco ſicut ꝓferūt qͥdam corrupte. ſedeleymoſina ſic̄ ꝓferūt illi qͥſūt ꝑiti in greco. mīa aūt miſeris eſt neceſſariaSic̄ aūt aliquis miſeriam a ſe expellit quantūpoteſt. ita miſericors miſeriam remouet ab alio ei ſubueniēdo .i. ꝑ bonoꝝ ſuoꝝ ꝯīcacōneꝫ. hecaūt cōicacō non poteſt eſſe meritoria ⁊ v̓tuoſaniſi qn̄ fit ꝓpter deum. Et ideo in predicta deſoptōne tangūtur omīa q̄ ꝯtͣrūt ad perfectōnem
eleymoſine ſcd̓m qd̓ eſt meritoria. Ip̄a em̄ miſeria aliena que eſt motiuū mīe tangit̉ ꝑ hͦ qd̓dicit̉ indigenti. mīa aūt que naſcit̉ in nob̓ exaliena miſeria tangit̉ ꝑ hoc qd̓ dicit̉ ex ꝯpaſſiōemīe vero effectus in releuatōne aliene miſeriecū dicit̉ opus in quo aliqͥd dat̉. Hec emī eſt eſſētia ip̄iꝰ eleymoſine. ſed intencō directa in deūque dat ei rōneꝫ merendi tangit̉ cū dicit̉ ꝓpterdeū. Diffinit̉ āt hic eleymoſina ꝓut ſignificatip̄am dacōeꝫ ⁊ non ꝓut ſignificat ip̄am rē datam ¶ Cuiꝰ v̓tutis actꝰ eſt eleymoſinam dare.℟º ꝙ actꝰ lib̓alitatis quia qͣꝫuis non omnis liberalitas indigentiā attendat illiꝰ cui dat̉. tn̄vna ſpēs eiꝰ hͦ attēdit ⁊ illa ē mīa cuiꝰ ē actꝰeleymoſinaꝫ dare. ⁊ ſic cū liberalitas ſit aliquomodo ꝑs potentialis iuſticie. dare eleymoſinammagis videt̉ ꝑtinere ad iuſticiā qͣꝫ ad aliquā aliaꝝ qͣtuor cardinaliū v̓tutū. Quia etiā mīa eſteffectꝰ caritatis vt dictū eſt ſupͣ. ideo ex ꝯn̄ti dare eleymoſinaꝫ eſt actꝰ caritatis mīa medi antead qd̓ facit illud .i. jo. 4. qui habuerit ſb̓aꝫ huiꝰmūdi ⁊ viderit fratrē ſuū neceſſitatē pacienteꝫ⁊ clauſerit viſcera ſua ab eo quomō caritas d̓imanet in illo.Artitꝭ ij.Equit̉ vide̓ de 2º articl̓o .ſ. de diſtinctōnevl̓ ꝑtibꝰ eleymoſine. Et circa hoc querunt̉pl̓a .ſ. quot ſūt eleymoſine corꝑales. ℟º ꝙ ſeptem que ꝯtinent̉ in hoc v̓ſu. Viſito poto ciboredimo tego colligo condo. Viſito infirmū. poto ſicientē. cibo eſurientē. redimo in carceratū.tego nūdū .i. veſtio. colligo .i. recolligo .ſ. hoſpitem. condo .i. ſepelio mortuū. ¶ Sed obt̓. At̄.25. dn̄s int̓ oꝑa mīe nō ꝯputat ſepult̉am. gͦ⁊cͣ. ℟º ꝙ dn̄s enu̓at eleymoſinas illas in qͥbꝰmaior indigentiā apparet. vt euidentior appareat iuſticia iudicantis dū hos ꝓ eleymoſinis remunerat ⁊ illos ꝓ omiſſione condemnat. Ettn̄ in alijs ſcript̉e locis talis eleymoſina cōmendat̉ ſic̄ patet in thobia qui ꝑentibꝰ ⁊ fratribusſuis ſepulcra ſolēnia edificauerit. Et etiam dejoſeph qui corpꝰ xp̄i ſepeliuit ⁊ inde laudatur.Vn̄ nota ꝙ om̄s alie neceſſitates ad p̄dictasAreducūtur. Nam cecitas ⁊ claudicacō ſuntquedam infirmitates. vn̄ dirige̓ cecū ⁊ ſuſtētare claudū rediicūtur ad viſitacōeꝫ infirmoꝝſb̓uenire aūt hoī ꝯtra quācūqꝫ paſſionē extn ſecus illatā reducit̉ ad redempcōnem captiuoꝝ.Quot ⁊ que ſūt eleymoſine ſpūales. ℟º ꝙ eciāſūt ſeptē que ꝯtinent̉ in hoc v̓ſu. Conſule caſtiga ſolare remitte fer ora. Cōſule .i. docē ignorātem ⁊ dirige dubitanteꝫ. Intelligit̉ em̄ in hocduplex ſpūalis eleymoſina .ſ. doctrina ⁊ conſiliū. Caſtiga delinquēteꝫ. Solare .i. ꝯſolare triſtēRemitte delinquentibꝰ in te. Et hec eſt maxīaeleymoſina. Vnde augꝰ in ench̓. 4o. c. Ea eleymoſina nichil eſt maius qm̄ illa qua ex cordedimittimꝰ qd̓ in nobis quiſqꝫ peccauerit. Fer.i. porta infirmitates alioꝝ ⁊ grauamina. Oraꝓ oībus. ¶ Vtꝝ eleymoſine corꝑales ſint pociores qͣm eleymoſine ſpūales. ℟º ꝯꝑacō iſtaꝝeleymoſinaꝝ pt̄ attēdi duplᵗ. vno mō ſimplᵗloquēdo ⁊ ẜm hoc eleymoſine ſpūales p̄minent