Titꝭ. xxxiiijLiber Secundus
Sº ꝙ tria ſūt ſic̄ ex deſcriptōe quā cōir ponūtmagiſtri oſtendit̉ .ſ. ꝙ martiriū eſt volūtariaſuſtinentia mortis ꝓ xp̄o. ſꝫ beatꝰ bnͥ. dic̄ ꝓ veritate et ſumit̉ ex glo. ſuꝑ illd̓ psͣ. qm̄ ꝓpt̓ te moti. tota die. hec aūt tria ſūt volūtas patiendi.hanc in paruulis innocentibus xp̄c ꝓ quo paſſi ſūt ꝯpleuit. Actualis ſuſtinentia mortis Etdebita cā. Nota tn̄ ꝙ martiriū dr tripliciter. pͥmo modo largiſſime .ſ. pacientia in paſſionibꝰquas patit̉ oīs qui pie viuit in xp̄o. Et ſic dic̄auꝰ. in ſermone de beato laurentio. oīs vita criſtiani hoīs ſi ẜᵐ euāgeliū viuat crux atqꝫ maruiriſi eſt kº large .ſ. actualis volūtatis p̄paratōad ſuſcipiend̓ ꝓ xp̄o mortem ſiue ꝓ veritate. ſcaccipit̉ in illa anth̓. o ſanctiſſīa aīa quā etſigladuis yſecutoris non abſtulit palmam tam̄martirij non amiſit/ tercio ſtricte ⁊ ꝓprie .ſ. volūtaria ſuſtinentia mortis ꝓ xp̄o ſiue ꝓ veritate ẜm qd̓ veritas diſtinguitur in veritatem vite iuſticie ⁊ doctrine. ſic ſumitur apoc̄. 17. vidimulierē ebriā de ſanguine ſanctoꝝ et de ſāguine martirū xp̄i iheſu ¶ Vtꝝ tempore legis nature et tꝑe legis ſcripte fuerūt aliqui martires℟º vt dic̄ bnͥ. in quadā epl̓a tam hi qui ſecutiſūt paſſionem xp̄i. qͣm hi qui p̄ceſſerūt. ſi proveritate mortui ſunt martires fuerūt ſꝫ differēter vt em̄ dic̄ bnͥ. ibid̓ martiriū tempus cā genuſqꝫ diſcernūt. Nam cū martir ſit ideꝫ ꝙ teſtis et teſtis non dicat̉ ꝓprie niſi teſtificet̉ de reque fuit. ideo non fuerūt ita ꝯpetentes martires veteris teſtamenti ſicut noui. Genus etiamſuue forma diſcernit īter ip̄a quia martireſ veteris teſtamenti paſſi ſūt. vel ꝓpter inuidiaꝫ vtabel. vel ꝓpter doctrinā. quia redarguebāt oꝑatirānoꝝ. vt yſa. hiere. ⁊ alij pl̓es Sed martiresnoui teſtamenti paſſi ſūt quia fidem negare nōluerūt. Et quia quidā martires veteris teſtam̄ti ꝯueniūt in forma cū in artiribus noui teſtamenti vt ſācti machabei qui paſſi ſūt qꝛ deumceli et legē ſuā noluerūt negare ⁊ p̄uaricari iōde eis eccleſia ſolēniſat Vtꝝ defenſio rei tꝑalis ſit iuſta cā martirij. ℟º circa huiōi tꝑaliatria pn̄t conſiderari .ſ. iuſticia poſſidendi ⁊ vtifruendi. Et actus poſſidendi ⁊ vtifruendi. Etīiuſticia vtrūqꝫ īpugnādi. Et quidē iuſticia ēquid ſpūale. Iniuſticia vero eſt defectus eiꝰ Actꝰaūt tꝑalis eſt ſingulariū perſonarum. Dicend̓ergo ꝙ legitima cauſa exponendi ſe martirio ēdefenſio iuſticie ex ꝑte ſuſtinentis. Et obuiatioiniuſticie ex ꝑte inferentis referendo in deū ẜmilld̓ ecc̄. 4. vſqꝫ ad mortē certa ꝓ iuſticia. hoc ēveꝝ p̄cipue quando iuſticia ꝑtinet ad eccleſiamvel rem publicam vel miẜabilē ꝑſonam ſic oppoſuit ſe bt̄ꝰ thomas iniuſticie regis. Actus v̓ovtifruendi ꝓut reſpicit ſingularē ꝑſonam q̄victum aliūde poteſt habere nō eſt ita iuſta cauſa exponēdi corꝑalē vitaꝫ. ¶ Vtꝝ aliqͥs poſſiteſſe martir occidendo ſe. ℟º aliqͥs pt̄ ſibi mortēinferre t̓plici motiuo. pͥmo ex deſperatōe vt cuꝫimaginat̉ aliqd̓ t̓ribile ſibi ſuꝑuenire qd̓ putatꝑ mortē euadere 2º ex verecūdia alicꝰ famē quāvlt ꝑ mortē purgare. Et vtroqꝫ modo n̄ mar-
ciriū ſꝫ magiſ ſuppliciū dꝫ dici. 3º ex vicij deteſtatione. Et qꝛ talis mors pt̄ fieri aliqn̄ inſtinctuſpirituſſācti. aliqn̄ ex illuſiōe dyaboli. ideo dubitat̉ de ip̄a ſi tn̄ facta ſit ex inſtinctu ſpūſſancti eſt martiriū. vt patet in ſampſone iudic̄. 14Si aūt ex illuſiōe dyaboli eternū eſt ſuppliciumet hec ſententia habet̉ ex verbis augu. pͥmo deci. del.De timore intimiditate ⁊ audacia ti. 347.Einde ꝯſiderand̓ eſt de vicijs oppoſitisfortitudī. et pͥº de timore. 2º de int̓miditate 3º d̓ audacia ¶ Cirͣ pͥᵐ .ſ. timorē querunt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ timor ſit peccatū. ℟º timor īordinatꝰ eſt peccatū vt qn̄ appetitꝰ pͦ timore fugit ea que ratio dictat eſſe ſuſtinenda ſiueꝓſequenda vel deſiſtit ab his que ꝓſequi debetvn̄ Mᵗ 4. nolite timere eos qui occidūt corpusQui vero refugit illd̓ qd̓ eſt ẜm rōꝫ fugienduꝫnon eſt inordinatus nec eſt peccatum. Vtrūpeccatū timoris opponat̉ fortitudī. ℟º timorinordinatus includit̉ ī quolibet peccato vt auarꝰ timet amiſſionē pecunie ⁊ intꝑatꝰ aīſſioneꝫvoluptatis. ⁊ ſic de alijs. ſꝫ timor p̄cipuꝰ eſt mortis. vt ꝓbat̉. .z. ethi. ⁊ ideo inordinatio talis timoris opponit̉ fortitudī q̄ eſt c̓ca ꝑicula mortis ꝓpt̓ qd̓ eriam anthonomatice dicitur timiditas opponi fortitudī vt etiam vlt ph̓us. 2. ⁊ 3ethi. ¶ Vtꝝ timor ſit peccatū mortale. ℟º inordinatio timoris quandoqꝫ conſiſtit tm̄ ī appetitu ſenſitiuo ⁊ ſic eſt tm̄ venialiſ. quandoqꝫ attingit appetitū rationalē qui dicit̉ volūtas ⁊ tc̄qn̄qꝫ eſt mortalis vt cum quis ꝓpter timoremſic eſt diſpoſitus vt faciat contra dei p̄cepta. vn̄et timidis debet̉ pena inferni ẜm illd̓ apo. 21. timidis ꝑs erit in ſtagno ignis ⁊cͣ. Qn̄qꝫ eſt velalis vt cū quis timore retrahit̉ a bono qd̓ eſt deꝑfectiōe ꝯſilij. Qn̄qꝫ vero n̄ eſt peccatū vt cumquis habet rationabilem cām timoris ẜᵐ tho.⁊ alex. an. Vtꝝ timor excuſet a peccato ℟eſiquis ꝓpter timorē vt fugiat mala ẜm ratiōeꝫmagis fugienda. non refugit m ala minus fugienda non eſt peccatū ſic̄ mors corꝑalis mag̓eſt fugienda qͣm amiſſio reꝝ Siquiſ aūt ꝓptertimorem ecōtrario faceret totaliter excuſari apeccato nō poſſꝫ. qꝛ tal̓ amor mordīatꝰ eſſꝫ. peccatum tn̄ eiꝰ diminuit̉ qꝛ minꝰ eſt volūtariū qd̓ex timore agit̉. bn̄. 4. ethi. ph̓us dic̄ huiōi q̄ fiunt ex timore ſūt ex volūtario ⁊ inuolūtariomixta. vn̄. i. q. i. cōſtat. dicit̉ ꝙ vim paſſus ⁊inuitꝰ ab hereticis ordinatus colorem excuſationis habet ¶ Vlteriꝰ ad pleniorē euidentiā huimaterie notandū ꝙ duplex eſt metus ſiue timor. vnꝰ eſt timor iuſtꝰ ſiue ꝓbabil̓. alt̓ ē n̄ ꝓbabil̓ ſu leuis. ꝓbabil̓ eſt qͥ cadit ī virū ꝯſtāteet aīoſū et hic excuſat vt mētus grauis dānireꝝ. Et ẜm gof. graue dānum rerum diciturdamnum oīm reꝝ vel maioris ꝑtis. ar. ff. d̓ excuſa. tu. l. ꝓpter litem. Et mētus mortis. ſcripte ſeruitutis. cruciatꝰ corporis. minarum qn̄ſcꝫ ꝑſōa potens minat̉ magnum malum ⁊ veriſimile eſt ꝙ implebit illd̓. In̓ꝰ tamen dicit