LiberO putee putee miſit me ſeruꝰ xp̄iabbas meꝰ vt hauriā qaquā Stoti aūt aſcēdit aqͣ ſurſū ad os putei. Et cū mmpleſſꝫ logenā ſuā frater; abſceſſit glorificas potēciumdn̄i ſaluatoris Aqͣ autē putei reu̓ſa ē ad locū ſuū. ¶ Qd̓ nontm̄ certis horis moͣchis ꝑſallēdūſꝫ oī tꝑe in corde orādū C. lxxixAndctū eſt ſcē mēorie Cpi¶¶ Vphamo epō cyprio ab obbote moͣſterij ſui qd̓ hobuit in paleſtinci. qꝛ or̄oibꝰ tuis nō neglexīꝰr̄gulā. ſꝫ cū ſollicitudinē terciā ſexta ⁊ nonā arꝫveſpera celebramꝰIlle aūt rep̄hēdens eū inandauitei. Cōſtat vos ꝑocare ab or̄oe ceteris horis Eū aūt qͥ verꝰ ē monachꝰ oportꝫ ſine int̓miſſiōe orare.aut certe pſullere in corde ſuo¶ De religioſo mēdacio diſcipuli qͦ ⁊ mgr̄m q liuore ⁊ aduenā monachum ⁊ ſcandalo liberauit.Eferebat ſc̄i ſe Ca. lxxx.niores nob̓ dicētes. qꝛ fuitqͥdaꝫ moͣchꝰ in heremo ſcichie. veītaūt ad viſitādos ſcōs prēs qͥ hobitubant in loco qͥ d̓r cellici vbi multitudo mochoꝝ diuiſis hobitubetcellulis Cūqꝫ nō inuenirꝫ ad pn̄ˢcellulaꝫ vbi poſſꝫ monere. qͥdaꝫ deſenioribꝰ hn̄s aliqꝫ vocate cellulā dedit ei dicēs Interī r̓pauſa inhac cellula donec inuēias vbi poſſis inqne̓ Cūqꝫ ad viſitād̓ eū ꝯueīrēt ꝙͣplurimi frēs deſiderātes abeo audire v̓bū ſalutiſ et̄ne. hēbatSecunduseī grqꝫ ſpecialē docēdi verbū deividēs ille ſenior qͥ ei ad hobitādūp̄ſtiterat cellaꝫ inuidie liuore coreiꝰ pulneratū ē ⁊ indignari cepitac dicere. Qm̄ ego tātis tēꝑibꝰ inhoc loco hobito ⁊ nō ad me cōueniunt niſi rariſſiē ⁊ hoc in diebꝰ feſtis et ecce ad iſtū pone qͦtidie fratres ꝙͣplurimixadūt. Dixit autēdiſcipulo ſuo Vodē ⁊ dic ei vt egredict̉ de cellula illa qm̄ ncc̄ariai ēmͥ. Cāūt ꝑrexiſſꝫ diſcipulꝰ eiꝰ adillū ſrēꝫ dixit ei. Mādauit abbaˢmeꝰ ſcitati tue. Iube in mādare qͣliter hēcis audiui em̄ te infirmoriIpe vero remādauit ei dicēs Oraꝓ me dn̄e pr̄. qꝛ volde ſtoniachudoleo. Reu̓ſus aūt diſcipulꝰ dixitabbati ſuo. Nimis rogat ſc̄itatētuā vt vel tresdies iubecis inducias ei dari vt ſibi poſſit aliā cellulā ꝓuidere. Trō ſactis aut tribꝰ diebꝰ iteꝝ miſit diſcipulū ſuū dicēsIcide ⁊ dic̄ eī vt egredicit̉ de cellula meci Nā ſi rurſo diſtulei̓t dicēad eū. qꝛ ꝯtiuuo venio ⁊ cū baculocedēdo expello eum de cello meci.Pergēs qt diſcipulꝰ ad ſupͣdictūſrēꝫ dixit ei. Qm̄ volde ſollicitusē abbaſmeꝰ de infirmitate tūc iōmiſit me reqͥrens ſi melius hobeas. At ille hec audiens dixit Gr̄cicis ago domine ſancte caritatitue. qꝛ ſollicitus es de me. Verumtrimē p̄cibus tuis melius hobe oReu̓ſus autē diſcipulꝰ dixit abbati ſuo. Eciā et nūc ſatis dep̄ccitur