Titꝭ. l.
per artem magicam et ſic poteſt fieri ꝑ mīſterium demonū niſi ꝑhibeat̉ a deo īmediate l̓ mediante mīſterio ſanctoꝝ angelorū. Scd̓o modoinuidia ⁊ ſic ē ec̄ poſſibil̓ ſicut ml̓tiplex exꝑiencia docet. Tercō dr̄ ī mutacō ad malū fct̄a ī corpe alicꝰ ꝑ ocl̓os alteriꝰ aſpiciētis eū. et d̓ faſcinīacōe hͦ mō dicta diᵗ auit̓. 6. nat̉aliū li. 4. c. vl.ſic in l̓tociēs aūt aīa oꝑat̉ ī corꝑe alieno ſicut īꝓprio q̄ꝫadmodū eſt opꝰ oculi faſcinātis et eſtimacōis oꝑantis Et eandē ſentēciā ponit algazel liº ſuo ph̓icoꝝ. q. c. 9. Vn̄ vident̉ ambo fuiſſe opinati hoīem aliqn̄ ꝑ nat̉alem v̓tutē anime ſue. poſſe aliena corꝑa ꝓ ſua volūtate trāſmutare ¶ Sed hoc eſt multū ꝯtra rōꝫ quia angeli qui ſūt nat̉alit̓ potenciores qͣꝫ aīa. et ſi pn̄ttranſmutare corꝑa ẜm locū. nō tamē pn̄t trāſmutare ea ad aliqꝫ naturalem formā niſi mediante oꝑe alterius nat̉e a natura angelica. ſic̄expreſſe dicit augꝰ. z. de t̓ni. Contra eciā opinionem p̄dictā videt̉ facere excoīcacō cuiꝰdā articuli qui talis eſt .ſ. ꝙ intelligencie ſuperioresimpͥmūt in īferiores ſic̄ vn a aīa intellectīa impͥmit in aliā et in aīaꝫ ſenſitīam. et ꝑ talem imp̄ſſionem incantator aliquis ꝓicit camelū ī foueaꝫ ſolo viſu. h̓ articl̓ꝰ ē excōicatꝰ. Ad hoc ec̄facit excōicacō alteriꝰ articuli qui talis eſt .ſ. ꝙmateria exterior obedit ſb̓e ſpūali. et dicit̉ ibiꝙ ē error ſi intelligat̉ ſimplitit̓ ⁊ ẜm omnē mōdū tranſmutacōis. His viſis declarandū eſt ꝙfaſcinacō 3º mō dct̄a quia de ea pn̓cipalit̓ queritur. ẜm aliquē modū non eſt poſſibilis et ẜmaliquē modū eſt poſſibil̓. Non em̄ eſt poſſibilehomī ꝙ ꝑ nat̉alem virtutem aīe ſue ꝑ oculostalem virtutem emittat que nō mediāte trāſmutacōe ꝓprij corꝑis neqꝫ medij nocumentūinferre poſſit corꝑi hoīs q̄ꝫ aſpicit. maxīe cumẜm opinionē cōmuniorē videamꝰ intͣ ſuſcipiētes nͥl extͣ mittentes. Non eſt eciā poſſibile homini ꝙ ꝑ virtutē nat̉aleꝫ aīe ſue ꝓ voluntateſua tranſmutacōꝫ imaginādo faciat in oculisſuis. que mediāte trāſmutacōe medij .ſ. aerispoſſit corpus hoīs quē aſpicit in aliquā tranſmutare qͣlitatem ẜm ꝙ ſibi placuerit. ẜm hosduos modos p̄dictos nō poſſet vnꝰ hō aliū faſcinare. quia nulli hoīm ꝑ naturalē virtutē aīeſue poſſet talis virtꝰ ineſſe. Vnd̓ ẜm illos duos modos debet intelligi excōicacō articl̓i de faſcinacōe Scd̓m tam̄ aliquē modū faſcinacio eſtpoſſibil̓. pt̄ em̄ aliqn̄ ꝯtingere ꝙ homol̓ ml̓ier aſpiciens corpꝰ alicꝰ pueri moueat ip̄m mediante viſu et imaginacōe vel aliqͣ paſſione ſenſibili. et quia paſſio ſenſibil̓ eſt cū quadā īmutacōe corꝑali. et oculi ſūt tenerrimi ꝓpter qd̓ ſt̄imp̄ſſioīs ml̓tū receptiui. iō qn̄qꝫ ꝯtingit ꝙ ꝑaliquā paſſionē interiorē tranſmutant̉ ocl̓i inaliquā malā qualitatē. maxīe cooꝑante ad hocaliqua imaginacōe. cuiꝰ imp̄ſſio cito redūdatī oculos et ꝓpt̓ eoꝝ ten̓itudinē et ꝓpter vicinitatem radicis ſenſuū ꝑticulariū ad imaginacōisorganū. Cum aūt ocl̓i ſūt tranſinutati in aliqͣꝫqualitatē nocuiā. ꝯtingere poteſt ꝙ trāſmutētaerē ſibi ꝯtiguū ī aliaꝫ qͣlitatē malā. ⁊ illa pars
