Liber Seciuidus.tit̉. xxxiij.
paſſiones iraſcibilis. Poteſt igit̉ numerꝰ quatuor paſſionū ſumi ẜm dr̄am pn̄tis ⁊ futurimotus em̄ reſpicit futurum ſed quies eſt ī aliquo preſenti. de bono igit̉ pn̄ti eſt gaudiū. demalo pn̄ti triſticia. de bono aūt futuro eſt ſpesde malo aūt futuro timor. Omnes autem aliepaſſiones que ſunt de bono vel de malo preſētivel futuro ad has completiue reduicunt̉. vndeec̄ a quibuſdā p̄dicte quatuor paſſiones dicūt̉pnͥcipales qꝛ ſūt gn̓ales qd̓ eſt veꝝ ſi ſpes et timor deſignēt motū appetitiuū cōir tendentē adaliquid ſperandum vel fugiendū. auꝰ. aūt 14.de ci. loco ſpei poīt cupiditatē. quia vtraqꝫ eſt r̓ſpectu futuri boni ¶ Poteſt aūt hic queri vtruꝫaliqua paſſio ẜm ſpeciē ſuā ſit moraliter bonavel mala. ℟º paſſio ꝯſiderari poteſt duplicit̓ vl̓vt eſt in gn̓e nature vl̓ inquātū eſt in gn̓e mōris/ pͥmoº nulli paſſioī ꝯueīt ẜm ſpeciē ſuameſſe moraliter bonā vel malā .ſ. nat̉alit̓. ſic em̄illa paſſio ẜm ſpeciem ſuā eſt bona q̄ motui vitali ꝯueīt vt gaudiū et illa mala que ei repugnat vt triſticia. dr̄ em̄. z. ethi. c. vlt̓. ꝙ triſticiaſtupefacit ⁊ corrumpit naturā hn̄tis. Et ſic dicit̉. 2. ethi. c. q. ꝙ ẜm paſſiōes nō dicim̉ ſtudioſi vel pͣui nec ẜm eas laudam̉ vel vituꝑam̉. Secūdo vero modo .ſ. inquantū eſt in gn̓e morisqd̓ ꝯueīt ei ex ordine eius ad rōꝫ ⁊ volūtatē. ſicaliqua paſſio eſt moralit̓ bōa ẜm ſuā ſpeciē vtilla q̄ eſt reſpc̄ū debiti ob̓i in ꝯꝑatōe ad ordinemrōis. Et qꝛ ꝑ ꝯꝑatiōꝫ ad ordinē rōis malū ꝓxīeſt ob̓m debitū triſticie. iō paſſio mīe q̄ ē t̓ſticiad̓ malo ꝓxī ē moral̓r bōa ẜᵐ ſuā ſpeciē. qꝛ ec̄ expectatū ꝯuiciū ē d̓bitū ob̓m timor ī ordīe ad rōꝫiō erubeſcētia q̄ ẜm dam̄. li. 2. c. 2s. eſt timor expectati ꝯuicij eſt moraliter bona. ꝟn̄ dic̄ ibideꝫꝙ eſt optima paſſioᵐ. qꝛ ec̄ boᵐ ꝓxī eſt īdebiturob̓m t̓ſticie ꝑ ꝯꝑatōꝫ ad ordīeꝫ rōis. iō īuidia q̄eſt triſticia de bono ꝓxī eſt ẜm ſuā ſpeciē moraliter mala. hec rich̓.¶ De fortitudīe v̓tute ⁊ eiꝰ actu pͥcipuo ſcilicet martirio ti. 33ꝰ.Oſtea ꝯſiderandū eſt de fortitudine ⁊ tēperātia. ⁊ pͥmo de fortitudīe circa quāpͥmo ꝯſiderand̓ ē de ip̄a. 2º de vicijs oppoſitis. 3º de ꝑtibꝰ eius Circa pͥmū pͥmo dicend̓ē de ip̄a fortitudīe. 2º de p̄cipuo eius actu .ſ. ma̓tirio ¶ Circa pͥmū ſciend̓ ꝙ vera fortitudo eſtvera virtus. Eſt autem vera fortitudo vt habet̉ ex z. ethi. c. 9. ꝑ quam qͥs mediocrit̓ timet⁊ audet ad h̓ īclinatꝰ ex hītū ꝓpt̓ boᵐ finē qͥ eſt ꝯẜuaº boī cōis in ꝑiculis mortis. Aliquis auteꝫagēs licꝫ fortit̉ agere videat̉ n̄ tn̄ ẜm v̓tutemfortit̉ agit. vn̄ fortitudo eiꝰ n̄ eſt v̓a ſꝫ apparensPoteſt aūt fortitudo dupʳ ſumi. Yno mō ſcd̓ꝫqd̓ dicit quādā aī firmitatē et ſic eſt ꝯditio cꝰlibet v̓tutis. quia vt dicit̉. 2. ethi. ad v̓tutē reqͥrit̉ firmiter oꝑari. Alio mō ẜm qd̓ dic̄ firmitatēaī in ſuſtinendis ⁊ repellendis grauibus ꝑiculis. vnde tulliꝰ in ſuo retho. dic̄ ꝙ fortitudo eſtꝯſiderata ꝑiculoꝝ ſuſceptio et laboꝝ ꝑpeſſio ⁊ ſeeſt ſpecialis virtus non habens determinatammateriā. Item hec virtus ꝑficit animam ad ſu
