Druckschrift 
Vitas patrum
Entstehung
Seite
35r
Einzelbild herunterladen
 

De verbisSi boſiliſcus or̄oe ſc Ammōiſcrepuit. Cc. Clxix.fo. 60.Eſorore cuiuſdā moncichi me̓trice cuiꝰ ſubitum ꝯu̓ſacōem deuꝰapprobauit. Ca. Clxx. .fo. 61.Anctus Anthomiꝰ didini cecitatē ſolās docet mētis ītellectūꝯtuitū q̄geloꝝ Ca. Clxxi. fo. 6i.Amncibilis ſepultura pecuioſimonachi. Ca. Clxxij.fo. 61.E greco iuuene nulla poteqͥtinſtancia libidinem ſuperare. Copitu. Clxxiij.fo. 61Qd̓ frequent̓ audiēs verbumdei cor ſuum aperit diuino timoriCa. Clxxiiij.fo. 62. Vibus rebus nomē ſuū monechus aut deſtrucit aut oſtendat.Lqpitu. Clxxv..fo. 62.E ſꝑ moͣchꝰ vitā ſuā cōſideraspͥm̄aꝫ eigat Ca. Clxxvi. fo. 62.Nehortacō vtilis ne locā mutādo deigemur ſi infirmitaˢ nob̓ adueneit ne ꝯtriſtemur. CapitulumClxxvij..fo. 62.; Incipit liber ſecūdꝰ in v̓ba ſanctoꝝ patꝝ heremitaꝝ. Qualit̓ qͥdā ſenex int̓rogatꝰ qfr̄ībꝰ on̄dit v̓tutē abſtinētie vtilitotēvigiliaꝝ qͣlit̓ motꝰ repͥmereCa..debecimus.Vidā ſcōꝝ ſemoꝝ pr̄mīt̉rogātibꝰ ſe mochis decibſtinēcie dixit. Oportetfilion vt odio hēcimꝰ oēꝫ reqͥeꝫ pn̄tis vite ſiue delectacōes corporecisac vētris ſuauituteꝫ honorē abſcōꝝ pctꝝ.b. 32.hoībꝰ req̄ramꝰ deibit nob̓ dn̄sil̓s celeſtes honoreˢ reqͥeꝫ īvitoet̓na. gl̓ioſaꝫqꝫ leticiā āgeliꝰ ſciˢIdē āt ſemor dixit. qꝛ nct̄alit̓ īeſthoī eſurire. oportꝫ at ſume cibū adnccitates corꝑis ſuſtētādas tn̄ īpaſſiōe ſeu ſat̄itate vetris Nuꝫſomnꝰ nat̉alit̓ īeſt hoī ſꝫ ī ſacietrte ſiue r̄ſolucōe corꝑis poſſimꝰhūilice̓ paſſiōes a̓vicia carnis ſacietas ſomni mētē ſenſūqꝫ hoīsſtupidū pigrūqꝫ rͣddit Vigilie āt ſenſū ꝙͣec̄ mēte nr̄qꝫ ſubtiliorēefficiūt Itē ſcī pres dixer̄t qꝛ vigilie ſcē purificāt illūināt mētē.ſꝫ ecclraſci nat̉alit̓ īeſt hoī ſꝫ inꝯmocōe paſſiōis vtiraſcat̉ ꝯtͣ ſemetipſū acvicia ſuc facile emendde̓ et ſe abſcide̓ poſſit necnō ecſi qͥd pͣuū ꝯtͣ p̄cepto dei videamᶜalios age̓ oportꝫ nos ꝯtͣ vicia qͥdeꝫeoꝝ iraſci ip̄os v̓o diligēt̓ corriꝑeīcrepde̓ qc mone̓ ꝟt emēdati ſaluētur ad vitā et̓naꝫ ꝑueniant. De frē ſepe ꝯfitebat̉ ſeni carnis ſe delcacōe tēptui̓Ca. ij.Rat̉ aliqͥs vehemēt̉ īpugnobat̉ a ſpū īmūdo fornicacionis. Exurgens auteꝫ noctu abijtad quendaꝫ ſanctū probatum inv̓tutibꝰ ſeniorem confeſſus eſt eiquam paciebatur impugnaicōneꝫab ſpiritu fornicacionis Hec cumaudiſſet ſemor conſolobatur eumdocens ſpiritualibuſ v̓bis de v̓tutepacientie dicens ſicut ſcriptū eſtVirilit̓ aigite ꝯfortet̉ cor veſtrum