Liberfreqn̄ter actuſarēt eū ⁊ ẜm regulam monaſterij biduana ac triduand ieiunia ei indicerētur. illeonia paciēter tolerabat. Ignorātes cutē fratres qꝛ hec onic ꝓ humilitatis virtute paciēter ſuſtīeret; ꝯueniētes piter maxime ſeniores ad patre monaſterij dixer̄tei. Cōſidera pōt̄ quid agēdum ſitQdiu em̄ ſuſtinere poſſumꝰ negligēcias ⁊ domna q̄ frater Euldlius facit in monaſterio Iaꝫ peneōnia ꝑaſa ⁊ vtenſilia monaiſterijꝯfracta ſūt ⁊ exterminata ꝑ negligēciam eius. Qūo ergo iſte taliꝰtolerandꝰ eſt? Rn̄dit aūt pat̄ monaſterij ⁊ uit. Interī fratres paucos dies ſuſtinēte ⁊ poſteci ordinēbitur quid de eo cōpetit fieri. Hecdicēs dimiſit frēs. Ingreſſus vero cellulā ꝓſtrauit ſe in orcicōneꝫobſecras miſericordiam dei; vt eimunifeſtore dignaret̉ qͥd ordineere aut qͥd diffinire poſſꝫ de ſupͣdicto frē. Tunc reuelatū eſt ei quidcigeret. Cōuocauit ergo ones fratres obbas ⁊ dixit eis. Gredite mͥfratres qꝛ inqigis opto mottulamfrīs Eulalij cū hūilitate qc pacīoeius ꝙ o ma oꝑa eoruꝫ dutoxtatqͣ murmurātes in cordibꝰ ſuis operatur in monaiſterio. Vt autē on̄dat nobis dn̄s qͣle meritū apd̓ deum hobecit hic ipſe frat̉; p̄cipiovobis vt deferātur michi mattule ōnium fratꝝ. Quas cū detuliſſent;iuſſit vt accēderent ignē ⁊ miſit īSeccnduseum ōniuꝫ fratꝝ mottulos Queſtatī ōnes cōbuſte ſunt pret̉ mattulam fratris Eulalij q̄ integr̄ reꝑtri eſt ⁊ nō eſt ꝯbuſta. Cūqꝫ hecvidiſſent ones frēs; timuer̄t valde ⁊ ꝓſternētes ſe in terram veniam et indulgēcium a xp̄o dn̄o poſtuloibāt ⁊ collaūdātes admia̓bātur nimis pocienciā ⁊ hūilitatemfrīs Eulalij. Deniqꝫ ex eo honoa̓bāt ⁊ mugnificabant eum tanꝙͣvnū de mognis pr̄bꝰ. Iſtos autēhonores et laudes nō poterat ſuſtinere frat̉ Eulaliꝰ dicēs De inichi infelici. qꝛ ꝑdidi humilitatemmeā quā ꝑ tanta temꝑa ocqͥrereauxiliante ⁊ adiuuāte me xp̄o feſtinaui. Conſurgens itaqꝫ nocteegreſſus de monaſterio fugit ī heremū vbi nullꝰ eum cignoſceret ⁊ibi in ſpeleo hītauit Noluit em̄ tēpoules hominū laudes. ſꝫ celeſtēeternāqꝫ gloriaꝫ a ſaluatore nr̄oxp̄o in futuro ꝑciꝑe ſeculo.¶ Cōu̓ſacio beati Pyor ⁊ ꝙͣmuitus ipſe germanaꝫ ſuar viderit.Cremita qui Ca. lxxxij.dā fuit noīe Pyor de atiqͥſpr̄ībꝰ quē btūs ātoniꝰ adoleſcētēin ſcō ꝓpoſito moͣchoꝝ inſtruxitDemoratꝰ ē autē apud bectū ātonium paucos ānos. Cūqꝫ vigintiqͥnͥqꝫ eēt annoꝝ obijt ad aliū ſecretū heremi locū vt ſolitariꝰ hītoret hoc eciqꝫ volēte et ꝯſenciēte beato antonio. Dixitqꝫ ſcūs antonius ad eum. Vade pyor ⁊ hīta vbivolueris