lib jTitꝰ. 24.
ꝯpēnās. nec mīſter a iudice iuſſꝰ occidēs peccattamē vterqꝫ ſi faciāt hoc iur̓ ordine nō ſeruatō23. q. 4. §. pl̓t. et. q. ij. miles. ¶ Nec obſtaton̄s inᵗ 13. ꝓhibuit extirpari zizania que ſūt filij nequā. vt ibidē dicit. qꝛ h̓ fecit vt parceret̉t̓tico .i. bonis. qd̓ fit qn̄ mali n̄ poſſūt occidi qnͥſil̓ occidant̉ et boni. vel qꝛ latent inter bonos vl̓quia habēt ſequaces ml̓tos ita ꝙ ſine ꝑicl̓o bonoꝝ nō poſſūt interfici. vt dicit augꝰ ꝯtra permenianū qn̄ vero ex occiſiōe maloꝝ n̄ immīetpericulū bonis ſꝫ magis tutela et ſalꝰ. tūc mali licite pn̄t occidi. Vtꝝ liceat ꝑſone pͥuatehoīem peccatorē occidere. ℟º ꝙ nō. vn̄ augꝰ .i.d̓ q. dei. qui ſine aliqua publica āmīſtracōe maleficū interfecerit velut homīcida reputabit̉. ſicut em̄ dictū eſt. occidere malefactorē licꝫ inquātū ordinat̉ ad ſalutē totiꝰ ꝯuītatis. et ideo ad illos tantū ꝑtinet qͥbus cura ꝯmittit̉ ꝯmunitatis ſeruande Bdicit̉ in legenda beate lucie. hōpoteſt eſſe mīſter mortis non vite. quia oīs vita eſt a ſolo deo. nec eā deus dare voluit ꝑ miniſteriū alicuiꝰ. ſic̄ eī auferre rem alicuiꝰ ſn̄ autoritate et volūtate eius nūquā licet. ſic et ml̓to fortiꝰ occidere qd̓ ē vitam auferre ſine dei volūtate ⁊ autoritatē nūquā licebᵗ deū .32. ego occidam et ego vi. fa. ꝑcu. ⁊tͣ. Heoqꝫ quicūqꝫ nonaccipit poteſtatem vel a d̓ina autoritate q̄ eſt inlege. vel ab eius volūtate .ſ. ꝯgnita ex inſpiratione. ſi interficit ꝯtra illd̓ p̄ceptū facit Nec obſtat qd̓ exo. 32. p̄cepit moyſes. occidat vnuſqͥſqꝫxximū ſuū ꝓ peccato vituli ꝯflatilis qꝛ fecerūth̓ ex dn̄i p̄cepto. ¶ Vtꝝ liceat clericis maleficosoccidere. ℟º ꝙ nō. i. thi. 3. Oportet ep̄m ſine crimine eſſe non violentū nō ꝑcuſſore. et bni. adeugeniū li. de ꝯſideracōe dicit aggrede̓ ſubditosſꝫ verbo non ferro. quid denuo vſurpare gladiūtemptes quē ſemel iuſſꝰ es ponere in vaginamſcꝫ ī petro cui dictū eſt. mitte gladiū tuū ī vaginā. Ratio huiꝰ eſt. quia hoc p̄cepto nō occidesꝓhibet̉ quilibet occidere ſua autoritate. quia ergo mīſtris veteris teſtamenti erat autoritas ꝯmiſſa. miſtris vero noui teſtamenti non ē ꝯceſſa vt ꝑ ſe interficiāt. ideo ex ꝯſequēti ꝓhibent̉illo p̄cepto clerici interficere in cā iuſticie. Racōaūt huiꝰ eſt quia ip̄i ſūt clerici ad mīſteriū altaris in quo rep̄ſentat̉ paſſio xp̄i occiſi. qui cū ꝑcuteret̉ nō ꝑcutiebat. vt dicit̉. i. pe. 2. mīſter at̄debet ſuū dn̄m imitari ẜm illd̓ ecc̄. 10. ẜm iudicē populi ſic et mīſtri eius. ⁊ id̓o nō ꝯpetit eisꝙ ꝑcutiāt vel occidāt. Nec obſtat ꝙ pe. act̄. .4.ananiā et ſaphirā īterfeciſſe refert̉ qꝛ h̓ ꝓpriaautoritate non fecit ſed potiꝰ dei ſm̄am de eorūmorte ꝓmulgauit. vel potiꝰ eoꝝ mortē quamdyabolꝰ inferre debebat p̄dixit ⁊ cauſā .ſ. culpāpatefecit. gi obiciat̉ ꝙ imꝑator autoritatē accepit a papa maleficos puniēdi. dicendū ꝙ adeo ꝑ papā ſuſcipit autoritatē vt ſit mīſter leg̓et iuſticie d̓ine. Sed ab ip̄a lege autoritatē habꝫvſꝰ mīſterij iuſticie. vn̄ augꝰ in qōibꝰ leui. cuꝫhō iuſte occidit̉ lex occidit n̄ tu. loquit̉ iudici ſeculari. Si obicit̉ ꝙ ille facit cuiꝰ autoritatefit. Yn̄ papa et ep̄i qͥ p̄oſitos habent ⁊ iudices ī
