De verbisbaſiliſcū iactauit ſe in faciē ſuaꝫdices Dn̄e. aut ego moriturus ſūaut iſta beſtia. Nox baſiliſcus ꝑvirtutē domini diſſipcitus eſt¶ De ſorore cuiuſdam moncichimeretrice cuius ſubita ꝯu̓ſionemdeꝰ approbauit. Ce. Clxx.Vidam frat̉ ſedebat in celIa in egipto in magna humilitate p̄cipuꝰ Hēbat autem ſororē in ciuitute meretricē que multis aīmabꝰ ꝑdicio fuit. Freq̄nterergo monebat ſenes illum frēm⁊ vix potuerūt ꝑſucidere ei vt rēiret ad eam quatinꝰ ꝑ amonicōeꝫſuam poſſꝫ peccatū qd̓ ꝑ eam fiebat vincere. Vum autem veniretad locum quidā ex notis videnseū p̄ceſſit et iuiciauit mulieri dicēs Ecce frat̓ tuꝰ venit ad te de heremo. Illa aūt hec audiēs p̄ gaudio relictis omatoribꝰ ſuis quibꝰminiſtrabat capite diſcooꝑto adoccurrēdum fratri egreſſa ē. Etcuvidiſſꝫ eum dū temptaret illuꝫꝯplecti dicit ei ille Soror meo cūriſſima parce iā aīme tue qm̄ ꝓpt̓te multi pereūt Cōſidera quantahēs tormēta p̄ꝑcta niſi cito penitere feſtinaueris. Illa autē cōtremiſcēs dicit ad eum. Et ſcis fr̄ qꝛeſt michi ſalꝰ vel mō? Cui ille dixit Si voluei̓s ē ſalꝰ tibi adhuc.Illa āt iactās ſe ad pedes fr̄īs ſuipetebat vt eā ſecū deduceret in deẜtum. Cui frat̓ dixit. Dode ⁊ cooperi caput tuū ⁊ ſeq̄re me. Cui il.61.Danctoꝝ patrumla r̄ſpōdit Camꝰ velociter. Oꝑtꝫem̄ me deformari ⁊ inter hoīes nudo cupite cimbulaire ꝙ in officinōpeccati mei iteꝝ ingredi. Dum qtꝑiter cimbularent; monebat eaꝫfrat̉ ad penitēcium. Vidēs autemille qꝛ fratres quidā obmarent ſibi. dicit ad ec. Qm̄ necdū omnesſciunt ꝙ ſoror mea es paꝝ de vioiſecede donec iſti tranſeā̄t. Qd̓ cuꝫfeciſſꝫ poſtꝙͣ tranſier̄t illi vocciuiteā frater ſuꝰ dicens. Veni ſororeamus viā noſtraꝫ. Illa autē nōreſpōdit ei. Perqͥrens ergo ille inuenit eqꝫ mortuā ⁊ veſtigia pēduꝫeius plena ſanguine erat em̄ diſculciata. Tūc ille flens ⁊ eiulanꝰnunciauit ſenioribꝰ patribꝰ omdque facta fuerant. At illi cōtendebant inter ſe de ſaluacōne eius.Nonifeſtauit auteꝫ deꝰ vni ſenide ipſa. Eo ꝙ nulla ei cura fuit derebꝰ corporalibꝰ. ſꝫ vtpulnus ꝓprium ſanciret neglexit omd ſuc etſuſpirauit grauiter ⁊ fleuit ꝓ peccato ſuo ꝓpterea deus ſuſcepit peintencium eius¶ Sanctus antonius didimicecitatem ſolans docet mentis intellectum eſſe contuitum angeloCapitū. Clxxi.rum.Empore quodā becitus Antomus cum a ſancto Athanaſio alexandrie epiſcopo propter confutucionem hereticorumin vrbem eſſet addūctus; ꝑrexitad euꝫ didimus vir eruditiſſimꝰ