titꝭ. .
a demōe. oīs em̄ cauſa limitate v̓tutis ꝓducerept̄ effectū intenſiorē in materiā diſpoſitā qͣꝫ nōdiſpoſitā cui cōſonat iᵈ ph̓i. 2º de aīa actꝰ actiuoꝝ ſūt in paciente p̄diſpoſito. demō aūt eſt age̓s limitate v̓tutis. gͦ vexacōeꝫ intēſiorē face̓pt̄ dyabolꝰ in hoīe diſpoſito ad illā vexacōneꝫſiue ad iᵈ ad quod dyabolꝰ intēdit adducere.qͣm in hoīe diſpoſicōis ꝯͣrie. puta dyabolꝰ pt̄vexare intēſiꝰ paſſione melancolica hoīeꝫ diſpoſitum ad illā. qͣꝫ hoīeꝫ cōtrarie diſpoſicōis.certū aūt eſt ꝙ herbe et armonie ml̓tū pn̄t immutare diſpoſicōeꝫ corꝑis et ex ꝯn̄ti motꝰ ſēſualitatis. h̓ patꝫ d̓ herbis cū quedā inclinent adleticiā quedā ad triſticiam et ſic de alijs. Hoc etiā patꝫ d̓ armonijs ꝑ ph̓m. s. politicorū vbivult ꝙ diuerſe armonie hn̄t ꝓuocare diuerſaˢpaſſiōes in hoīe. hͨ etiā refert boeciꝰ in muſicaſua ⁊ autor de ortū ſciētiaꝝ vbi loquēs de vtilitate muſice dicit ꝙ valet ad curandū vl̓ alleuiandū diuerſas infirmitates Et ita patꝫ ꝙ herbꝰ et armonie qn̄qꝫ ca̓re pn̄t in hoīe diſpoſitōeꝫꝯͣriā illi vexacōi quā dyaꝰ hoīeꝫ vexare conat̉.ex quo ſequit̉ ꝙ cet̓is paribꝰ fit vexacō d̓bilior.Nō video tn̄ qūo herbe vel armonie poſſint inhoīe diſpoſicōꝫ aliqͣꝫ cāre ꝓpt̓ quā hō nulloº vexari poſſet a demone ſi ꝑmitteret̉ qꝛ dyaꝰ mouēdo ſolū motū locali vapores et ipſos ſpūs inordinatō motu poſſet hoīem ml̓tū vexare. herbeaūt vel armonie nullā diſpoſicōꝫ cāre poſſentin hoīe ſua nat̉ali v̓tute ꝑ quā ꝓhibet̉ demonp̄dictā cōmocōeꝫ facere. ꝯtingit tn̄ qn̄qꝫ ꝙ dyanon ꝑmittit̉ hoīem vexare niſi vexacōe ita ꝑua ꝙ ꝑ aliqͣꝫ fortē diſpoſicōem ad ꝯͣriū. totalit̓tolleret̉. et tunc aliqͦ herbe ul̓ armonie poſſentcorpus hoīs it a ad ꝯͣriū diſponere ꝙ illa vexacō totalit̓ amoueret̉. v̓bi gr̄a. dyaꝰ qn̄qꝫ poſſet hoīem vexare vexacōe t̓ſticie ita debilit̓ ꝙ ꝑaliquas herbas vel armonias que haberēt cāredilatacōeꝫ et diffuſionē ſpūum qui ſūt motusꝯͣrij t̓ſticie totalit̓ amoueret̉ illa t̓ſticia. Quodaūt augꝰ. li. 2º. de doc. xp̄ia. ꝯdemnat ligat̉as ⁊quedā alia de quibꝰ ibi diffuſiꝰ ſcribit hoc att̉buens arti magice. hoc eſt qͣꝫᵐ ad iᵈ in quod n̄poſſūt ex ſua nat̉ali v̓tute. qd̓ p atꝫ ꝑ hoc ꝙ dicit ſic. ad hͦ genꝰ ꝑtinēt om̄s ligat̉e atqꝫ remedia q̄ medicoꝝ ꝯdemnat diſciplina. In qͦ ſatispatꝫ ꝙ illa cōdemnat quātū ad vſū reſpectu cꝰnō hn̄t aliqͣꝫ efficaciā ex ſua nat̉ali v̓tute. Quātū at̄ ad illud qd̓. 1º Re. c. 16. habet̉ ꝙ ſaul qͥvexabat̉ a demone alleuiabat̉ qn̄ dd̓ cytharamꝑcuciebat corā eo. et ꝙ recedebat ſpūs malꝰ. ſciendū ꝙ bn̄ verū ē ꝙ ꝑ tactū cythare v̓tute nat̉ali illiꝰ armonie alleuiabat̉ aliqͣꝫtulū afflictioſaul̓. ī qͣꝫtū illa armonia aliqualit̓ dulcorabatappetitū eius ꝑ auditū. ꝑ quā dulcoracōꝫ reddebat̉ minꝰ aptꝰ ad illā vexacōeꝫ. Sed ꝙ ſpūs malus recederet a ſaule qn̄ dauid cytharizabat coreo hͦ erat ꝓpt̓ vim crucis. qd̓ ſatis exp̄ſſe d̓r inglo. vbi d̓r ſic. erat daᵈ ī cāticis muſice eruditꝰdiu̓ſoꝝ ſonoꝝ rōabil̓ moderatꝰqꝫ ꝯcentꝰ vnitatē eſſēcie ſignificat que varijs modis quotidiē reſonat. dauid malignū ſpm̄ ī cythara ſua-
