Titꝭ. ⁊e
ꝓpter aliqua beneficia ab eis recepta. ſꝫ potiꝰ ecōuerſo filiꝰ qui eſt aliqͥd patris et patres amantfilios vt aliqͥd ip̄oꝝ. vt dicit̉. s. ethi. vn̄ eiſdemracōibꝰ nō ponunt̉ aliqua p̄cepta ꝑtinentia adamorē filioꝝ. quibꝰ n̄ ponunt̉ aliqua p̄cepta ordinātia hoīeꝫ ad ſeip̄m. Quare inter p̄ceptaſcd̓e tabule pͥmo ponit̉ p̄ceptū de ꝑentibꝰ honorandiſ. ℟º ꝙ h̓ eſt ratiōe pnͥcipij cuiꝰ honor p̄cipit̉. vn̄ ſic̄ in ordīe ad deū pͥmū p̄ceptū ē de honore pnͥcipij qd̓ eſt deꝰ in pͥma tabula. ita ī ordīe ad ꝓxīm pͥmū p̄ceptū eſt de honore pn̓cipijqd̓ eſt hō in ſecunda tabula vnd̓ ſicut dicit hude ſācto vic. vtrobiqꝫ pnͥcipij dignitas honortiuiliis. ij.Irca ſcd̓ꝫ q̄runt̉ pl̓a ſcꝫ qͣre magis ꝓmittit̉ pͥmiū ī pͥmo p̄cepto et in quarto qͣꝫ inalijs p̄ceptis. ℟º hoīes vt in pl̓ibꝰ ad vtilitateꝫaliquā ordināt ſuos actꝰ. et iō ī ill̓ p̄ceptis oꝑtuit ꝓmiſſionē addere p̄mij. ex qͥbꝰ nulla videbat̉ vtilitas ſequi vel aliqua vtilitas impediri.quia vero parentes iam ſūt in recedendo nō expectat̉ vtilitas de eis. et id̓o huic p̄cepto additurꝑmiſſio. Similit̓ et p̄cepto pͥmo de ꝓhibitioneydolatrie quia ꝑ hoc videbat̉ apparens vtilitasimpediri. quā hoīeſ c̓dūt ſe ꝑ pactū cū demoībus initū. ꝯſequi poſſe. ¶ Quare lōgeuitas ꝓmittit̉ ꝓ parentum honorē. ℟º ꝙ ꝯgruū eſt vtei qui gratus eſt beneficio beneficiū ꝯſeruetur. ingratꝰ aūt beneficio pͥuari meret̉. beneficiū auteꝫvite corꝑalis poſt deū a parētibꝰ habemꝰ. et ideoparētes honorās quaſi beneficio gratꝰ mereturin vita ꝯſeruari. qui vero nō honorat tanquaꝫingratꝰ meret̉ vita pͥuari. qꝛ vero longeuitasnō alliceret ṅ cum ꝓſperitatē eſſet iō deū. qd̓ exodū explanat. longeuitatē ꝓmiſſā in exo. iiiictā habere ꝓſperitatē determīat addēs et bene ſittibi ẜm alex. quia vero bona vel mala pn̄tia.nocadūt ſub merito vel demerito niſi inquantū ordinant̉ ad futurā reminiacōeꝫ. iō qn̄qꝫ ẜᵐoccultā rationē d̓inoꝝ iudicioꝝ q̄ maxīe remūneracōꝫ futurā reſpiciūt. aliqͥ filij pij in ꝑentescitiꝰ decedūt. aliq̓ vero impij in eos diutius viliūt ẜm tho.lrtit̉ꝭ ii.Irca terciū qd̓ eſt de obligacōe huiꝰ p̄ceptiAquerunt̉ pl̓a .ſ. in quibꝰ tenet̉ filius patriobedire. ℟º ẜm gradus ſuꝑioritatis eſt modꝰobedicōis. quia vt dicit̉ Ro. 13. oīs pote ſtas adeo eſt. ⁊ oīs aīa poteſtatibꝰ ſublimioribꝰ ſubdita ſit. eſt aūt ſuꝑioritas ꝯſtituta in ſpūalibuset tꝑalibꝰ. et in tꝑalibꝰ dupliciter .ſ. quantū adregimē reipublice et ꝓprie familie. pͥmo modop̄eſt p̄latus ſpūalis. 2º p̄latꝰ ſecularis. 3º patercarnalis. Sic̄ ergo determīat̉ obediētia p̄lati ſpiritualis in ſpūalibꝰ et p̄lati ſecularis in tꝑalibꝰreipublice. ſic obedientia patris in diſpoſitiōereifamiliaris. et ẜm hoc pt̄ dici ꝙ filiꝰ patriſfamilias tenet̉ obedire patri in oībꝰ ꝓbabilit̓ ꝑtinentibꝰ ad neceſſitatē vel vtilitatē reifamilia.ris ſic intelligi debet illd̓ ad col̓. 3. filij obeditepentibꝰ veſtris in oībꝰ. ⁊ ſil̓i mō intelligi debētautoritates ꝯſil̓es. Qd̓ aūt dicit̉ deū. 21. ſi genuerit hō filiū ꝯtumacē qͥ n̄ audiat pr̄is. ⁊ ma