aliam et ſic vſqꝫ ad aerem ꝯtiguū ocl̓is pueriqui aſpicit̉. et ille aer ꝯtigiꝰ poterit qn̄qꝫ tranſmutare oculos ip̄iꝰ pueri in aliam qualitatemmalam et mediantibꝰ oculis ip̄iꝰ pueri aliqͣsꝑtes interiores. Expimētū huiꝰ rei in auductiuū eſt. quia videmꝰ hoīeꝫ patiētē in ocl̓is qn̄qꝫex aſpectu ſuo ledere ocl̓os eum aſpiciētis qd̓ cōtingit ex hoc ꝙ oculi mala qualitate īfecti inficiūt aerē mediū et aer īfectꝰ īficit ocl̓os dirc̄osad ocl̓os īfirmos eo ꝙ ẜm rectā lineā īfectō illa deriuat̉ ī directū ad oculos īſpiciēciū. cooꝑāte ad hec multū imaginacōe eius q̓ aſpiciendooculos infirmos imaginat̉ ſe ledi. pl̓a eciā alia exꝑimenta ad hec māuductiua poſſēt adduci que obmitto cā breuitatis. p̄dictis aūt cōcordat quedā glo. ſuꝑ iᵈ psͣ. q. ti. te. vi. me. et le.dicens. magna virtꝰ in oculis eſt quod ī naturalibꝰ apparet. animal em̄ viſū prodeſt yctericis. prior vidēs lupus voce̓ aufert. baſiliſcus ſiprior videt occidit ſi prior videt̉ occidit̉. Et hꝰ.ſ. quare baſiliſcꝰ vidēdo occidit hoīeꝫ rō reddipoteſt qꝛ ex aſpectu et imaginacōe excitat̉ in eopaſſio mala. que habet excitare in eius corporemateriā venenoſā. ꝑ quā eius oculi venenoſaqͣlitate īficiunt̉ qua aer oculis eius cōtiguus inficit̉. et ab illa ꝑte aeris pars alia et ſic īde vſqꝫad aerē ꝯtiguū hoī. quē aerē cū hō ꝑ inſpiracōꝫattraxerit intoxicat̉ ⁊ morit̉. hec de p̄dicta qōeſine p̄iudicō et temeraria aſſercōe dicta ſūt. hecrich̓. in qͣſtionibꝰ de quolibꝫ Vtꝝ īfortuniūaccidēs a̓cui poſſit ingerere dolorem eius amiconichil de hoc ſcienti. ℟º aliquē hoīeꝫ triſtari etanguſtiari eius amico remoto īfortuniū aliqt̓patiente. qn̄qꝫ ꝯtingit a caū .ſ. qꝛ in illa hora qͣſuus amicꝰ infortuniū patit̉ melancolia in eomouet̉. per cꝰ motū cadit in triſticiā et timorēꝓpter ml̓tas cogitacōes et ſuſpiracōes nociuasque per motū melancolicū excitant̉ et ex ꝯn̄timente aggrauat̉ et pōderoſꝰ reddit̉ licet īfortuniū amici nichil ad hoc penitꝰ oꝑet̉. qn̄qꝫ verohoc ꝯtingit ex aliqua cā voluntaria det̓mīata.dyabolꝰ em̄ quia conat̉ hoīes inducere ad opīones ſuſpicioſas. qn̄qꝫ cū ꝑmittit̉ affligit hoīeꝫponderoſitate et triſticia illa hora qͣ amicꝰ eiusremotꝰ infortuniū patit̉ ut exiſtimet h̓ ꝑ amici infortuniū ſibi naturalit̓ eueniſſe. Qn̄qꝫ ec̄hoc ꝯtingit ex aliqua ꝓbabili ſuſpicōe. vt cumquis ſcit amicū eſſe in taberna cū īimicis ſuisꝓbabilit̓ ꝯnicit eum inuādi ab inimicis ⁊ ex h̓qn̄qꝫ ī illa hora qua amicꝰ eiꝰ ab inimicis oppͥmit̉ ī eo timor et anguſti a generat̉. ſꝫ ille doloreſt pꝰ aliqͣm cognicōeꝫ hec rich̓. ¶ Vtꝝ herbe l̓armoīe poſſint īpedire demones a vexacōe hoīnū. ℟º ꝙ herbe vel armonie nō poſſūt ſua naturali v̓tute totalit̓ exclude̓ vexacōeꝫ qua dyabolꝰ poſſit hoīeꝫ vexare ſi ſibi ꝑmitteret̉ a deovel angelis bonis. poſſūt tamē illam vexacōꝫmitigare. ⁊ ita pua poſſet eſſe vexacio illa ꝙpoſſent eam penitus exeludore. et hoc quidemfacerent non agendo in ipſum demonem cumſit ſpiritus ſeperatus in quem non poteſt naturalit̓ agere corpus. ſꝫ agendo in ip̄m vexatū