peſcuit. nō qꝛ tanta eſſet vis ī cythara ſꝫ ī ſigͦcrucis q̄ ī ligno crucis ⁊ cordaꝝ extenſiōe gerebat̉ que iā tūc demones effugabat. ⁊ h̓ ſūt dicta ſine p̄uidicio hͨ rich̓. ī q̄onibꝰ de quolibet.Vtrū liceat ad collū dina verba ſuſpendere℟º ī oībꝰ incantacōibꝰ vl̓ ſcript̉is ſuſpenẜduo cauenda vident̉. pͥmo quid ꝓfert̉ vel ſcribit̉qꝛ ſi eſt aliqͥd ad inuocacōꝫ demonū ꝑtinēs maīfeſte eſt ſuꝑſticōſū ⁊ illicitū. Sil̓it̓ cauēdū ē ſi cōtingat ignota noīa ibi poni. ne ſub illis lateat aliqͥd illicitū. vn̄ criſoꝰ diᵗ ſuꝑ Hᵗ. ꝙ ph̓eoꝝmagnificanciū fimbrias exemplo. nūc ml̓ti aliqua noīa hebraica angeloꝝ ꝯfingūt et ſcribtet alligāt que nō intelligētibꝰ mētuēda vident̉Cauendū ē etiā ne aliqͥd falſū ꝯtineāt qꝛ ſic eieffectꝰ expectari nō poſſet a deo qui nō ē teſtisfalſitatis. Scd̓o cauēdū eſt ne cū verbis ſacrisibi ꝯtineant̉ aliqua vana vt aliqͥ caracteres inſcripti p̄ter ſignū crucis. aut ne ſpes habeat̉ inmodo ſebendi vel ligādi vel in qͣcūqꝫ alia huiōivanitate que ad dinaꝫ reuerēciā nō ꝑtineat. qꝛhͦ iudicaret̉ ſuꝑſticōſū. alias aūt eſt licitū vn̄26. q. 6. nō liceat xp̄ianis. dỉ ꝙ nō liceat in collct̄oībꝰ herbaꝝ medicinaliū aliquas obẜuacōnes vel incātacōes attende̓ niſi tm̄ cū ſymbolod̓mo aūt or̄one dn̄ica. vt tantum creator oīmdeꝰ honoret̉. Nec his obſtat criſoꝰ dicens ſuperMᵗ. quod virtꝰ euangelij nō eſt in literis ſiuefiguris ad collū ſuſpenſis. ſꝫ in intellectū. quiacriſoſtimꝰ loquit̉ qn̄ reſpectꝰ magis ad fig̉as ſc̓ptas qͣꝫ ad intellectū verboꝝ habet̉. ¶ Sed contͣp̄dicta oſtendit̉ ꝙ liceat d̓ina verba ad collumſuſpendere quia nō minꝰ oꝑant̉ verba ſacra incorꝑibꝰ hoīm qͣꝫ in corꝑibꝰ ſerpentū ⁊ alioꝝ aīmaliū. ſꝫ incātacōnes quandā efficaciā habentad repͥmendū ſerpētes vl̓ ad ſanādū quedā alia aīalia. vn̄ pͣs. ſic̄ aſpidis ſurde et obtu. an. ſque nō ex. u0. incai. et ve. incan. ſa. ℟º ꝙ ec̄in incantacionibus ſerpentum vel quorumcūqꝫ animalium ſi reſpectus habeatur tantū adverba ſacra. et ad virtutem diuinam non eſtillicitū. ſed plerumqꝫ tales incantacōes habētillicitas obẜuantias. et ꝑ demones ſortiunt̉ efectū. et p̄cipue ī ẜpentibꝰ quia ẜpens fuit pͥmūdemonis inſtr̄m ad hominē d̓cipiendū. vn̄ glo.dic̄ ibidem ꝙ nō laudat̉ in ſc̓pt̉a vndecūqꝫ ſil̓itudo dat̉ in ſcriptura vtꝫ de iniquo iudice qͥ rōgantē viduā̓ vix audiuit hec tho. Quid debreuiculis que fiunt in aſcenſione ℟º non ſūtreprobanda cū non contineāt niſi verba euangelica. ſed ſuperſticioſum eſt ſi credant̉ eſſe mīꝰefficacia ſi ſcribantur poſt lectum eū angeliumvel poſt miſſam aūt alia die. quam ſi ſcribant̉cum leguntur ſiue cantant̉ in eccleſia ſiue miſſa. hec rod̓. ¶ Sed quid de carminatricibꝰ et carminatōribus qui carminant infirmos vel pueros vel alia nunquid peccant mortaliter Rn̄ſio ſi nichil ſuperſticioſum dicunt aūt docēt autfaciunt ſed tantum vtuntur licitis precibus etad iuracionibus ſicut per paſſionem ⁊ crucemet ſimilia non credo ꝙ peccent mortaliter niſitalia fecerint pꝰ ꝓhibicōeꝫ ab eccleſia ſibi fct̄aꝫ