Libercuptus oculis. Cūqꝫ multa de ſcripturis ſanctis loquerētur inter ceteras ſermocincicōes qucs de ſcinctis voluminibꝰ hēbāt cū Anthoīus eius admiraret̉ ingeniū ⁊ e cūmen qnimi collaudaret; ſciſcitasdit ad euꝫ. Nu̓ triſtis es ꝙ oculiscarnis carecis? Et cū ille p̄ pudoe̓reticeret; ſecūdo tercōqꝫ int̓rogaseū Anthoniꝰ trdeꝫ elicuit ut meroreꝫ omini ſimpliciter fateret̉ CuiAnthomiꝰ cūt Miror prudētē virūeius rei dolere dāno quā formice⁊ muſce ⁊ culices hobeā̄t ⁊ nō pocius letari illa poſſeſſione quaꝫ ſoliſancti ⁊ cipoſtoli meruerunt. Melius em̄ multo eſt ſpiritu videre ꝙͣcarne ⁊ illos oculos poſſidere ī qͦsfeſtucā pctī nō poſſet incidere ꝙͣ illos qui ſolo viſu ꝑ ꝯcupiſcenciumpoſſunt hominem in interitum gehenne mittere.¶ Daimncibilis ſepultura pecunioſi moncichi. Ca. Clxxij.lidom frat̉ ex Sittio ptrcior incigis ꝙͣ aucirior et neſciens triginta argenteis dominūIheſum venundatum centum ſolidos quos linci texendo collegee̓tmories dereliquit. Inituꝫ eſt ergointer moncichos de hoc conſilium.naꝫ in eodē loco circiter quinqꝫ milici diuiſis cellulis habitubant qͥdfacto opus eſſet. Alij pauperibusdiſtribuendos eſſe dicebāt. alij dādos eccleſie. nonnulli parentibuſeiꝰ remittendos. Nachariꝰ veroSecunduset Pambo et Yſidorus ceteriqꝫ ſemores putres ſancto in eis loquēte ſpiritū decreuerūt infodiendoseſſe cum dn̄o ſuo dicentes. pecuicituc tecum ſit in ꝑdicionem. Et nehoc crudeliter quiſꝙͣ factuꝫ putettantus terror et paiuor per totamegiptū cūctos moncichos inuaſitvt vnū ſolidū dimiſiſſe grandisapud eos ſit criminis.¶ De greco iuuene qui iuilla poterat inſtancia libidinem ſuꝑcire.Cępitulum. ClxxiijRat quidam grecus adoleſcens in egipto quodā in cenobio qui nulla continencia nullciopris mognitudine flāmum cornis poteq̓t extīguere. Cūqꝫ ad p̄citrem monaſterij hec eius teptocioperlata fuiſſꝫ; hac ille eū arte ſeruauit. Imꝑauit cuidam viro groui ⁊ aſpero vt iurgijs atqꝫ conuicijs inſectue̓tur adoleſcente ⁊ poſtirrogataꝫ iniuriani prior veniretad querimonium. Cūqꝫ imperatoſibi ꝑficeret inſuper vocati teſtesꝓ eo loquebantur qui contumeliam fecerct adoleſcenti. At ille flere cepit contra mendacium. Quotidie geītus quotidie lacrime fluebant. Sedebat ſolus quid aimaritudine repletus erat. Omniqꝫ auxilio deſtitutus ad Iheſu pedes iacebat Quid multa? Itū totus annus deductus eſt. Quo expleto interrogatus adoleſcens ſuper cogitacionibus priſtinis Vtrum ipe