Druckschrift 
Vitas patrum
Entstehung
Seite
40v
Einzelbild herunterladen
 

liberEhoc aūt ipō ſcō Paſtore referebāt alij ſci ſemores dicētes qꝛ quodā tꝑe audiſſꝫ iudexꝓuincie ſcāꝫ opinionē ſci Paſtoris deſiderabat vide̓. miſitqꝫciū dep̄cas ut ſuſciꝑet. Stūs ātPciſtor ꝯtriſtatus ē valde cogitaapd̓ ſemetipſū qꝛ ſi ceperit ꝑſonenobiles venire ad ſalutādum honorandū me incīfeſtū eſt qꝛ alijmulti populcires hoīes frequentobūt me ncc̄e eſt vt hec ꝑturbet̉ſecreta vite mee ꝯu̓ſaicio et hūilitotis grām quaꝫ tato labore auxilic̄te dn̄o a iuuentute mea ſtudiūcuſtodire. forſiton ſurripiēte moligno dyabolo ꝑdaꝫ et vane glorielaqueos incurrā. Hec ergo apudſemetipſū cogitas definiuit qͣtinºexcuſciret inagis et ſuſciꝑet iudicē. Cōtriſtatus āt uidex qꝛ nonſe ſuſcepiſſet uit ad offitiū ſuū. qͥd merui videre hoīeꝫ dei pctīs meis īputo. Verutn̄ minis deſiderāˢ quamcūqꝫ occaſionē videre ſciviꝝ excōgitruit huiuſcemodi caꝫquē occaſionē ei p̄be̓tvidēdi eumCōprehēdēs em̄ filium ſororis bt̄Paſteris miſit in carcereꝫ vt periſtaꝫ occaſionē ſuſciꝑet iudiceꝫaut certe ad carcere ip̄e veīret adroganduꝫ iudicē. Dixitqꝫ ad officiū ſuū. Ut ꝯtriſtet̉ ſenior ſcūˢmandate ei Si voluerit ad me veire nccē eſt ut ſtatī educamꝰ eude carcere. Talis ē em̄ ce eius qn̄poſſit impune trāſire. Audiēs ātSrcundushec mater iuuenis id eſt ſoror ſancti Paſtoris abijt in heremuꝫ vbiſcūs frater eius erat ſtabatqꝫ adoſtiū cellule eius multo fletuplulatū rogās ut deſcēderet adiudice rogaret filio ſuo. S̓tusautē Paſtor ſolū nichil ad eadixit. ſꝫ nec oſtium aperuit ut īgrederetur ad eum Tūc ille cepit nnciledicere ei ac dicere. Duriſſime cicimpijſſiē ⁊c ferrra viſcera geresquomō te tatus dolor fletus meiflectit ad mīciꝫ. qm̄ ipſū vnitū filiūhabeo que in mortis ꝑiculo cōſtitutu video Tunc ſenior mandauit ei frēꝫ ſibi mīſtrabat dicēs. Vode dic ei. Paſtor filios genuit dolet. Hec autē ciudiens iuidexdixit dicis ſuis Scribite ad vteplāꝫ p̄catoriā faciait ad me qͣtinºpoſſim eum dimitte. Tūc ꝙͣ plurimis ſucidētibꝰ ſcūs ſenior ſcripſitad iudice dicēs Iubeat nobilitaˢtuci diligēt̓ reqͥre̓ cam illiꝰ et ſi qͥddignū morte admiſit moricit̉ quotinꝰ ī pn̄ti ſeculo exoluat crimepctī ſui vt euadat et̄ne ac ꝑpetuegehene penas. Sincūt nͥl dignūmorte ꝯmiſit qd̓ iuſtum videt̉ legitri de eo iube diſponere Vt peregrimus quiētem diliges nullis ſe rebus alienis inimiſceat.Capitulum. xxvi.Icebat becte memorie abbas Arſemus. Peregrinmanaichus in aliena proiunci a