Liber Qutus.Titꝭ. xxv.
et de merito ad meritū. hec bon̄. ¶ Vtꝝ oꝑa predicta valeāt ad pene infernalis mitigatōꝫ. ℟ºdiminucō pene infernal̓ pt̄ ītelligi duplʳ. vnomō ꝙ quis liberet̉ a pena quaꝫ iam meruit. etſic cū nullꝰ liberet̉ a pena nͥ ſit abſolutꝰ a cl̓paquia effectus nō minuūtur nec tollūtur nͥ diminuta vel ablata cā. Sed ꝑ oꝑa exͣ caritatemfacta q̄ neqꝫ culpam diminuere neqꝫ tolle̓ pn̄tinferni pena nō pt̄ mitigari. Alio mō pt̄ intelligi meritū ꝙ meritū pene impediat̉ ⁊ ſic huiōioꝑa ininuūt penam inferni. pͥmo quia reatūomiſſionis euadit qͥ huiōi oꝑa ꝑficit. 2º quiahuiōi oꝑa aliqͦ mō ad bonū diſponunt .i. vt hōminori ꝯtemptu peccata faciat ⁊ etiā a multispct̄is ꝑ huiōi oꝑa retrahat̉. ⁊ ſic dicit augꝰ. inench̓. ꝙ ad hoc ꝓſunt vt ſit plena remiſſio velvt tolerabilior fiat damnacō. Sic ergo huiōi oꝑa valent ad diminutōeꝫ pene eterne n̄ qͥdē debite ſꝫ debēde qꝛ loco eoꝝ vel ex eoꝝ omiſſione fierent aliqͣ mala. Diminucōeꝫ aūt vel dilacōneꝫpene tꝑalis merent̉ huiōi oꝑa ſic̄ legit̉ de achab.3 reg̓. 21. ſicut ⁊ bonoꝝ tꝑaliū ꝯſecutōnem.¶ De ꝑtibus ſatiſfactōis. ti. 25.Einde ꝯſiderandū eſt de ꝑtibus ſatiſOfactōnis. Ex pjmo in ꝯī. 2º in ſuealiCirca pͥmū querūt̉ pl̓a .ſ. quot ⁊ q̄ſint ꝑtes ſatiſfactōnis. ℟º ꝙ tres .ſ. or̄o ieiunium ⁊ elemoſina ¶ Ad cuiꝰ euidentiam ſciendum ꝙͣ ſicut edificij materialis quedā ſūt ꝑtesintegrales pͥme ⁊ pn̓cipales vt fūdamentū ꝑietes ⁊ tectū. quedā remote nec eque prīcipalesvt lapides ⁊ ligna. ſic ſatiſfactōnis tria p̄dictaſūt ꝑtes pnͥcipales. quedam vero alie ſunt ſecūdarie que ſcꝫ ad illa reducurit̉ ut vigilie. ꝑegrinacōes. diſcipline. Et omīia oꝑa carnis afflictiua ad ieiuniū. Oīa oꝑa miſericordie ad elemoſinam. Oīa vero oꝑa ſpūalia ad oracōꝫ ¶ Sciendū etiā ꝙ qd̓libꝫ p̄dictoꝝ ſumit̉ ꝓprie et cōiter⁊ cōiſſime. Proprie oracō ē aſcēſus mētis ī deūad aliqͥd deguſtandū l̓ impetrand̓ uel exoluend̓Cōiter dicit̉ ẜm ꝙ ꝯp̄hendit omnē actū ꝯtēplatiue ad deū relatū. Cōiſſime dicit̉ ẜm ꝙ ꝯp̄herdit oēꝫ actū boᵐ ſic̄ on̄dit̉ ī glo. pͥma ad theſẜ.q. nō ceſſat orare qui nō ceſſat bn̄facere. Sil̓iieiuniū ꝓpͥe dicit̉ carnis afflictō. ſꝫ ꝯīt̓ dicituroīs afflictō que ꝯſiſtit in vigilijs flagellis ⁊ ieiunijs ꝓprie dictis. ꝯīſſime dicit̉ abſtinētia aboī mortali yſa. qͣs. nōne hͦ eſt ieiuniū qd̓ elegidiſſolus colligationes. Sil̓r elemoſina ꝓpͥe dt̄opus pietatis impenſū ꝓximo ad releuandamindigentiā corꝑalem. Cōiter om̄e opꝰ ꝓietatisimpenſū ꝓximo ſū corꝑale ſū ſpūale. Cōiſſimedicit̉ om̄e opus mīe ſu ꝓximo ſū ſibi impēſūſcd̓m ꝙ dicit augꝰ. ꝙ elemoſina homīs inciperedebet a ſeip̄o iuxta illud ecc̓. 30. miſere̓ aīe tueplacens deo. Iſtis ergo ſuppoſitis dicendū eſt ꝙtria p̄dicta ẜm ꝙ dicūtur ꝑtes ſatiſfactōis accipiūtur tantum ꝯīter. Et diſtinctio ⁊ ſufficiencia eoꝝ patet ⁊ poteſt ſumi ſcd̓m aꝓpriacōnem⁊ ẜm ꝓprietatem. Scd̓m approp̓acōnē ſic t̓plexeſt radix peccati. vt dicit̉. i. jo. 2. ſcꝫ ꝯcupiſcentia carnis ⁊ contra iſtā eſt ieiuniū. ꝯcupīa ocu
