I Qutus.fitꝭ. xx.
nde ij eſſet obligatoriū nec ẜuandū in alieniiuris p̄iudiciū. Si aūt p̄do vel tirannꝰ huiōi debitū vl̓ depoſitū iniuſte reqͥre̓t conſciꝰ huiꝰ dehiti vl̓ depoſiti r̓quiſitꝰ deberet tace̓ vl̓ ad aliudnouem trāſferre vl̓ ſophiſtice rn̄dere. h̓ rod̓.Ego aūt ſatis credo ꝙ q̄cūqꝫ confitens dicit cōfellori in ꝯfeſſione ſacr̄ali ea celare tenet̉ ſi contens hͦ intendebat ⁊ volebat ⁊ exprimebat.hoc etiā ſētire vident̉ rich̓. ⁊ tho. vt patebit.in illa. q. vtꝝ ꝯfeſſionis ſigillū. ⁊cͣ. ¶ Vtꝝ p̄ſb̓rcentia ꝯfitentis poſſet reuelare ꝯfeſſionem.℟iꝰ qd̓ p̄ſb̓r ſcit tm̄ ꝑ ꝯfeſſionē nullo modoedicere. ſꝫ ꝯfitens ei ꝑ aliū modū intimare pt̄qd̓ facit dando ei licentiā vt dicat. Nichiloīnꝰtnj dꝫ ſcandalū vitare. ꝓpter duo em̄ tenet̉ confeſſor celare ꝯfeſſionē .ſ. ꝓpt̓ vitādū ſcandalūꝓpt̓ ſacr̄m. qꝛ qͣi de eē ſacr̄i eſt celacō ꝯfeſſiōiſEx hoc tollit̉ ꝑlicentiā ꝯfitētis. ſꝫ pͥmū remanet. Et ideo vbi timet̉ ſcandalū non dꝫ vti tali licentia. tūc aūt pt̄ ſcandalū timeri qn̄ ꝓbabiliter pt̄ ꝯnici ꝙ p̄ſb̓r ꝯfeſſionē reuelet. vn̄ ſiicat ei ꝯfitens ꝙ pct̄m ſuū r̓ferat alij. p̄ſb̓r diip̄m ꝯfitentē nūciū ſuū ꝯſtituere non ſe int̓nūciū facere ⁊ ſic virat ſcandalū. Et intelligat̉ hͦcū illa ſuppōe gn̓ali ꝙ pct̄m alicuiꝰ nulli ē inaīfeſtandū nͥ ei qͥ ꝓdeſſe poſſet ⁊ nō velit obeſſe.ntelligat̉ etiā hͦ de ꝓprijs pct̄is n̄ de alienis.liena em̄ pct̄a non pt̄ dice nec dꝫ penitēs aliui ꝯmittere ṅ forte in caſu in qͦ deberet ip̄e dicere. ⁊ meliꝰ ꝑ aliū qͣm ꝑ ſe pt̄ bonū illiꝰ ꝓcurare ſemꝑ adhibita cautela vt non ſcādalizent̉ ceceri. h̓ bonͥ. pe. ⁊ tho. Et ẜm tho. ille cui r̓uelat̉t̄m ex aliqua cā̓ de licentia confitentis tenet̉iᵈ celare. ſicut etiā dicet̉ de inter p̄te nͥ forte peccator velit ꝙ ip̄e ſciat abſolute ⁊ libere. ¶ Sedid pͥſb̓r ſi poſt ꝯfeſſionē ſibi factā reuelet̉ibi exͣ om̄e ſecretū pct̄m quod audiuit in conſſione. dice̓ pt̄ audiui hͦ ī ꝯfeſſione. ℟º ẜmqͦs hͨ ſola v̓ba audiui hͦ pct̄m in ꝯfeſſione⁊ huiōi ꝑ ſe īducūt pct̄m mortale. qꝛ īcludūteuelationē huiꝰ vt cogniti eo modo q̄ reuelarenon licet. vn̄ caueat p̄ſb̓r in modo narrādi .