liberadhuc aliquid moleſtie ſuſtineretreſpondēs dixit. Pape viuere imnchi nō licet quēadmodū fornicarilibet. Ita ergo ꝑ hāc artē ſpiritusli patre ꝓcurate adoleſcens ſuꝑota libidine ſalucitus eſt.¶ Qd̓ hemo frequēter audiēs v̓budei cor ſuum d̓ino aperit tīori.;Icebat cib Ca. Clxxiiij.bas Ih̓es qͥ exiliatus eſt ⁊Marciano qꝛ veniius aliqn̄ de firia ad abbotē Priſtorē et volebomus eū interrogare de duricia cordis. Senex autē grece neſciebatneqꝫ interpres inueniebat̉. Vidēˢnos ſenex tribulatos cepit grecalingua loqui dicēs Iecitura aquemollis eſt. lopidis vero dura eſt.Et ſi vas aque plenupendeat ſuꝑlapidē ſi ex eo aſſidueſtillans gutta cadat in lapidē ꝑforat euꝫ. Ita⁊ ſermo diuinus lenis e. cor quteꝫnoſtꝝ durū ē Audiēs ergo hō frequēter diuinum ẜmonē aperiturcor eius ad timēdū deū.¶ Quibus rebꝰ nomen ſuū mocichus aut deſtrucit aut oſtendat.Ibas pa G. Clxxv.ſtor dixit. Qui quereloſuseſt; mochꝰ nō ē. Qui fr ſuo det̓hitmonachꝰ non ē. Qui malū r̓d̓ditꝓ malo; monachꝰ nō eſt. Qui iracūdus eſt; monachꝰ nō ē. Qui elatus ē aut verboſus; moncichꝰ noneſt. Qui autem vere eſt monachſemꝑ eſt humilis ⁊ quietꝰ ⁊ cai̓tate plenꝰ ⁊ timorem dei ſemꝑ p̄ ocuSecunduslis habet ⁊ in corde ſemꝑ cuſtodit¶ Vt ſemꝑ moncichꝰ vitā ſuā cōfiderans penitētiā cigat.Ixit quidā Ca. Clxxvi.ſenex. Debet moncichꝰ quotidie mane ⁊ ſero cogiture intra ſemetipſum ſollicite quid ꝑ totū diefecit eoꝝ q̄ vult deꝰ ⁊ eoꝝ q̄ n̄ vult⁊ ꝯſiderās quotidie omneꝫ vitumſuum penitētiā agat. Sic em̄ ſanctꝰ Arſeniꝰ vixit.¶ Exhortacio vtilis nie loca mutando vogemur ⁊ ſi infirmitaſ nōbis aduenerit ne contriſtemur.Eata Sin Ca. Clxxvij.cletices dixit. Si in monaſterio cum alijs cōuerſeris et mutes locū lederis oīno ſi facias. Nōſicut gallina q̄ derelinqͥt oua ſucifota; putrida ea ⁊ ſine pullis eicifacit; ita et monachꝰ vel virgo frigeſcit ī fide de loco ad locū trāſeūdo. ¶ Tē dixit ſi infirmitas nob̓ſuꝑuenei̓t nō ꝯtriſtemur qꝛ ad deſtruēda corꝑis deſideria nob̓ proficit Ieuinio em̄ ⁊ labores ꝓpt̓ turpes cogitacōes ꝯſtituta ſūt Sicutem̄ ex forti medicamento receditegritudo; ita ex tribulacōne corporis recedūt vicici. Et hec eſt inagna virtus qn̄ in infirmitatibꝰ fuerit paciens tolerātia ⁊ gracioruꝫcictio. Si amittimꝰ oculos nō feramꝰ gr̄uiter qꝛ excellencie īſtrumētū cimiſimꝰ ſed magis gauudeoimꝰ qꝛ interioribꝰ oculis gloriā dn̄iſpeculamur. Si furdi facti ſumºG 2