Tit xx.

13. de die illa ⁊ hora nemo ſcit nec angeli in celo. nec filiꝰ homīs. ⁊ ſubintelligit̉ ꝙ nichil ſciunt qd̓ ſit reuelandū nobis ẜm rod̓. Credo etiāꝙ ſiquis exp̄ſſe de ſcīa ꝑ ꝯfeſſionē quere̓t quicūqꝫ ille eēt grauiter obiurgari deberet. Et adu̓teꝙ in hac rn̄ſione dicit̉ aliquid qd̓ nō eſt veꝝ ſecūdū ſco .ſ. ꝙ illud qd̓ nouit hō ꝑ confeſſioneꝫnō nouit vt homo. ¶ Quid ſiquis detexit confeſſori crimen aliqd̓ in ꝯfeſſione ꝓpt̓ quod ē excōicatꝰ qd̓ nullꝰ aliꝰ ſcit. nūquid tenet̉ eū ſolꝰvitare. videt̉ ꝙ ſic. exͣ de ſen. ex. cū nō abhoīe.℟º ꝙ nō. nec hoc dicit illa decretalis. dicit emīſic. a cōione eiꝰ qui ꝓ ſacrilega manuū iniectionē in cl̓icū in edictū excōicacōis īcurrit. licetdenūciatꝰ n̄ ſit debes abſtinere ṅ forte illud tibiſoli pateret. In qͦ etiam caū ip̄m pͥuatim tm̄ºvitabis. Hō aūt bn̄ poteſt ſcire crimē alteriꝰ ꝑaliam viā qͣm ꝑ ꝯfōeꝫ. h̓ rich̓. de hͦ dicit ſco. ſicſcꝫ ꝙ illud. c. cū nō ab homīe. nō loquit̉ exp̄ſſede illo qui nouit ꝑ ꝯfōeꝫ aliquē eē excōicatū velꝑ viaꝫ ſecreti ſibi ꝯmiſſi. ſed de eo qui nouit pͥuatim .i. ſic ſcit ꝙ ꝯītas neſcit vel cōitateꝫ neſcire credit. ⁊ ſic ſciens pͥuatim debet vitare pͥuatim. qꝛ nō eſt debitor illi alteri huiꝰ tanqͣmſecreti. ¶ Sꝫ quid ſi ſciret tm̄ ꝑ viam ꝯfōis qͥdfaciet. ℟º ſi pt̄ eū vitare ꝑ aliā viā qͣꝫ ex vitatōne ꝓdedo eiꝰ excōicacōꝫ dꝫ vitare. Sinaūt nōtm̄ vitare non debet. imo nec vitare licet. quiavitacō tantū eſt de iure poſitiuo ecc̄ie. ſed illudtenet̉ non ꝓdere de iure nat̉e ⁊ poſituuo d̓ino eteccl̓iaſtico. ¶ Eſto ꝙ p̄ſb̓r ſciat ꝓ certo ꝙ aliq̓salicui damnū intulit. quia eū hoc face̓ vidit. l̓ab eo in ꝯfōne audiuit. qͥd faciet ſi damnificatꝰab eo reqͥrit ꝙ illū excōicet. ℟º pt̄ eū excoīcareꝓ damno ſie aliqua determinacōe. dicendo ſicquicūqꝫ fecit tale factū ſit excōicatꝰ nō tn̄ debꝫeū noīatim cōione pͥuare ſꝫ in ſecreto mone̓ neſe ingerat coīoni qꝛ nec xp̄s iudam a coīone īmouit. exͣ de offi. ordi. ſi ſacerdos. Quid ſi ſacdos ſciat ꝑ ꝯfeſſioneꝫ ꝙ aliqͥs dormiuit in eccleſia cū muliere aliqͣ nūquid pt̄ hoc ep̄o reuelare℟º ꝙ nō nec obſtat ꝙ ecc̄ia ſemine polluta eſtrecōcilianda. quia iᵈ intelligi pt̄ qn̄ eſt diffamatū. alias pt̄ p̄ſb̓r ille ſalua ꝯſcīa celebrare. ar. exͣde ſen. ex. cū nō ab homīe. Nl̓ dicendū ꝙ tucieſt ꝙ ep̄o reuelet in gn̓e dicendo talis ecc̄ia recōciliacōne eget. ar. de adult̓. ſigͥficaſti. exͣ de offi.ordi. ſi ſacerdos. In huiōi em̄ non ſolēt teſtesinduci. Et decretal̓ exͣ de ꝯſe. ec. ſi ecc̄ia. loquit̉indiſtincte ẜm hoſt̓. ¶ Quid ſi aliquis abbas l̓aliꝰ prelatꝰ ꝑ ꝯfeſſionem ſcit aliquē ſubditumſuū vti male offō ſuo. vel etiam ſcit ꝑ ꝯfeſſionēalicꝰ pͥoris ſibi ſubiecti pct̄m cuiꝰ occaſio īducit eū ad riinā. nūquid eū remoue̓ pt̄. ℟º ꝙ n̄quia p̄latꝰ remouendo ab offō ſubditū illū etſi faciat vtilitatem eiꝰ facit tn̄ damnū ꝯītati.quia alij ꝑ relacōneꝫ remoti ab offō ſciētes ꝙ ꝓſua ꝯfōe remotꝰ eſſet a ſuo offō. redderent̉ ꝓniores ad nō ꝯfitendū. ⁊ ille idem minꝰ reuereret̉ꝯfōnem ⁊ ꝓnior eſſet ad pct̄oꝝ ſuoꝝ celatōnē.Nam ſine leſione ꝯſcīe pt̄ p̄latus dimitte̓ pct̄ꝫimpunitū qd̓ ſcit vt deꝰ vel ſine aliquo r̓medio

