De verbisſanctitatē tuā dicens ut vſqꝫ in diem dn̄icū expectes eū et ſtatī egrediet̉. Cū aūt adueniſſꝫ dies dn̄icꝰ⁊ nō ſtatī egrederet̉ accipiēs baculū ſenior inflāmatus inuidie ⁊ iracūdie ſpū ꝑgebat vt cedēdo eū expelleret de cellai. Accedēs āt diſcipulus eius dixit ei. Si iubes pr̄ p̄cedo te ⁊ video ne forſitā aliqͥ frēſad ſalutādū eū venerīt ⁊ ſi viderītte ſcandalizent̉. Preceſſit gͦ diſcipulus eius ⁊ ingreſſus ad eum dixit. Ecce abbas meus venit ad ſalutādum te. Egredere gͦ celerius⁊ cum graꝝ dctōe occurre ei qd ꝓnimic caritate et dilectione venitad te. Qui ſtatī ſurgēs cū nimicialacritate occurrit ei Cunqꝫ vidiſſet eum an̄qͣ opproximaret ꝓſtrͣuit ſe ꝓnis in terraꝫ adorabatqꝫſenē cū graꝝ actōe dicēs Retribuat tibi dn̄s cariſſime pr̄ bonē eterna ꝓcellula quā mͥ ꝓpt̓ nomē eiuſp̄ſtitiſti ⁊ in celeſti iheruſalē interſcōs ſuos xp̄us dn̄s tibi glorioſamendidā p̄ꝑaret māſionē Hec⁊ ſꝑaūt audiēs ſenior ꝯpunctꝰ ē cordeet ꝓiciēs baculum cucurrit in amplexum eius ⁊ oſculaitus eſt euminuitauitqꝫ illuꝫ ad cellulā ſuā utꝑiter cū g̓raꝝ actōe ſumerēt cibuꝫDocauit āt ſenior ſupͣmēoratumdiſcipuluꝫ ſuū ⁊ int̓rogauit euꝫ dicēs. Sic mͥ fili ſi dixiſti iſti fr̄ī verba q̄ꝓpt̓ cellulā illā mādam vt diceres ei. Tūc diſcipulus eius confeſſus ē dicēs. Vere dn̄e dico qꝛ ꝓScōꝝ pr̄m.fo. 31.pter humilitatē quā tibi exhiberedebeo queſi pri ⁊ dn̄o ion̄ audebārn̄dere tibi aliqͥd qn̄ mittebas mead euꝫ. verūtn̄ nͥl eoꝝ dixi q̄ mandebas ad eum. Hec audiēs ſeīorſtat ſe ꝓſtrauit in terrā ad pedeˢdiſcipuli ſui dicens. Ex hodierusdie tu pr̄ meus eſto et ego diſcipulꝰ tuꝰ qm̄ te faſtināte et moderātecū timore ⁊ cai̓tate dei eigēte ⁊ meā⁊ illius fr̄is animā de pctī laqueoxp̄s dn̄s liberauit Pro voto em̄ ⁊ſcā ſollicitudine ⁊ intēcōe diſcipuliq̄ ꝑfecte in caritatē xp̄i diligebatabbatē ſuū et anxius timebat neꝑ inuidie etiracūdie viciū tole aliquid qͥget pr̄ eius ſpūalis ⁊ ꝑde̓toēs ſanctos labores qͦs ob ineunte etate in xp̄i ẜuicio ꝓvite eternep̄mijs laborauerat te iō dn̄s donouit illis grām ſuā vt in pace criſtipariter letarentur.¶ Qualiter frēm Euloliū humilip̄ccia glorificātē ſe facto mmiracūlo glorificauerit deq. Ca. lxxxi.Uit quidaꝫ frater in monciſterio nomine Culalius nimis gracia humilitatis ornatusSi quid ergo vt ſolent culpobileadmiſiſſent negligenciores frēsexcuſantes culpas ſucis ſupͣdictuꝫfrotrem aſſerebant eſſe culpobilēCumqꝫ ergueretur ⁊ ſeīoribꝰ fratribus non negobat. ſed ꝓſternebat ſe in terram et adorans eosdicebat ſe peccaſſe; negligenterqꝫ feciſſe. Cum autem iterum qc