ParsCōtraaſcēdit ſemel ſuꝑ lectum ſuū orore et appciruit ei corꝑaliter ſpūsfornicacōnis ⁊ dixit ei. Tu me viciſti ſara. Ille āt reſpondit. Egote non vici. ſꝫ dn̄s meꝰ ih̓s xp̄s.¶ Qd̓ moleſtias cogitacōnū nonhabeat qui cōtra peccrita nō pugCa. iiij.nat.E cogitricōne formica cōnisint̓rogatus abbas Syrꝰalexādrinꝰ ita rn̄dit Si cogitacones nō hobes ſpem nō hobes. qm̄ſi cogitacōes nō hobes oꝑo hēs.Hoc autē eſt qꝛ qui cogitacioneadu̓ſus peccrtū nō pugnat neqꝫcōtradicit corꝑalit̓ peccās; cogitacōnū moleſtias nullas hobet.¶ Mortua cogitacōnū fantaſmeta nō eſſe timēda ſi ꝯſenſū ⁊ opee̓fugicimꝰ.Ca. v.Ntrogauit qͥdā ſenex frēꝫ dicēsNe ꝯſuetudinē hobes collo q̄ mulieri; Et dixit frat̉. Non. Et ille dixit. Veteres et noui pictores ſūtcogitacōes mee ⁊ ꝯmemoracōne squedā inqͥetantes me ex ſimilitudine mulieꝝ Senex autem dixitad eum. Mortuos nō timecis ſeddiuētes fuge. hoc ē cōſenſu ⁊ oꝑepcem̄ et extede incigis or̄oeꝫ tuai.Peius malū eſſe fornicacōemCa. vj.ꝙͣ oblocucōem.Icebat abbas Motoys ꝙquidā frater veniēs dixe i̓tdeteriorē eſſe qui obloquit̉ ꝙͣ quifornicattur. Et rn̄dit. Durus ē ſermo. Dixit e̓go ei frat̓. Et quo visfornicacōeꝫQuinta os.eſſe hanc rem? Dixit ſenex; O blocucio quideꝫ mala eſt. celerem tn̄inuenit curā ⁊ plerūqꝫ penitēciamcigit qui oblocutus eſt dicens mole locutus ſū ⁊ tranſit. fornicacioautē naturalit̓ mors eſt¶ De puero ignaro mulieruꝫ cuideceptorij ſpūs fruſtra on̄debantmulieres in viſu.Cap̄. vij.Icebant de quodā ſene quideſcendit in ſcychi et hēbetfiliū adhuc ſugētē lac. Qui qm̄ inmoͣſterio nutritꝰ ē neſciebat quideſſꝫ mulier. Qui cum factꝰ fuiſſetvir oſtendebāt ei demones noctehobitū mulieꝝ ⁊ nunciauit patriſuo ⁊ mirabat̉. Aliqn̄ ergo aſcendit cū patre ſuo in egiptū ⁊ vidēsmulieres dicit patri ſuo. Abba ecce iſti ſūt qui veniebāt ad me nocte in ſcychi. Et ille dixit ei. Iſtoˢquos vides moncichi de ſeculo ſūtfili. Alio hobitū v̓tūtur iſti⁊ he remite alio. et miratus eſt ſenex qͦmodo in ſcychi on̄derint ei demōesymagines mulierū et ſtatim reu̓ſi ſūt in cellum ſuum.¶ De alio qui iuſſu pr̄m ad heremū ꝑgens fetidā ymciginē vidit⁊ ſic tēptacōes euicit. C. viij.Unit aliqn̄ quidam in ſcychi vt fieret monachꝰ qui ec̄accepit filium ſuum nuꝑ oblactotū Qui cū factꝰ fuiſſꝫ iuuenis cēperūt impugncitores demōes ſollicitare eū. Et dixit pr̄ ſuo. Vodo adſeculū quō mā nōvaleo carnaleˢI 1