cā ſāguinis vident̉ occidere. dicendū ꝙ duplexeſt autoritas ſcꝫ iubendi ec innuēdi. pͥma eſt penes imꝑatorē. ſcd̓a penes papā et p̄ſbiteros. hecem̄ eſt p̄dicacō d̓ine legis et hortatio vt pnͥopeſobediā̓t ei. d̓ pͥma autoritate n̄ d̓ ſcd̓a intelligidebet ꝙ ille facit cuiꝰ autoritate fit. vn̄ bn̄. adeugeniū. li. 4. de ꝯſideracōne oſtēdit quo vterqꝫgladiꝰ eſt cecleſie ſcꝫ materialis ⁊ ſpūaliſ. ⁊ ꝙad eā ꝑtinet̉ gladiꝰ material̓ n̄ qͣntū ad vſū vl̓iuſſū. ſꝫ qͣntū ad nutū. qͥ inqͥt materialē gladiūnegat tuū. nō ſatis michi videt̉ attendere verbū dn̄i dicentis. ꝯuerte gladiū tuū ī vaginam.ergo et ip̄e forte tuo nutū et ſi nō manu tua euaginandꝰ. alioqͥn ſi nullo mō ad te ꝑtinerꝫ dicētibꝰ apl̓is. ecceduo gladij hic. nō reſpōdiſſetdn̄us ſatis eſt ſꝫ nimis eſt. vterqꝫ ergo eſt eccleſie .ſ. materialis et ſpūalis. ſꝫ is ꝓ eccleſia. illevero ab eccleſia exercendꝰ. ille ſacerdotis is militis manū. ſꝫ ſane ad nutū ſacerdotis et iuſſūimꝑatoris. ¶ Vtꝝ alicui liceat ſe occidere. ℟ºꝙ nō. vn̄ augꝰ. j. de ci. dei ꝙ dictū eſt n̄ occidesintelligit̉ de hoīe. nec ergo alteꝝ nec te. nec em̄aliud qͣꝫ hoīem occidit qͥ ſe occidit. eſt aūt hoc illicitū. h̓mo qꝛ peccat ꝯtra ſeip̄m. facit em̄ ꝯtranaturalē inclinacōꝫ et legē. ⁊ etiā ꝯtra caritatēqͣ qͥlibet tenet̉ diligere ſeip̄m. ⁊ ideo ſꝑ eſt peccatū mortale. 2º qꝛ peccat in deū. ſic̄ qͥ ẜuū occiditalienū peccat in eiꝰ dn̄m. et etiā vſurpat ſibi iudiciū d̓inū. ꝑtinet em̄ ad deū ſolū mortis et vite iudiciū ẜᵐ illd̓ deū. 32. ego occidā. et ego vi.fa. ⁊cͣ. Nec obſtat ꝙ ſāpſō ſe cū hoſtibꝰ occidᵗvt habet̉ iudicū. 16. qui tn̄ numerat̉ int̓ ſāctosheb̓. xj. qꝛ vt dicit augꝰ. i. d̓ ci. dei. h̓ ſibi ſpiritꝰdei latent̓ ſuggeſſit. et eādē rōꝫ reddit de qͥbuſdā femīs ſāctis quaꝝ memoria ab eccleſia celebrat̉. Nō obſtat ec̄ ꝙ razias qui ſe occidit laudat̉ qꝛ ex h̓ n̄ laudat̉ ſꝫ ꝓpter zelū legis qͥ oſtēdit̉ex hoc ꝙ ſe occidit licet occidere nō debu̓it vt ec̄dicit augꝰ. i. deci. dei. nullꝰ ſibi debet manꝰ inicere vt effugiat hoīes. Sed obicit̉ qꝛ inᵗ. 10dr̄ qui ꝑdidit aīam .ſ. ꝓpter me. ſal. fa. eam. etanimā vocat ibi vitā. ſꝫ qͥ ſe occidᵗ illo d̓ſideriode quo dicit apl̓s cupio diſſolui et eſſe cū. criſtoꝑdit animā ſuā ꝓpt̓ deū. ergo inueīet eā ℟º ẜᵐſāctos ibi aīa dicit̉ vitā aīalis q̄ debet vno mōīterimi. alioº ſaluari. ẜm eī platōnē duplexeſt mors vna nat̉e .ſ. cū aīa egredit̉. alia v̓tutū .ſ. cū ꝑ v̓tutes hō vicijs et voluptatibꝰ morit̉. pͥma eſt expectāda. ſcd̓a ꝓcurāda. ꝑdenda eſtem̄ vita aīalis ſcd̓a morte. non pͥma. ſi tn̄ illapͥma ꝓ xp̄o īferat̉ patient̓ eſt ſuſtinēda ¶ Vtꝝliceat mulieri ſe occidere ne ab alio corrupatur.℟º ꝙ nō quia n̄ debet ī ſe ꝯmittere c̓mē maximū qd̓ eſt ſui ip̄iꝰ occiſio vt vitet̉ minꝰ crimenalienū. nō em̄ eſt crimē mulieris ꝑ violētiā violari ſi ꝯſēſus nō aſſit. qꝛ nō coinqͥnat̉ corpꝰ n̄ d̓ꝯſenſu mētis vt lucia dixit. fornicacō aūt l̓ adulteriū eſt etiā minꝰ peccatū qͣꝫ hoīcidiū. p̄cipueſuiip̄iꝰ. eſt ec̄ periculoſiſſimū peccatū occidere ſequia nō reſtat tꝑꝰ vt ꝑ peītētiā illd̓ peccatū expiet̉.Vtꝝ liceat alicui ſe defēdēdo aliquē occide̓ ℟º ẜᵐ rich̓. ꝙ ſic. ⁊ hoc patꝫ pͥº autoritate