Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Libor Qu̓tus vTitꝭ. xx.

bi ſeruari. Sed ꝯmittens alteri ſecretū maximū vellet ſibi ẜuari ⁊ deberet velle tāqͣm ſecrerum. gͦ alt̓ cui ꝯmitto tenet̉ ẜua re illud. hecracō tangit̉ ꝑu̓. 11. qui ambulat fraudulent̓dat archana. qui aūt fidelis eſt celat amicimiſſū. Tercia rō eſt qͥlibet de lege nat̉e tenet̉ẜuare ꝓmiſſū licitū ſꝫ recipiens ſecretū maxīein ꝯfōne detectū. ⁊ ſi nō explicite tam̄ implicite ꝓmirtit ſe ẜuatuꝝ. quia ſn̄ tali ꝓmiſſo ſaltem ſb̓ intellecto non ꝯmitte̓t ſibi tale ſecretū2 ⁊cͣ. hec rō pt̄ accipi ex illo verbo loquimī veritatē cū ꝓximo ſuo vnuſqͥſqꝫ. Nō ſolū autemcelacō ꝯfeſſionis ē de iure nat̉e ſꝫ etiā de iure poodino qd̓ ſic ptꝫ. qͥlibet xp̄ianꝰ tene n̄ dareonē alteri qͣ reuocet̉ a lege xp̄i ſꝫ lex xp̄i ēde ꝯfōne facienda ſic̄ tactū ē ſupͣ. vbi agit̉ de inſtitutōne eiꝰ. igit̉ quilibet ex lege xp̄i tenet̉ nōretrahere aliquē a ꝯfōne faciēda ſꝫ reuelās cōfeſſionē occaſione data retrahit alios a confeſſione gͦ ⁊cͣ. Eſt eciā de iure poſitio eccleſiaſticovt patꝫ exͣ de pe. ⁊ re. omīs. Vtꝝ in ab qͦ caūiceat p̄ſb̓ro reuelare ꝯfōnē. ℟º ꝙ in nullo caūlicet ſu penitens peniteat ſū nō. ſu ꝯfiteat̉ peccatū iam oꝑe ꝑpetratū. ſu ꝑpetrandū. ſu ſit peccatū in moribꝰ ſu in fide. vn̄ falſa eſt ſn̄i a hꝰvſꝰ. Eſt hereẜ crimē qd̓ nec ꝯfō celat. hoc aūt ꝓbari pt̄ autͣte ⁊ rōe. Autͣte quia exͣ de pe. ⁊ reomīs dicit̉. Caueat ſacerdos ne v̓bo vel ſignovel alio quis mō ꝓdat pct̄oreꝫ. ſꝫ ſi prudētōrisꝯſilij indiguerit illud abſqꝫ vlla ꝑſone exp̄ſſione reqͥrat. Item ꝓbat̉ ꝑ iº c. de pe. di. 6. ſac̓dosReuelacō em̄ cuiꝰ cūqꝫ pct̄i in foro pn̄ie ſolumꝓhibet̉ gn̓alit̓ rōe ml̓tiplici. pͥma ē qꝛſic̄ baptiſmus eſt ſacr̄m licet quis fictꝰ accedatnec ꝓpter hoc eſt īmutandū aliqͥd de eēncialibusſacr̄i. ita ꝯfeſſio non definit eſſe ſacr̄alis licet ꝯens emendatōeꝫ non ꝓponat. Et iō nichiloīnꝰ celandū eſt pct̄m̄. Nec tale ꝯfeſſionis ſigillum ꝯͣcaritatem militat qꝛ caritas non reqͥritiū apponat̉ pct̄o qd̓ ſcit̉ tali mō. qd̓ a̓tomo ꝑ ꝯfōneꝫ ſcit qi neſcit. quia n̄ ſcit illudthomo ſꝫ vt deꝰ. Scd̓a rō eſt qꝛ ſi liceret reuelaſionē vilis redderet̉ ⁊ minꝰ in reuerētiaeret̉ ⁊ ppl̓s retraheret̉ ab ea. Tercia eſt quiavia fraudibꝰ aꝑiret̉. cū em̄ ml̓tū credat̉ homīin ꝯfōne multi mali ſe iuſtos on̄derent vt a p̄ſitero laudarēt̉ ut ſic poſſent poſtea ꝓmoueriꝟnorari. Quarta eſt quia ſi liceret reuelarefōnem celacō ꝯfōnis de iure nat̉e nō eſſet qd̓ īꝯcedēti q. eſt ꝓbatū. Qn̓ta eſt qꝛ forma pn̄ie cūoro exteriori ꝯfūderet̉. Debet tn̄ ꝯfeſſor cū mnaxima diligentia p̄caue̓ ꝓ poſſe ne pct̄m ꝑpetrādū in ꝯfeſſione ſibi detectū. oꝑe ꝑpetret̉ ſcꝫ contentes monēdo ⁊ alijs diligentiam apponendone ꝑhereſim corruꝑant̉. Pt̄ etiā dicere prelatovt diligent̓ vigilet ſuꝑ gregē ſuū obẜuata tn̄iſcretōe vt nullo mō dicat vel faciat aliqͥd ꝑqd̓ v̓bo vel ſigno aliqͦ ꝯfitēteꝫ ꝓdat l̓ aliquā malam ſuſpitōꝫ l̓ opīone de eo alijs faciat. hec oīſch̓. Ex p̄dictis patꝫ ꝙ ray. n̄ bn̄ dixit dicēsꝙ dfor non tenet̉ celare pct̄m in fide. Nec rod̓.cens ꝙ confeſſor tenet̉ celare pct̄m ꝯmiſſū.

