Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Lib QuītuoTiti .xxvj.

triplici racōe. pͥmo quidem qꝛ id qd̓ exhibet̉ nōbilius eſt .ſ. donū ſpūale qd̓ p̄minet corꝑali. 2ᵗrōne eiꝰ cui ſubuenit̉ quia ſpūs nobilior ē corpore. vn̄ ſicut hō ſibiip̄i magis debet ꝓuidere qͣꝫtū ad ſpmn̄ qͣm qͣntū ad corpus. ita ⁊ ꝓximo qͣꝫdebet tanqͣm ſeip̄m diligere. 3º qͣntum ad ip̄osactus quibꝰ ſubuenit̉ ꝓximo quia ſpūales nobiliores ſūt corꝑalibus qui qd̓āmō ſunt ẜuiles.Alio mō pn̄t ꝯꝑari ſcd̓m aliquam ꝑticularemcauſam in quo quedam ꝑticl̓aris elemoſinaalicui ſpūali p̄fert̉. puta meliꝰ eſſet paſcere fame morientē q̄m docere. ſicut ⁊ indigenti ẜmph̓m meliꝰ eſt ditari qͣm ph̓ari. qͣꝫuis hoc ſinipliqiter ſit meliꝰ.letitꝭ tertiuoEquit̉ videre de 3º .ſ. de ncc̄itate faciendielemoſinaꝫ. Et c̓ca hͦ querūt̉ pl̓a .ſ. vtrūdare el̓inā cadat ſb̓ p̄cepto. ℟º ꝙ dare el̓iaꝫ cadit ſub precepto legis nature legis d̓me ⁊ legispoſitīe. Lex em̄ nat̉alis p̄cipit vere dilige̓ ꝓxiᵐnon tm̄ affectū ſꝫ etiā effectū. quia non eſt verꝰaffectus ṅ ſequat̉ effectꝰ ſi poſſibile eſt. Siquisergo indigentie fatris nō ſubuenerit non veraciter eū diligit. qd̓ volens innuere jo. dicit in pͥma caṅ. c. 3. filioli nō diligamꝰ verbo neqꝫ lingua tātum ſꝫ oꝑe ⁊ veritatē. Lex etiā d̓ina precipit hoc. qꝛ vt hēt̉. Mᵗ. .25. xp̄s imꝓperabit reꝓbis maxime defectus oꝑm mīe qd̓ non faceretṅ oꝑa mīe caderet ſub p̄cepto. Reducit̉ aūt oīsſubuencō ꝓximi ad p̄ceptū de honore ꝑentū. ſicem̄ ⁊ apl̓s int̓pretat̉ .i. th̓m. 4. dicens. pietasad omīa valet ꝓmiſſionē hn̄s vite que nūc eſt⁊ fut̉e. qd̓ ideo dicit qꝛ in p̄cepto de honorē ꝑentum addit̉ ꝓmiſſio vt ſis lōgenꝰ ſuꝑ t̓raꝫ. Subpietate aūt ꝯp̄hendit̉ oīs largicō el̓iaꝝ. In iureetiā canonico p̄cipit̉ vt di. 86. fratre nr̄m. dicitur de qͣdā ep̄o largā manū habeat. Neceſſitatē paciētibꝰ ſuccurrat. Alienā inopiā ſuā credatquia ſi hoc n̄ hꝫ ep̄i vacuū nomē tenꝫ. Et in e.di. nō ſatis. §. paſce ſic dicit̉. quos in paſcendohomīes ẜuare pot̓is ſi nō paueris occidiſti. EtA. q. i. oīs. dt̉ ꝙ qui negāt mīam faciendam īdigentibꝰ ⁊ ncc̄itatem pacientibꝰ ip̄m xp̄m negāt qui eſt mīa. Sꝫ cū ſit p̄ceptū affirmatiuū ⁊obliget ad ſemꝑ nō tamē ꝓ ſꝑ ſed ꝓ loco ⁊ tꝑeconſideranda eſt facl̓tas habentis ⁊ miſeria indigentis. ſi em̄ homo habeat aliquid qd̓ non ſitneceſſariū ſuſtentacōi ſue nat̉e nec illoꝝ quibꝰtenet̉ ꝓuide̓. ſicut eſt vxor. filij. ẜui ⁊ ancille. ⁊ſit notabilis ncc̄itas ſeu indigentia ex ꝑte illiꝰcui dandum eſt ita ꝙ appareāt ꝓbabilia ſignaextreme ncc̄itatis. nec apparet in ꝓmptū qui ſb̓ueniat. tūc habens tenet̉ ex precepto ſubuenireindigenti. Non enim eſt expectāda neceſſitasvltima qꝛ forte tūc iuuari non poſſet naturaiam fame vel ſiti cōſumpta. Dicit enim criſoꝰ.ſuꝑ jo. nō oportet pauꝑem vlulantem deceptorem vocare. Si autem habeat aliquid ſuꝑfluūnon tantū ſuſtentatōi nat̉e ſꝫ etiā decentie ſuiſtatꝰ tenet̉ de illoel̓iaꝫ facere indigentibꝰ ec̄ ſi n̄inuenirent̉ tales qui eſſent ꝯſtituti in neceſſitate p̄dicta. Etſi pl̓es occurrāt indigentes quibꝰomībꝰ ſubuenire nō poſſet tenet̉ cet̓is ꝑibꝰ ma