tris imꝑiū lapidibꝰ obruet eū oīs populꝰ qūodebet intelligi oſtendit̉ ī ſe. autoritate vbi dicitur monita patris audire ꝯtemnēs et ꝯmeſſationibus vacans atqꝫ luxurie. vn̄ ꝯtemptꝰ correptionis eſt peccatū et malicia ꝯuerſacōis quenon corrigit̉ ꝑ monita patris. vn̄ patet̉ ꝙ filiꝰtenet̉ obedire patri in diſciplina bonoꝝ moruꝫqd̓ intelligi debet de neceſſarijs ad ſalutem. hecalex. an. ¶ Nota ergo ꝙ filiꝰ qͣndiū vtit̉ boīſpatris debet ei obedire in exercitacōe actuū v̓tuoſoꝝ ſiue ſalubriū. in diſpenſacōe tꝑaliū et ſb̓mīſtracōe obſeqͥoꝝ. qn̄ etiā viuit ſeorſū a patreviuere debet ẜm eiꝰ imꝑiū. et ſi expedit ſubminiſtrare obſeqͥum. ſi tamē pater aliqͥd p̄cipiatqd̓ ſit ꝯtra ſalutis ꝓfectū non eſt ei obediendūẜm illd̓ luc̄. 14. qui non odit patrē. .ſ. ⁊cͣ.Vtꝝ honor ſit exhibendꝰ ex hoc p̄cepto malo pͥlato et videt̉ ꝙ nō. qꝛ i. thy. q. qui bn̄ p̄ſunt⁊cͣ. glo. vt ei ſpūaliter obediāt et exteriorā exhibeāt. ſꝫ ille honor nō determinat̉ nͥ bene p̄ſidentiergo ⁊cͣ. ꝯtra ibideꝫ alia glo. Ille duplex honorexhibendus eſt oībus p̄ſbiteris. ſꝫ maxīe his qͥqui laborāt verbo et doctrina. ℟º ẜm alex. an.malo p̄lato honor debet̉ qͣndiū ab eccleſia tolerat̉. Et licet male p̄ſideat haberi debet vt bn̄ p̄ſidens quouſqꝫ ab eccleſia deponat̉. vnde non debent debita ei ſubtrahi a ſubditis. Et generalit̓eſt dicendū ꝙ inferioꝝ non eſt iudicare de ep̄isvtꝝ .ſ. bn̄ oꝑent̉ Ro. 14. tū qͥs es qͥ iudicas alienū ẜuū tn̄ eos dn̄s iudicabit yſa z. ſtat ad iudicandū dn̄s ⁊ ſequit̉ verbū ad p̄latos. vos d̓paſti eſtis vineā meā ra. pa. eſt in do. vr̄a. hecalex. an. ¶ Vtꝝ filiꝰ accuſās patrē hereticumſoluat hoc p̄ceptū. ℟º h̓eticus aūt ſibi tantumobfuit vt qn̄ hereſis eſt occl̓ta. aut etiā alios pͣua doctrina corrūpᵗ. Et hoc ſcd̓o modo teneturfiliꝰ accuſare patrē. ſꝫ pͥmo mō n̄ tenet̉. Ratiohuiꝰ eſt qꝛ honorē patris celeſtis tenet̉ p̄ferre honori patris carnalis. vn̄ pr̄ carnal̓ qui dehonorat patrē celeſtē nō eſt ſuſtentandꝰ. vn̄ in talicaū tenet illd̓ euāgelicū qui honorat patrē autmatrē plꝰ qͣꝫ me nō eſt me dignꝰ. et in deū. inlaudē leui. dicit̉ qͥ dicūt patri et mr̄i neſcio voſhec alex. an. Vtꝝ occaſiōe religioīs ſint pretermittēda pietatis officia in parētes. ℟º religio et pietas ſūt due v̓tutes nulla aūt virtusalij v̓tuti repugnat. qꝛ ẜm ph̓m in p̄dicamentis bonū nō eſt bono ꝯtrariū. vnde nō poteſt eēꝙ pietas et religio ſe mutuo impediāt. ad pietatem aūt ꝑtinet exhibere ꝑentibꝰ officiū et cultum. ẜm debitū modū. nō eſt aūt debitꝰ modvt homo plus intendat ad colendū patrem qͣdeū. ſꝫ ut dicit ambͦ. ſuꝑ luc̄. ncc̄itudini generis. d̓ine religionis pietas antefertur. Si ergocultus ꝑentū a cultū dei nos abſtraheret iā cultui pietatis ꝑentū inſiſtere eēt contra deū ideoin tali caſu p̄termittenda ſūt pietatis officia īꝑentes ꝓpter religiōis d̓inū cultum Vn̄ ī h̓ caſu dicit hieroꝰ ī epl̓a ad elyodoꝝ. ſi pater ī lumine iaceat. ſi mr̄ vbera qͥbꝰ te lactauit on̄dat: ꝑcalcatū ꝑge pr̄em. ꝑ calcata ꝑge in r̄eꝫ. ⁊ ſiccisocl̓is ad vexillum crucis euola. ſūmū genus