il̓. 1Tir. xiij.
ſed credo ꝙ ꝓhibendi ſūt viri et ml̓ieres a talibus quia ml̓ta inutilia ⁊ ſuꝑſticioſa ſolent admiſcere. niſi forte ſit ſacerdos religioſus et diſcretꝰ aut ec̄ laycꝰ ſiue vir ſiue mulier excellētiſvite et ꝓbate diſcrecōis. qui fuſa or̄one licitaſuꝑ infirmū non ſuꝑ pomū uel pirū aūt cingulū et ſil̓ia. ſꝫ ſuꝑ infirmātes manus imponatiuxta iᵈ Mˣ vlt̓. ſuꝑ egros manus impo. ⁊ bn̄ha. nͨ ſūt he ꝑſone ꝓhibende a talihus ṅ fortetineat̉ ꝙ ad exemplū illorum indiſcreti ⁊ ſuꝑſticioſi carminatores ſibi vſurpent abuſum.tuētes ſe exēplo illoꝝ. h̓ rod̓. Quid d̓ portacōnereliqͥaꝝ ℟º ſi portēt̉ ad fiduciam dei et ſanctoꝝnon erit illicitū. ſi aūt circa hoc attendat̉ aliqͥdaliud vanū puta ꝙ vas ſit triangulare vel aliquid aliud huiuſmōi qd̓ nō ꝑtineat ad reueretiā dei et ſc̄toꝝ ſuꝑſtitioſū erit et illicitū. h̓ thoQuid erit de ſacerdotibꝰ qui cā doloris permotiaut altare veſtibꝰ ſacris exuūt. aut qͣlibet veſtelugubri oꝑiūt. aut conſueta luīaria ſubtrahūtaut altare vel crucifixum ſpinis circundant ¶Quid etiam d̓ illis qui ꝓ viuis ſcient̓ cantantmiſſam defunctoꝝ vel ſub noīe illorum quos odiūt feretꝝ cū exequijs mortuoꝝ ī medio ecc̄ieponūt vel alia ſil̓ia faciūt ut illi cicius moriatur ℟º ad hͨ dico ꝙ ſi aliqd̓ p̄dictoruꝫ faciatꝓpter odiū pͥuatū grauiſſime peccat qui facit.et nͥ ꝑ legitimā pnīaꝫ ſe purgauerit debet d̓poni. ſi aūt ꝓpter ca̓ꝫ cōem puta quia metuit cōtaminacōeꝫ ſacroꝝ ordinū vel ſubuerſiōꝫ fidei velhoſtilitatē ſuffert. vel obſidiōꝫ vel d̓inoꝝ iudiciorum ſnīaꝫ metuit. et ideo tale qͥd fecit non dicitur peccare. quia ī tali facto plus humilitas qͣdeus placat̉qꝫ int̓ni liuoris doloſitas d̓clarat̉hͨ ec̄ ꝯſuetudo ecc̄ie tenet. vnde ſolet cātare deusvenerūt gētes ⁊cͣ. ⁊ ī ſignū triſticie die venerisſancta altaria ſpoliare. hec tn̄ diſtinctō fallit inillis qui ſcient̓ ꝓ viuis celebrant officiū defunctorum. Nā tales ſi fuerint detecti indiſtincte d̓bent deponi et ad agendū pnīaꝫ tam ipſe ſacerdos qͣꝫ qui eum ad hͨ incitauit debent exilij perpetui ergaſtulo fiue monaſterio relegari. hͨ totū habes exp̄ſſe. 26. q. q. qd̓cūqꝫ. h̓ ray. Fallit ec̄diſtinctō in illis qui altare vel crucifixū ſpiniscircūdant qꝛ oīs talis abuſus indiſtincte penitus reꝓbat̉ et diſtrictius ꝓhibet̉ et eſt grauiterpuniēdꝰ vt. li. 6. de off. or. ſi canoniciDe tēptacōe qͣ d̓s tēptat̉. ti. 16.Oſtea ꝯſiderādū eſt de vicijs oppoſitisreligioni ꝑ defectū eiꝰ que manifeſteſūt contraria religioni vnde ꝯtinent̉ſb̓ irreligioſicate. hoꝝ aūt quedā directe ꝑtinentad irreuerētiā dei. quedam ad irreuerantiā reꝝſacraꝝ. Ad genꝰ pͥmū ꝑtinꝫ ꝑiuriū qūo dei nōmen irreuerent̓ aſſumit̉ de qūo infra dicet̉ cuꝫde ſcd̓o p̄cepto aget̉. et tēptacio qua deus tēptat̉de qua eſt hic dicendū ¶ Querūtur aūt pl̓a deip̄a ſcꝫ in qͥbus temptacō dei cōſiſtat. ℟ ꝙ cōſiſtit ī aliqͥbꝰ factis vel verbis in qͥbꝰ expectat̉effectus ſolius d̓ine pt̄atis Ad cuiꝰ euidenciā ꝯdera̓dum ꝙ ſic tēptare ꝓprie. eſt exꝑimētuꝫ ſumere de eo qui tēptat̉. ſumit̉ aūt exꝑimentum