quia nō tenet̉ adhibe̓ remediū ṅ eo mō q̄ defertur ad eū. vn̄ in his que deferūt̉ ad eū in foropn̄ie. in eodem foro debet qͣntū pt̄ remediū adadhibere .ſ. vt eū moneat in caū p̄dicto ꝙ offeſiue p̓oratui reſignet vel ſaltem ꝙ bn̄ ſehēat⁊ a malo ſibi caueat ⁊ huiōi. Si tamē ſuꝑiorpoſſet eū ab officio remouere ſine hͦ ꝙ ille l̓ qͥcūqꝫ aliꝰ ſuſpicari poſſꝫ eū ꝓ his que dixit in ꝯfeſſione ab illo officō remotū eſſe. liceret ſuꝑiori vt dicūt aliqui ip̄m ab offō remouere. hecrich̓. Alij v̓o dicūt ꝙ ſi ille reſignare nolit nōdꝫ eū remouere ṅ ſit talis religio in qua ſb̓ditpn̄t mutari ſine nota īfamie. h̓ bon̄. ⁊ ꝯuenitcū eo ſco. ¶ Quid ſiquis ꝑ ꝯfōeꝫ alicuiꝰ quē audit ꝯſcīam acquirat ꝙ ſit indignꝰ p̄lacōe. nūquid ſi int̓ſit ꝓmocōi eiꝰ tenet̉ ꝯͣdicere. Et vtꝙ non quia ꝯdictō videt̉ de pct̄o ſuſpitōnē inducere. ⁊ ſic qd̓āmodo ꝯfeſſionē r̓uelare. ℟ ꝙml̓tis alijs decauẜ eſt aliquis indignꝰ p̄lationeqͣm ex pct̄o. vt ex defectu ſcīe etatis vl̓ alichuiōi. Et ideo qui ꝯͣdicit nec de crimine ſuſpitionem gn̓at. nec ꝯfeſſionem reuielat. hec tho.¶ Quid de p̄ſb̓ro qͥ ſcit ꝑ ꝯfōneꝫ familiaritatemint̓ duos ꝯtractam ꝑ fornicatōne affinitateneſſe ⁊ poſtea eos velle mr̄imoᵐ ꝯͣhere in facie eccleſie. Quid etiam de decano qui audit ꝯfeſſionēhn̄tiū irregl̓aritatem ⁊ debꝫ eos ordinādos ep̄opn̄tare. ℟º p̄ſb̓r diſſuade̓ debet ꝯfeſſo. ⁊ ſil̓iterdecanus clerico ⁊ ſi ille petat differre debet. Et nͥꝑ ſuꝑiorem cogat̉ vel ꝑ ſcandalū ppl̓i non debcl̓e mr̄imoᵐ bn̄dicere nec illos cl̓icos pn̄tare.extūc aūt pt̄ quia non ip̄e ſed eccl̓ia facit queiudicat ẜm exteriora. Conſiliū tamē eſt ꝙ vtꝝqꝫ faciat ꝑ vicariū. tū ꝓpter confeſſionem illorū occultam. tū ꝓpter criminis horroreꝫ. ſi tn̄faciat ꝑ ſe non credo ꝙ peccet dū tn̄ vltro nonofferat ſe ſꝫ coactꝰ ſuſtineat. hec bon̄ ¶ Quid ſiquis reuelat p̄ſb̓ro in ꝯfōe ea q̄ dꝫ. ⁊ ea q̄ debent̉ſibi ⁊ ip̄e recipiat oīa ſb̓ ſigillo confōis. Quidetiā ſiquis habeat pecuniā alienā ī depoſito r̓ceptam ſb̓ ſigillo ꝯfeſſionis. ſi fiat inqͥſitio de predictis debitis a p̄ſb̓ro p̄dicto. aut d̓ pecunia autdepoſitario quid faciet. Rod̓. dicit ꝙ ſiqͥs ꝯfitet̉ p̄ſb̓ro ſe hr̄e pecuniā ꝑ furtū vel ꝑ rapinaꝫvl̓ alias cū pct̄o p̄ſb̓r tenet̉ celare. Siquis autēea que debet vl̓ ſibi debent̉ dicat p̄ſb̓ro. non dꝫillud reciꝑe ſub ſigillo confeſſionis. ſi tn̄ ꝑ idiſcretioneꝫ recipiat non tenetur celare ṅ ꝑ mōdum conſilij vl̓ ſecreti. Et iura que puniuntreuelantes confeſſiones n̄ extendūtur n̄ ad pec acata. vn̄ ſi autͣte ep̄i vl̓ iudicis ſuꝑ hoc ptātemhn̄tis cogat̉ p̄ſb̓r iurare vl̓ dicere veꝝ de huiōidebito ſibi tl̓iter renelato. vl̓ depoſitariꝰ de pecuni a apud ſe depoſita. tenet̉ vt̓qꝫ dice̓ veꝝ q̄cūqꝫ lixix.modo iuſte inqͥſitio fiat ꝑ iudicē vl̓ occupatiohuiōi debitoꝝ aūt reꝝ depoſitaꝝ. vt quia ceſſat tjbonis is cui debitū debet̉ aut qui depoſuit. aūtalia iuſta ratione ꝯfiſcāt̉. aut occupant̉ huioībona n̄ obſtante ꝙ ꝑ īdiſc̓tionē ſb̓ ſigillo ꝯfōīstalia ſunt recepta. qꝛ qui ſic recepit de hͦ cau n̄cogitauit. ⁊ ſi cogitaſſet vl̓ ec̄ iuraſſꝫ ꝙ ī huidicaſu non reuelaret iuram̄tum eſſet illicitum.