liberdererbis etnō didicit quatinus cōpatiat̉ hijsqui hmōi temptacōnibꝰ ꝑturbant̉Qui cū orciconē ꝯpleſſꝫ vidit ethiopeꝫ ſtantem iuxta cellam ⁊ ſagittrs mittenteim cōtra illum ſenemQuibꝰ quaſi ꝑforatus ſtatim qͣſiebrius qvino hūc atꝫ illuc ferebotur. Et cū non poſſꝫ tolerare egreſſus eſt de cella; ecideqꝫ viā qūā ⁊ille iuuenis ad feculū redibat Abbos aūt Appollo intelliges qd̓ factuꝫ erat occurrit ei et accedēs adeū dixit. Vbivadis ⁊ que eſt cauſa turbaconis que obtinet te? Illeaūt ſentiens qꝛ intellexit vir ſanctus que ei euenerat pre verecundici nichil dicebat. Lixit auteꝫ abbas Appollo. Reuertere ad cellōtuam et de cetero agnoſce infirmitritem tuum et habe qpud temetipſū. qꝛ aūt ignoratꝰ ſis a dycbolouſqꝫ modo aut ꝯtemptus ꝓpter qd̓nō meruiſti ſcd̓m virtutū vires hocbere contra dycbolum luctomētoQuid autē dico luctamenta q̄ necvno die qggreſſione ipſius portore potuiſti? Hoc aūt tibi cōtigit qꝫiuuenē illū ⁊ cōi aduerſario īpūgnatum ſuſcipiens; cū debuiſſes eūcontra dycboli certumen conſolotorijs monere verbiſ; etiā in deſperacōnem poſuiſti; non cogitans illud ſapientiſſimū preceptum quoiubemur eriꝑe eos qui ducunt̉ admortem et nō negligas redimereoccidendos. ſꝫ neqꝫ ꝑobolaꝫ ſalucitoris noſtri dicentis. harudinemexēplis pr̄mQx̓tusquaſſatam nō debere cōfringi et linū funigans non extingui. Nēoem̄ ferre poſſet inſidias adu̓ſarijneqꝫ bulientis noture ignem extingue̓ vel retinere niſi gratiā deicōforturet infirmitatem humanāque in nobis ſalutari diſpenſacōehumilicitur. Iō cōi orcicōe dn̄m deprecemur ut aduerſuꝫ te emiſſuꝫflagellū quertat̉. qm̄ ipſe doloreꝫfacit et iterū ſaluti reſtituit; percutit et monus eius ſancit; hūilicit ⁊exultat; mortificāt ⁊ viuificat; deducit ad inferos ⁊ reducit Hec dicens oraiceem implet ⁊ ſtatim abillcto ſibi bello ſenex ille liberat̉eſt. Que cōmonuit abbas Appollo ut peteret ſibi dari q d̓o linguāeruditum ut ſciret tempus qͦ oportecit loqui ſermonem.¶ De abbatiſſa Sora ꝙͣ fortiterꝯtra ſpm̄ fornicacōis pugnauei̓t.Arrauerunt de Ca. ij.oibbatiſſa Sara qꝛ maſei̓ttredecim annis fortiter ⁊ fornicācōibꝰ impugnata ⁊ nūꝙͣ orauit vtrecederet ab ec hmōi pugna. ſꝫ ſolū hoc dicebat. De michi fortitudinem deus.¶ Itē de eadē ꝙͣ glorioſe vicerit.Ixerūt iterū de Ca. iij.ec qͥci infeſtiores ei fuerintaliquando miminentes fortit̉ ijdēfornicacōnis demones; mittentesin cogitacōnes eius ſeculi vanitates. Illa cūtē non reloxans cuma timore dei ⁊ aꝓpoſito abſtinēcioaſcēdit