De verbisvolueris et cū t̓ ꝑ aliquā racionobilē occaſionē r̄uelcuerit dn̄ſ; venies ad me. Cū aūt ꝑueniſſꝫ hic ipſa Pior ad locū qui ſitus eſt interNitriā ⁊ heremū ſcijthi effodit puteū cogitans cpud ſemetip̄m. qm̄quolēcūqꝫ aquā inuenero oportetme ipſa cōtentū eſſe. Quod ⁊ factūeſt. Et ad augmentū virtutū eiꝰtalis valuit occaſio. Tantuꝫ em̄ſulſa ⁊ amara inuēta eſt qqua vtſi quis ad eū viſitandi gracio veniret in ꝓprio vaſculo aquā ſibi porturet Remoratus eſt ergo in eodēloco annis triginta. Dicebantergo ei frēs vt recederet de ipſo locoꝓpter amuritudinē aquē. Ipē aūtdixit eiſ Si amoritudinē ⁊ loborēabſtinencie fugicimus et velimuꝰreqͥem ī hoc mūdo hobere; poſt exitu vite huiꝰ nō ꝑcipiemus illo et̄ne et vere bona; nec fruemur illiꝰperpetuis leciti ꝑadiſi delicijs. Dicebāt ergo frēs qꝛ vnū tm̄ poxiniciciū et quīqꝫ oliuas in cibo accipiebat ⁊ hoc decimbulando foris.Eciā ⁊ hoc affirmobant de eo multi ſcōꝝ patꝝ. qꝛ triginta et eo amplius q̄nis ex quo egreſſus eſt dedomo parentū ſuoꝝ nūqͣ eis viſeſt. eciā cuꝫ defunctos audiſſꝫ parentes ſuos vt ꝑgeret ad reqͥrendū ſeu viſitāduꝫ propīquos ſuoſVeruptamē ſoror eius cū eſſet vidua hobens duos filios iam adoleſcentulos; miſit eos ī heremo adrequirendū frēꝫ ſuuꝫ Piorē. QuiSanctoꝝ patrum.48.cū diuerſa monaſteria circuiſſentreqͥrentes eū. tandē vix inuenienfilij ſorotes illuꝫ dixerunt ei. Acris tue ſumus que mnimo deſideriooptat te videre ante exitū ſuū. Ipſe vero non ecquieuit peticōi eorum. Perrexerūt ergo adoleſcentes ad hoīem dei becitu antoniumindicātes ei pro qua cauſa veniſſent. Miſit autē becitus antoniuˢet vocauit eū ad ſe dixitqꝫ ei Quere frater tunto tempore nō veniſtiad nie? Qui reſpondens dixit ei.Precepiſti michi beatiſſime pat̓vt cū ꝑ aliquā occuſioneꝫ reuelciret michi dn̄s tunc venirē ad te etecceuſqꝫ hactenus nō michi reuelatū eſt. Dicit ei beaitus antomuVode vt videat te ſoror tua. Tūcaſſumpſit ſecū aliū monachuꝫ etꝑrexit ad locū et domū ſororis ſueet foris ꝓpe ianuam atrij clauſisoculis vt nōvideret ſororē ſuamſtetit. Illa cutē veniens ꝓiecit ſead pedes eiuſ; demimio eī gaudi oanguſtiata ē. Dicit ei becitus Pior. Ecce ego ſuꝫ Pior frater tuuſvide ergo me quātū volueris. Etpoſt hoc ſtati reuerſus ē ī heremūad cellulam ſuam Hoc autē fecitad erudiendum monachos vt nōdoretur eis licencia cuꝫ libitū eisfuerit viſitare patriā vel porētesſuos.Qualiter iohannes monaichͦexemplo ſuo docuerit parentes eſſe videndos. Cap̄. lxxxiij.