de aliquo ex verbis et factis. Et vtroqꝫ mō duplicit̓ ſcꝫ aꝑte et inſidioſe ſū occl̓te. rurſū qn̄qꝫq̄rit̉ exp̄ſſe qn̄qꝫ int̓p̄tatīe. ſic gͦ hō deū tēptatqn̄qꝫ verbis qn̄qꝫ factis. verbis quidē deo colloquimur orando. vnde ī ſua peticiōe aliqͥs exp̄ſſe deū temptat qn̄ ea intēcōe aliquid a deo poſtulat vt exploret dei ſcienciā poteſtatē vel volūtatem. factis aūt expreſſe qn̄ ꝑ ea que facit intendit exꝑimētū ſume̓ d̓ine poteſtatis ſiue pietatisaut ſapientie. Sed quaſi interp̄tatiue deum tēptat qui ⁊ ſi non intendat exꝑimentū ſumere ddeo. aliquid tam̄ petit vel facit ad nichil aliud nͥad probandum deum Quando gͦ aliquis ꝓpt̓aliquā neceſſitatē vel vtilitatem ſe cōmittit deiauxilio in ſuis peticōibꝰ vel factis hoc nō ē d̓ūtemptare. 2. ꝑal̓. 20. cum ignoramus qͥd agedebeamꝰ hͨ ſolū habēmus reſidui vt ocl̓os nr̄osdirigamꝰ ad te. Vnde p̄dicatores regni dei quitēꝑalia p̄termittūt vt verbo dei expedicius vacent. ſi ſoli deo innitant̉ non temptant deū. bt̄avero agatha exꝑta erat erga ſe dei beniuolētiꝰvt vel infirmitates nō pateret̉ ꝓ quibꝰ corꝑabmediciua indigeret. vel ſtatim ſentiret d̓ine ſanacōis effectū. iō dicebat habeo dn̄m iheſumxp̄m qui ſolo ſer. reſtau. viii. Qn̄ vero hoc agitur ſine neceſſitate vel vtilitate hoc eſt interpretatiue deū tēptare. vn̄ ſuꝑ iᵈ deū. 6. dominū deum tuū. dicit glo. deum tēptat qui habens qͥdfaciat ſine raciōe ꝯmittit ſe ꝑiculo exꝑiēs vtºliberari poſſit a deo ¶ Vtᵐ temptacō dei ſit peccatū ℟º ꝙ ſic vnde deū. 6. nō tēptabis dominūdeū tuū. tēptare em̄ vt dictū eſt. eſt exꝑimenturſumere. exꝑimentū aūt nullꝰ ſumit de eo de q̄ ēcertus. et ideo oīs temptacō ex aliqua ignoranti a vel dubitacōe ꝓcedit. vel tēptantis vt quisexꝑimentū ſumit de aliqua re vt eius qualitatē ꝯgnoſcat. vel alioꝝ vt cū quis exꝑimentuꝫſumit de aliquo vt alijs innoteſcat ꝑ queꝫ modū deus dicit̉ nos tēptare. Ignorare autem veldubitare d̓ ꝑtinentibꝰ ad dei ꝑfectōeꝫ eſt pc̄tm.vnde patet ꝙ temptare deū vt temptans dei v̓tutem ꝯgnoſcat eſt peccatum Si aūt experimētum ſumat de ꝑtinentibus ad dei ꝑfectione vtalijs demonſtret hͨ nō eſt tēptare deū cum ſubſit iuſta neceſſitas vel pia vtilitas et alia q̄ adhoc ꝯcurre̓ debent. ſic em̄ apl̓i a domino pecierūtvt in noīe xp̄i fierēt ſigna vt d̓r actuū 4. vt ſcꝫinfidelibꝰ innoteſcerēt v̓tutes xp̄i ¶ Ad hec nōta ꝙ deus volebat dare ſignum achaꝫ non ꝓip̄o tantū ſed ꝓ tocius ppl̓i inſtructōe ⁊ ideo rep̄hendit̉ yſa. A. quaſi impeditor cōis ſalutis ꝙſignū petere nolebat ne petendo d̓ū tēptaret neqūaquā tamen deū tēptaſſet. tū qꝛ ex dei p̄cepto petiuiſſet. tum quia h̓ ꝑtinebat ad cōem vtilitatem. Abraaꝫ v̓o gen̄. 1ij. ſignū pecijt ex īſtinctu d̓ino dicens. vnde ſcire poſſū ꝙ poſſeſſurusſim eam .ſ. terram promiſſam id̓o nō peccauitGedeon vero iudic̄. 6. ex debilitate fidei ſiguumpetiſſe videt̉ de victoria ꝓmiſſa ideo a peccatonon excuſatur vt dicit glo. ibidē. Sic ⁊ zacharias peccauit dicens luce. j. ad angelū. vn̄ h̓ ſciāvn̄ etiaꝫ propter incredulitatem punitus fuit