loꝝ ꝯtra quā eſt elemoſina. Et ſuꝑbia vite ꝯrͣquā eſt or̄o. hoc dico ẜm appropͥacōneꝫ qꝛ vnūqd̓qꝫ iſtoꝝ valet ꝯtra illa tria. vnde ei qͥ n̄ vnūpt̄ ex his ꝑficere iniū̓git̉ aliud Et p̄cipue viceſ̉alioꝝ elemoſina pt̄ explere inqͣntū ꝑ eam qͥſqꝫſibi meret̉ qd̓āmō in illis quibus elemoſinamtribuit. Aꝓpriate tam̄ magis opponūtur ſicutdictū eſt. Per ꝓprietatem vo ſic. opus penaleaut ordīat nos ad deū ⁊ ſic eſt or̄o aut ad nos⁊ ſic eſt ieiuniū. a̓ ad ꝓximū ⁊ ſic ē el̓ia ẜm id̓.2. thi. i. ſobrie ⁊ pie ⁊ iuſte vi. in hoc ſecl̓o. ⁊cͣ.hec bon̄ ¶ Cuiꝰ mōi ꝑtes ſatiſfactōis ſūt tria pͥdicta. ℟º dici pt̄ ꝙ potentiales. Efficacia enimſati ſfactōis inuenit̉ in illis tribus ſicut virtꝰtociꝰ potencialis in eius ꝑtibꝰ que ꝯplete inuenit̉ in vna ⁊ in alijs diminute. El̓ia em̄ includit in ſe v̓tutem or̄onis ⁊ ieiunij duplici rōe.pͥmo quia ꝯſtituit eū cui dat̉ debitorē ad orandum ⁊ ſatiſfaciendū alia bona que pt̄ ꝓ eo quidedit. 2ª qꝛ elemoſina ꝓpt̓ deū data eſt qͣſi q̄danoblacō deo facta. vū dic̄ ec̄ ph̓s. 4. eth̓. ꝙ donahn̄t aliquid ſil̓e deo ſacratis. Oblacō aūt deo facta hꝫ vim or̄ois. Et ſil̓r ſb̓tractō bonoꝝ exterioꝝ ꝑ elemoſinā inqͣntū ordinat̉ ad corꝑis cōfuatōnē qͣi v̓tualiter ieiuniū cōtinet quo macerat̉ corpus. Sil̓r ec̄ or̄o v̓tute ꝯtinet ieiuniumquia intencō interiꝰ ad deū debilitatē corꝑis parit. Et ſic patet ꝙ elemoſina ꝯpletiꝰ habꝫ vimſatiſfactōis qͣm or̄o ⁊ or̄o qͣm ieiuniū. Et iōdicit̉ pͥma thi. 4. corꝑalis exercitacō ad modcum vtilis eſt. Et ꝓpter hͦ elemoſina magis indicit̉ vt vl̓is medicina pct̄i qͣm alia. luc̓. ii. date elemoſinā ⁊ ecce omīa mūda ſūt vob̓. ⁊ dan̄.4. pct̄a tua elemoſis r̓dime. ⁊ i. thi. 4. pietasad oīa valet. glo. omīs ſūma diſcipline xp̄iaeeſt in mīa ⁊ pietate. ¶ Sed qd̓ iſtoꝝ triū ē magis ſatiſfactoriū. ℟º iſtiꝰ qōis pꝫ ex rn̄ſione q̄ſtionis p̄cedētis. pt̄ ec̄ dici ꝙ vᵐ qd̓qꝫ iſtoꝝ ē magis ſat̓factoriū ẜm ſuā aꝓpacōnē. Si tn̄ gn̓alit̓loqͥm̉ dicendū eſt ꝙ in ſatiſfactōne ſūt tria ſcꝫvitacō culpe. augmentatio gr̄e ⁊ ſolutio pene.⁊ hoc 3ᵐ eſt infiniū in ſatiſfactione ⁊ alia duop̄ponderāt. Ad pͥmū valet or̄o. ad 2ᵐ maximevalꝫ el̓ia qͣ q̓s fac̄ ſibi amicos de māmona iniqͥtatis qͥ impetrāt ei gr̄am. Ad 3ᵐ valꝫ ieiuniū.Si obicit̉ ꝙ n̄ fit mentio deel̓ia. Mᵗ. 17. hͦ genꝰ demonioꝝ n̄ eicit̉ nͥ in or̄one ⁊ ieuinio. ℟ºſat̓factio ē medicina p̄ẜuās a pct̄o fut̉o ⁊ expians a preterito. ⁊ licet el̓ia hēat vim expiandiqd̓cūqꝫ pct̄m p̄teritū n̄ tn̄ hꝫ vim p̄ẜuādi a qͦcūqꝫ pct̄o fut̉o. qꝛ or̄o ⁊ ieiuniū p̄ẜuant a qͥbꝰdā pct̄is n̄ tm̄ ꝑ modū meriti qd̓ etiā el̓ia facitſed etiā ꝑ modū ꝯͣrie aſſuetudīs. ⁊ ſic dỉ. M1A. hoc genꝰ demonioꝝ. ⁊cͣ. ⁊ dic̄ ibi glo. ieiunio ſanant̉ peſtes corꝑis. or̄one peſtes mētis.⁊ ẜm hoc intelligit̉ ꝙ aliqua pct̄a tm̄ or̄onē etieiunio ſanant̉. ¶ Vtꝝ reſtitucō ſit ꝑs ſat̓factionis. ℟º illud opus penale eſt ꝑs ſaciſfactonis ꝑ qd̓ ẜm d̓inā iuſticiā ſoluit̉ vel remittiturꝑs pene debite ꝓ pct̄o. ſed ẜm anẜ. li. ꝓ ſol. ſo.c. Iuſticia in deo ſub duplici rōne conſideraturvno mō dicit̉ iuſticia dei ꝯdecentia bonitatis el-