Liber Qutus.Titꝭ. xx.
ꝑtinet etiā ad ſigillū ꝯfō̓nis. vt illa ꝑ que dep̄hendi poſſet pct̄m vel pct̄or. Nichiloīnꝰ illa ſt̄ſūmo ſtudio celanda. tū ꝓpter ſcandalū. tumꝓpter ꝓnitatem que ex conſuetudine poſſet accidere. h̓ tho. vn̄ ẜm rich̓. ea q̄ penitēs dicit ī cōfeſſione ſua q̄ nō ſūt pct̄a nec circūſtantie pct̄ipotentes ducere in mani feſtatōeꝫ confitentis.puta ſi int̓ſerat ꝙ in tali t̓ra ſūt bona vina vl̓aliqͥd ſil̓e nō cadūt ſub ſigillo ꝯfōnis ṅ de ꝯgruitate ſi in dicendo illa n̄ dat intelligere ꝯfeſſoriꝙ velit illa celare. ¶ Vtꝝ confeſſor qn̄ dicunt̉aliqua ſecreta ſibi que ip̄e recipit ſub ſigillo cōfeſſionis teneat̉ ea celare. ℟º ꝙ nō defacili debꝫqͥs aliqͥd reciꝑe hoc mō ſi tam̄ recipiat ex ꝓmīſſione celare tenet̉ ac ſi in ꝯfeſſione hr̄et licet nōhēat ſb̓ ſigillo ꝯfōnis. h̓ tho. ⁊ concordat cū eohoſt̓. ſuꝑ. c. oīs ¶ Vtꝝ aliꝰ a cōfeſſore audiensex ꝓpoſito vel a caū pct̄a cōfitentis ignorantisꝙ aliꝰ a ꝯfeſſore audiat pct̄a ſua teneat̉ celareilla. ℟º ꝙ ſic ⁊ hͦ ex p̄cepto iuris nat̉e ⁊ iurisd̓ini ⁊ poſitiui. pͥmū patet ſic. Naturale iudicium rōis dictat. ꝙ hō debet illa alteri face̓ queſibi vellet ab ip̄o fieri in caū cōſil̓i vt habe̓ di1. c. 1. Sed quilibet homo dꝫ velle ꝙ ſi a caū l̓ exꝓpoſito aliꝰ a confeſſore audiuit pct̄a eius dumꝯfiteret̉ ꝙ celet ea quia quilibꝫ debet celare ꝓ cōẜuatōne ꝓp̓e fame qͣntū pt̄. ergo quilibet pct̄aꝓximi audiens dū ꝯfitet̉ tenet̉ ea celare ſū audiuerit illa a ꝓpoſito ſū a caſū. Secūdū ptꝫ ſicluc̓. 6. dicit̉ ꝓut vultis vt faciant vobis hoīes⁊ vos facite illis. dicit̉ etiam. qᵗ. 16. ſi peccauerit in te frater tuus vade ⁊ corrip̄e eū inter te ⁊ip̄m ſolū. ſi te audierit lucratus eris fratrē. t.Sed quilibet debet velle vt alius celet pct̄a ſua.homo etiam cū confitet̉ corrigit ſe. aut ad correctōnem diſponit. ergo homo quicūqꝫ ſit illepct̄a illiꝰ reuelās facit directe contra illud iusd̓inū. Terciū patet ſic. exͣ de acc̓. qualiter. ⁊ qn̄ij. denūciacōnem dr p̄cedere caritatīa āmonicō.Fruſtra aūt p̄cederet ſi correctꝰ ꝑ caritatiuammonicōneꝫ ⁊ ſecretā poſtea publicari licite poſſet. cū ergo homo ꝑ cōfeſſionem ſecrete corrigat̉ aut ad correctōnem diſponat̉ nulli qͣlitercūqꝫ pct̄a eiꝰ audiat licitū ē illa reuelare ṅ exp̄ſſo eiꝰ ꝯſenſu. B illd̓ p̄ceptū qd̓ dat̉ de celādopct̄a ꝯfitentis exͣ de pe. ⁊ re. oīs. datū eſt in fauorem ꝯfōnis ⁊ ꝯfitentiū. ſꝫ ſi ingerenti ſe ſuꝑꝯfitentem ex ꝓpoſito vel a caū ⁊ ſic eiꝰ pct̄a audienti liceret illa reuelare. hͦ eſſet in p̄uidiciū⁊ ꝯͣ fauorem confōnis ⁊ ꝯfitentis. quia tūc licite poſſꝫ confitens ꝓ ſua ꝯfōne infamari. videt̉ergo ꝙ qͣmuis illud p̄ceptū pͥmo ⁊ directe ⁊ explicite liget ꝯfeſſorem. tn̄ ex ꝯſequēti ⁊ implicite etiā ligat quēcūqꝫ tūc pct̄a ꝯfitētis audiētē⁊ ea ꝑ viā aliā neſcientē. h̓ rich̓. ⁊ ꝯcordat cū eoſco. Eſto ꝙ duoꝝ p̄ſb̓roꝝ quoꝝ vterqꝫ ē p̄ſb̓rinſolidū eiuſdē ꝑrochie. vnꝰ a caū vel a ꝓpoītoaudiat ꝯfeſſionē alicuiꝰ prochiani ſui ꝯfitētisſocō ſuo qͥ morit̉ facta ꝯfeſſione an̄qͣm abſoluat penitentē. nūquid ille qͥ ſic audiuit eiꝰ cōfeſſionē poterit eū abſoluere. ℟º ꝙ nō. Ad ſacͣmentū em̄ pn̄ie neceſſaria eſt intencō ⁊ ex ꝑte