gis indigenti ſb̓uenire. Nec oportet ꝙ conſideret ad om̄s caſus qͥ pn̄t in futuꝝ accide̓. hͦ eūeſſet de craſtino cogitare qd̓ dn̄s ꝓhibet. Ht̓. qſꝫ diuidicare debet ſuꝑfluū ⁊ neceſſariū ẜm ea q̄ꝓbabiliter ⁊ vt in pl̓ibꝰ occurrūt. Sꝫ obt̓ qꝛlicet cuilibet retinere ſua. ſꝫ homo facit el̓iaꝫ deſuo. ergo licet homī nō dare el̓iam qd̓ veꝝ noneſſet ſi dare el̓iam eſſet ſub precepto. ℟º ꝙ ſuꝑfluū ſuſtentacōi tue nat̉e ⁊ ſi ſit ꝓp̓um tuū qͣntū ad diſpenſacōnem ſeu autͣtem admīſtrandiqͣntū tn̄ ad vſum eſt illoꝝ in qͥbꝰ vides ſigna ꝓbabilia ncc̄itatis extreme ṅ ſubueniat̉ eiſdem.A ſil̓i dico aliquo mō d̓ ſuꝑfluo decentie tui ſtatus reſpectu indigentiū citra p̄dictā ncc̄itateꝫvnde ꝯtra illos qui de ſuꝑfluo modis p̄dictis īdi gentibꝰ ſubuenire nolūt. dỉ di. 47. ſic̄. Eſurientiū panis eſt quē tu detines. Nudoꝝ veſtimentū eſt qd̓ tu recludis. Miſeroꝝ redempcō ⁊abſolucō pecunia quā tn̄ in t̓ra defodis. Et inhoc apparet ꝙ el̓iaꝫ dare eo mō quo cadit ſub pͥcepto ml̓tū ꝑticipat de rōe actꝰ iuſticie. vn̄ gloſuꝑ illud hᵗ. q. cū facis el̓iaꝫ dicit. ꝙ el̓ia ē ysiuſticie. Et qͣꝫuis huiꝰ p̄cepti trangreſſores nōſemꝑ puniant̉ lege huā̓na. puniūtur tn̄ leged̓ina. Scd̓m enim ſn̄iam augͥ li. i. de li. arº. ml̓ta īpunita iuſte relinquūtur lege huāna quetn̄ iuſte iudicant̉ lege diuina Nota tn̄ ꝙ ſic̄dare el̓iam corꝑalē nō cadit ſub precepto obligāte ṅ ꝓ tꝑe neceſſitatis ⁊ vt alicui in neceſſarus vite ſubueniat̉. ita ad doctri nā alteriꝰ nōobligat̉ homo ꝓpt̓ debitū officiū ṅ in his q̄ ſūtde neceſſitate ſalutis ⁊ qn̄ non eſſet qͥ inſtrue̓tvel qn̄ aliquis videret aliquem errare ⁊ nō eſſꝫaliꝰ qui teneret̉ illud facere. alias aūt docere eſtꝯſiliū ⁊ ſuꝑerogacō quedam. Vtꝝ ille qui nichil habet obliget̉ ad dandam el̓iam. ℟º ml̓tiplex eſt donū ſcꝫ muneris a manu de qͦ deutro.1i. precipio tibi vt aꝑias manū tuam egeno etpauꝑi. Cōpaſſionis a corde. yſa. q8. cū effuderiseſurienti aīam tuā. ⁊cͣ. vbi dulcis ⁊ ꝯſolatorijab ore. ecc̓. 18. Nōne ardorem refrigerabit rosſic ⁊ v̓bū meliꝰ qͣm datū. Obſequij in oꝑe exo.22. ſi videris aſinū odientis te iacere ſub onere n̄ꝑtranſibis ſed ſubleuabis cū eo. Ad primūnon tenet̉ manens pauꝑ cū non habeat aliquidad manū qd̓ poſſit dare. ſꝫ tenet̉ ad tria vltim.ꝓ loco ⁊ tꝑe. vn̄ Hᵗ. q. dicit glo. ſi deſit facultas. da affectū ⁊ obſequiū vel verbū. hec alex.de an.lxticꝭ iiijAEquiit̉ vidē de g ſcꝫ de quibꝰ honis dipuitvel poſſit ſieri el̓i a. Et circa hͦ querūturpl̓a .ſ. vtꝝ poſſet fieri de ncc̄io. ℟º neceſſariumdicit̉ duplˣ. vno mō ſine quo aliquid eſſe nonpoteſt ⁊ de tali nccͣio el̓ia oīnodari non debet.S ſi aliq̓s in arº neceſſitatis cōſtitutus habe̓tſolū vnde poſſet ſuſtentari ⁊ filij ſui vel alij adeū ꝑtinētes. de hoc enim ncc̄io dare ē ſibi ⁊ ſuisvitā ſb̓trahere ṅ forte talis caſus immineretvbi ſubtrahendo ſibi daret alicui magne ꝑſoeꝑ quā eccl̓ia vel reſpublica ſuſtentaret̉ quia ꝓtalis ꝑſone liberacōne ſeipſum ⁊ ſuos laudabiūter ꝑiculo mortis exponeret cū bonū ꝯmune ſit