Druckschrift 
Vitas patrum
Entstehung
Seite
99r
Einzelbild herunterladen
 

IorsCōt roEt dicit ei. vnde ſcis. Qui dixit.Dormebā in templo audiui demones loqn̄tes de te. Et dixit ſenex. Ecce vado ad ſeculū. Ille ātrogabat eum dicēs Non pat̉ ſedꝑmane in loco iſto; mulierē dimitte hinc. Hoc em̄ ex occurſu mimiici ꝯtigit. Quo audito ſenex ſuſtinuit extēdens et aggrauas ꝯu̓ſacōnē ſuum lacrimis donec rediret in pͥorem ordinē ſuū. De dycicōne lopſo cuiꝰ penitencia deus ecceptā ſibi fore miracūlo declurauit.Ca. x.RRoter quidā int̓rogauit ſe dicēs Si ꝯtingat hoīeꝫin temptricōem cadere quid fit ꝓpter eos ſcandalizātur in eo. Etnerrauit ſenex dicēs Dyaconºquidā erat nomīatus in monaſterio egipti. Dum cutē quidā curicilis inſecucōem iudicis pateret̉; venit ōni domo ſua ad monaſterium cooꝑāte imquo incurrit dyciconꝰ ille in mulierē eius facto ēōnibus frībus ꝯfuſio. Ille autemabijt ad quēdam ſenē īdicauitei rem. Senex vero hobuit cellūinteriorē occultū. Quā vidiſſetdyciconꝰ ille dixit. Sepeli me hicſic viuū indices cuiꝙͣ Et ītrauit in obſcuritatē illiꝰ celle egitillic penitēciā ex vei̓tate. tigitautē vt poſt aliquātū temꝑis nonaſcēderet eaqua in flūme Nyli. Et ōnes letunicſ facerēt; reuela eſt cuidā ſanctoꝝ qꝛ niſi veneforniccicōeꝫQuinta 99rit dyciconꝰ abſcōſus eſt opd̓ illum talē monacluꝫ aſcēderetflumīs aquā Qd̓ audiſſent amnia̓ti ſūt veniētes eieceruntde loco in quo erat orauit aſcēdit aquā qui aliqn̄ ſcandalizatifuerāt edificati ſunt poſtea ī penitēcia eius glorificauerūt deum. De duobꝰ lapſis quoꝝ vnus īſpē alter in timore ꝑſcē penituitideo eſt qboꝝ eqͣlis penitēcia apd̓deū iudicata. Capitu. xi.Vo frēs impugnati a fornicacōe obierūt acceper̄tꝓxores. Poſt ea vero dixerūt adinuiceꝫ. Quid lucrati ſumꝰ qꝛ deſeruimꝰ angelicū ordinē venimusin immūdiciā iſtā poſt hec in ig tormenti venturi ſumꝰ? Redecimus ergo iteꝝ ad heremū eigomus de hijs p̄ſumpſimꝰ penitēciam. Et veniētes ad heremū rogouerūt prēs et ſuſceperūt eos penitētes ꝯfitētes eq que geſſerant.Et clauſerūt eos ā̄num integꝝ ſenes q̄bobus equalit̓ ad penſumdeibāt pōes et ad mēſurā qquaꝫErāt aūt viſiōe ꝯſimiles. Et duꝫꝯpletū fuiſſꝫ tempꝰ pme exieruntet viderūt pres vnū pallidū triſtē nimis. aliū vero cloꝝ robuſtū. Et mirati ſūt qm̄ et cibū et potu eqͣliter acceperāt Et int̓rogouer̄t triſtis afflictꝰ ea̓t dicētes Quid exͣcebas cogitacōibꝰtuis in cella tua? Et ille dixit Promalis feci qꝛ pēas in qͣs vēturuˢI 2