Titꝭ. ⁊
dicit̉ em̄ exo. 22. ſi effringēs fur ſuffodiēs fuerit inuentus ⁊ accepto vulne̓ mortuꝰ fuerit. ꝑcuſſor nō reus erit ſanguinis ſꝫ ml̓tomagis liꝫdefende̓ uitā ꝓpriā qͣꝫ domū ſuā gͦ ⁊cͣ. hoc etiāꝓbat̉ ꝑ. C. ad. l. cornel̓. de ſica. l. 2. ⁊. 3. ⁊. exͣ. dehoīci. ſignificaſti. 2. vim em̄ vi repellere legesom̄es et oīa iura ꝑmittūt. illd̓ tn̄ fieri debet cūmoderamīe inculpate tutele. v̓ dicit glo. ẜuat̉equū moderamē ſi tantū fiat illd̓ quo omiſſoviolētia repelli n̄ poſſit. ſi ergo violētū īt̓ficisſi mortis ꝑiculū ab eo vitare nō poteris ſn̄ pēaint̓ficis. et poſt parica ſubdit. iniuriā v̓o illatāꝑſone ex interuallo repellere nō licꝫ. qꝛ ſic eſſetvindicta. et ſic intelligunt̉ iura q̄ vident̉ ꝯtraria. Scd̓o oſtendit̉ hoc rōe. om̄s in hoc ꝯueniūtꝙ qͥ interficit nocentē vt mīſter legis nō ē trāſgreſſor p̄cepti de nō occidendo. ſꝫ qͥ vult iniuſtealiū occidere eſt nocēs ẜm legē humanā. ⁊ etiāꝓpter d̓inā. qꝛ ꝓpter hoc eſt in mortali peccatoet qͥ defendendo ſe talē occidit. eū occidit vt miniſter legis qꝛ hoc lex ſibi ꝯcedit vt allegatū eſtergo ⁊cͣ. hec rich̓. Ad maiorē aūt euidētiā ꝯſiderandū eſt ẜm tho. ꝙ nichil ꝓhibet eſſe duos etfectꝰ vniꝰ actus. quoꝝ alter ſit tātū ī intentiōealter vero ſit p̄ter intentionē. morales aūt actꝰaccipiūt nomē ab eo ꝙ intendit̉ nō ab eo qd̓ eſtp̄ter intentionem cū ſit ca̓ ꝑ accidens. Ex actuigit̉ alicꝰ ſe defendentis pt̄ ſeqͥ duplex effetꝰ. ſcꝫꝓprie vite ꝯſeruatio ⁊ inuadētis occiſio. Actusigit̉ huiōi ex hoc ꝙ intendit̉ qͣntū ad pͥmū nonht̄ rōeꝫ illiciti cū ſit naͣle cuilibet ꝙ ſe qͣntū pt̄ īeſſe ꝯẜuet. Pt̄ tn̄ aliq̓s actꝰ ex bona intēcōe ꝓueniēs illicitꝰ reddi ſi nō ſit ꝓportionatꝰ fini.et iō ſi aliq̓s ad defendendū ꝓpriā vitā maiorivtat̉ violētia qͣm oꝑtet erit illicitū. Si v̓o moderate erit licitū vt pꝫ ex ſupͣdc̄is. Sꝫ qꝛ hoīes n̄liꝫ occide̓ nͥ publica autoritate ꝓpt̓ boᵐ ꝯūe vtꝫex ſuꝑiꝰ dictis iō illicitū eſt vt hō ītēdat hoīeꝫoccidere vt ſe defendat. ṅ ei qͥ publicā ht̄ autoritatē qͥ ītēdēs hoīeꝫ occide̓ ad ſui defēſiōꝫ h̓ refertad publicū bonū vt patꝫ ī milite pugnāte contra hoſtes et in mīſtro iudicis pugnāte ꝯͣ latrones. h̓ de eho. Quidā tn̄ ꝯtrariū dicūt .ſ. ꝙ n̄licꝫ hoīeꝫ occide̓ in defēdendo ſe. qꝛ vt dͨ augꝰ. i.de li. ar. loquēs d̓ ill̓ qͥ h̓ faciūt tales n̄ ſūt a peccato liberi. apd̓ legē d̓inā. qͥ ꝓhis rebꝰ qͣs oꝑtetcōtēni ſūt hūana cede polluti. ſꝫ ẜm eiꝰ menteꝫibid̓ corpꝰ nr̄m eſt inter res quas oꝑtꝫ cōtēni.hoc ec̄ idē videt̉ dicere in epl̓a ad publicolā. p̄terea plꝰ tenet̉ qͥlibet diligere aīaꝫ ꝓxī qͣꝫ corpꝓprium. ſꝫ volēs aliū occidere iniuſte. eſt ī mortali pct̄o. ergo ſi ſe defēdens occidat eū ī tali ſtatu. p̄poīt ſalutē corꝑis ſui ſaluti aīe ꝓximi. hopi. fuit hu. di. qō. §. ſi irā Sꝫ ad h̓ rn̄det rich̓.Ad autoritatē ei augꝰ dicit ꝙ ītelligi debet incaū in quo .ſ. fugiēdo vel adintoriū inuocādo.poſſꝫ hō ſaluari et nō vult ꝓpter verecūdiā velqn̄ ꝑ alia̓ viā cohibe̓ poſſᵗ malefactorē. vl̓ qn̄iā accepto vulnere mortis inſequit̉ et occidᵗ īcedentē. Ad rationē dicit ꝙ nō ille qͥ interficiteū ſe defendendo. ſꝫ potiꝰ ip̄e eſt cā ſue mortis etdānacōis inquātū .ſ. illū aliū ad occidendū eū