ꝯfitentis ⁊ ex ꝑte abſoluentis. cū ergo confitensvni nl̓lo mō ītendat ꝯfiteri alij. aliꝰ nullo mipt̄ eū abſoluere vl̓ ligare ꝓ ꝯfōne facta alteri.S iudex nō pt̄ de iure dare ſn̄iami diffinitiuaꝫin iudicō ꝯtra reū vl̓ ꝓ reo ꝓ ꝯfeſſione rei q̄ īfuit facta corā eo vt coram iudice in foro illodato etiā ꝙ quilibꝫ ſit curatꝰ illiꝰ inſolidū. gͦetiam ille ſolꝰ cui penitens ꝯfeſſus eſt pt̄ illumꝓ illa confōne in illo foro ligare ⁊ ſoluere. hecrich̓. ¶ Vtꝝ ille cui ꝯfeſſor reuelat confeſſiōeꝫalicuiꝰ teneat̉ illā celare. ℟º ꝙ ſic ſi ſciat ꝙ illequi dixit ſibi hͦ neſciebat illud ṅ ꝑ confeſſuquidqͥd em̄ homo ſcit ꝑ confeſſione ſacramentalem ſū mediate ſū īmediate celare tenetur.Licet ille qui ſcit īmediate magis obliget̉ adcelandum qͣm ille qui ſcit mediate. Sed iſte cuiꝯfeſſor reuelauit ꝯfeſſionem ſcit y ꝯfeſſorē mediate ergo celare tenet̉. ¶ G qui iūgit ad ꝓmouendū crimen qd̓ aliꝰ inchoauit ꝑticipat cū eo īcrimīe. Sed ille qui ꝯfeſſionē reuelat infamationem penitētis inchoat. ⁊ ille cui ꝯfō reuelataeſt ſi vlteriꝰ eā manifeſtat infamatōnē ꝓmouet penitentis. ergo talis eēt ꝑticeps in crimicū illo qui ſibi reuelauit ꝯfeſſionem penitentistenet̉ ergo eā celare quia tenet̉ non ꝑticipare incrimīe. hec rich̓. ⁊ conuenit cum eo ſcō. Vtrūpenitens teneat̉ celare pn̄iam ſibi a ꝯfeſſore iniūctam. ℟º ꝙ aūt penitens manifeſtando penitentiam ſibi iniūctaꝫ a ꝯfeſſore faceret p̄indi.ciū fame ꝓp̓e abſqꝫ aliqua vtilitate. aut face̓t pͥiudiciū ꝯfeſſori qꝛ forte tl̓eꝫ iniū̓xit pn̄iam ꝓqͣ ſi ſciret̉ ab aliqͦ vl̓ ab aliqͥbꝰ poſſet eoꝝ maliuolentiā incurre̓. vtpote qꝛ iniūxit mulieri ꝙabſtineat a familiaritate alicuiꝰ viri cuiꝰ familiaritas erat caſtitati ſue ꝑicl̓oſa vl̓ aliqͥd alind̓iniūxit ꝓ quo aliqͥ offenderent̉ ꝯtra ꝯfeſſorem ſiſcirent hͦ. Aut penitens in manifeſtando ſuāpn̄iam nec fame ꝓp̓e nec cōfeſſori nec alicui pͥuidiciū generaret. In pͥmo caū penitēs teneturſuā pn̄iaꝫ celare. qͥlibꝫ em̄ tene̓ famā ſuā n̄ lede̓ſine aliqua vtilitate ẜm iᵈ ecc̓. 21. curam habede bono nomīe. In 2º etiā caū tenet̉ etiaꝫ celareſi em̄ iᵈ qd̓ ꝯfeſſor ſibi iniūxit vl̓ cōſuluit bona fide ⁊ ſecrete ꝓ ſalute aīe ſue alij reuelaret īpreiudiciū confeſſoris crimen prodicōis incurreret ⁊ ſigilli ſecreti fractōnem. In 3º aūt caūeā nō tenet̉ celare nec tenet̉ dicere ſꝫ de hͦ pt̄ facere qd̓ iſtoꝝ duoꝝ ſibi magis placuerit. h̓ rich̓.¶ Vtꝝ ſolꝰ p̄ſb̓r habeat ſigillū cōfōnis. ꝯfitentur em̄ aliqn̄ nōnulli ꝑ int̓pretē. vl̓ etiā laicoīcaſu ncc̄itatis. ℟º ſigillū ꝯfōnis ꝯpetit p̄ſb̓ro ī llocqͣntū eſt mīſter ſacr̄i qd̓ nichil aliud ē qm̄ debitū con fōnem celandi ſic̄ clauis eſt ptās abſoluendi. tamen ſic̄ aliquis qui nō eſt p̄ſb̓r in aliquo caſu ꝑticipat aliqͥd de actu ſigilli clauis ꝯfeſſionis ita tenet̉ celare licet ꝓp̓e loquēdo nōhabeat ſigillum cōfōis. hec tho. ⁊ concordat cūeo jnnoc̓. ſuꝑ. c. oīs. ⁊ hoſt̓. ibidem. Et additꝙ ſi tal̓ pct̄ore ꝓdat licet pena ibideꝫ poſita n̄habeat locū quia non eſt p̄ſb̓r. tamē arbitrariepuniet̉ exͣ de offi. dele. de cauſis. in fine. ¶ Queeſt dr̄ia inter ſigillum cōfōnis ⁊ ſigillū ſecreci.