PersCōrra ipſomQd̓ cuidam fortiter diu dimicāti deꝰōnem cornalē ꝯcupiſcēciaꝫabſtulerit Ca. xxij. .fo. Cꝫontra petulāciā cornis moxīevalere tria. Ieuiniū. ſilenciū ⁊ ſolitudinē Ca. xxiij. .fo. Cꝫ. .Qūo ꝑ fratꝝ oracōem a quodaꝫfratre ſtimulº carnis quieuit Copitulū. xxiiij.fo. Cꝫ..d ꝑ re cordaicōeꝫ amure mortiꝰvincenda ſit ſordida cogitacio.Cap̄. xxv.fo. Cꝫ.¶ Malcis cogitacōnes non poſſepeitus eradicari. poſſe dutē eis veſiſti Ca. xxvi.fo. Eꝫ¶ Quida poſt ꝯu̓ſionem vxoriscōcupiſcēcia ſtimulatus ⁊ loboi̓sfatigacōe debilitatus quo conſiliotam corporis ꝙͣ aīme ſcinitatē r̄ceperit Ca. xxvijfo. Cꝫ.Cōtra fornicacōnē ꝑs qn̓ta¶ Qualiter quidā frater a formtatōne temptatus per quēdaꝫ ſenem ſit in deſpercicōneꝫ adductᶜ⁊ per beatum appollo conſolatuset ꝙͣſalubriter ꝓ hoc ille ſenex correptus ſitCa. pͥmū.Rciter quidam erat ōnino in conuerſaciōeſollicitus. Et cuꝫ valde a fornicacōnis demene turbaretur; venit ad quendam ſenem ⁊ retulit ei cogitacō esſuas. Ille autem audiens quidexpers erat indignatus eſt ⁊ miſerabilē dicebāt eſſe illuꝫ fratrēet indignuꝫ moncichi hobitū quipfornicacōnemQu̓ta .9n.pe qui huiuſmōi cogitacōnes receperit. Hec audiens frater deſperās ſeipſum rliquit ꝓpriam cellō⁊ ad ſeculū redibat. Scd̓m cutēdiſpēſacōneꝫ dei occurrit ei obboappollo ⁊ videns eum perturbatūet mimiū triſtem interrogauit eūdicens. Fili que eſt cauſai trite triſticie? Ille autē ex multa confuſione qnimi ſui non reſpondit ei qͥcꝙͣ. Poſtea vero cum multum rogaretur a ſene que circa ſe cigeretur confeſſus eſt dicens. quia cōgitacōnes fornicacōnis inqietātme. Quod confeſſus ſum illi ſeniet ẜm verbum eius non eſt michiſpes ſalutis. Deſperans ergo meipſum ad ſeculum redeo. Hec autē pater appollo audiens velut ſapiens medicus multū rogab et etmonebat eum dicens. Noli miq̓ri fili neqꝫ deſperes teipſū. Ego eīin hac etate atqꝫ conuerſacōe valde ab huiuſmōi cogitacōnibꝰ in qetor. Ne ergo deficics huiuſmōi occaſione q̄ nō tatū hum anc ſolli citudine quātum dei miſeracōne cūratur Um̄ hodie dona michi qd̓ peto ⁊ reuertere ad cellā tuaꝫ. Fecitautē ſic Abbos aūt appollo diſcedens ab eo ꝑrexit ad cellā ſeniſ illius qui ei deſpercicōeꝫ fecerāt etſtās foris dep̄catꝰ ē dn̄m cū lacridicens. Dn̄e qui tep̄taciōes vtilit̓infers ꝯu̓te bellū qd̓ patit̉ fr̄ ille īhūc ſenē vt ꝑ exꝑimētū ī ſenectute ſua diſcat quod tempore lōgo