ſ.ne narret hoc tanqͣm ſibi dictū eo modo qͥ r̓ueare n̄ licet. Sed ꝯtra hoc arguit ſco. d. ꝙ licꝫ iᵈſarratū exͣ ꝯfeſſionē dicere qͥbꝰ ille vult qꝛ nōeſt ſpeāl̓ narratio ꝑ hoc ꝙ dicit ſibi hoc eē ꝯfeſſu. igit̉ licet ſibi dicere iᵈ. ¶ Vtꝝ ſciens aliqͥdꝯfeſſionē ⁊ ꝑ alia̓ viā teneat̉ iᵈ celare. ℟º dehoc eſt ml̓tiplex opi. verior tn̄ ⁊ ſecurior ⁊ cuiuriſꝑiti magis ꝯſētiūt eſt ꝙ ſiquis ſciat aliqͥdꝑviā ꝯfeſſionis ⁊ ꝑ alia̓ viā vt qꝛ audiuit velidit. eo mō q̄ ſcit ꝑ ꝯfeſſioēꝫ oīmodē ⁊ ſꝑ debcelare. qꝛ ſic nouit vt deꝰ. eo vero modo q̄ ſcit ꝑaliami viā pt̄ ⁊ debet reuelare ſi cogat̉. vt qꝛ ꝑiorem ei precipit̉ vl̓ veritati p̄uidiciū gn̓at̉.Non tn̄ oportet dicere ꝙ hoc audiuerit in confeſſione ſꝫ tm̄ ſic .ſ. ego hoc vidi l̓ audiui. Aliter non debet nec compulſus ad ſcandalū euitandū. ꝓpter quod debet etiam ꝯfitens ꝓteſtariin ꝯfeſſione qd̓ non debet iꝰ celare. non ꝙ illaꝓteſtacō acquirat ius r̓uelādi ſed qꝛ anfert ip̄ivximo rōnem ſcandali. h̓ bon̄. Et concordant
cū eo tho. pe. rich̓. ⁊ jnnoc̓. ſuꝑ illo. c. oīs. Sꝫobicit̉ qꝛ ſiquis ſcit aliquid ⁊ cū hoc iᵈ ideꝫ recipit in ſecreto. tenet̉ celare iᵈ. gͦ a ſil̓i. imoml̓tomagis vt videt̉ ſi confeſſor pͥus aliquidſciat ⁊ poſtea iᵈ idem ſub ſigillo ꝯfeſſionis recipiat celare tenet̉. ℟º ꝙ qn̄ aliquis in ſecretō r̓cipit aliquid ⁊ illud celare promittit obligat̉ex ſua promiſſione. Secus eſt de confeſſorē qꝛnon ꝓmittit celare. hec pe. Credo etiam ꝙ ſi ꝯfeſſor celare ꝓmitteret vbi veritas vl̓ obedīap̄ciꝑet reuelare poſſꝫ. ⁊ ꝓmiſſio vl̓ iuram̄tumnullū eſſet. vn̄ ſi vidiſſem ꝓximū peccātē peccato tali qd̓ teneor dice̓ ſuꝑiori. ſi iurem ſibi n̄dicere n̄ abſoluor imo teneor. Et pn̄ia faciēdaeſt de ꝑiurio ꝓ eo ꝙ contra iuſticiam iuraui ethuiꝰ ſn̄ie eſt bon̄. Ex hoc aūt qd̓ dictū eſt nō dꝫp̄ſb̓r ſumere audaciam reuelandi vl̓ loquēdi dfacili d̓ eo qd̓ ſcit ꝑ ꝯfeſſionē. qꝛ ꝯfeſſionis ſigillū adeo eſt cuſtodiēd̓ vt n̄ tantū vitet̉ fractio.imo etiam dignū ē vt de hoc tollat̉ oīs ſuſpicōne in cōtemptū veniat ſacr̄alis ꝯfo̓. h̓ bon̄.