ſtinendum quecūqꝫ pericula et non ſufficit dare fiduciam euadendi quecūqꝫ ꝑicula ſed harſpirituſſanctus infundit contrariū timorē excludens. et huiōi fiducia ꝑtinet ad fortitudinēeſt donum ſpūſſancti Ad h̓ nota ꝙ ẜm ph̓mdece. et mͥ. nomē virtutis refertur ad vltimpotentie. Dicit̉ aūt vno mō potētia nat̉alis ſequā aliqͥs reſiſtere pt̄ corrumpentibꝰ. Llioº ẜmqd̓ eſt pͥn̓cipiū agēdi vt dr̓. qj. metha. Et qꝛ h̓ ſecūdā acceptio eſt coīor. iō nom̄ v̓tutis ẜm qd̓dic̄ vltiꝰ potētie talis eſt cōe. Virtꝰ em̄ coīr ſupta nichil aliud eſt qͣꝫ hītꝰ quo qͥs bn̄ pt̄ oꝑari.Scd̓m aūt ꝙ dic̄ vltiꝰ potētie pͥmo modo dictoqͦ modꝰ eſt magis ſpecial̓ attribuit̉ v̓tuti mag̓ſpāli .ſ. fortitudī ad quā ꝑtinet firmit̓ ſtare ꝯͣ q̄cūqꝫ repugnātia. vn̄ ſap̄. s. vbi dr̓ ꝙ ſapiētiaſobrietatē ⁊ pru. docet iu. et v̓tutē. ponit̉ v̓tꝓ fortitudine. Eſt aūt fortitudo vt dr̓. 2. ethi. cca timores ⁊ audacias qͣſi cohibitiua timoꝝetmoderatuīa audaciaꝝ. Et quidē circa timorespericuloꝝ mortis eſt fortitudo ſimplicit̓ vt ipleandronicus. circa vero alia eſt fortitudo ẜm qͥdActus aūt fortitudīs pnͥcipalior eſt ſuſtine̓ .i īmobiliter ſiſtere in ꝑiculis qͣm aggredi. vt eīdicit̉. z. ethi. in ſuſtinēdo triſtia maxīe dicunt̉aliqͥ fortes.liti. ij.Equitur videre de 2º .ſ. de martirio. c̓ca qd̓pl̓a q̄runt̉ .ſ. vtꝝ martiriū ſit actus fortitudinis. ℟º ꝙ eſt elicitiue actus fortitudinis.ſ. gratuite. quia in martirio confirmatur hōin bono v̓tutis. dū .ſ. fidem ⁊ iuſticiā non deſerit ꝓpter imminentia pericula mortis. Heodeip̄is iartiribꝰ dr̓ heb̓. 11. fortes facti ſūt ī bellEſt etiā actꝰ iuſticie inquātū in caū ncc̄itat̓ ſuſtinet̉ vt qn̄ oꝑtet fieri p̄iudiciū veritatis iuſticie que eſt ꝑ fidem vel ꝑ ſuſtinentiā martirij pdicte veritati teſtioᵐ ferre tūc eī ſuſtinētia marcirij eſt ex ncc̄itate leg̓ d̓ine. Et ꝑ iuſticiā qͥē ꝑfideꝫ ītelligo om̄eꝫ verā iuſticiam. qꝛ obẜuatiooīs talis iuſticie mediate l̓ īmediate refert̉ ad fidē formatā. Et ꝑ fidē dirigim̉ ad tal̓ iuſticie obẜuantiā. Dt̄ igit̉ dici ꝙ martiriū ꝯꝑat̉ ad fidemvt ad fine qūo aliquis ꝯfirmat̉. Ad fortitudīeꝫvero vel ad iuſticiā vel ad vtrāqꝫ ſil̓ vt ad hītūelicientem. Ad caritatē vero vt ad imꝑantemex qua etiam hꝫ ꝙ ſit mitoriū. hec rich̓. Vtꝝmartiriū ſit in p̄cepto. ℟º martiriū dr̓ ẜm affirmationē. Et ideo ꝓ loco ⁊ tꝑe ē ī p̄cepto vt c̄ qͥsimpugnat̉ vt faciat aliqͥd ꝯͣ fidē vel iuſticiā velcū quis videt ꝙ ꝑ mortē ſuā poteſt fides l̓ iuſticia ꝯẜuari al̓ periret. Eſt etiā qn̄qꝫ in ꝯſilio vtqn̄ eſt impugnatio ꝑſonalis n̄ vl̓is nec time deſb̓uerſiōe fidei l̓ iuſticie ſi corpꝰ nō exponat̉ mōti. Si tn̄ p̄latꝰ ecc̄ie vide̓t ex h̓ ꝙ fuge̓t vl̓ ex eoꝙ ſe n̄ oppone̓t gͣue diſpēdiū ī ecc̄ia gn̓ari fideil̓ iuſticie. tc̄ teneret̉ ſe oppone̓ ⁊ morti ſe exponene n̄ paſtor ſꝫ mercenariꝰ haberet̉. ſic fec̄ beatꝰthomas cātuarienſis. Quandoqꝫ autē nec eſt īꝯſilio nec in p̄cepto vt qn̄ homo nō videt ꝙ eēſua morte fidei vel iuſticie fructus accreſcat ẜilld̓ psͣ. que vtilitas in ſanguine meo dū ⁊cͣ¶ Quot ⁊ que ſūt ncc̄ia ad ꝑfectionē manurū