LiberDe verbis etconcupiſcencicis ſuſtinere. Pateraut eius conſolobatur euꝫ. Dixitergo illi iuuenis Iā ſuſtinere nōvaleo pater; dimitte me r̄dire adſeculum. Dixit ei pater ſuuſ Audime fili adhuc ſemel et tolle tibi q̄drcign̄ita panes ⁊ folia palmaꝝdierum quadraginta ⁊ vode in her̄mū interiorem ⁊ eſto ibi quadragnita diebus et voluntus dominifiet Qui obediens patri ſuo ſurrexit ⁊ abijt in heremū ⁊ manſit ibilaborans ⁊ faciens plectus de palmis et ponem ſiccuꝫ comedens Etcum ibi dies vigniti quieuiſſꝫ eccevidit opus quoddā dyobolicū venire ſuper ſe ⁊ ſtetit cora eo velutmulier ethiopiſſa fetida ⁊ turpisaſpectu ita vt fetorem eius ſufferre non poſſet ⁊ abiciebat eam a ſeEt ille dicebat ei. Ego ſum que īcordibus hominū dulcis apporeoſed ꝓpter obediencium tuum et locborem quē ſuſtines non permiſitme deus ſeducere te. ſꝫ innotui tibi fetorem meū. Ille autem ſurrexit et gracicis aigens deo venit adpatrem ſuum ⁊ dixit ei Iam noloire ad ſeculum pater. vidi enimoperaconē dyciboli ⁊ fetorem eiuCognouerat auteꝫ poter eius dehoc ipſo. et dicit ei Si manſiſſesqͣdragīta dies et cuſtodiſſes vſqꝫad finē mandatum meū indiorahabuiſſes videre.¶ Quomodo quidam caſum alterius nocte dedicerat et ad eū veexxmplis xc̄mQuartusniens ium deſperantem ſua q̄moincione ſaluciuerit. Capi. ixEnex quidā ſedebat in ſongiqua heremo qui hobebatvnam parentem que deſiderabateū poſt annos multos videre ⁊ exqͥſiuit in quo loco hobitaret Surrexit ⁊ venit in viqꝫ heremi illiuˢet inueniens camelarios adixitſe cum illis et ingreſſe eſt in heremo cum eis Hec autem trahebat̉a dycibolo Que cum veniſſꝫ ad idnuam ſenis ſignis cepit indicareſeipſam dicens. Ego ſum illa porens tus. Et manſit apud eū.Irat aūt alius monachus ſedēˢī inferiori ꝑte herem qui īplebatſibi ſuriſculā equa ⁊ hora qua māducare voluiſſꝫ ſubito verſabriturſuriſculo ⁊ fundebatur aquā Quiinſpirante deo dixit in ſemetipſoIngredior ī heremū ⁊ dico hoc qd̓michi euenit de aqua ſemoribuset ſurgens abijt. Et cuꝫ ſero factūeſſꝫ dormiuit in templo quodā ydolorū iuxte viā ⁊ vidit nocte demones dicentes Iſta nocte precipitouimus illū monachum in formececōeꝫ. Qd̓ cū audiſſꝫ cōtriſtatus eſtet ꝑueniens ad ſene īuenit euꝫ triſtem ⁊dicit ei Quid facio abba. qꝛimpleo michi vaſculū aqͥ ⁊ in hora manducandi effundit̉ Et dicitei ſenex. Uu veniſti int̓rogare meqꝛ ſuriſcula tua verſat̉ ⁊ ego qͥd fociā qꝛ hac nocte cecidi in fornicacionē? Qui r̄ſpōdit Et ego cogno iū