Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Lib̓ Qntus.Titꝭ. ix

ſideret̉ iᵈ ad qd̓ cooꝑat̉ ꝯpūctō ex vi ſacr̄i tā.ij. ſic dico ꝙ nō ita pͥnͥcipalit̓ cooꝑat̉ ad remiſionē culpe. ſic̄ abſolutō ſacerdotis. quia cū ſacercos ſit xp̄i vicariꝰ pnͥcipaliꝰ ⁊ ꝑ pͥus aſſiſtitverbis ſuis ī quibꝰ abſolutōnis ꝯſiſtit virtusſanctificās qͣm ꝑtibus ſacr̄i que ſūt ex ꝑte peirentis. Quantū aūt ad actū ſignificādi pnͥqꝑalior eſt abſolutō qͣm cōpūctō. Et ſenſibiliꝰet magis ꝑ ſe ſignat pct̄i remiſſioneꝫ qͣm ipſapictō que ita ſenſibilit̓ nō ſignat hoc ṅ inqͣnrū mani feſtat̉ in ꝯfeſſione oris ⁊ ſatiſfactōneoꝑis. Predictā aūt ꝯꝑatōnem nō intelligo inefficiendo gr̄am ſed in diſponēdo ad eius ſuſcepDe ꝯtritōne. ti. 97.ec rich̓Oſtea ꝯſiderandū eſt de ꝑtibꝰ pn̄ie inſprāli. ⁊ pͥº de cōtricōe de qͣ pͥmo q̄ret̉quid ſit. 2º c̓ca qͥd ſit. 3º qͣꝫta debꝫ eē.eꝰ de eiꝰ duracōe. qͦ de eiꝰ effectu. Circa pͥºſciendū ꝙ ẜm mgr̄os ꝯtricō eſt dolor volūtarie aſſūptus ꝓ pct̄is cū ꝓpoſito ꝯfitendi ⁊ ſatiſficiendi. Ad cuiꝰ euidentiam ſciendū ꝙ ſicut inmat̓ialibus duꝝ dicit̉ qd̓ nō cedit tactui. ⁊ ẜmin 4º methe. hoc frangi dicit̉ qd̓ ꝑ aliquodforciꝰ agēs ī ꝑtes magnas diuidit̉. Cōteri verodicit̉ qn̄ ī ꝑtes mīmas redigit̉ ⁊ qͣi ānullatur.ita metaforice cor hoīs duꝝ dicit̉ qn̄ diu d̓ineinſpiratōi qͣſi manui ſe tāgenti nōcedit ſꝫ obuiat .i. dū ī affectu morat̉. frangit̉ aūt quādoꝓpoſito reſipiſce̓ incipit licet nō toͣlit̓ ꝯu̓tat̉.Conterit̉ vero qn̄ affectꝰ pct̄i ẜm omnē ſui ꝑterin eo totalit̓ deſtruit̉. Et hoc fit qn̄ volūtas perfecte ab effectu pct̄i reſilit. vnde talis reſilitō cōtricō appellat̉. ⁊ quia talis reſilitō eſt quidaꝫ dolor ideo ꝑ dolorē tanqͣm ꝑgenꝰ eſſencialit̓ diffinit̉. Et quia nō omīs dolor puta dolor naralis eſt volūtariꝰ ⁊ ex ꝯn̄ti nec meritorius.ideo volutarie aſſūptus addit̉ ꝓ differētia ponente ī gn̓e morali. Et qꝛ dolor volūtariꝰ eſſept̄ de bono alieno ⁊ ſic eēt malꝰ n̄ meritoriꝰ. iōipponit̉ ſpecificās ſcꝫ de pct̄o ꝓ dr̄ia vltima.Sic ergo ꝯtricō vt eſt actꝰ v̓tutis diffinit̉. ſꝫ vteſt ꝑs ſacr̄i oportet aliqͥd addi in ꝯꝑatōne ad alias ꝑtes. ⁊ ideo addit̉ cū ꝓpoſito cōfitendi ⁊ ſatiſfaciendi. Sciendū etiā ꝙ in ꝯtricōne ſt̄ t̓a.pͥmū eſt illꝰ qd̓ ꝯterit̉. ⁊ hoc eſt cor qd̓ qͣi ad lr̄aꝫtotū terit̉ ⁊ ſcindit̉ pͥ nimia anguſtia. doloreira ⁊ indignatōe. quā cōcepit ꝯtra pct̄a. vndeohel̓. 2. Icindite corda veſtra. ⁊cͣ. Vel etiā qd̓conterit̉ ſunt peccata que dolore illo ꝯterunt̉ īcorde .i. ſiml̓ ⁊ toͣliter terunt̉. Secūdum eſt quoꝯteritur ⁊ hꝰ eſt duplex mola. vna ſuꝑius ſurſum eleuans ſcꝫ ſpes venie veniens ex conſideratōne mīe. alt̓a eſt deorſum depͥmēs ſcꝫ timorpene veniens ex ꝯſideratōne dine iuſticie. terciūad qͥd ꝯterit̉. qꝛ nō moleſtat. cor em̄ duꝝ malehebit in nouiſſimo. eccle. 3. Vel meliꝰ vt pct̄idelecta cō toͣliter effundat̉. ideo dicit̉ ꝯtricō nonfractō. ſic̄ em̄ ſupͣdictū eſt. fractō ē in ꝑtes magnas. ⁊ tūc remanet ſapor. ſed contricō eſt inmīmas ⁊ tūc non remanet ſapor nec virtus.peccata vero ad hͦ ꝯterunt̉ vt ſiml̓ ⁊ totaliterxeſtruant̉. hec bon̄. Tiffert a̓t ꝯtricō ⁊ attricō

