De verbisSi boſiliſcus or̄oe ſc Ammōiſcrepuit. Cc. Clxix.fo. 60.Eſorore cuiuſdā moncichi me̓trice cuiꝰ ſubitum ꝯu̓ſacōem deuꝰapprobauit. Ca. Clxx. .fo. 61.Anctus Anthomiꝰ didini cecitatē ſolās docet mētis ītellectū eēꝯtuitū q̄geloꝝ Ca. Clxxi. fo. 6i.Amncibilis ſepultura pecuioſimonachi. Ca. Clxxij.fo. 61.E greco iuuene q̄ nulla poteqͥtinſtancia libidinem ſuperare. Copitu. Clxxiij.fo. 61Qd̓ hō frequent̓ audiēs verbumdei cor ſuum aperit diuino timoriCa. Clxxiiij.fo. 62.¶ Vibus rebus nomē ſuū monechus aut deſtrucit aut oſtendat.Lqpitu. Clxxv..fo. 62.E ſꝑ moͣchꝰ vitā ſuā cōſideraspͥm̄aꝫ eigat Ca. Clxxvi. fo. 62.Nehortacō vtilis ne locā mutādo deigemur ⁊ ſi infirmitaˢ nob̓ adueneit ne ꝯtriſtemur. CapitulumClxxvij..fo. 62.;¶ Incipit liber ſecūdꝰ in v̓ba ſanctoꝝ patꝝ heremitaꝝ.¶ Qualit̓ qͥdā ſenex int̓rogatꝰ qfr̄ībꝰ on̄dit v̓tutē abſtinētie vtilitotēvigiliaꝝ ⁊ qͣlit̓ cī motꝰ repͥmereCa. pͥ.debecimus.Vidā ſcōꝝ ſemoꝝ pr̄mīt̉rogātibꝰ ſe mochis de cācibſtinēcie dixit. Oportetfilion vt odio hēcimꝰ oēꝫ reqͥeꝫ pn̄tis vite ſiue delectacōes corporecisac vētris ſuauituteꝫ ⁊ honorē abſcōꝝ pctꝝ.b. 32.hoībꝰ n̄ req̄ramꝰ ⁊ deibit nob̓ dn̄sil̓s celeſtes honoreˢ ⁊ reqͥeꝫ īvitoet̓na. gl̓ioſaꝫqꝫ leticiā cū āgeliꝰ ſciˢIdē āt ſemor dixit. qꝛ nct̄alit̓ īeſthoī eſurire. oportꝫ at ſume cibū adnccitates corꝑis ſuſtētādas n̄ tn̄ īpaſſiōe ſeu ſat̄itate vetris Nuꝫ ⁊ſomnꝰ nat̉alit̓ īeſt hoī ſꝫ nō ī ſacietrte ſiue r̄ſolucōe corꝑis qͦ poſſimꝰhūilice̓ paſſiōes a̓vicia carnis ſacietas eī ſomni mētē ſenſūqꝫ hoīsſtupidū pigrūqꝫ rͣddit Vigilie āttū ſenſū ꝙͣec̄ mēte nr̄qꝫ ſubtiliorēefficiūt Itē eī ⁊ ſcī pres dixer̄t qꝛ vigilie ſcē purificāt ⁊ illūināt mētē.ſꝫ ecclraſci nat̉alit̓ īeſt hoī ſꝫ n̄ inꝯmocōe paſſiōis ⁊ vtiraſcat̉ ꝯtͣ ſemetipſū acvicia ſuc ⁊ facile emendde̓ et ⁊ ſe abſcide̓ poſſit necnō ecſi qͥd pͣuū ⁊ ꝯtͣ p̄cepto dei videamᶜalios age̓ oportꝫ nos ꝯtͣ vicia qͥdeꝫeoꝝ iraſci ip̄os v̓o diligēt̓ corriꝑe ⁊īcrepde̓ qc mone̓ ꝟt emēdati ſaluētur ⁊ ad vitā et̓naꝫ ꝑueniant.¶ De frē qͥ ſepe ꝯfitebat̉ ſeni carnis ſe delcacōe tēptui̓Ca. ij.Rat̉ aliqͥs vehemēt̉ īpugnobat̉ a ſpū īmūdo fornicacionis. Exurgens auteꝫ noctu abijtad quendaꝫ ſanctū ⁊ probatum inv̓tutibꝰ ſeniorem ⁊ confeſſus eſt eiquam paciebatur impugnaicōneꝫab ſpiritu fornicacionis Hec cumaudiſſet ſemor conſolobatur eumdocens ſpiritualibuſ v̓bis de v̓tutepacientie ⁊ dicens ſicut ſcriptū eſtVirilit̓ aigite ⁊ ꝯfortet̉ cor veſtrum
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten