De verbisIxit ſenex Sic̄ Ca. lxxij.miles ⁊ venator ꝓficiſcētesad ꝓpoſitū ſibi lobore non cogitatvtrū vulneret̉ aliqͥs an illeſomēnecit alt̓? ſꝫ vriuſquiſqꝫ pro ſe ſolocertat. itt oportet ⁊ moncichum eē¶ Neminē adherēte deo poſſe ledinͥ ſpōte ceſſei̓t vicio. Ca. lxxiijEnex qͥdaꝫ dixit Sicut nemo pōt ledere eū q̄ ad latusImꝑatoris ē. ita neqꝫ ſathancispōt nos aliquid nocere ſi oīa nrāadheſerit deo. Scriptū eſt eī. Appropinquate mͥ ⁊ appropinqua bovob̓. Sed qꝛ frequēt̉ extollimurfacile rapit īimicus miſeraꝫ aīaꝫnr̄qꝫ in ignominnie paſſioneꝫ.¶ Ut dycibolus ſꝑ inueniat nosoccupatoˢ alioqui adueniēs ſpūſſcūs nos deſerit effugatus.Iter qͥdaꝫ pa Ca. lxxiiij.tꝝ dixit qꝛ oīno oportꝫ hoīeꝫbrē intra cellā opꝰ qd̓ loboret. Siaut in oꝑe dei occupat̉ veīt ad eūdycibolꝰ de die ī diē ſꝫ n̄ inuenit locū quo manecit Si qt rurſꝰ dn̄ando ei īimicꝰ ī captiuitutē redegeriteū veīt iteꝝ ſpūs dei frequēt̉ ſed ſinos ei non facimus locum ꝓpt̓ molitiā noſtrā diſcēdit.¶ De falleicia demonū ꝙ dubitāte aīm plerūqꝫ nitūtur inſtruere.Vidā ſenex di Ca. lxxv.xit Si aſcendei̓t ī corde fr̄isſedetis ī cello ⁊ reuoluēs fr̄ d̓bumin aīo n̄ potuerit ad mēſurā v̓bi ꝑrgē neqꝫ tactꝰ fuei̓t a deo oſſiſtūtScōꝝ pr̄m.fō. 36ei demōes ⁊ on̄dunt de v̓bo illo qd̓ipſi volunt.¶ Qd̓ moncichus nec debec̄t detrͣhere nec detrahentes audire.Ixit ſenex qꝛ Ca. lxxvi.Voportet moͣchū neqꝫ auditoreeē obtrectātiū neqꝫ obtrectoe̓neqꝫ ſc andoliſari.¶ Exēpluꝫ ꝙͣ cā tacēdi mali ſilēdum ſit ⁊ ci bonis. Ca. lxxvij.Icebant de abbate Ammorꝰqꝛ qn̄ ibat ad eccīaꝫ n̄ ꝑmitteoat diſcipulū ſuū iuxͣ ſe ābulge̓ſꝫ de lōge ſeq̄. ſꝫ et ſi approxiaſſꝫ ſead eū ut int̓rogaret illū de qͣcūqꝫve mox dicebat ei ⁊ ſtatī r̄pellebateū retro dicēs Ne forte cū loqͥmuraliqͥd de vtilitute aīe īcurrat etiaꝫẜmo qui nō ꝑtinet ad rē ꝓpteresnō te ꝑmitto morari iuxta me.¶ Vbi frat̓ orādo aquaꝫ vſqꝫ addos putei aſcēde̓ fecit Co. lxxviij.Vidā de ſcīs ſemoī̓bꝰ miſitdiſcipulū ſuū ad hauriēdaꝫaquaꝫ. ꝓlōgiꝰ āt ea̓t puteꝰ a celleſeīoris. Obl̓itꝰ ē āt tolle̓ funē diſcipulꝰ eiꝰ cū qͦ hauriet aquā Cūqꝫꝑueīſſꝫ ad puteū ꝯtriſtatꝰ ē valdeqꝛ lōge erat celle eoꝝ. qͦd agēt̉ qͦſe v̓tet neſciebat Dubitubat eī adcellā reu̓ti Tūc anxiꝰ nimis ꝓſtrouit ſe ī or̄oeꝫ cū lacrimis dicens.Dn̄e miſere̓ mei ẜm mnuignā mīaꝫtuā qͥ feciſti celū ⁊ t̓rā mae̓ ⁊ oīai q̄ī eiꝰ ſūt q̄ faciſmiubilia magna ſolꝰ miſere̓ mͥ ꝓpt̓ ẜuū tuū q̄ miſit me⁊ cū ſurrexiſſꝫ ab or̄oe exclemat.