ẜm tho. ī 4º. qꝛ attricō dicit acceſſū ad ꝑfectaꝫꝯtricōneꝫ. Vn̄ in corꝑalibꝰ dicūt̉ attrita q̄ ſūtaliqualit̓ ꝯminuta ⁊ nō ꝑfecte. contricō v̓o d̓rqn̄ om̄s ꝑtes ſūt ſiml̓ trite ꝑ diuiſionē vſqꝫ admīma. ⁊ ideo attricō in ſpūalibus ſignat qͣndādiſplicentiā de pct̄is ꝯmiſſis ſed nō ꝑfectam. Vtꝝ attricō fiat cōtricō. ℟º contricō pt̄ dupliciter ſumi. vno mō ꝓ actu pn̄ie elicito a v̓tute pn̄ie caritate formata. Alio mō ꝓ formato actu penitendi elicito mediante aliquo hītupenitentie vel a pn̄ia informi que poſtea caritate format̉ illo adhuc durante. Primo mōloquēdo de contricōne. attricō nō pt̄ fieri ꝯtricōquia idem actꝰ nu̓o nō pt̄ elici a pn̄ia īformi.et pꝰ hoc elici a pn̄ia formata. qꝛ volūtas mouens vt īformis. ⁊ pꝰ hoc mouēs vt formatavicem tenet duoꝝ motoꝝ a quibus non poteſteſſe idem motꝰ in nu̓o. p̄terea actus elicitus apn̄ia formata eſt ea poſterior ordine nature.actus aūt elicitꝰ a pn̄ia informi eſt ordīe tꝑisvel nat̉e pͥor qͣm pn̄ia illa ſic formata. 2º mōloquendo de attricōne poteſt fieri contricō. quialicet motꝰ volūtatis ſit ſimplex ⁊ in inſtantiqͣntū ad ſuū eſſe. poteſt tam̄ tādiu mane̓ idemnu̓o quouſqꝫ pn̄ia a qua elicitꝰ eſt caritate formet̉ ꝑ cuiꝰ formatōeꝫ actꝰ ille efficit̉ cōtricō qͣmuis elicitus fuerit ⁊ pn̄ia exiſtente informi. hecrich̓. Vtꝝ attricōeꝫ facientis qd̓ in ſe eſt neceſſariū ſit fieri cōtricōnē. ℟º attritionē fieri cont̓tionem ẜm ꝙ cōtritio accipit̉ ꝓ actu pn̄ie elicito a v̓tute pn̄ie caritate formata. non ē neceſſariū ſꝫ impoſſibile ſic̄ videri pt̄ ex queſtione pͥcedenti. Si aūt accipiat̉ ꝯtritio ꝓ actu penitētieelicito a pn̄ia informi q̄ pꝰ ea caritate format̉illo actu adhuc durante. ſic licet attritionempoſſibile ſit fieri ꝯtritionē. n̄ tn̄ eſt nccͣm. Poſſibile eſt em̄ ꝙ attritio faciētis qd̓ in ſe eſt pͥus ordine nat̉e deſinat eſſe qͣm deꝰ tali gr̄am infundat. quia qn̄qꝫ infundit eā ip̄i volūtati ꝯuerſead aliquē aliū bonū actū qui non eſt attritio. n̄forte implicite. Sꝫ facienti qd̓ in ſe eſt nccͣm ēaliquo modo a deo dari gr̄am gratū facientemnon ncc̄itate coactōnis īmutabilitatis abſolute ſꝫ neceſſitate īmutabilitatis ex ſuꝑpōe ordīationis ſue que īmutabilit̓ ⁊ lib̓aliter ordinauitſe datuꝝ gr̄am omī penitenti ⁊ qd̓ in ſe eſt facienti. hec rich̓.Alxtit. iij.Equit̉ videre de 3º ſcꝫ qͣnta debet eē contritio. Nam 2ᵐ ſcꝫ circa qd̓ ſie de quibꝰ eſſedebet ꝯtritio. patet ꝑ ea que dicta ſūt ſupͣ ti. dequibus pn̄ia debet agi. Circa qͣntitatem v̓o cōtritionis querunt̉ pl̓a ſcꝫ vtꝝ dolor ꝯtritiōisdebeat eſſe nō ſolū intellectualis ſꝫ ec̄ ſenſual̓.℟º ſicut dicit criſoſtoꝰ. vnūqd̓qꝫ per qͣs cauſasnaſcit̉ ꝑ eaſdem diſſoluit̉. cū gͦ pct̄m ꝑ actūvolūtatis poſſit ſufficienter naſci. ſufficient̓ ec̄ꝑ actū volūtatis tm̄ a ꝑte nr̄a cū gracia poteſtdiſſolui. deus em̄ non requirit abhomīe nͥ qd̓eſt in eiꝰ ptāte. cū gͦ hr̄e dolorē volūtariū .ſ.diſplicentiā pct̄i ſemꝑ ſit in homīs ptāte. hr̄evero dolorem ſenſibilē non ſemy. ideo deꝰ nōreqͥrit dolorē ſenſibilē de ꝯtricōnis neceſſitate