quaſi interp̄tatiue cogit. vn̄ ſi ratio illa valerꝫminꝰ peccarꝫ occidens nocentem qͣm innocentē¶ Sed qͥd de clericis nūquid licꝫ eis ſe defēdendoaliquē occidere. ℟º aliqͥ dixerūt indiſtincte ꝙnulli ꝑſone pͥuate ſiue clerico ſuie laico licet vtviſū eſt ſupͣ. Alij vero indiſtincte dixerūt ꝙ hcuilibet licet. Quidā aūt diſtinxerūt inter clericos et laicos dicentes ꝙ h̓ clericis nulla neceſſitate licꝫ. hꝰ opi. videt̉ fuiſſe laur̓. ⁊ bnͥ. exͣ. d̓ homici. ſuſcepimꝰ inglo. vbi dicit̉ ꝙ clericꝰ nō debet ꝓpter talia etiā ꝯtra ſaracenos armis ſe defendere et ſpoliātē int̓ficere. ar. 23. q. g. c. 2. et cꝯuenio. et c. ſuſcepimꝰ. et exͣ. de voto ex multaet di. 4o. clericꝰ qui paganū. laicꝰ vero pt̄ patriam et res ſuas defendere. et hoſtē etiā p̄uenire.ar. C. vn̄ vi. l. i. et. 23. q. z. dn̄s. Scd̓ꝫ aūt alex.an. qꝛ ex lege nat̉e nō eſt diſtinctō clerici et laiciet illd̓ p̄ceptū eſt ex lege nat̉e. ideo ſi ꝓhibeant̉clerici in canone laico ꝯceſſo occidere hoc nō eritex ꝓhibicōe p̄cepti ſed ex inſtitutiōe eccleſie. vn̄illa diſtinctio reſpicit eccleſie inſtitucōeꝫ. Ad h̓nota ꝙ ẜm legē reꝰ homicidij nō erit qͥ furē nōcturnū occiderit. qd̓ intelligit̉ ſi ſine ꝑiculo rerūet ꝑſone ei ꝑcere nō potuit etiā ſi ſe telo nō d̓fēoat vt tn̄ h̓ cū clamore teſtificet̉. ſecꝰ eſt de diurno. Ratio eſt qꝛ de diurno diſcerni poteſt ꝙ adfurandū nō ad occidendū venit. Idem tn̄ de nocturno intelligit̉ et diurno ſi ſe cū armis defendat et ꝓ ꝑiculo ꝑſone. exͣ. e. ſi ꝑfodiēs. ⁊. ff. adl. cornel̓. de ſic. furē. Et ẜm aliquos ſi diurnusvelit me int̓ficere poſſū eū pͥuenire. ar. C. ad. l.cornel̓. d̓ ſic. l. 2. 3. et. 4. Rō bnͥ. ē ꝙ ſi noct̉nꝰ cūr̓bꝰ r̓cedat eū poſtea nō ꝯgnoſcā. ſecꝰ eſt de diuino. vnde eū poſtea accuſare potero. id̓o nōtamfacile occidi poteſt. Vtꝝ aliqͥs hoīeꝫ caſualit̓occidens incurrat homicidij reatū. ℟º ẜᵐ ph̓n2º ph̓i. caſus eſt cā agēs p̄ter intēcōꝫ. et iō ea qͥſūt caſualia ſimplicit̓ loquēdo nō ſūt intētaneqꝫ volūtaria. et qꝛ om̄e peccatū eſt voluntariūẜm augᵐ. ꝯſequēs eſt ꝙ caſualia inquantumhuiōi nō ſūt peccata ꝯtingit tn̄ illd̓ qd̓ n̄ ē actuet ꝑ ſe volitū vel intentū. eſſe ꝑ accidens volitū et intētū ẜmꝙ ca̓ ꝑ accidens dr̓ remouēs prohibēs. vn̄ qn̄ qͥs nō remouet ea ex qͥbus ſequitur hoīcidiū. ſi dēat remouere. dr̓ qd̓āmō hoīcidiū volūtariū. hoc at̄ ꝯtingit duplicit̓. Vnoqn̄ dat oꝑam rei illicite. Alio mō qn̄ nō adhibꝫdebitā curā. et ideo ẜm iura ſi aliqͥſ det rei liciteoperam et debitā adhibet curā. et inde ſequathoīcidiū nō incurret homicidij reatum. Si viro det illicite rei operam vel etiā dans rei liciteoperam et nō adhibet debitam curā. ſi ſequatinde homicidiū non euadit homicidij reatumdi. qo. ſepe ¶ Vtꝝ h̓ p̄cepto ꝓhibeat̉ occiſio hominis quolibet modo dicta ℟º ꝙ hic ꝓhibeturproprie occiſio corporalis improprie vero et exconſequenti et interpretatiue occiſio ſpiritualiſi enim mors anime peior eſt morte corporis qergo ꝓhibet inferre mortē corꝑis ml̓tomagisanime. Nō tn̄ ꝓpͥe pt̄ dici mors ſpiritualis ſūaīe ab aliquo inferri alicui. quia nō ꝑ cāꝫ ſed tm̄occaſionē. qꝛ culpa nō poteſt eſſe in aliquo n