¶ Quid ſi dicat ꝯfeſſor aliquē ſibi ꝯfeſſū eſſe depct̄is magnis ⁊ ml̓tis ⁊ huiōi. ℟º ꝙ talis eſtreue lator ꝯfōnis. ſi tn̄ dicat̉ aliquē ſibi eſſe cōfeſſū de pct̄is ſuis cū ꝓpe cōfeſſio nō ſit ṅ de peccatis nichil manifeſtat qd̓ eſſet occultū. maxīecū dicat̉ pͥma jo. 1. Si dixerimꝰ qm̄ peccatū n̄habemꝰ ip̄i nos ſedū. ⁊ veri. in nobis non ē.hec rich̓ ¶ Vtꝝ ſub ſigillo confōnis cadat ꝑſona cū qua confitens ꝯfitet̉ ſe peccatum feciſſe.℟º ꝙ ſic ⁊ pͥmo declarandū ꝙ aliqn̄ ita eſt. 2ꝙ ſemꝑ. 3º q̄mō. pͥmū patet ſic cum penitētiſit ſacr̄m p̄ſb̓r tene̓ om̄e iᵈ celare qd̓ ad integritateꝫ ſacr̄i ꝑtinet. ſed penitēs non poſſet aliqn̄ſuū peccatum exprimere niſi notificādo ꝑſonaꝫcū qua peccauit vt dictū eſt ſupͣ. ergo perſonailla ſub ſigillo ꝯfōnis cadit. 2ᵐ declarari pt̄ perrōnes poſitas ſupͣ in ſolutōne queſtionis illiꝰvtꝝ in aliquo caū liceat p̄ſb̓ro reuelare ꝯfōneꝫquaꝝ rōnū applicatōem ad ꝓpoſitū prudenti lectori relinquo ꝓpter breuitateꝫ. Circa terciumſciendū eſt ꝙ pct̄a ip̄iꝰ penitētis ī relatōe ad ipſū cadūt ſb̓ ſigillo ꝯfōnis de ncc̄itate ⁊ abſolute. ⁊ pͥº ⁊ directe ⁊ explicite ⁊ ex oībus cauẜ. ꝑſona aūt cū qua penitēs ꝯfitet̉ ſe peccaſſe caditſub ſigillo ꝯfōnis de ncc̄itate ⁊ abſolute nō pͥºſed ex ꝯſequēti ⁊ indirecte ⁊ implicite non exomībus cauſis ſed aliqͥbus. Peccata aūt ipſiꝰpenitentis nō referendo ea ad det̓minatam ꝑſonam ſicut cū aliquis dicit. ego audiui tale qꝛ̓tamē nō audiuit ṅ in cōfōne. cadūt ſub ſigillo ꝯfōnis de ncc̄itate nō tn̄ abſolute ſed ſub cōdicōne .ſ. ſi ex ꝓlatōne verboꝝ taliū poſſet perſe vel ꝑ accn̄s directe vl̓ indirecte aliqͣ verecundia vl̓ ꝯfuſio vl̓ ſuſpicō mala vel aliqd̓ aliudnocumentū illi qui ꝯfeſſꝰ eſt ꝓuenire. h̓ rich̓. ⁊ꝯcordat cū eo hoſ. ¶ Vtꝝ ꝯfōnis ſigillū extendat ſe nō tm̄ ad ea que ſūt de ꝯfōne vt ſūt pct̄aſed etiaꝫ ad alia vt ſūt illa que narrant̉ cū peccatis. ℟º ſigillū ꝯfōnis nō extendit ſe directeniſi ad ea que cadūt ſub ſacr̄ali ꝯfōne. ſed indirecte illd̓ qd̓ non cadit ſub ſacr̄ali confeſſione