non aūt ꝯmittendū. Hoꝝ autem ꝯͣriū ſenſerūtrich̓. bon̄. hoſ. ſco. tho. ⁊ pe vt patet in eoꝝ ſcriptis ⁊ ꝯīter om̄s doctores. Quid ſi p̄cipi atpapa ꝯfeſſori ꝙ dicat̉ id qd̓ ꝑ ꝯfeſſionē ſcit. ℟ºnon tenet̉ ſibi obedire. quia ſac̓dos n̄ tm̄ tent̉celare ꝯfeſſionem de p̄cepto ecc̄ie ſꝫ etiam de iurenat̉e ⁊ d̓io vt dictū eſt ſupͣ. ſuꝑ que iura noneſt papa. vn̄ ſi p̄cipiat ſibi ſb̓ pena excōicacōislate ſn̄ie ꝙ dicat illd̓ n̄ tenet̉. quia debet eſtimare ꝙ pͥcipiens intēdat qd̓ dicat id ſi ſciat vt hō.ſi etiā p̄ciꝑetur de ꝯfeſſione. dicere non debꝫ necexcoīcacōnē inc̓rit. quia non eſt ſubiectꝰ ſuo ſuperiori ṅ vt homo. hͦ aūt neſcit vt hō ſꝫ vt d̓ꝰ.hec tho. hͦ tn̄ vltimo dictū imꝓbatū eſt ſupͣẜm ſco. Quid ſi p̄ſb̓r haberet aliqd̓ peccatummortale de quo ꝯfiteri non poſſet ṅ confeſſiōeꝫſibi factam reuelaret. ℟º non debet ꝯfiteri illꝰpct̄m. durante em̄ tali caū ſibi ſufficeret de illopct̄o ꝯteri cū ꝓpoſito illud ꝯfitendi qn̄ poſſet hͦfacere ſine reuelatōne ꝑſone ſibi ꝯfeſſe ⁊ ſn̄ preiudicō quocūqꝫ ſigilli confeſſionis. Iorcōri eīꝫvinculo ligat̉ ꝯfeſſor ad celandū qͣꝫ penitēs adꝯfitendū. h̓ rich̓. ⁊ ꝯuenit cū eo ſcō. Pone ꝙ aliqui ꝯdixerit interfice̓ p̄ſb̓ri cū eis eūteꝫ ī nemore qͦꝝ vnꝰ ante nemoris ingreſſū penitet ⁊cōfitet̉ illi. nūquid ille p̄ſb̓r nemus ingrediet̉videt̉ ꝙ ſic. quia nō ingrediēdo videt̉ reuelarefacto ꝯfeſſionem iſtiꝰ cōfeſſi alijs ſocijs nō penitentibꝰ. ℟º pt̄ dici ꝙ ſacerdos iſte ml̓tiplicēoccaſionem hr̄e pt̄ non intrandi nemus aliaꝫab iſta ꝑ latronem ſibi detecta ⁊ ad minꝰ ml̓tiplicem aliā pt̄ cognoſcere ⁊ dicere corā illis ſcꝫvolo hoc vel illud facere ad illū vel ad aliū locū declinare an̄ qͣm ꝓcedam vlteriꝰ. Et ſi ex rl̓ioccaſione allegata videat̉ diuertere tūc nec verbo nec facto reuelat ꝯfeſſionē. Si aūt nō poſſex alia occaſione diu̓tere qṅ appareat illis alijsꝙ ꝓpter ꝯfeſſionem diu̓terit ⁊ in hoc facto reuelet cōfeſſionē. dicit quidam ꝙ debet intrare nemꝰ ⁊ ſi exponat ſe morti hoc ē ꝓ iuſta ca̓ vt ſeruet legē dei deſigillo ꝯfeſſiōis. ⁊ ꝑ cōſequens ſimorit̉ martir eſt. Alit̓ dici pt̄ ꝙ nō debet reputari reuelator ꝯfōnis ṅ faciat aliquid qd̓ ex natura ſua ꝓdat pct̄m ꝯfeſſū ſꝫ diu̓tere a nemorenō eſt huiōi gͦ ⁊cͣ. Et gn̓aliter dici pt̄ ꝙ ſignūqd̓ de ſe eſt indifferens ad ſignificandū tl̓e peccatū fuiſſe cōfeſſū vel non fuiſſe. licet aliquibſit ſignū magis det̓minatū ex aliquo p̄ſuppoſito. non tn̄ eſt ex ſe ſignū reuelatm̄ ꝯfōnis necꝑ cōſequēs ſimplicit̓ illicitū confeſſori. h̓ ſco. Quid ſi p̄ſb̓r cōpelleret̉ dice̓. vtꝝ de aliqūa ꝑſona ſibi ꝯfeſſa audiuiſſet aliqd̓ crimen. ℟º īcaū iſto tenet̉ dicere ſe nūqͣm audiuiſſe ⁊ ſe dehoc nichil ſcire ⁊ veꝝ dicit vt patet ex ſolutōnepͥme q̄ſtionis huiꝰ tituli. Nec eſt dicendū vt qͥdam dicūt ꝙ p̄ſb̓r interrogatꝰ nūqͣm aliquamꝑtem dꝫ dicere ſꝫ tacere quia poſſꝫ caſꝰ ꝯtingerein quo ꝑ ſuā tacit̓nitateꝫ vel fugaꝫ reſpōdendide ꝑſona ſibi cōfeſſa malā ſuſpitōem generarethec rich̓. Pt̄ etiā dice̓ ꝙ de eo nichil ſcit etiā perconfōneꝫ qꝛ ſubintelligit̉ vt homo. vel nichilſcit ꝑ ꝯfōnem qd̓ ſit reuelandū. ſic̄ dicit̉. Mᵗ.